Il padre francese

by Alain Elkann

Due uomini sono sepolti vicini nel cimitero di Montparnasse: uno è stato un banchiere e il Presidente della comunità ebraica di Parigi, l'altro è stato un artista. Il primo era severo, intransigente, affascinante; l'altro era esuberante, dissipatore, bohémien. Sono, rispettivamente, il padre del narratore e Roland Topor, pittore, scultore e scrittore. Due uomini agli antipodi per scelte di vita, caratteri, ambizioni. Ora la morte li fa giacere e li costringe a parlarsi, come mai sarebbe stato possibile in vita. E' questa l'originale finzione che consente a Elkann di raccontare il proprio padre, i suoi rigori, i moralismi, il disprezzo per tutto ciò che non è convenzione e intraprendenza di gran borghese. Ma anche di allestire un sottile confronto con un uomo apparentemente diversissimo, un artista. Topor è un personaggio che lo incuriosisce. Per questo cerca chi l'ha conosciuto, parla con gli editori che l'hanno pubblicato, con le donne che l'hanno amato, con Nicolas, il figlio che sta calcando le orme paterne, anche lui pittore, ma più mite, forse ancora alla ricerca di uno spazio che la gioiosa esuberanza del genitore non abbia riempito. E mentre il narratore insegue ricordi, fantasmi e realtà, i due uomini - distesi nelle loro tombe ma chiacchierando come se fossero in un bistrot - si raccontano. E finiscono per confessarsi differenze e idiosincrasie ma anche, insospettabilmente, alcune affinità.

119 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

Alain Elkann è nato a New York nel 1950. Nei Tascabili Bompiani sono disponibili Montagne russe, Il tuffo, Piazza Carignano, Stella Oceanis, Boulevard de Sébastopol e altri racconti, Il padre francese, Rotocalco, John Star (Premio Cesare Pavese 2002), Delitto a Capri, Una lunga estate (Premio Internazionale Tarquinia - Cardarelli 2003), MoMo, Mitzvà, Vita di Moravia, Emma, intervista a una bambina di undici anni, L’invidia (Premio Letterario Mondello - Città di Palermo 2006), L’intervista 1989 - 2009, L’equivoco (Premio Acqui Terme 2009), Diario verosimile, Nonna Carla e Hotel Locarno. Nel 2014 è uscito, sempre presso Bompiani, il volume Racconti. Per la trilogia Essere ebreo, Cambiare il cuore, Essere Musulmano ha vinto il Premio Capalbio 2005.

Reviews

[Donald · Rating 2 out of 5]

This is not a well-written book, but I felt obliged to finish it because it is short and the author is an interesting person. He came to campus, and my professor invited me to lunch with him. He comes from a powerful, old European Jewish family and told us great stories about Jerusalem and Rome. Too bad his novel stinks.

[Gözde Kankal · Rating 1 out of 5]

Yazar ölmüş babasının yanında yatan başka bir ölü ile babasının arasında geçebileceğini düşündüğü sohbeti hayal ederek bir kitap yazmış. Eğer hikaye gerçekse, hayal gücüne saygı duymak dışında yapabileceğim başka birşey yok.

[Harsha Priolkar · Rating 2 out of 5]

I picked this book up because the premise sounded interesting - two men buried next to each other in Paris, strike up a conversation about life and such. I was expecting a funny dialogue given the premise and the fact that the two main characters were polar opposites in life and in death. The one, our narrator’s father, an upper middle class businessman, who takes himself, his faith and his life very seriously and whose major motivations are pride and vanity. Happiness does not figure in his definition of what success should look like. A superficial and rather shallow character.

The second, an artist, Roland Topor, who has lived an extravagant life in terms of drink, friendships and women, who has achieved moderate success in his profession and has a supportive family who has tolerated and loved him through life’s ups and downs. He considers himself ‘happy’, although he does yearn for more fame in his profession a la Picasso! I found him more endearing and authentic than the other. The only thing that connects the two men is that they were both Jews - although as I read on, that fact didn’t seem to have a major significance. Nothing had much significance in this book I felt - everything felt either half-baked or overdone 😜

My biggest disappointment however was a total lack of wit and humour in the narrative, in addition to the unbelievable plot line, such as it was. I’m not sure whether this is because the book has been translated from the Italian, or whether the original text too was dry and boring 😯 A pity really since this could have been such a pithy, fun read. Instead it reads like a lecture instead of a conversation and a terribly repetitive, dull one at that!

And the author never explains why our narrator becomes so obsessively interested in Roland Topor’s life and family, beyond the fact that they’re buried next to each other. It just felt contrived and utterly implausible. This book is short, at only 117 pages, which is why I finished it, but it is by no means sweet.

Completely avoidable!

[Athina Nancy · Rating 4 out of 5]

The french Father is an hommage and a keepsake of the writer's memories over his dead father.
It portrays the memories through the habits and thoughts of his late father Jean Paul, talking in a cemetry with Roland Topor an artist lying buried on the near by grave, the result bittersweet shows us the authors need to bring in his memory special moments from his defunct father with the help of Topor

[Aynur Aslanova · Rating 4 out of 5]

Sıradan hayatla ölülerin hayali dünyası arasındaki ani geçişler güzeldi.

[Tülay Şahin · Rating 5 out of 5]

Ölmüş bir insanın hayatını bize hatirlatanlar sadece geride bıraktığı yapıtları ve mezar taşıdır; insan toz olur gider. s.41
Üretmek, yaşamda kalıcı olmamızı, belleklerde sonsuza dek yaşamamızı sağlayan en önemli şey. Peki sürekli çalışırken, bir şeyler üretirken an'lari kaçırıp hayatımız uzerine sorular soruyor muyuz ? İşte bu metin bu soruyu sormuş . İki farklı karakter . Biri hep başarılı odaklı yaşamış, disiplinli Fransız asıllı Yahudi banker yani yazarımız Alain Elkann'in babası. Diğeri bohem, eğlenmeyi seven, ünlü sanatçı Polonya asıllı bir Yahudi olan Roland Topor. Alain Elkann'in babası vefat edince ailesi O'nu Montparnesse Mezarlığına defneder. Yazarımız babasının yanındaki mezarın Roland Topor 'a ait olduğunu öğrenir. Gerçek hayatta birbirleriyle asla anlasamayacak iki karakterin aynı alanda olması yazarımıza ilginç gelir ve iki insan arasında bir diyalog olduğunu hayal eder. Bu bölümleri okurken ölüm herkesi eşit kılar sözünü hatırladım. Alain hayal ettiği bu diyaloglardan bir kitap yazmayı düşünür. Ve Topor'un yakınlarına ulaşır, kendi hatıralarına dönüp bakar. Babası ve Topor'un hayatı birbiri içine geçmiş, kurgu gerçek birbirine karışmıştır. Nazi işgali, Fransizlarin Yahudi Cemaatine karşı tepkisi, New York'a giden köksüz Yahudi toplulukları gibi konular metinde yer alan diğer konular. Bunun dışında oğul baba ilişkisi ekseninde yazarın aile ilişkilerini sorgulamasini da buluyoruz Fransız Babam kitabında. Yaşamı sadece an'lardan ibaret görmeliyiz. Plan yapmadan şimdiki zamanın kıymetini bilmek çok onemli. Yazar, "Carpe diem" felsefesine gonderme yaparcasına bir Yahudi atasözü olan " İnsan düşündüğü zaman Tanrı güler " sözü ile bu konuya dikkat çekmeyi de başarmış. Keyifli bir metindi. Okumak isteyenlere iyi okumalar dilerim.

[yamyamorama · Rating 2 out of 5]

This is certainly not a good book but not the worst either, actually it reads easily and smoothly.