çok beğendim. ele aldığı alimlerin ürettiği kavram setlerinin bugünkü psikoloji/psikopatoloji literatürüyle ilişkilendirilmesini üzerine düşüne düşüne, çok incelikli bir yerden yapmış gökhan bey. kendi vaka sunumları da hem daha anlaşılır hem kendi gerçekliğimizle daha kolay algılanabilir hâle getirmiş, bu sunumlar esnasında danışanlarını hep bulut, yaprak, çınar gibi doğadan isimlerle anonimleştirmesini de çok tatlı buldum. :)
çok severek okudum. özellikle hüzün, ölüm korkusu, mutluluk ve korkuyu erken dönem islam geleneği perspektifinde ele alması oldukça merak uyandırmıştı bende. her konu başladığında vakalara da yer vermesi çok besleyici olmuş. ara sıra geri dönüp göz atacağım kitaplardan biri.