Ik ben jarenlang 'fan' geweest van Ronnie, als 15 jarig meisje in de Polska tijd -zoals Ronell dat ook vaak zo benoemde- en als 17/18 jarig meisje die De Nacht Is Nog Jong Net Als Wij Voor Altijd ontdekte (nog steeds een van mijn lievelings albums, zo mooi) en hem vooral leuk vond als persoon, en zag dat hij vaak niet goed begrepen werd en er een verkeerd beeld van hem geschetst werd. Vooral in de Drank & Drugs periode.
Ik was dus gelijk super enthousiast toen ik zag dat er een biografie van hem uit was gekomen. Ik 'volgde' hem al zo'n 5 jaar niet meer, maar was meteen geïnteresseerd in zijn biografie.
Ik was voornamelijk benieuwd naar wat hij zou vertellen over zijn begin periode. De tijd van Soldaatje, Allermooiste Feestje etc. met Polska en die groep. En natuurlijk de tijd van New Wave, die ik toen ook op dat moment als 'fan' heb mee gemaakt. Van het moment dat de docu's van het (in het boek besproken) schrijverskamp op youtube kwamen, tot het moment dat New Wave uit kwam, tot het moment dat heel Nederland ineens een mening had over Ronell.
Wat er in dit hoofdstuk stond was dan ook niets nieuws voor mij, vrijwel alles wat hij daar vertelde was ook in de docu's te zien, maar het was toch anders om het door Ronnie's ogen te zien.
Ik vind dat Ro's persoonlijkheid heel mooi naar buiten is gekomen in dit boek. Zijn emotionele level, zijn ADHD (héel herkenbaar), en zijn kijk op het leven. Ik vond alleen wel dat er voornamelijk 3 themas heel vaak terug kwamen bij de gesprekjes met mensen uit Ronells leven. Zijn punctualiteit, zijn communicatie skills, en zijn wiet verslaving. Natuurlijk heel belangrijke details uit zijn leven, maar het was wel erg vaak het gespreksonderwerp.
De gesprekken met zijn moeder en stiefvader, en zijn opa en oma vond ik ook heel erg mooi neer gezet. Net als hoeveel zijn oud manager Axel, en eeuwenoude vriend Max (maar 1 hoofdstuk, maar wel lang) over hem mochten vertellen.
Je kan merken dat de schrijver Ronnie echt leek te begrijpen, en totaal geen oordeel over hem had. Ronnie is wie hij is en dat is mooi, en dat mag laten zien worden.
Ik vond het heel leuk om een kijk te hebben in zijn leven nu, aangezien ik me al sinds 2018 niet echt meer in hem interesseerde.
Ro blijft voor mij een van de leukste, meest sympathieke, vriendelijkste jongens uit het Nederlandse media wereldje, en ik hoop dat iedereen die ooit een slecht vooroordeel over hem gehad heeft dit boek oppakt en ziet wat voor leuke jongen hij echt is.
Ik had wel verwacht dat ik nostalgisch zou worden tijdens het lezen, maar dat ik emotioneel zou worden van de nostalgie zag ik niet aankomen.
Vind het stom om biografien etc sterren te geven, en Ro krijgt van mij altijd 5 sterren, maar er zaten nogal wat schrijffoutjes in; incomplete zinnen, namen die verkeerd werden geschreven (Meev ipv Mafe, de ene keer Wef de andere keer Wev) dus vandaar de 4.