Daha önce isimlerini duymadığım sanatçıları tanıttığı için benim için faydalı oldu.
Ama okuması gerçekten bir işkenceydi. Yazar, konuşma üslubuyla yazarak metinine samimiyet kazandırmak isterken maalesef tam tersi oluyor. Eserler hakkındaki yorumları da güzellemenin ötesine gidemeyip sığ kalıyor. Ayrıca eş anlamlı veya birbirine benzeyen tanımları ardarda dizmek kesinlikle söz sanatı değil, bunaltıcı. Ve okur olarak bir noktadan sonra 'Tamam, en marjinal sensin.' diyesim geliyor, siyasi görüşlerine karşı olmadığım halde.