What do you think?
Rate this book
خروس ها و ساعت ها
عنوان: خروسها و ساعتها ، نام پديد آورنده: حسین پناهی ، موضوع: مجموعه قصه ، محلنشر: تهران ، ناشر: الهام ، تاریخنشر: 1377 ، صفحهشمار: 159 صفحه
159 pages, Paperback
First published January 1, 1998
79 people want to read
About the author
حسین پناهی
18 books392 followersحسین پناهی دژکوه در روستای دژکوه از توابع شهر سوق (شهرستان کهگیلویه) در استان کهکیلویه و بویراحمد متولد شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه ی آیت الله گلپایگانی رفته بود و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی اش بازگشت. چند ماهی در کسوت روحانیت به مردم خدمت می کرد. تا اینکه زنی برای پرسش مساله ای که برایش پیش آمده بود پیش حسین می رود.از حسین می پرسد که فضله ی موشی داخل روغن محلی که حاصل چند ماه زحمت و تلاش ام بود افتاده است، آیا روغن نجس است؟ حسین با وجود اینکه می دانست روغن نجس است، ولی اینرا هم می دانست که حاصل چند ماه تلاش این زن روستایی، خرج سه چهار ماه خانواده اش را باید تامین کند، به زن گفت نه همان فضله و مقداری از اطراف آنرا در بیاورد و بریزد دور،روغن دیگر مشکلی ندارد.بعد از این اتفاق بود که حسین علی رغم فشارهای اطرافیان، نتوانست تحمل کند که در کسوت روحانیت باقی بماند. این اقدام حسین به طرد وی از خانواده نیز منجر شد. حسین به تهران آمد و در مدرسه ی هنری آناهیتا چهار سال درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه نویسی را گذراند.
پناهی بازیگری را نخست از مجموعه تلویزیونی محله بهداشت آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با استفاده از نمایشنامه های خودش ساخت که مدت ها در محاق ماند.
با پخش نمایش دو مرغابی درمه از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش های تلویزیونی دیگرش، طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت.
نمایش های دو مرغابی درمه و یک گل و بهار که پناهی آنها را نوشته و کارگردانی کرده بود، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد. در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد او یکی از پرکارترین و خلاق ترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.
به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می بارید و طنز تلخش بازیگر نقش های خاصی بود. اما حسین پناهی بیشتر شاعربود. و این شاعرانگی در ذره ذره جانش نفوذ داشت. نخستین مجموعه شعر او با نام من و نازی در ۱۳۷۶ منتشرشد،این مجموعه ی شعر تا کنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ شد و به شش زبان زنده ی دنیا ترجمه شده است.
وی در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ و در سن ۴۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
پناهی بازیگری را نخست از مجموعه تلویزیونی محله بهداشت آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با استفاده از نمایشنامه های خودش ساخت که مدت ها در محاق ماند.
با پخش نمایش دو مرغابی درمه از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش های تلویزیونی دیگرش، طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت.
نمایش های دو مرغابی درمه و یک گل و بهار که پناهی آنها را نوشته و کارگردانی کرده بود، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد. در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد او یکی از پرکارترین و خلاق ترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.
به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می بارید و طنز تلخش بازیگر نقش های خاصی بود. اما حسین پناهی بیشتر شاعربود. و این شاعرانگی در ذره ذره جانش نفوذ داشت. نخستین مجموعه شعر او با نام من و نازی در ۱۳۷۶ منتشرشد،این مجموعه ی شعر تا کنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ شد و به شش زبان زنده ی دنیا ترجمه شده است.
وی در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ و در سن ۴۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 31, 2015
«چه قدر بزرگ و بیرحمه زندگی!
و چه نعمتیه عادت!
از دولتی سر عادته که:مصائب سنگینو،
تاب میاریم...
جواب سلاما که یادت بره، ار صاحب داشته باشی،
باید حلوای خیراتتو بپزن!
جواب سلاما یادم میرفت
یه هو میدیدم پاپتی تا سرچشمه رفتم. ما دهاتیا خیلی دیر دیوونه میشیم
ولی وقتی دیوونه شدیم قفل و زنجیر چل منی چارهساز نعرههامون نیست!
... باید به امید کسی کشت کنی.
کسی که ستونِ آوار خستگیهایت باشه!
... چایهای نطلبیده،
رختهای بیواگو شسته،
و غُرغُر شیرین چی داریمها و چی نداریمها!
هاجر که رفت،
چای نطلبیده دیگر، هرگز نرسید.»
و چه نعمتیه عادت!
از دولتی سر عادته که:مصائب سنگینو،
تاب میاریم...
جواب سلاما که یادت بره، ار صاحب داشته باشی،
باید حلوای خیراتتو بپزن!
جواب سلاما یادم میرفت
یه هو میدیدم پاپتی تا سرچشمه رفتم. ما دهاتیا خیلی دیر دیوونه میشیم
ولی وقتی دیوونه شدیم قفل و زنجیر چل منی چارهساز نعرههامون نیست!
... باید به امید کسی کشت کنی.
کسی که ستونِ آوار خستگیهایت باشه!
... چایهای نطلبیده،
رختهای بیواگو شسته،
و غُرغُر شیرین چی داریمها و چی نداریمها!
هاجر که رفت،
چای نطلبیده دیگر، هرگز نرسید.»
May 17, 2015
حسین ژناهی نمیدونم دقیقا به چی معروف بوده؛
ولی میدونم که به خاطر داستان کوتاهاش نمیتونه معروف بوده باشه.
داستان ها جالب بود بعضا، و زبان خیلی ساده در عین حال رمز گونه ای داشت که .... ممم،زیاد برای من مورد پسند واقع نشد.
ممنون از بانو تیسا بابت کتاب.
ولی میدونم که به خاطر داستان کوتاهاش نمیتونه معروف بوده باشه.
داستان ها جالب بود بعضا، و زبان خیلی ساده در عین حال رمز گونه ای داشت که .... ممم،زیاد برای من مورد پسند واقع نشد.
ممنون از بانو تیسا بابت کتاب.
December 19, 2019
❤️❤️
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews