Een ondenkbare nachtmerrie: onschuldig in de gevangenis.
Dit is het waargebeurde verhaal van Joseph Oubelkas die eind 2004, op 24-jarige leeftijd, begon aan een zakenreis naar Marokko en daar zonder bewijs of onderzoek wordt veroordeeld tot tien jaar celstraf voor iets wat hij niet heeft gedaan. Ondanks de fouten in het vonnis en de conclusie van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat er geen enkel bewijs richting Joseph wijst, beginnen voor hem de jaren van onterechte gevangenschap. Tijdens het harde en onrechtvaardige leven in de verschillende gevangenissen bouwt Joseph toch een aantal bijzondere vriendschappen op en wordt hij onvoorwaardelijk gesteund door duizenden brieven en kaarten van vrienden, kennissenen onbekenden, maar het belangrijkste: de 400 brieven van zijn moeder.
Mijn kind, je laat een spoor achter van moed, levensvreugde, onschuld en goedheid
Het boek is al een aantal jaar oud. In 2011 kwam de eerste druk uit. Ik las de 18e druk. Een veel gelezen boek dus. Wat het boek bijzonder maakt, is niet de manier waarop het is geschreven. Het is grotendeels erg toegankelijk geschreven en leest vlot weg. De brieven van moeders zijn wel erg bloemrijk en mooi geschreven. Wat vooral indrukwekkend is, is de beschrijving van de het leven binnen de gevangenissen in Marokko en de manier waarop hij zich staande houdt. Hij zakt niet weg in een depressie terwijl hij zich toch onschuldig in een redelijk uitzichtloze situatie bevindt.
De schrijver, Joseph Oubelkas, laat zien dat (een gevoel van) geluk in hele kleine dingen zit. Een mooie zonsondergang, een ooievaarspaar met jongen of bloeiende zonnebloemen. Maar ook ‘vergeten’ mensen blij maken met een tas boodschappen of een kaartje met een kort berichtje. Het geluk in de kleine dingen zien, komt ook terug in de letterlijke delen van de brieven. Moeder beschrijft steeds uitgebreid het weer, de wolken en de natuur.
Er zitten meerdere algemene levenslessen in het boek 400 brieven van mijn moeder. Hoe negatief de situatie ook is, probeer positief te blijven en te genieten van de kleine dingen. Geef nooit op. Zie het goede en positieve in elk mens. Zie ook de ‘vergeten’ mensen. Ga niet mee in negatief gedrag van mensen om je heen. Geluk zit in de kleine dingen. Geniet van de natuur. Denk positief! En dat maakt het een goed boek! Na het lezen van dit boek heb je respect voor Joseph Oubelkas en wil je zijn levenslessen volgen. Als hij het in de Marokkaanse gevangenissen namelijk heeft gekund, dan zouden wij het hier in Europa zeker moeten kunnen. Ik ga het tweede boek Gezondheid, liefde, vrijheid ook zeker lezen.
"Ook jouw leven zal weer zo fris als de ontluikende lente worden, zodat je de sombere, diepe herfsttijd en donkere winterdagen een plaats kunt geven in je leven..."
&
"Ieder mens struikelt eens in zijn leven over een onzichtbare drempel. Daarna sta je op en loop je verder, en zie je tussen de donkerste wolken toch een stukje hemelsblauw en bloemen die bloeien in hun volle schoonheid."
Bijzonder aangrijpend en inspirerend verhaal over (on)rechtvaardigheid, menselijke veerkracht, vriendschap, (moeders)liefde en optimisme in een uitzichtloze periode. Aanrader voor iedereen!
Een inspirerend en indrukwekkend verhaal dat ik iedereen aanraad, echter niet in de vorm van dit boek. Luister wat interviews met Oubelkas of zoek een YouTube clip op, dan krijg je zijn verhaal ook mee.
Het boek zelf is te lang en herhaalt veelvuldig dezelfde boodschap. Als Oubelkas een groot schrijver was geweest had het interessant en mooi kunnen blijven, maar dat doet het nu niet.
In 1 adem uitgelezen...onschuldig in de gevangenis: een ware nachtmerrie! Met een ongelooflijke bewondering voor Joseph Oubelkas gelezen, respect voor hoe de schrijver met zo'n volharding en moed deze afschuwelijke periode op zo'n heldhaftige manier heeft doorstaan!
Oké, dit doet mij best wel zeer om te schrijven, alleen vond ik het boek erg saai om te lezen. Ik heb Joseph als spreker meegemaakt en hij is zeer indrukwekkend en ik heb gefascineerd naar zijn verhaal geluisterd. Daardoor was ik ook erg nieuwsgierig naar zijn boek. Helaas bevat het boek voor mij echt teveel herhaling en is het simpel geschreven. Dat begrijp ik wel, want zolang in gevangenschap zal ook zeer veel herhaling met zich meebrengen. Echter als lezer van het boek zijnde heeft het boek mij niet bij de les gehouden en was ik al snel verveeld. Helaas, want het verhaal zelf en Joseph als spreker geef ik een dikke vijf sterren.
Wat een indrukwekkend verhaal. En wat een ontzettend goede spreker is Joseph. Pracht mens, die net als Mandela na zijn onterechte opsluiting in de gevangenis ongelooflijk mooi nieuw leven opbouwt zonder rancune. En wat een moeder! Alleen maar vertrouwen en liefde. Wat mooi!
Inmiddels 7 jaar geleden heb ik een lezing van hem gezien. Toen al zo geïnspireerd door zijn verhaal. Ik heb altijd gezegd dat ik zijn boek ooit nog zou willen lezen.
Nu was eindelijk het moment daar! En wat een verhaal en opnieuw een inspiratie… Het gegeven dat wat je ook meemaakt, als je altijd dicht bij jezelf blijft en bij je goedheid, je ook door de meest bizarre en nare situaties heen komt en situaties, in hoeverre dat mogelijk is, naar je eigen hand kan zetten. Zoals hij in dit verhaal bepaalde vrijheden kreeg in de gevangenis en aanzien en respect van medegevangen en de werknemers. Daarnaast ook een besef van hoe dankbaar we mogen zijn voor de liefde, gezondheid en vrijheid die we hebben, dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ook heb je daar niet altijd invloed op, maar wees dankbaar❤️.
Er staan mooie zinnen en waarheden in dit boek, en twee daarvan heb ik tijdens het lezen opgeschreven in mijn notities omdat ik ze prachtig vond:
⭐️‘Als je op iemand moet steunen, steun dan op degene die je in de spiegel ziet.’
⭐️‘Het beleven van het mysterie van het leven is een groot geschenk.’
Very haunting and emotional, but in the end it got a bit too long and too much of the same. full of respect for this man, and the fact that he figured out how to make this horrible situation one to learn from.
Een verschrikkelijk waargebeurd verhaal dat op prachtige wijze is verwoord. Een echte page turner. Ontzettend mooi geschreven. Frustrerend en verdrietig, maar ook prachtig en liefdevol. Wat een inspirerende en krachtige personen!
Vijf sterren, niet vanwege de schrijfstijl (iets te makkelijk wat mij betreft) maar vanwege het prachtige verhaal. Vijf jaar onterecht gevangen in een verschrikkelijke Marokkaanse gevangenis en dan toch zo positief in het leven staan: petje af!
Een bijzonder verhaal, haast ongelofelijk dat dit waargebeurd is! Hierdoor bleef ik lezen. De reden dat ik toch maar twee sterren geef is de verschrikkelijke schrijfstijl. Zeer geforceerde beeldspraak, pogingen de omgeving te beschrijving bevatten eveneens geforceerde vergelijkingen en dergelijke. Bovendien heeft het boek een hoog "en toen en toen en toen" gehalte, wat het lezen voor mij erg onprettig maakte.
Een boek vol inspiratie. Na het luisteren besef ik nogmaals hoe gelukkig we mogen zijn met de kleine dingen. Zeer aangenaam om te luisteren doordat het mooi was voorgelezen.
Schitterend. Het grijpt je enorm, het sleept je mee, het ontroert je, het verbaast je, het verrast je en het ontwapent je. Wat een boek. Wat een geschiedenis. Want dat is wat het - goddank - is, voor Joseph is de tijd in gevangenschap geschiedenis. Lees het.
Waar gebeurd verhaal. Het blijft onbegrijpelijk dat dit zo maar met je kan gebeuren. Mooi om te zien waar je de kracht vandaan kan halen om te overleven en het vol te houden. Iets meer dan 4 sterren.
Dit boek heeft indruk gemaakt. Wat een achtbaan was dit verhaal!
Het boek gaat over Joseph Oubelkas (24 jaar) die voor zijn werk naar Marokko gaat en daar onterecht vast komt te zitten. Het is deels geschreven als een dagboek. We krijgen een kijkje in hoe het gevangenis leven er in Marokko aan toe gaat, maar ook hoe dit in vergelijking met Nederland is.
Alles word levendig beschreven hoe de omstandigheden zijn, hoe Joseph de dagen doorkomt, maar ook over het contact met het thuisfront en hoe zij dit ervaren.
Mijn aandacht werd in eerste instantie getrokken omdat Joseph uit Raamsdonkveer komt dat is voor mij uit dezelfde omgeving. Dit maakt het ook leuk als er dan herkenbare dingen voorbijkomen zoals de rivier Aan de Donge en de watertoren.
Het is inspirend om te lezen hoe Joseph met dit onrecht en alle daaropvolgende teleurstellingen en tegenslagen omgaat. "Zonnestraal van de cel" zo word hij genoemd. Ondanks steeds de onzekerheid, het moeten afwachten, uitstel na uitstel en steeds weer teleurstellingen, onrecht en gevoel van onmacht. Gaat Joseph aan zichzelf werken en maakt hij zich nuttig. Hij maakt vrienden, leert nieuwe talen, gaat sporten en later gaat hij zelfs andere Engelse les geven, in een tuintje en in de gevangeniswinkel werken.
Tijdens dit alles blijft zijn moeder hem schrijven en wij als lezer krijgen een inkijkje in haar brieven. Wat mooi hoe zijn moeder in de brieven steeds de seizoenen omschrijft. Door de brieven kun je je indenken wat voor een prachtig mens de moeder van Joseph is. Om het volgende stukje uit een brief heb ik echt ook even moeten lachen waar ik verder in het boek toch ook vaak een brok in mijn keel had en soms zelfs een traantje heb gelaten: "Joseph, op dit moment mag je van mij, tien minuten je schoenen uittrekken en ernaast gaan lopen, maar daarna moet je ze direct weer aantrekken."
Ik raad het boek zeker aan om eens te lezen en ikzelf ga opzoek naar het vervolg, want dit is er blijkbaar ook al. Deze review wil ik graag afsluiten met een quote uit het boek die me is bijgebleven. Dit gaat over Marokko: " Dit land is zo mooi. Het heeft de uiterlijke schoonheid van een Bengaalse tijger. Maar zodra de tijger hongerig is, bestaat er niets dat gevaarlijker is..."
Op het leven…Jij bepaalt hoe je er naar kijkt – Joseph Oubelkas – 14 mei 2024.
In mei 2024, een paar weken geleden, hoorde ik Joseph Oubelkas het wonderbaarlijke verhaal vertellen van zijn jaren in Marokkaanse gevangenissen. Ik heb grote bewondering voor hoe hij daar op het podium stond. Twee uur lang hing ik, en de hele zaal met mijn, aan zijn lippen. Wat een positieve energie, emotie, inzichten, verbinding, hoop.
Oubelkas’ antwoord op de vraag ‘’Hoe dan? Hoe overleef je al die jaren in de gevangenis?’’ is slechts één woord: Houding. Je houding kan je kiezen. Je houding bepaalt alles. Met deze insteek is hij een voorbeeld voor ons allen.
Enthousiast geworden door de lezing, die eigenlijk meer een optreden was, besloot ik het boek ‘’400 brieven van mijn moeder’’ te kopen.
Oubelkas is een begenadigd spreker, maar komt, naar mijn smaak, iets minder goed uit de verf als schrijver. Dit wil niet zeggen dat ik zijn boek met tegenzin heb gelezen. Integendeel, het boek geeft nuances en details waar in de lezing geen ruimte voor was en die ik zeer de moeite waard vond. Het boek was daarmee een mooie aanvulling op de lezing.
Daar komt nog bij dat het lezen van het boek voor mij vooral een manier werd om terug te keren naar de positieve energie, de inspiratie en ontroering van die mooie middag in mei.
Een van de sterkste punten, zowel van de lezing als van het boek, is dat Oubelkas steeds naar verbinding zoekt. Tijdens de lezing vroeg hij de naam van iemand in het publiek die een vraag stelde aan het begin van de lezing, en later, ruim een uur later, maakte hij een opmerking die terugging op die eerdere vraag en noemde hij haar naam weer. Diezelfde verbinding maakt hij ook in het boek: ‘’Van veel gevangenen wist ik de naam. Met bijna iedereen van hen had ik wel eens een praatje gemaakt. Ik merkte dat ze het fijn vonden een luisterend oor te hebben’’ (pag 97).
Wat me ook goed beviel aan het boek: Er is meer ruimte voor de brieven van Oubelkas’ moeder, het andere voorbeeld, de andere held in dit verhaal. Wat een prachtvrouw. Met haar 400 brieven sleurde ze haar zoon door talloze tegenslagen. Haar onvoorwaardelijke liefde en niet aflatende steun zijn een onmisbaar onderdeel van het verhaal van haar zoon.
Enkele citaten:
Focus, neem verantwoordelijkheid, bepaal je doelen en bereik ze (pag 65). Dit stond ook tussen mijn aantekeningen van de lezing.
De gewoonte om op kleine dingen te letten en om kleine gunsten te waarderen is een van de belangrijkste kenmerken van een goed mens (citaat van Nelson Mandela, pag 161).
Hoe ik mezelf nuttig moest maken, wist ik nog niet precies, maar de tijd zou het leren, besloot ik voor mezelf (pag 213).
Het allerkleinste is al waardevol… dingen die meestal niets met materialisme te maken hebben: Een boswandeling, een zonsondergang, het ene lieve woordje van een geliefde, de aai over je wang, een omhelzing (pag 229).
Ter afsluiting: Ik ben dankbaar, voor de lezing, die me zoveel optimisme gaf, en het boek, dat de herinnering daaraan zo makkelijk maakte.
Het verhaal is wel 4 sterren waard maar Joseph is niet echt een schrijver dus vandaar 3 sterren. Het is een waargebeurd verhaal. Joseph is een Nederlands - Marokkaanse jongen van bijna 24 jaar als hij voor zijn werk voor de zoveelste maal in Marokko is. Daar wordt hij opgepakt zonder enig bewijs voor het bezit van 8 ton hash. Via het politiebureau komt hij in de gevangenis terecht. En daar gaat het van kwaad tot erger. De gevangenen worden behandeld als beesten. Slapen op de grond, krijgen amper te eten en naar zijn verhaal luisterd niemand. Rechters en advocaten alles is corrupt. De brieven van zijn moeder houden hem op de been. Ook vrienden en onbekenden sturen hem eten en blijven hem aanmoedigen. Na twee cassaties van ieder 2 jaar zit hij zijn straf van 10 jaar bijna helemaal uit tot hij naar Nederland mag om de straf verder uit te zitten waar hij trouwens van vrijgesteld wordt
Dit boek is een echte aanrader voor iedereen die op zoek is naar een toegankelijke en hartverwarmende leeservaring. Zelfs als je niet in één keer door een boek heen kunt lezen, is dit werk ideaal: het laat zich makkelijk oppakken na een pauze tussen de leesdagen. Het verhaal is niet alleen pakkend, maar biedt ook een prachtige kijk op de liefdevolle band tussen moeder en kind, en de waarde van een hechte vriendschap.
Hun optimisme en kracht zijn een inspiratie voor de lezer. Het herinnert je eraan dat, ongeacht de uitdagingen die het leven met zich meebrengt, een positieve houding en sterke verbindingen ons helpen door alles heen. Dit is een verhaal dat je zowel emotioneel raakt als hoop geeft.
Een interessant verhaal dat goed de frustratie verwoordt om als crimineel gezien te worden door het systeem, maar ook laat zien hoe sterk de steun te zien uit de hoek die de schrijver als onschuldig herkent. Het boek leest goed weg en de lezer wordt meegenomen in de dagelijkse gebeurtenissen. Echter, hoewel Oubelkas het heeft over filosofie en idealen, bijvoorbeeld door te verwijzen naar Gandhi, Mandela of de Koran, blijft de theoretische discussie of analyse uit. Jammer, want het boek wekt de indruk dat hij een dergelijke analyse zelf wel maakte.
Praktisch gezien vraag ik me af waarom de hoofdpersoon vast blijft klampen aan rechtvaardigheid en het idee dat men niet onschuldig achter de tralies blijft - welk ideaal is hiermee gediend? Daarnaast is het sowieso opvallend dat iemand met Nederlands-Marokkaanse achtergrond niet op de hoogte is van corruptie en onzorgvuldigheid in de Marokkaanse bureaucratie totdat een medegevangene hem dit vertelt.
Dit is het waar gebeurde verhaal van de schrijver. In 2004, op 24 jarige leeftijd, gaat hij voor zijn werkgever, naar Marokko. Bij terugkeer treft hij bij het vliegveld een grote chaos aan, hij vraagt een douanier wat er aan de hand is. Dan wordt hij zonder enige reden gearresteerd en uiteindelijk beschuldigd van het willen smokkelen van 8 ton hasj. Ondanks de hulp van advocaten en vanuit Nederland wordt hij uiteindelijk tot 10 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Hierna volgt een beschrijving van zijn leven in Marokkaanse gevangenissen en hoe hij gesteund wordt door de vele brieven van moeder en vrienden uit Nederland. Het is mensonterend het bestaan in deze gevangenissen.