What do you think?
Rate this book
Clarissa
Clarissa
152 pages, Paperback
First published January 1, 1941
110 people are currently reading
2929 people want to read
About the author
Stefan Zweig
2,305 books10.6k followersStefan Zweig was one of the world's most famous writers during the 1920s and 1930s, especially in the U.S., South America, and Europe. He produced novels, plays, biographies, and journalist pieces. Among his most famous works are Beware of Pity, Letter from an Unknown Woman, and Mary, Queen of Scotland and the Isles. He and his second wife committed suicide in 1942.
Zweig studied in Austria, France, and Germany before settling in Salzburg in 1913. In 1934, driven into exile by the Nazis, he emigrated to England and then, in 1940, to Brazil by way of New York. Finding only growing loneliness and disillusionment in their new surroundings, he and his second wife committed suicide.
Zweig's interest in psychology and the teachings of Sigmund Freud led to his most characteristic work, the subtle portrayal of character. Zweig's essays include studies of Honoré de Balzac, Charles Dickens, and Fyodor Dostoevsky (Drei Meister, 1920; Three Masters) and of Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist, and Friedrich Nietzsche (Der Kampf mit dem Dämon, 1925; Master Builders). He achieved popularity with Sternstunden der Menschheit (1928; The Tide of Fortune), five historical portraits in miniature. He wrote full-scale, intuitive rather than objective, biographies of the French statesman Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935), and others. His stories include those in Verwirrung der Gefühle (1925; Conflicts). He also wrote a psychological novel, Ungeduld des Herzens (1938; Beware of Pity), and translated works of Charles Baudelaire, Paul Verlaine, and Emile Verhaeren.
Most recently, his works provided the inspiration for 2014 film The Grand Budapest Hotel.
Zweig studied in Austria, France, and Germany before settling in Salzburg in 1913. In 1934, driven into exile by the Nazis, he emigrated to England and then, in 1940, to Brazil by way of New York. Finding only growing loneliness and disillusionment in their new surroundings, he and his second wife committed suicide.
Zweig's interest in psychology and the teachings of Sigmund Freud led to his most characteristic work, the subtle portrayal of character. Zweig's essays include studies of Honoré de Balzac, Charles Dickens, and Fyodor Dostoevsky (Drei Meister, 1920; Three Masters) and of Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist, and Friedrich Nietzsche (Der Kampf mit dem Dämon, 1925; Master Builders). He achieved popularity with Sternstunden der Menschheit (1928; The Tide of Fortune), five historical portraits in miniature. He wrote full-scale, intuitive rather than objective, biographies of the French statesman Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935), and others. His stories include those in Verwirrung der Gefühle (1925; Conflicts). He also wrote a psychological novel, Ungeduld des Herzens (1938; Beware of Pity), and translated works of Charles Baudelaire, Paul Verlaine, and Emile Verhaeren.
Most recently, his works provided the inspiration for 2014 film The Grand Budapest Hotel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 363 reviews
December 16, 2017
"Her uykuda bir parça ölüm vardır."
Clarissa Zweig'in ölümünden sonra notlarından derlenen bir kitap. Bu sebeple, acaba yazarın tarzını göremeyecek miyim diyerek başladım ama karşıma hayranlık bıraktıran karakter tahlilleri çıkınca tamam bu Zweig dedim. Birinci dünya Savaşı zamanlarında geçen kitap bir asker kızı olan Clarissa'nın yaşadıklarını konu ediniyor. Clarissa'yı buharlı bir camın arkasından okumaya başlıyorsunuz, sonra sanki yazar yavaş yavaş camı siliyor ve karakterin tamamı ortaya çıkıyor. Zweig diğer karakterlerini tanıttığı andan itibaren anlatıyor da neden Clarissa böyle peçenin ardında kaldı diye düşündüm biraz. Belki de yazarın bizzat kendisi onu hemen tanıyamadı, metinle birlikte şekillendirmek istedi.
Stefan Zweig kitaplarında diyaloglar ve karakterlerin iç dünyasına olup bitenler metnin ana malzemesi. Ve ben buna hem bayılıyor hem de üzülüyorum. Bayılıyorum çünkü yazarın kalemi tek kelimeyle muhteşem, karakterleri kusursuzca şekillendirilmiş. Üzülmenin sebebi ise Zweig'in her karakterinin acısını kendisi bin katını çekiyormuş da ancak o kadarını yansıtıyormuş gibi yazması. Korkudan delirecek gibi olursanız, o hissin ne kadarını kağıda dökebilirsiniz ki? Umarım bir yerlerde mutlusundur sevgili Zweig.
Clarissa Zweig'in ölümünden sonra notlarından derlenen bir kitap. Bu sebeple, acaba yazarın tarzını göremeyecek miyim diyerek başladım ama karşıma hayranlık bıraktıran karakter tahlilleri çıkınca tamam bu Zweig dedim. Birinci dünya Savaşı zamanlarında geçen kitap bir asker kızı olan Clarissa'nın yaşadıklarını konu ediniyor. Clarissa'yı buharlı bir camın arkasından okumaya başlıyorsunuz, sonra sanki yazar yavaş yavaş camı siliyor ve karakterin tamamı ortaya çıkıyor. Zweig diğer karakterlerini tanıttığı andan itibaren anlatıyor da neden Clarissa böyle peçenin ardında kaldı diye düşündüm biraz. Belki de yazarın bizzat kendisi onu hemen tanıyamadı, metinle birlikte şekillendirmek istedi.
Stefan Zweig kitaplarında diyaloglar ve karakterlerin iç dünyasına olup bitenler metnin ana malzemesi. Ve ben buna hem bayılıyor hem de üzülüyorum. Bayılıyorum çünkü yazarın kalemi tek kelimeyle muhteşem, karakterleri kusursuzca şekillendirilmiş. Üzülmenin sebebi ise Zweig'in her karakterinin acısını kendisi bin katını çekiyormuş da ancak o kadarını yansıtıyormuş gibi yazması. Korkudan delirecek gibi olursanız, o hissin ne kadarını kağıda dökebilirsiniz ki? Umarım bir yerlerde mutlusundur sevgili Zweig.
June 4, 2025
"Görüyorsunuz ya bilgi yardım etmiyor, bu neredeyse bir olgu, seçkin meslektaşımın sandığı gibi değil yani, hatta pek mutlu da etmiyor, hatta bilakis zayıf noktalarını bilmeyenlerin kendilerini bilenlerden daha iyi hissettiklerine inanıyorum! Zayıf noktalarını asla öğrenmemeleri daha iyidir."
Bugün bitirdim kitabı. Aslında beş yıldızlık bir kitaptı eğer sevgili yazarımız Stefan Zweig tamamlayabilseymiş. Clarissa'yi sevdim ve bir cok kişi sevdi sanırım. Mücadele gücü, aldığı az bir sevgiyi dahi değerlendirmesi, kişiliğinin sarsılmazlığı.Kendisine karşı oldukça dürüst olması.Sadece roman kahramanı gibi değil bir noktada benim de kahramanım oldu. Yazarın şimdiye kadar okuduğum en iyi eseri diyebilirim üstelik sonunun başkaları tarafından tamamlandığı halde. Bildiğim kadar yazarımızın intiharından önceki en son eseri bu olsa gerek. Ve anlaşıldığı gibi bu eseri dikkatlice analiz edersek Zweig'in ne kadar savaşla beraber insanlığın durumuyla herşeyi ne kadar açık gördüğü ve ne kadar sarsıldığı görülüyor. Yasamla ilgili ne büyük bir çaresizlik ve açmazlığın içinde bulunmuş olduğu izlenimine vardım.Zweig zaten sevdiğim bir yazardı ve Clarissa ile tam olarak bende büyük bir iz bıraktı. Tavsiye edebileceğim bir eser kesinlikle üstelik sonu başkaları tarafından tamamlandığı halde. Yine de herkesin seveceğini düşünmüyorum. Standard ölçülerden bir çok anlamda yukarda bir eser.Iyiki okudum diyebilirim ama...
Bugün bitirdim kitabı. Aslında beş yıldızlık bir kitaptı eğer sevgili yazarımız Stefan Zweig tamamlayabilseymiş. Clarissa'yi sevdim ve bir cok kişi sevdi sanırım. Mücadele gücü, aldığı az bir sevgiyi dahi değerlendirmesi, kişiliğinin sarsılmazlığı.Kendisine karşı oldukça dürüst olması.Sadece roman kahramanı gibi değil bir noktada benim de kahramanım oldu. Yazarın şimdiye kadar okuduğum en iyi eseri diyebilirim üstelik sonunun başkaları tarafından tamamlandığı halde. Bildiğim kadar yazarımızın intiharından önceki en son eseri bu olsa gerek. Ve anlaşıldığı gibi bu eseri dikkatlice analiz edersek Zweig'in ne kadar savaşla beraber insanlığın durumuyla herşeyi ne kadar açık gördüğü ve ne kadar sarsıldığı görülüyor. Yasamla ilgili ne büyük bir çaresizlik ve açmazlığın içinde bulunmuş olduğu izlenimine vardım.Zweig zaten sevdiğim bir yazardı ve Clarissa ile tam olarak bende büyük bir iz bıraktı. Tavsiye edebileceğim bir eser kesinlikle üstelik sonu başkaları tarafından tamamlandığı halde. Yine de herkesin seveceğini düşünmüyorum. Standard ölçülerden bir çok anlamda yukarda bir eser.Iyiki okudum diyebilirim ama...
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 24, 2019
Me parece que es la primera novela que leo que no está concluida y por lo mismo deja una cierta sensación de vacío. El desarrollo y los personajes de este relato contienen todas las características que han hecho de este autor uno de los más leídos, por lo menos por mí.
La trayectoria como escritor de Stefan Zweig (1881-1942) es conocida por su gran talento literario, por su prosa directa, sencilla, lúcida, envuelta por cierto encanto; así como por sus decididos ideales humanistas que supo reflejar en sus obras. Desde 1925 ningún otro autor vendía tantos libros como él, ni siquiera el gran Thomas Mann.
Como es sabido el autor Vienés incursionó en muchos géneros: novela, memorias, biografías, correspondencia, ensayos. En esta ocasión nos regala otra novela corta en la cual nos deja ver su pensamiento humanista, su posición política, sus interesantes descripciones psicológicas y su conocimiento acerca del comportamiento humano, sobre todo el de la mujer.
La novela se desarrolla en varias ciudades de Europa durante la Primera Guerra Mundial y se extiende un poco más allá del final de esta guerra. A través de los personajes, Zweig nos deja ver cómo diversos factores condicionan de manera determinante la vida de Clarissa: el valor, el honor, el patriotismo, el poder de los nacionalismos, la conciencia que Occidente ha desarrollado, el concepto de amor y fidelidad e incluso el socialismo.
Zweig inicia tejiendo su trama en la relación que existe entre Clarissa y su padre que representa el deber ser, el trabajo como finalidad de la vida, el honor y el amor a la patria, todo esto encarnado en su actividad que es el ejército de aquel glorioso Imperio Austro-Húngaro.
El argumento principal de la novela gira en torno a un romance en pleno estallido de la Primera Guerra Mundial y de esta manera surgen diversos cuestionamientos y el autor nos expone las posturas que adopta cada personaje ante las encrucijadas que les pone esa catástrofe mundial, en especial el entredicho en que son puestos Clarissa y su amante, Leonard, ya que la guerra los pone como enemigos.
Otros personajes importantes son: Marion que representa la amistad, el doctor Silberstein que representa el humanismo y el amor a una Europa unida, tal y como el propio Zweig siempre lo deseó.
Leonard, el amigo, el amante y el padre del hijo de Clarissa y del cual no sabremos nada más ya que se perdió durante la guerra y seguramente iba a aparecer en el final pero….Leonard se muestra como un hombre bueno, intelectual, amante de la humanidad, ávido lector de Montaigne quien fue uno de los tutores espirituales de Zweig.
Finalmente podemos destacar a Brancoric, un personaje enigmático, poco transparente, deshonesto y que tiene un papel lleno de contradicciones hacia Clarissa.
La novela es un retrato psicológico de la mente y del corazón humano, de sus afanes y empeños. Es un pequeño drama pero de grandes implicaciones, inscrito en un contexto histórico extremo que lo hace más conmovedor. En el fondo, reside la pregunta de cómo hacer posible un mundo en el que las diferencias de clase, de raza o de religión no sean un obstáculo para una convivencia sana y armónica.
Esta novela inconclusa nos deja con una especie de hueco, con la interrogante de cómo hubiera resuelto Stefan Zweig toda la trama que plantea y desarrolla. ¿Lo tendría pensado ya? De no ser así, es una buena oportunidad para echar a volar la imaginación para concebir y hasta escribir un final apegado a los valores, estilo y pensamiento del gran escritor Vienés.
La trayectoria como escritor de Stefan Zweig (1881-1942) es conocida por su gran talento literario, por su prosa directa, sencilla, lúcida, envuelta por cierto encanto; así como por sus decididos ideales humanistas que supo reflejar en sus obras. Desde 1925 ningún otro autor vendía tantos libros como él, ni siquiera el gran Thomas Mann.
Como es sabido el autor Vienés incursionó en muchos géneros: novela, memorias, biografías, correspondencia, ensayos. En esta ocasión nos regala otra novela corta en la cual nos deja ver su pensamiento humanista, su posición política, sus interesantes descripciones psicológicas y su conocimiento acerca del comportamiento humano, sobre todo el de la mujer.
La novela se desarrolla en varias ciudades de Europa durante la Primera Guerra Mundial y se extiende un poco más allá del final de esta guerra. A través de los personajes, Zweig nos deja ver cómo diversos factores condicionan de manera determinante la vida de Clarissa: el valor, el honor, el patriotismo, el poder de los nacionalismos, la conciencia que Occidente ha desarrollado, el concepto de amor y fidelidad e incluso el socialismo.
Zweig inicia tejiendo su trama en la relación que existe entre Clarissa y su padre que representa el deber ser, el trabajo como finalidad de la vida, el honor y el amor a la patria, todo esto encarnado en su actividad que es el ejército de aquel glorioso Imperio Austro-Húngaro.
El argumento principal de la novela gira en torno a un romance en pleno estallido de la Primera Guerra Mundial y de esta manera surgen diversos cuestionamientos y el autor nos expone las posturas que adopta cada personaje ante las encrucijadas que les pone esa catástrofe mundial, en especial el entredicho en que son puestos Clarissa y su amante, Leonard, ya que la guerra los pone como enemigos.
Otros personajes importantes son: Marion que representa la amistad, el doctor Silberstein que representa el humanismo y el amor a una Europa unida, tal y como el propio Zweig siempre lo deseó.
Leonard, el amigo, el amante y el padre del hijo de Clarissa y del cual no sabremos nada más ya que se perdió durante la guerra y seguramente iba a aparecer en el final pero….Leonard se muestra como un hombre bueno, intelectual, amante de la humanidad, ávido lector de Montaigne quien fue uno de los tutores espirituales de Zweig.
Finalmente podemos destacar a Brancoric, un personaje enigmático, poco transparente, deshonesto y que tiene un papel lleno de contradicciones hacia Clarissa.
La novela es un retrato psicológico de la mente y del corazón humano, de sus afanes y empeños. Es un pequeño drama pero de grandes implicaciones, inscrito en un contexto histórico extremo que lo hace más conmovedor. En el fondo, reside la pregunta de cómo hacer posible un mundo en el que las diferencias de clase, de raza o de religión no sean un obstáculo para una convivencia sana y armónica.
Esta novela inconclusa nos deja con una especie de hueco, con la interrogante de cómo hubiera resuelto Stefan Zweig toda la trama que plantea y desarrolla. ¿Lo tendría pensado ya? De no ser así, es una buena oportunidad para echar a volar la imaginación para concebir y hasta escribir un final apegado a los valores, estilo y pensamiento del gran escritor Vienés.
February 23, 2017
Keşke yaşasaydı da kitaplarını okumaya devam etseydik dediğim yazarlardan biri. Bu kadar güçlü kadın karakterler nasıl yazıyor ya. Harika !
October 5, 2016
The fact that this is an unfinished novel does nothing to diminish its value to the reader. It starts as a coming-of-age story of a young Austrian girl, Clarissa, daughter of a strict and cold general who never shows any love towards her or her brother. Only as she grows up she manages to learn about emotions and how they can be used, experiences and expressed. Clarissa is talented, and soon finds work with a Jewish professor, as his assistant. He sends her to replace him at some symposium in Switzerland, and then she meets a French teacher. They gradually get to know each other and become closer. Clarissa learns to open her heart to another human being, and experiences love for the first time in her life. But then WWI breaks out, and the two have to separate. Clarissa decides to become a nurse, where she is overwhelmed by the number of wounded and the amount of suffering war inflicts upon people. Her lover is far away, maybe fighting for his country. She has no way of knowing. I don't want to spoil the rest of the book, so I won't say anymore about the plot. But the writing... oh, the writing! It is as superb as they come. It is profound and psychologically accurate, and there were parts where I had to mark almost every other sentence since they were all so perfect and insightful. Zweig is soon becoming one of my favorite authors.
May 19, 2018
Hiçbir zaman kitabın arkasını okumam, şimdiye kadar da hep faydasını gördüm; spoiler içerir bazen, bazen ise özet niteliği taşır. Sıfırdan başlamak isterim bir romana, konusunu dahi bilmeden. Ama bu romanın arka kapağını okumuş olsaydım, Zweig’ın bu kitabı bitirmediğini, yayıncısının tamamlamış olduğunu bilebilirdim. Yine de pişman değilim okuduğuma. Dörtte üçünde en azından Zweig tadı aldım, sonlara doğru ise belirgin bir şekilde tarz donuklaşıyordu. Neler oluyor falan derken, arada romanla ilgili birkaç yorum okuyunca durumu anladım. Zweig bitirmiş olsaydı da büyük ihtimalle dört yıldız verirdim.
August 28, 2017
Klasik Stefan Zweig hikayelerinden biraz farklıydı. Gerek tarz olarak, gerekse de tahliller bakımından Zweig yine ayni Zweig idi ama, onu belirtmem gerek.
Karakterler ve onların iç dünyasını yine müthiş aktarmış Zweig. Akıcı olmasına da yine akıcı bir kitaptı ama yer yer geçişlerde boşluklar ve özellikle de sonlara doğru kopukluk hissettim.
Karakterler ve onların iç dünyasını yine müthiş aktarmış Zweig. Akıcı olmasına da yine akıcı bir kitaptı ama yer yer geçişlerde boşluklar ve özellikle de sonlara doğru kopukluk hissettim.
February 22, 2019
Çok tanıdık, hatta sıradan bir hikayesi var ancak S. Zweig’in kaleminde güzel işlendiğinden olacakları tahmin etmenize rağmen ilgiyle okuyorsunuz. Ağır bir kitaptan sonra iyi gelebilir.
June 14, 2017
Clarissa es la octava obra de Stefan Zweig que leo. Cualquiera diría que ya tengo calado al autor, pero si algo tiene Zweig es que nunca me cansa. Siempre me maravilla, siempre me sorprende. Esta vez no es una excepción.
Resulta que estaba leyendo otras reseñas de este libro antes de escribir la mía propia. Ya le había puesto tres estrellas e iba a alegar que una cosa de este libro no me había gustado nada, y es el final abrupto e inexplicable, que rompe completamente con el hilo de la historia y me ha parecido muy extraño en un autor tan bueno como Zweig. Pero no. Hace un par de minutos he leído que Clarissa es una novela que nunca pudo terminar. Y se nota. Se nota, porque si la historia hubiese continuado, podría haber sido mi preferida de él (después de Carta de una desconocida). No sabéis la pena que me da, porque este libro es una maravilla inconclusa.
Clarissa hace un retrato psicológico admirable de un personaje femenino, como ya se ve en otras obras del autor (la ya mencionada Carta de una desconocida, Veinticuatro horas en la vida de una mujer o Leporella). Stefan Zweig consigue embelesarme con sus descripciones a pinceladas certeras y justas, sin palabras de más, sin palabras de menos. ¿Y cómo describir su estilo? Su estilo, nunca me cansaré de decirlo, es la elegancia materializada en palabras. Os dejaré el comienzo de la novela más abajo para que podáis comprobar la fuerza que imprime a la narración, la belleza de sus recursos literarios. Qué cadencia, qué expresividad, qué imágenes, ay. Y repito que todo esto lo consigue con el enorme inconveniente de una traducción, que, por buena que sea, siempre supone un obstáculo. Ojalá pudiera conocer el alemán lo suficiente como para leer a este autor en su lengua original. Debe de ser una experiencia bellísima.
En definitiva, los ingredientes de Zweig (lenguaje que es oro, personajes profundos, ritmo lento pero constante) están todos aquí. Pero además habla de la guerra y sus horrores, de una familia rota, del espinoso tema de la maternidad en tiempos difíciles, de la situación de la mujer en esa época. Y todo ello de forma armoniosa, acorde con el ritmo de la novela. Todo ello con sentido.
Poco más puedo decir.
Os dejo con el comienzo de la historia, para que los que no hayáis leído a este autor sepáis de lo que hablo cuando digo que no hay otro que escribe como él.
«Años más tarde, cuando Clarissa se esforzaba en recordar toda su vida, le resultaba difícil encontrar un hilo conductor. Había vastas superficies de formas imprecisas que parecían cubiertas por la arena; el propio tiempo planeaba sobre ellas, indefinido como las nubes y carente de cualquier dimensión. Mientras que apenas podía rendir cuenta de años enteros, algunas semanas, incluso días y horas, aún le colmaban el alma y la memoria como si hubieran transcurrido el día anterior. A veces, al evocar su vida, se sentía como si solo hubiera participado activamente en una pequeña parte de ella, y hubiera vivido el resto sumida en el cansancio o empujada por el vacío sentido del deber».
Resulta que estaba leyendo otras reseñas de este libro antes de escribir la mía propia. Ya le había puesto tres estrellas e iba a alegar que una cosa de este libro no me había gustado nada, y es el final abrupto e inexplicable, que rompe completamente con el hilo de la historia y me ha parecido muy extraño en un autor tan bueno como Zweig. Pero no. Hace un par de minutos he leído que Clarissa es una novela que nunca pudo terminar. Y se nota. Se nota, porque si la historia hubiese continuado, podría haber sido mi preferida de él (después de Carta de una desconocida). No sabéis la pena que me da, porque este libro es una maravilla inconclusa.
Clarissa hace un retrato psicológico admirable de un personaje femenino, como ya se ve en otras obras del autor (la ya mencionada Carta de una desconocida, Veinticuatro horas en la vida de una mujer o Leporella). Stefan Zweig consigue embelesarme con sus descripciones a pinceladas certeras y justas, sin palabras de más, sin palabras de menos. ¿Y cómo describir su estilo? Su estilo, nunca me cansaré de decirlo, es la elegancia materializada en palabras. Os dejaré el comienzo de la novela más abajo para que podáis comprobar la fuerza que imprime a la narración, la belleza de sus recursos literarios. Qué cadencia, qué expresividad, qué imágenes, ay. Y repito que todo esto lo consigue con el enorme inconveniente de una traducción, que, por buena que sea, siempre supone un obstáculo. Ojalá pudiera conocer el alemán lo suficiente como para leer a este autor en su lengua original. Debe de ser una experiencia bellísima.
En definitiva, los ingredientes de Zweig (lenguaje que es oro, personajes profundos, ritmo lento pero constante) están todos aquí. Pero además habla de la guerra y sus horrores, de una familia rota, del espinoso tema de la maternidad en tiempos difíciles, de la situación de la mujer en esa época. Y todo ello de forma armoniosa, acorde con el ritmo de la novela. Todo ello con sentido.
Poco más puedo decir.
Os dejo con el comienzo de la historia, para que los que no hayáis leído a este autor sepáis de lo que hablo cuando digo que no hay otro que escribe como él.
«Años más tarde, cuando Clarissa se esforzaba en recordar toda su vida, le resultaba difícil encontrar un hilo conductor. Había vastas superficies de formas imprecisas que parecían cubiertas por la arena; el propio tiempo planeaba sobre ellas, indefinido como las nubes y carente de cualquier dimensión. Mientras que apenas podía rendir cuenta de años enteros, algunas semanas, incluso días y horas, aún le colmaban el alma y la memoria como si hubieran transcurrido el día anterior. A veces, al evocar su vida, se sentía como si solo hubiera participado activamente en una pequeña parte de ella, y hubiera vivido el resto sumida en el cansancio o empujada por el vacío sentido del deber».
February 27, 2018
Maldigo a Stephan Zweig y al maldito drama que me ha hecho leer. Me ha llevado en volandas a través de la historia de principios del S.XX de la mano de Clarissa para luego darme un final horroroso que no se merecía ni la protagonista ni la historia....
October 3, 2019
La historia nos narra la vida de Clarissa desde su infancia. Huérfana de madre, su padre es un estricto militar austríaco, oficio al que también está abocado su hermano mayor. El entorno familiar de Clarissa es frío, con un padre distante, teniendo que estar la joven ingresada en un internado. Posteriormente, y realizando un trabajo en Suiza para un profesor, conocerá al amor de su vida, algo que se truncará en 1914, con la llegada de la Primera Guerra Mundial.
Hay que aclarar que ‘Clarissa’, de Stefan Zweig, quedó inconclusa porque el autor se suicidó, así que es difícil valorar un trabajo del que no sabemos su final. La prosa es excelente, ágil y clara. Zweig transmite muy bien los sentimientos y pensamientos de su protagonista. También queda muy clara la repulsión por los nacionalismos del escritor. Aún estando inacabada, la novela se disfruta igualmente.
Hay que aclarar que ‘Clarissa’, de Stefan Zweig, quedó inconclusa porque el autor se suicidó, así que es difícil valorar un trabajo del que no sabemos su final. La prosa es excelente, ágil y clara. Zweig transmite muy bien los sentimientos y pensamientos de su protagonista. También queda muy clara la repulsión por los nacionalismos del escritor. Aún estando inacabada, la novela se disfruta igualmente.
November 21, 2018
Se trata de una novela diferente a las demás que he leído de Zweig. Por un lado, te narra la vida de Clarissa, desde el orfanato hasta la etapa adulta. Por otro, te hace balance de la guerra, su verdadero trasfondo y sus consecuencias de forma concisa a través de las vivencias de la protagonista y su entorno.
Quizá el personaje más insípido sea la propia Clarissa, a veces me parecía excesivamente apagada y también, de pocas palabras.
La historia se desarrolla a través de una sucesión de acontecimientos natural, sin forzar, cada capítulo empuja al siguiente de forma creíble. Me hubiese gustado que algunas situaciones se detallasen más, porque me parecieron explicadas muy por encima; este aspecto ha hecho que baje la nota. También ampliar algunos diálogos muy breves entre Clarissa y su padre en un punto álgido de la historia.
Otro punto mejorable sería el final, demasiado apurado. Haber desarrollado mejor algo clave que se llevaba esperando todo el libro y aportado unos cuantos párrafos a modo de epílogo al último intervalo de años, no solo una frase.
De todas formas, un muy buen relato (para ser de doscientas páginas), con una historia más que aceptable y bien desarrollada.
Quizá el personaje más insípido sea la propia Clarissa, a veces me parecía excesivamente apagada y también, de pocas palabras.
La historia se desarrolla a través de una sucesión de acontecimientos natural, sin forzar, cada capítulo empuja al siguiente de forma creíble. Me hubiese gustado que algunas situaciones se detallasen más, porque me parecieron explicadas muy por encima; este aspecto ha hecho que baje la nota. También ampliar algunos diálogos muy breves entre Clarissa y su padre en un punto álgido de la historia.
Otro punto mejorable sería el final, demasiado apurado. Haber desarrollado mejor algo clave que se llevaba esperando todo el libro y aportado unos cuantos párrafos a modo de epílogo al último intervalo de años, no solo una frase.
De todas formas, un muy buen relato (para ser de doscientas páginas), con una historia más que aceptable y bien desarrollada.
September 25, 2016
"Beni... beni aşağılamayın... ben yalnızca bir insanım... ben kötü bir insan değilim... hiç kimseye kötülük etmedim, asla... işe yaramıyorum... be... ben asker olamam... siz görmediniz...o askerlerin, süngü ile öldürdüklerinde gözlerinin nasıl öfkeden parladığını ... Rüzgar siperden o kokuyu sürüklediğinde... hepsi çürüdüğünde... ah ah ve insanların haykırması... ben ...Ben eve gitmek istiyorum... bana yardım edin... "
(Clarissa, sayfa137)
Savaşın sebep olduğu en acı hatıraların yer aldığı bu gerçek hikaye, aslında yazarın dünyaya kendi istediği ile veda ettiğinde yarım kalmış. Yayıncısı Knut Beck ise bu roman taslağını 39 yıl sonra gün ışığına çıkarmış ve sonunu tamamlayarak kitabı bastırmış...
Kitabı çok beğenmiş ve Clarissa karakterine hayran kalmıştım.
Her Zweig okumalarında olduğu gibi okurken baş karakter kimse, o ben olmuştum sanki...
Merak ettiğim tek şey, acaba bu hikayeyi Zweig tamamlasaydı nasıl unutulmaz bir son bizi beklerdi?
Başı, ortası Zweig sonu Knut Beck olan hikaye , bu hali ile bile gerçekten unutulmazlarım arasında yerini aldı ...
(Clarissa, sayfa137)
Savaşın sebep olduğu en acı hatıraların yer aldığı bu gerçek hikaye, aslında yazarın dünyaya kendi istediği ile veda ettiğinde yarım kalmış. Yayıncısı Knut Beck ise bu roman taslağını 39 yıl sonra gün ışığına çıkarmış ve sonunu tamamlayarak kitabı bastırmış...
Kitabı çok beğenmiş ve Clarissa karakterine hayran kalmıştım.
Her Zweig okumalarında olduğu gibi okurken baş karakter kimse, o ben olmuştum sanki...
Merak ettiğim tek şey, acaba bu hikayeyi Zweig tamamlasaydı nasıl unutulmaz bir son bizi beklerdi?
Başı, ortası Zweig sonu Knut Beck olan hikaye , bu hali ile bile gerçekten unutulmazlarım arasında yerini aldı ...
February 10, 2018
Mecburiyet’i yeni okumanın etkisiyle belki de Zweig’ın savaş tasvirleri,savaşın etkisinde savrulan karakterlerini uzun bir süre unutacağımı düşünmüyorum.Clarissa güçlü bir kadın,aşık-çalışkan-düşünen bir kadın.Marion ve Brancoric’in ruhsal analizleri,Leonard ve Schuhmeister’in siyasi ve hayata dair düşünceleri de harmanlanıyor kitapta.
Bitmemiş bir kitap olsa da (bu haliyle dahi) oldukça etkileyiciydi.
Bitmemiş bir kitap olsa da (bu haliyle dahi) oldukça etkileyiciydi.
January 27, 2015
"Ama yalnizca sevildigim zaman yasayabilirim..."
October 5, 2017
'... ayrıca savaş boyunca insanlık dememek gerekir, savaş insanlığa yakışmıyor.' Sf:97
November 20, 2020
Novela póstuma e inconclusa de Zweig donde vuelca todo su idealismo socialista y presenta una crítica a la guerra, la política y las relaciones interesadas entre la gente.
Una visión que moldeó a lo largo de su vida.
La verdad es que sumadas las lecturas del mismo autor voy descubriendo los hilos de la trama y haciéndome una idea de la personalidad de los protagonistas.
Mismo su famosa pluma, la sutileza de cada descripción, la solemnidad de su prosa, puede que termine cansando en algún momento, pero no, siempre me resultan llevaderas sus novelas, y generan una lectura ávida.
Eso sí, máximo tres por año.
Es una pena el final abrupto.
Una visión que moldeó a lo largo de su vida.
La verdad es que sumadas las lecturas del mismo autor voy descubriendo los hilos de la trama y haciéndome una idea de la personalidad de los protagonistas.
Mismo su famosa pluma, la sutileza de cada descripción, la solemnidad de su prosa, puede que termine cansando en algún momento, pero no, siempre me resultan llevaderas sus novelas, y generan una lectura ávida.
Eso sí, máximo tres por año.
Es una pena el final abrupto.
July 11, 2015
Zweig eğer intihar etmeyip bu kitabı tamamlasaymış, büyük ihtimalle en iyi romanı olacakmış.
June 6, 2017
Ah Zweig ve yarattığı güçlü,cesur kadın karakterler. Yalan yok o son benim kalbimi paramparça etti. Leonard'la kavuşmalarını beklerken neler oldu öyle. Kalbim kırıldı ya...
October 17, 2022
Sin duda Zweig me continúa asombrando con lo adelantado que estaba a su tiempo.
En esta breve novela, de 200 pgs, se explora la psicología de un personaje en particular: Clarissa. Su forma de actuar y pensar en conjunto de diferentes personas que la rodean.
Lo interesante, de lo cuál realmente no puedo hablar porque seria arruinar la historia, es que explora un tema que es extremadamente vigente en estos últimos años. Una discusión tanto política como social. Aquí tenemos a Zweig escribiendo un tema, que si en el 2022 es tabú para algunos, no me imagino antes de 1942; adelantado a su tiempo.
Todo me parece sumamente bien escrito. Zweig redefinió la novela de su momento. Rompió, en mi ignorante parecer, un canon del siglo pasado.
Los personajes son increíbles, las narraciones nítidas y la ambientación inmersiva. Se narra la perspectiva de la sociedad de la Primera Guerra Mundial con lo que se intuyen son memorias del autor.
Me gustó mucho pero aún así sentí que me faltaba cierta fuerza que no puedo definir. Es algo que se siente pero es difícil de explicar.
Claro que esto que menciono que le faltó se podría deber a que fue una obra inacabada de Zweig. Se finalizó póstumo a su muerte. Creo que es un proyecto que el autor en definitiva tenía más por dar.
En esta breve novela, de 200 pgs, se explora la psicología de un personaje en particular: Clarissa. Su forma de actuar y pensar en conjunto de diferentes personas que la rodean.
Lo interesante, de lo cuál realmente no puedo hablar porque seria arruinar la historia, es que explora un tema que es extremadamente vigente en estos últimos años. Una discusión tanto política como social. Aquí tenemos a Zweig escribiendo un tema, que si en el 2022 es tabú para algunos, no me imagino antes de 1942; adelantado a su tiempo.
Todo me parece sumamente bien escrito. Zweig redefinió la novela de su momento. Rompió, en mi ignorante parecer, un canon del siglo pasado.
Los personajes son increíbles, las narraciones nítidas y la ambientación inmersiva. Se narra la perspectiva de la sociedad de la Primera Guerra Mundial con lo que se intuyen son memorias del autor.
Me gustó mucho pero aún así sentí que me faltaba cierta fuerza que no puedo definir. Es algo que se siente pero es difícil de explicar.
Claro que esto que menciono que le faltó se podría deber a que fue una obra inacabada de Zweig. Se finalizó póstumo a su muerte. Creo que es un proyecto que el autor en definitiva tenía más por dar.
January 13, 2018
Quasi un romanzo di formazione questo racconto incompiuto di Zweig nel quale traspare tutta la sua sensibilità, il suo pensiero, il suo modo di essere, di pensare. Con uno stile sempre elegante, sobrio, essenziale narra la storia di Clarissa, una ragazza forte, determinata che ad un certo punto della sua vita, dopo un’infanzia trascorsa praticamente il solitudine, in un collegio femminile, separata da un padre anaffettivo, un militare perso nelle sue teorie statistiche e totalmente incapace di mostrare amore, prende per mano la sua esistenza, trova un lavoro soddisfacente, incontra l’amore e poi lo perde per colpa dello scoppio della Prima Guerra Mondiale. Un uomo retto Leonard, un romantico, un idealista, con un concetto di vita che rispecchia quello dell’autore, da un giorno all’altro diventa il nemico ma non per Clarissa che nel frattempo diventa infermiera e combatterà un conflitto interiore, personale, nn meno tragico di quello che imperversa per tutta l’Europa: scopre di essere incinta ma non si perde d’animo e coglie in Brancovic, un uomo fragile, subdolo l’occasione per proteggere se stessa e il bambino che attende. Seguono varie vicissitudini, qualche colpo di scena, poi il racconto si interrompe (poco prima del suicidio di Zweig e della moglie, esuli in Brasile) nel momento più interessante e
cruciale per la vita di Clarissa e del suo piccolo che cresce chiamando un altro uomo papà. Durante uno scontro verbale col padre, sempre più stranito, duro, incattivito, scopre una serie di lettere e comprende che Leonard nn l’aveva dimenticata...
cruciale per la vita di Clarissa e del suo piccolo che cresce chiamando un altro uomo papà. Durante uno scontro verbale col padre, sempre più stranito, duro, incattivito, scopre una serie di lettere e comprende che Leonard nn l’aveva dimenticata...
November 11, 2017
Benim için ilginç bir deneyim oldu bu kitabı okumak. Birkaç kez söylemiştim, Zweig'ın dilini gerçekten seviyor ve cümlelerini kuruş şekline bayılıyorum ama içerik için çoğu zaman aynı şeyi hissetmiyorum. Gerek kadınlara bakış açısı, gerek depresif ve aşırıya kaçan bir yönü oluşu beni sıkıyor. Okurken abarttığını düşündüğüm çok fazla ruh hali olduğunu söyleyebilirim.
Clarissa ciddi anlamda sevdiğim tek karakteri olabilir. Gerçekçi, derinlikli ve anlamlı bir kadın karakterdi. Yaptığı ya da düşündüğü şeyleri sevdim mi? Pek de değil ama anladım ve mantıksız bulmadım ve bu bana fazlasıyla iyi geldi. Sanırım artık en sevdiğim Zweig kitabı Clarissa.
Neden bir puan kırdım?
Kitap bildiğiniz gibi yayıncısı tarafından tamamlanmış ve ne kadarlık bir kısmı Zweig'a ait değil bilmiyorum ama son elli sayfayı okurken kitabın ani bir düşüşe geçtiğini söyleyebilirim. Çok klişe ve yüzeysel biri olaya dahil olmuş gibi hissettim ve bu yüzden gönül rahatlığı ile tam puan veremedim.
Yine de her şeye rağmen kesinlikle tavsiye ederim. Hele hele Zweig seven biriyseniz bu kitabı okumanız lazım.
Clarissa ciddi anlamda sevdiğim tek karakteri olabilir. Gerçekçi, derinlikli ve anlamlı bir kadın karakterdi. Yaptığı ya da düşündüğü şeyleri sevdim mi? Pek de değil ama anladım ve mantıksız bulmadım ve bu bana fazlasıyla iyi geldi. Sanırım artık en sevdiğim Zweig kitabı Clarissa.
Neden bir puan kırdım?
Kitap bildiğiniz gibi yayıncısı tarafından tamamlanmış ve ne kadarlık bir kısmı Zweig'a ait değil bilmiyorum ama son elli sayfayı okurken kitabın ani bir düşüşe geçtiğini söyleyebilirim. Çok klişe ve yüzeysel biri olaya dahil olmuş gibi hissettim ve bu yüzden gönül rahatlığı ile tam puan veremedim.
Yine de her şeye rağmen kesinlikle tavsiye ederim. Hele hele Zweig seven biriyseniz bu kitabı okumanız lazım.
January 13, 2026
Stefan Zweig’in bireyle tarih arasındaki gerilimi en çıplak hâliyle gösterdiği romanlarından biri. Büyük olayların, savaşın ve ideolojilerin ortasında kalan bir kadının hikâyesi anlatılıyor gibi görünse de, aslında merkezde duran şey insanın karar verme yükü.
Clarissa’nın hayatı başta başkalarının çizdiği sınırlar içinde akıyor. Güvenli ama donuk bir düzen. Bu düzen dağıldığında ortaya çıkan özgürlük ise ferahlatıcı değil; aksine huzursuz edici. Çünkü seçenekler var ama hiçbirinin altı sağlam değil. Roman tam da burada güçlüleşiyor: Yetenekli olmanın, iyi niyetli olmanın ya da “doğru” yetiştirilmiş olmanın, insanı hayatta doğru yere taşıyamayabileceğini gösteriyor.
Zweig, Clarissa’nın karşısına bilgili, açıklayan, tanı koyan figürler çıkarırken çok incelikli bir eleştiri kuruyor. Açık bir kötülük yok; bağıran bir baskı yok. Ama insanın iç dünyasının ölçülmesi, yönlendirilmesi ve “daha iyi olma” telkiniyle şekillendirilmesi var. Clarissa’nın yaşadığı kırılma tam da burada başlıyor: Ne hissettiğini değil, ne hissetmesi gerektiğini düşünmeye başladığı anda.
Savaş ilerledikçe roman da içsel bir hikâyeden tarihsel bir savrulmaya dönüşüyor. Aşk, görev, milliyetçilik, fedakârlık ve kayıp birbirine karışıyor. Clarissa hiçbir zaman tam teslim olmuyor ama tam anlamıyla karşı da çıkmıyor. Bu arada kalmışlık, romanın en güçlü ve en rahatsız edici yanı.
Son bölümlerde metnin ritminin düşmesi hissediliyor. Bunun, romanın Zweig’in hayatının en karanlık dönemine denk gelerek yarım kalmış olmasıyla ilişkisi açık. Ancak bu eksiklik aynı zamanda romana tuhaf bir uyum da sağlıyor. Çünkü Clarissa, zaten tamamlanamayan hayatların, yarım bırakılan ihtimallerin romanı.
Bittiğinde net cevaplar bırakmıyor. Ama şu soruyu inatla zihinde tutuyor:
İnsan kendi hayatını gerçekten ne zaman yaşıyor; karar verdiğinde mi, yoksa karar vermekten vazgeçtiğinde mi?
Clarissa’nın hayatı başta başkalarının çizdiği sınırlar içinde akıyor. Güvenli ama donuk bir düzen. Bu düzen dağıldığında ortaya çıkan özgürlük ise ferahlatıcı değil; aksine huzursuz edici. Çünkü seçenekler var ama hiçbirinin altı sağlam değil. Roman tam da burada güçlüleşiyor: Yetenekli olmanın, iyi niyetli olmanın ya da “doğru” yetiştirilmiş olmanın, insanı hayatta doğru yere taşıyamayabileceğini gösteriyor.
Zweig, Clarissa’nın karşısına bilgili, açıklayan, tanı koyan figürler çıkarırken çok incelikli bir eleştiri kuruyor. Açık bir kötülük yok; bağıran bir baskı yok. Ama insanın iç dünyasının ölçülmesi, yönlendirilmesi ve “daha iyi olma” telkiniyle şekillendirilmesi var. Clarissa’nın yaşadığı kırılma tam da burada başlıyor: Ne hissettiğini değil, ne hissetmesi gerektiğini düşünmeye başladığı anda.
Savaş ilerledikçe roman da içsel bir hikâyeden tarihsel bir savrulmaya dönüşüyor. Aşk, görev, milliyetçilik, fedakârlık ve kayıp birbirine karışıyor. Clarissa hiçbir zaman tam teslim olmuyor ama tam anlamıyla karşı da çıkmıyor. Bu arada kalmışlık, romanın en güçlü ve en rahatsız edici yanı.
Son bölümlerde metnin ritminin düşmesi hissediliyor. Bunun, romanın Zweig’in hayatının en karanlık dönemine denk gelerek yarım kalmış olmasıyla ilişkisi açık. Ancak bu eksiklik aynı zamanda romana tuhaf bir uyum da sağlıyor. Çünkü Clarissa, zaten tamamlanamayan hayatların, yarım bırakılan ihtimallerin romanı.
Bittiğinde net cevaplar bırakmıyor. Ama şu soruyu inatla zihinde tutuyor:
İnsan kendi hayatını gerçekten ne zaman yaşıyor; karar verdiğinde mi, yoksa karar vermekten vazgeçtiğinde mi?
January 18, 2018
İnsan kendini itilmiş, dışlanmış hissediyor; dünyada bundan daha kötü bir şey olamaz; buna katlanamıyorum. İnsan kahroluyor.
Daha önce birçok kez Zweig okudum ama sanırım bu aralarında en tuhaf iz bırakan oldu. İyi bir iz mi yoksa kötü mü, orasına yorumumun sorununda siz karar verin.
Clarissa, bir yüzbaşının kızıdır. Manastır okulunda eğitim almış, gençlik yıllarında meslek arayışlarıyla çeşitli konferanslara katılmış ve orada da hayatının sevgilisi olan Leonard ile tanışmıştır.
Kitap gerçekten kusursuz bir şekilde başlamıştı. Daha ilk sayfalarında kitaba bayılmıştım. Yine bildiğimiz Zweig şahane cümleleri ve incelemeleri ile gönlümde taht kurmuştu ta ki 110. sayfaya kadar. Yaklaşık olarak 110'dan sonra kitaptan bir anda soğudum. Öylesine iyi gidiyordu ki bir anda soğuk su etkisi yarattı. Kitabın eğer ilk 110'dan sayfasını değerlendirecek olursam 5/5 verir hatta yılın favori kitapları listesine adını yazardım.
Tüm imkanlar zorlanırsa belki de yapılabilecek bir şey daha vardır.
Clarissa 'da kendimden çok fazla şey buldum. Belki de o yüzden onu çok sevdim. Ancak şu bir gerçek ki kitabın ilk başlarında inanılmaz bir karakterdi. Güçlü ve yalın. Hikaye ilerledikçe Clarissa'yı değilde başka birini okuyormuşum gibi hissettim.
İnsan susarak da yalan söyleyebilir.
Clarissa'nın babasını da hiç sevmedim. O nasıl karakter öyle? Ya sen babasın. Kitabın ilk başlarında o da güzeldi, garip bir alışkanlığı vardı ama yinede sevmiştim. Sonra onu da anlamadım.
Çünkü yalnızlık korkusu zehirden beterdir. Bu korkuyu duymaktansa çalışmak daha iyidir.
Ayrıca o nasıl sondu öyle? İyi desem değil kötü desem değil. Böylesine kusursuz başlayan bir kitaba o son yakışmış mı? Bence hayır.
Uzun lafın kısası ben bu kitapta arada kaldım. İlk yarısı kalbimi fethetti diğer yarısını ise hiç sevmedim. Umuyorum ki siz seversiniz. Gerçi bende sevdim ama ilk yarısını.
Daha önce birçok kez Zweig okudum ama sanırım bu aralarında en tuhaf iz bırakan oldu. İyi bir iz mi yoksa kötü mü, orasına yorumumun sorununda siz karar verin.
Clarissa, bir yüzbaşının kızıdır. Manastır okulunda eğitim almış, gençlik yıllarında meslek arayışlarıyla çeşitli konferanslara katılmış ve orada da hayatının sevgilisi olan Leonard ile tanışmıştır.
Kitap gerçekten kusursuz bir şekilde başlamıştı. Daha ilk sayfalarında kitaba bayılmıştım. Yine bildiğimiz Zweig şahane cümleleri ve incelemeleri ile gönlümde taht kurmuştu ta ki 110. sayfaya kadar. Yaklaşık olarak 110'dan sonra kitaptan bir anda soğudum. Öylesine iyi gidiyordu ki bir anda soğuk su etkisi yarattı. Kitabın eğer ilk 110'dan sayfasını değerlendirecek olursam 5/5 verir hatta yılın favori kitapları listesine adını yazardım.
Tüm imkanlar zorlanırsa belki de yapılabilecek bir şey daha vardır.
Clarissa 'da kendimden çok fazla şey buldum. Belki de o yüzden onu çok sevdim. Ancak şu bir gerçek ki kitabın ilk başlarında inanılmaz bir karakterdi. Güçlü ve yalın. Hikaye ilerledikçe Clarissa'yı değilde başka birini okuyormuşum gibi hissettim.
İnsan susarak da yalan söyleyebilir.
Clarissa'nın babasını da hiç sevmedim. O nasıl karakter öyle? Ya sen babasın. Kitabın ilk başlarında o da güzeldi, garip bir alışkanlığı vardı ama yinede sevmiştim. Sonra onu da anlamadım.
Çünkü yalnızlık korkusu zehirden beterdir. Bu korkuyu duymaktansa çalışmak daha iyidir.
Ayrıca o nasıl sondu öyle? İyi desem değil kötü desem değil. Böylesine kusursuz başlayan bir kitaba o son yakışmış mı? Bence hayır.
Uzun lafın kısası ben bu kitapta arada kaldım. İlk yarısı kalbimi fethetti diğer yarısını ise hiç sevmedim. Umuyorum ki siz seversiniz. Gerçi bende sevdim ama ilk yarısını.
August 5, 2020
Clarissa, oldukça başarılı bir Stefan Zweig romanı olabilirmiş, keşke Zweig bu romanı tamamlayabilseymiş.
Stefan Zweig, tamamlayamadığı bu romanında babası Avusturya ordusunda görev yapan yüksek rütbeli bir askerin kızı olan Clarissa'nın hikâyesi üzerinden I. Dünya Savaşı'na karşı tutumunu anlatmış, bir millete aidiyeti, savaşı eleştirmiş. Bu hususları "aşk", "annelik" sosu ile süsleyip vermesi de hikâyeyi oldukça akıcı bir hale getirmiş.
Clarissa'nın Zweig'ın notlarından derlendiği, bazı noktaların yayıncı tarafından yazıldığı belirtilmiş. Zweig'ın kaleminden çıkmayan yerleri anlamak çok kolay, bu kısımları gönül rahatlığıyla geçebilirsiniz. Benim için kitabın sonu yayıncının tamamladığını düşündüğüm kısımlar değil, her ne kadar belirsizliklerle dolu olsa da Zweig'ın tamamla(yama)dığı kısım.
Stefan Zweig, tamamlayamadığı bu romanında babası Avusturya ordusunda görev yapan yüksek rütbeli bir askerin kızı olan Clarissa'nın hikâyesi üzerinden I. Dünya Savaşı'na karşı tutumunu anlatmış, bir millete aidiyeti, savaşı eleştirmiş. Bu hususları "aşk", "annelik" sosu ile süsleyip vermesi de hikâyeyi oldukça akıcı bir hale getirmiş.
Clarissa'nın Zweig'ın notlarından derlendiği, bazı noktaların yayıncı tarafından yazıldığı belirtilmiş. Zweig'ın kaleminden çıkmayan yerleri anlamak çok kolay, bu kısımları gönül rahatlığıyla geçebilirsiniz. Benim için kitabın sonu yayıncının tamamladığını düşündüğüm kısımlar değil, her ne kadar belirsizliklerle dolu olsa da Zweig'ın tamamla(yama)dığı kısım.
August 28, 2017
Crec que cal abordar aquest llibre des d'un punt de vista analític en la trajectòria de l'autor i el seu tarannà personal. Si no, es pot arribar a la conclusió que està inacabat o només trobar-hi traces d'una història que, per bé que magníficament escrita, no s'ha acabat d'explicar.
Per això considero que, un cop llegida, cal situar l'autor i la seva obra i tornar-la a llegir per ubicar-la correctament. El que si que s'intueix en una única lectura és l'angoixa de l'autor envers allò en que s'està convertint un mon que poc més tard va decidir abandonar.
Definitivament, és un llibre que vol més d'una lectura.
Per això considero que, un cop llegida, cal situar l'autor i la seva obra i tornar-la a llegir per ubicar-la correctament. El que si que s'intueix en una única lectura és l'angoixa de l'autor envers allò en que s'està convertint un mon que poc més tard va decidir abandonar.
Definitivament, és un llibre que vol més d'una lectura.
September 5, 2018
Kitabı bitirmeden Zweig öldüğü için yayımcısı tamamlamış kitabı. Keşke hiç tamamlamasaydı keşke Zweig’ın yazdığı yere kadarı yayınlansaydı çünkü sonu büyük hayal kırıklığı..
Zweig’ın yazdığı kısımlara gelecek olursak; Zweig gerçekten kadınları nasıl bu kadar güzel betimleyebiliyor, onların duygularını nasıl bu kadar güzel ifade ediyor her kitabında hayranlıkla okuyorum. Muhteşem bir duyguyu aktarma yeteneği var, açıkta kalan bağlanmayan şeyler kalmıyor...
Keşke sonu olmasaydı keşke kitabı tamamlamaya ömrün yetseydi Zweig!
Zweig’ın yazdığı kısımlara gelecek olursak; Zweig gerçekten kadınları nasıl bu kadar güzel betimleyebiliyor, onların duygularını nasıl bu kadar güzel ifade ediyor her kitabında hayranlıkla okuyorum. Muhteşem bir duyguyu aktarma yeteneği var, açıkta kalan bağlanmayan şeyler kalmıyor...
Keşke sonu olmasaydı keşke kitabı tamamlamaya ömrün yetseydi Zweig!
May 23, 2017
İlginçti
January 14, 2019
Es el primer libro de Zweig que leo. Narración delicada y muy cuidada. Me ha encantado frases y citas para reflexionar.
Leeré más títulos de este autor.
Leeré más títulos de este autor.
August 25, 2025
I. Dünya Savaşı öncesinde genç bir kadının aşkı, özgürlüğü ve toplum baskısı arasında sıkışan hüzünlü öyküsü…
Displaying 1 - 30 of 363 reviews