Logo de Orixe, a súa primeira novela e Premio Blanco Amor 2003, Séchu Sende volve cun libro de relatos especialmente escrito para ti, que tamén buscas a vida nas palabras.
Un libro que procura a fórmula da liberdade na punta da lingua. Un libro de historias orixinais como cada unha das persoas e dos pobos que coñecemos ou soñamos: únicos. Un libro que conta contigo para ler o mundo con palabras que tamén son túas. Un libro difícil de soñar, como a vida mesma. Contraditorio, inocente, emocionante, creativo, rebelde: un libro Made in Galiza.
A collection of short stories in Galician, about Galicia, the Galician language and its struggle to survive in a Castellanised environment. The irony is that when I bought the book, I tried to speak Galician with the vendor, but he answered me in Spanish, as they always do when they see you are a foreigner :(
(En català) Sende escriu un meravellós compendi de relats que pivoten sobre la llengua, en aquest cas el gallec. MADE IN GALIZA fa reflexionar sobre la identitat lingüística de les llengües minoritàries i minoritzades.
Este libro é precioso. Encantoume, vou facer o posible para ter a miña copia. Tras lelo entendo porqué é unha lectura do instituto. Con este libro podes reconectar coa túa lingua e a ver se empezamos a peder o medo e a vergoña e empezamos a usala.
La obra de Sechu Sende es, sin duda, una delicia para el panorama lingüístico gallego. La crítica es tan profunda que desde el primer relato te das cuenta de lo importante que es cuidar el idioma. Mi hermano lo tuvo que leer para el instituto y lo encontré este último mes en sus estanterías. Como muchos ya sabréis, me apetecía leer más en gallego, y claramente vi una oportunidad en este libro. Y desde luego que fue un acierto total.
Un libro Made in Galiza totalmente. E que identificada me sentín con moitas das personaxes. Se ben aínda hoxe, despois de lelo e relelo un cento de veces, hai relatos que non acabo de entender a que se refiren, en moitos outros casos dou descifrado as marabillosas e hábiles metáforas coas que o amigo Sechu ilustra a situación sociolingüística deste noso país. Encántame sobre todo o relato A lingua máis difícil do mundo, non só porque é o que eu vivín dende os tres anos ata a miña etapa actual no ensino, senón porque nos sinala, a min e a meu irmán, coma eses nenos precoces que chegan a falar a nosa lingua dende pequeniños. Recomendado a quen queira un bo libro que fale da miña lingua materna.
Hay cuentos que me han gustado mucho pero otros me parecieron de relleno, sino fuero pir estos últimos le daría 4 estrellas. Los primeros cuentos me parecieron mejores.
Guau. Analizar as actividades que fai Séchu para o TFM conseguiu que me apetecese ler Made in Galiza (e pensar que igual debería reler Orixe dende outra perspectiva). Hai relatos moi graciosos (ouija con Castelao...arte), relatos moi ingeniosos (incluso o único reintegrata) e relatos moi tristes. Todos se centran na perda de falantes que, léndoo en 2025, entristece unha barbaridade. Viva la imposición del gallego, é todo o que teño que decir.
Aínda que poida compartir a preocupación de Séchu polo galego e pola súa desaparición e o sentimento de dor o ver como vai quedando cada vez máis esquecido na sociedade galega, o resultado neste libro é un pouco irregular. Lidos por separado son contos breves e fermosos, pero non acaban de funcionar como conxunto nin aportan moito máis que a reiteración da mesma idea unha e outra vez. Eu síntoo máis coma un ensaio que como narrativa, aínda que iso dependerá de cada lector...
Aínda que algúns relatos eran mellor que outros, pero realmente unha lectura moi recomendable e, sobre todo, actual, e non só polo tema da lingua (houbo relatos que me recordaron ao incendio das fragas de fai semanas). Sen dúbida, lerei máis obras do autor.
Boa lectura, especialmente para os adolescentes que cursan a ESO. O libro é un boa forma de coñecer a situación da lingua galega e o seu uso e lugar na sociedade. Recomendable.
M'ha encantat aquest llibre! He llegit la versió catalana, amb títol "La venedora de paraules". 45 relats que inviten a la reflexió lingüística i l'amor a la diversitat cultural.
Por fin toca reseña dun libro en galego. Para quen non o saiba, eu son española, concretamente da zona da Comunidade Autónoma de Galiza onde hai una lingua que coexiste coa vehicular de todo o territorio nacional: o galego🩵
O problema sociolinguistico que atopamos hoxe en día é a progresiva extinción do gallego fronte a forza do castelán e dos prexuizos dos seus falantes aos que esta lingua minorizada ten que facer fronte😣
😲🩵🗣️😲🩵🗣️😲🩵🗣️ Esta introducion fagoa para comprender o libro que traio hoxe: Made in Galiza, de Séchu Sende. Para combater uns argumentos ignorantes pero tan dañinos… ¿qué mellor xeito que coñecelos para aprender a erradicalos? Non é algo tan fácil como dicir “fálao” e xa está. Nesta obra, a través de 42 relatos, Sende convidanos a coller conciencia e reflexionar sobre o problema da desgaleguizacion e por tanto da nosa identidade e raíces con humor, ironía e por supuesto crítica social. 😲🩵🗣️😲🩵🗣️😲🩵🗣️
É unha obra lixeira e entretida que fai fincapie no problema mostrando situacions do dia a dia. Foi unha proposta alternativa e orixinal que berra moi forte a solución dun problema de fácil solución: falar.
Eu son unha persoa que fala máis ben o castrapo, unha mezcla entre castelán e galego. Fun “neofalante” fai uns anos e foi toda unha experiencia que non se mantivo mais si que axudoume a perder timidez e gañar confianza en mi mesma. Dende aquí reivindico máis presenza do galego en redes sociais e en ámbitos como o do cine, a música, os videoxogos e na miña especialidade: a literatura❤️
Por iso, a partir de agora todo o que lea en galego, reseñareino empregando esta mesma lingua pero cunha traducion para que todo lector comprenda as miñas reseñas. Tamén é un exercicio interesante de comprensión e descubrimento. Hai verdadeiros tesouros dentro da literatura en galego e vouvos traer moitos deles👌🏻
TRADUCCIÓN ¡Hola hola! Por fin toca reseña de un libro en gallego. Para quien no lo sepa, yo soy española y concretamente de la Comunidad Autónoma de Galicia donde hay una lengua que coexiste con la vehicular de todo el territorio: el gallego. El problema sociolingüístico que nos encontramos hoy en día es la paulatina extinción del gallego frente a la fuerza del castellano y de los prejuicios de sus hablantes a los que esta lengua tiene que hacer frente.
Esta introducción os la hago para comprender de qué trata el libro que os traigo hoy: Made in Galiza, de Séchu Sende. Para combatir a estes ignorantes argumentos tan dañinos… ¿qué mejor manera que la de conocerlos para aprender a erradicarlos? No es algo tan fácil como decir háblalo y ya está. En esta obra, a través de 42 relatos, Sende nos invita a tomar conciencia y reflexionar sobre el problema de la desgaleguización y por tanto de nuestra identidad y raíces con humor, ironía y por supuesto crítica social.
Es una obra ligera y entretenida que hace hincapié en ese problema exponiendo situaciones del día a día. Ha sido una propuesta alternativa y original que grita muy fuerte la solución a un problema que tiene una fácil solución: hablar.
Soy una persona que habla el denominado castrapo, que es una mezcla entre el castellano y el gallego. Fui “neohablante” hace unos años y fue toda una experiencia que no se ha mantenido pero que me ha ayudado a por un lado combatir la timidez y ganar confianza en mi misma. Quedaros con este término, porque gracias a él es con lo que se salvará y tendrá nuestra lengua. Desde aquí también reivindico más presencia del gallego en redes sociales, y en ámbitos como el cine, la música, los videojuegos y la especialidad, la literatura.
Por eso, a partir de ahora todo lo que lea en gallego, lo reseñare empleando esta misma lengua pero con una traducción para que de esta manera todo lector comprenda mis reseñas. También es un ejercicio interesante de comprensión y descubrimiento. Hay verdaderos tesoros dentro de la literatura gallego y os voy a traer muchos de ellos.
Pois como conto o ocorrido. Creo que empezarei por falar de que o galego non é a lingua mais usada por min. Non vivo nunha gran cidade, e só que a miña nai non sabe moito o galego e xa que estou sempre con ela... Tamén teño que engadir que son unha rata de biblioteca. Case literalmente podería dicirse.
En fin, vola a historia, decidín que tiña que empezar a leer mais en galego. Non é porque me fagan bulling nin nada polo estilo. É só que, bueno. Hai queda a cousa.
Así que collín un libro ao azar. 'Made in Galiza' Sin dar moitos peros, decidín lelo.
Vou ir directamente ao grano, non é o mellor recopilatorio de contos existente. Iso é ben certo. Moitas contos como aquel da palabra que non quería marchar da casa por culpa dun castellanismo ou a do Madrith foron interesantes. Pero é que por cada historia boa historia que había, había outra que era mellor olvidar. Por pesada e as veces ridícula ou monótona.
Mais, quen sabe, pode ser que este conto sexa pati. Dalle unha oportunidade, quizais para ti sexa o mellor libro do mundo.
Este libriño cheo de historietas e relatos sobre o galego, realmente gustoume. Ainda que si eres alguen coma min e gustache ler libros dunha sentada este non é o teu libro. A ver os relatos son bos e moi orixinales (é a veces entretidos), pero hai cousas que fai o autor que danme noxo. Como por exemplo que invente estramboticos trabalinguas dificilismos de leer ou que so haxa 10 historias boas e as demais sexan todas a misma idea no fondo.
No é un mal libro, a ironia e algunhas gracietas sacaronme un soriso, pero a veces eso non chega.
Falar ~ 5/10 Curtametraxe ~ ¿? (non o entendin) Na oficina… ~ 8/10 O ladron de palabras ~ 9/10 Uf ~ 7/10 A muller que vivia… ~7/10 A fabrica de palabras ~6/10 Instrucciones… ~9/10 Eu fixen …~ 5/10 Unha imaxe vale mais ~8.5/10 A agulla de marear ~10/10 A superficie das palabras ~3/10 Nin en soños vou… ~9/10 Estudo… ~9/10 O home aforcado ~8/10 A lingua…~ 10/10 Unha muller e… ~4/10 falar en… ~ 1/10 As nubes ~7/10 o can..~ ¿? (volvin non entender) a cabeza… ~ 1.5/10 Os homes… ~ 10/10 o pais que… ~ ¿? A vencedora… ~2/10 O paracaidas ~9/10
Deille voltas se escribir isto ou non. Ao final aí vai: non deixo de pensar que é un autor moi sobrevalorado. Non o digo só por este libro, sentín o mesmo n'A república das palavras. Quizais o seu lugar público está máis xustificado polo seu activismo (moi meritorio), pero iso non debe impedir que disintamos da súa calidade autorial. A súa poesía é moi feble. Non é que defenda a forma escura e allea como signo de altura creadora, pero os seus versos fánseme demasiado triviais. Creo que non acaba de conseguir o aquel poético do cotiá, do que está a carón, que parece que busca. Dito doutro xeito: non todo, por estar escrito en verso (ou en columna), queda sublimado en poesía. En fin, perdón. Se cadra é que eu non o consigo ver. Se cadra serve aquí iso que se emprega nas rupturas sentimentais: "non, non es ti; son eu".
Estoy aprendiendo gallego y pensé que este libro de relatos podía ser una buena lectura para mi primer año. Me enamoré de este libro, me enamoré de a poquito de su forma de contar y de la forma entrañable que habla de esta lengua, que es la lengua de mis abuelos. Hermoso libro, que me hizo reír y llorar.
Clásico libro galeguista que che mandan ler na escola. Neste caso, trátase dunha compilación de relatos entre os que atopamos algúns con conceptos moi interesantes e que me gustaron moitísimo. Porén vólvese repetitivo moi rápido e penso que non é o formato máis adecuado para explorar certas ideas, xa que queda moi reducido.
El autor encaja a la perfección temas básicos y clave en la historia de la lingua galega y de una forma muy bonita, amena y fácil de leer. É un libro fermoso e perfecto para todos os públicos, sobre todo, para a xente máis xoven.