La Fille De Carnegie

by Stéphane Michaka

Robert Tourneur, lieutenant à la brigade des homicides de Manhattan Nord, cherche tous les prétextes pour ne pas rentrer chez lui. Cette nuit-là, il a une bonne raison de faire des heures supplémentaires : depuis 22h16, la confusion règne au Metropolitan Opera. Un homme est tombé d''une loge en pleine représentation de La flûte enchantée. Sur sa poitrine, trois trous laissés par des balles de 9 mm. Nul ne sait ce qu''il faisait dans cette loge réservée à la riche héritière Sondra Carnegie, l''une des critiques d''opéra les plus en vue du milieu. Sondra semble s''être volatilisée. En revanche, on appréhende un suspect hirsute nommé Lagana. Quand ce dernier arrive devant Tourneur pour être interrogé, le lieutenant le reconnaît aussitôt : c''est un ancien collègue qu''il a mille raisons de détester. Commence alors une longue nuit de garde à vue, qui plonge les deux hommes au coeur d''une trouble histoire de meurtre, de fantasmes, de jalousie et de manipulation.Elégant, lyrique, sensuel, brutal, La fille de Carnegie est un roman inclassable qui se lit tour à tour comme un rêve et comme un cauchemar. Une révélation.

576 pages, Mass Market Paperback

First published August 15, 2005

About the author

Stephane Michaka was born in Paris in 1974. He studied at Cambridge University and taught French in South Africa before embarking on a writing career. He has written theater pieces, children's books, television scripts, and radio plays.

Reviews

[Panos · Rating 4 out of 5]

Αναπάντεχα καλό!

Αστυνομικό μυθιστόρημα που συνδυάζει το μπρουτάλ και το λυρικό στοιχείο αρμονικά. Ήρθε πρόσφατα στην Ελλάδα με τίτλο «Έγκλημα στη μετροπόλιταν όπερα» (αρχικός τίτλος: La fille de Carnegie – Η κόρη των Κάρνεγκι).

“Για να αποτιμήσουμε το μέγεθος της αποτυχίας της, πρέπει να ξέρουμε το μέγεθος των φιλοδοξιών της.”

Κατά τη διάρκεια του Μαγικού αυλού του Μότσαρντ, στη μετροπόλταν όπερα ένας άντρας πέφτει νεκρός. Κι από ‘κει ξεκινάει η αφήγηση, η οποία διαρκεί περίπου 12 ώρες, με την πλειονότητα του βιβλίου να είναι ουσιαστικά flashbacks, πολύ ωραία δοσμένα.

Ο επιθεωρητής Τουρνέρ θυμίζει αρκετά τον Χάρι Χόλε του Jo Nesbo, παραμένοντας μοναδικός ωστόσο. Αρκετά dark χαρακτήρας, βίαιος, τσαπατσούλης, προβληματικός, χωρισμένος, ερωτευμένος, ξανά χωρισμένος, αποφεύγει τη γυναίκα του και προτιμάει να περάσει το βράδυ του στην υπηρεσία ενώ δεν έχει καμιά δουλειά να το κάνει. Καθώς προχωράει η αφήγηση, βλέπουμε τις περίπλοκες σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ αυτού και ενός πρώην συναδέλφου του, μιας γυναίκας που δεν βρίσκεται πια στη ζωή και μιας κριτικού όπερας.

Το γεγονός ότι αρχικά η ιστορία είχε γραφτεί ως θεατρικό έργο και στη συνέχεια προσαρμόστηκε σε βιβλίο, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη ζωντάνια που έχουν οι διάλογοι (πραγματικά εξαιρετικοί) αλλά και τις κακές περιγραφές πολλές φορές. Όπου δεν υπάρχει διάλογος, η αφήγηση δείχνει να έχει σκαμπανεβάσματα, από καλή σε αρκετά κακή, με την περιγραφή των δρόμων της Νέας Υόρκης να γίνεται κουραστική και ουσιαστικά να νιώθεις πως ξεναγείσαι με το ζόρι. Το πράγμα χειροτερεύει από την όχι και τόσο καλή ελληνική μετάφραση. Υπερβολικά πολλές λέξεις παραθέτονται αυτούσιες στην αγγλική – διαταράσσοντας τη συνοχή του κειμένου- λες και ο μεταφραστής τις άφησε έτσι για να τις μεταφράσει σε ένα τελευταίο πέρασμα, που δεν έγινε ποτέ.

Το πρώτο 1/6 του βιβλίου είναι ίσως το πιο αδύναμο κομμάτι του. Μετά, αποκτά καλύτερη ροή. Οι χαρακτήρες φαίνονται αληθοφανείς, η ανάκριση αρχίζει, μυστικά αποκαλύπτονται, συναισθήματα βγαίνουν στη φόρα και το τέλος ανατρέπεται εκεί που πίστευες ότι είχες ήδη την απάντηση στα χέρια σου.

[lauriane · Rating 3 out of 5]

3.5
good plot, 300 premières pages longues, les 200 dernières sont bonnes, hooked through the end

[Niki · Rating 2 out of 5]

en fait je lui donne 2.5/5 - après un début prometteur, sur des chapeaux de roues, le récit non linéaire se poursuit entre analepses et récit au présent - à la longue cela devient fatiguant à lire -
la fin m'a laissée perplexe