What do you think?
Rate this book
Niet alleen op de wereld
Paperback
Published September 29, 2022
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 16, 2023
In dit boek komen verschillende jongeren aan het woord en delen zij hun ervaringen met het verlies van een ouder. Daarnaast zijn er ook een paar hoofdstukken waarin deskundigen uitleg geven over rouwverwerking en wat daar allemaal bij komt kijken.
Ik heb dit boek gelezen nadat ik zelf heb meegedaan aan een lotgenotengroep van de EvE foundation. Het is echt een aanrader voor iedereen die een ouder heeft verloren en begrip en/of troost zoekt!
Net als Tim in het voorwoord, heb ook ik de tranen over mijn wangen laten vloeien tijdens het lezen van dit boek ❤️
Ik heb dit boek gelezen nadat ik zelf heb meegedaan aan een lotgenotengroep van de EvE foundation. Het is echt een aanrader voor iedereen die een ouder heeft verloren en begrip en/of troost zoekt!
Net als Tim in het voorwoord, heb ook ik de tranen over mijn wangen laten vloeien tijdens het lezen van dit boek ❤️
June 2, 2024
Dit boek sprak me eigenlijk al gelijk aan door de titel.
Ik heb zelf geen ouders meer en het kan daarin, juist op deze leeftijd. Echt voelen alsof je de enige bent die er alleen voor staat en met zo een verlies aan het worstelen is.
In het boek lees je allemaal interviews met jongeren die ook een (of beide) ouder(s) zijn verloren.
Het boek is zo ingedeeld dat de interviews niet gewoon achter elkaar staan. Maar na ieder interview met de jongeren volgt of een gesprek met een deskundige op het gebied van rouw of een mooi en passend gedicht.
Ook vind ik het erg mooi dat bij elk interview een foto van de jongeren staat. En een qr code met een liedje of gedicht wat ze doet denken aan de verloren ouder. Dit maakt de interviews nog persoonlijker.
Het boek staat ook vol met erg mooie, passende illustraties.
Als ik er tot nu toe zoveel positiefs over te zeggen heb. Waarom dan 'maar' 4 sterren?
Het boekje las 'makkelijker' weg dan ik gedacht had. Ik had verwacht dat de interviews allemaal binnen zouden komen. Maar toch viel dat me soms wel mee.
Er waren veel interviews waarin ik de 'diepgang' mistte. Dan las ik veel over feitelijke dingen maar eigenlijk vrij weinig over gevoel.
Het zijn natuurlijk geïnterviewde jongeren en daarin kan ik me ook wel weer voorstellen dat je niet zomaar al je gevoelens op tafel gaat gooien. Maar het maakte wel dat ik soms slecht kon meevoelen.
Het is niet alsof dit nergens zo is, want er staan ook interviews in waar dit wel het geval was. Waarin de jongeren dan echt heel open en kwetsbaar vertelde over wat het verlies met hun heeft gedaan. En wat het nu nogsteeds voor hun betekent.
Die interviews kwamen dan ook echt wel even binnen. Het zorgde ervoor dat ik moest meehuilen. En niet omdat ik ze 'zielig' vindt. Maar juist omdat ik die gevoelens zo goed kon herkennen vanuit m'n eigen situatie.
Hoewel natuurlijk alle interviews wel laten zien dat je 'niet alleen' bent, want zij hebben allemaal zoiets meegemaakt. Lieten die interviews me ook echt 'niet alleen' voelen.
Daarnaast vind ik persoonlijk het stukje over 'post traumatic growth' lastig.
Want ja, het maakt jongeren misschien 'sterker'. Maar het zorgt er ook voor dat je sneller volwassen wordt, al veel zelfstandiger bent dan leeftijdsgenootjes en nadenkt over dingen waarover je nog lang niet na zou horen te denken.
En vanuit mijn eigen ervaring had ik liever de overleden ouder nog gehad dan het stukje 'sterker' wat ik er nu misschien door ben geworden.
Want het is ook gewoon een heel zwaar iets. Wat je continu met je mee blijft dragen en niet 'over' gaat.
Daarin vind ik het nawoord dan wel weer fijn om te lezen. Daar lees je namelijk een soort 'conclusie'. En wordt ook duidelijk de andere kant belicht.
Al met al vind ik het echt een erg mooi opgezet en vormgegeven boekje. En ook heel fijn dat het specifiek om 'jong' ouder verlies gaat.
Ik raad het dan ook zeker aan als je dit zelf hebt meegemaakt. Het kan zorgen voor veel herkenning en het gevoel van eenzaamheid mogelijk iets verkleinen.
Ook als je iemand kent die dit heeft meegemaakt raad ik het boekje aan. Het boekje geeft mooi inzicht over hoe het voor de jongeren is dat zij dit hebben meegemaakt. En kan naar mijn idee erg helpen om je in te kunnen leven in de situatie van de ander.
Ik heb zelf geen ouders meer en het kan daarin, juist op deze leeftijd. Echt voelen alsof je de enige bent die er alleen voor staat en met zo een verlies aan het worstelen is.
In het boek lees je allemaal interviews met jongeren die ook een (of beide) ouder(s) zijn verloren.
Het boek is zo ingedeeld dat de interviews niet gewoon achter elkaar staan. Maar na ieder interview met de jongeren volgt of een gesprek met een deskundige op het gebied van rouw of een mooi en passend gedicht.
Ook vind ik het erg mooi dat bij elk interview een foto van de jongeren staat. En een qr code met een liedje of gedicht wat ze doet denken aan de verloren ouder. Dit maakt de interviews nog persoonlijker.
Het boek staat ook vol met erg mooie, passende illustraties.
Als ik er tot nu toe zoveel positiefs over te zeggen heb. Waarom dan 'maar' 4 sterren?
Het boekje las 'makkelijker' weg dan ik gedacht had. Ik had verwacht dat de interviews allemaal binnen zouden komen. Maar toch viel dat me soms wel mee.
Er waren veel interviews waarin ik de 'diepgang' mistte. Dan las ik veel over feitelijke dingen maar eigenlijk vrij weinig over gevoel.
Het zijn natuurlijk geïnterviewde jongeren en daarin kan ik me ook wel weer voorstellen dat je niet zomaar al je gevoelens op tafel gaat gooien. Maar het maakte wel dat ik soms slecht kon meevoelen.
Het is niet alsof dit nergens zo is, want er staan ook interviews in waar dit wel het geval was. Waarin de jongeren dan echt heel open en kwetsbaar vertelde over wat het verlies met hun heeft gedaan. En wat het nu nogsteeds voor hun betekent.
Die interviews kwamen dan ook echt wel even binnen. Het zorgde ervoor dat ik moest meehuilen. En niet omdat ik ze 'zielig' vindt. Maar juist omdat ik die gevoelens zo goed kon herkennen vanuit m'n eigen situatie.
Hoewel natuurlijk alle interviews wel laten zien dat je 'niet alleen' bent, want zij hebben allemaal zoiets meegemaakt. Lieten die interviews me ook echt 'niet alleen' voelen.
Daarnaast vind ik persoonlijk het stukje over 'post traumatic growth' lastig.
Want ja, het maakt jongeren misschien 'sterker'. Maar het zorgt er ook voor dat je sneller volwassen wordt, al veel zelfstandiger bent dan leeftijdsgenootjes en nadenkt over dingen waarover je nog lang niet na zou horen te denken.
En vanuit mijn eigen ervaring had ik liever de overleden ouder nog gehad dan het stukje 'sterker' wat ik er nu misschien door ben geworden.
Want het is ook gewoon een heel zwaar iets. Wat je continu met je mee blijft dragen en niet 'over' gaat.
Daarin vind ik het nawoord dan wel weer fijn om te lezen. Daar lees je namelijk een soort 'conclusie'. En wordt ook duidelijk de andere kant belicht.
Al met al vind ik het echt een erg mooi opgezet en vormgegeven boekje. En ook heel fijn dat het specifiek om 'jong' ouder verlies gaat.
Ik raad het dan ook zeker aan als je dit zelf hebt meegemaakt. Het kan zorgen voor veel herkenning en het gevoel van eenzaamheid mogelijk iets verkleinen.
Ook als je iemand kent die dit heeft meegemaakt raad ik het boekje aan. Het boekje geeft mooi inzicht over hoe het voor de jongeren is dat zij dit hebben meegemaakt. En kan naar mijn idee erg helpen om je in te kunnen leven in de situatie van de ander.
August 31, 2023
? Ik weet eigenlijk niet meer hoe ik aan dit boek van mijn bieb kwam, maar het sprak mij direct aan omdat ik op jonge leeftijd mijn beide ouders verloren heb bij een auto ongeluk..
🤔 Vandaag zou mijn moeder 80 jaar geworden zijn, maar in 1979 overleed ze met mijn vader na een auto ongeluk. In het boek wordt gerefereerd aan boeken van Manu Keirse en Mieke Ankersmid (Verlaat Verdriet). Daar heb ik later ook steun aan gehad, maar niet in 1979 dus,want toen waren die boeken en een Foudation voor lotgenoten (Eve-) er nog niet. Het is een mooi boek dus voor mensen zoals ik die jong 1 of beide ouders zijn verloren.
MW 31/8/23
🤔 Vandaag zou mijn moeder 80 jaar geworden zijn, maar in 1979 overleed ze met mijn vader na een auto ongeluk. In het boek wordt gerefereerd aan boeken van Manu Keirse en Mieke Ankersmid (Verlaat Verdriet). Daar heb ik later ook steun aan gehad, maar niet in 1979 dus,want toen waren die boeken en een Foudation voor lotgenoten (Eve-) er nog niet. Het is een mooi boek dus voor mensen zoals ik die jong 1 of beide ouders zijn verloren.
MW 31/8/23
Displaying 1 - 3 of 3 reviews