What do you think?
Rate this book
Dzień gniewu
Tego, co wydarzyło się w zwykły, słoneczny dzień, nie dało się przewidzieć. Rozpędzony samochód, który wjechał w sam środek centrum handlowego, był jedynie początkiem chaosu, jaki wdarł się w życie kilku osób, a wielu go pozbawił.
Jedna z poszkodowanych, która trafia do szpitala, nie pamięta niczego. Ma za to przeczucie, że sprawcą wypadku jest bliska jej osoba. Z czasem odkryje coś, czego nie spodziewała się w najgorszych koszmarach.
Tymczasem młodszy aspirant, Krystian Betel, nie wierzy w oficjalną wersję wydarzeń. Zaczyna interesować się sprawą, widząc w niej swoją szansę na szybki awans. Podjęty przez niego trop zaprowadzi go do miejsca, o którego istnieniu nie miał pojęcia, i szybko pożałuje, że tak nie zostało...
Dzień gniewu to opowieść o chorym umyśle i rodzących się w nim niebezpiecznych planach. Ale przede wszystkim o ludziach, którzy szukając azylu i akceptacji, gotowi są na największe poświęcenie.
Jedna z poszkodowanych, która trafia do szpitala, nie pamięta niczego. Ma za to przeczucie, że sprawcą wypadku jest bliska jej osoba. Z czasem odkryje coś, czego nie spodziewała się w najgorszych koszmarach.
Tymczasem młodszy aspirant, Krystian Betel, nie wierzy w oficjalną wersję wydarzeń. Zaczyna interesować się sprawą, widząc w niej swoją szansę na szybki awans. Podjęty przez niego trop zaprowadzi go do miejsca, o którego istnieniu nie miał pojęcia, i szybko pożałuje, że tak nie zostało...
Dzień gniewu to opowieść o chorym umyśle i rodzących się w nim niebezpiecznych planach. Ale przede wszystkim o ludziach, którzy szukając azylu i akceptacji, gotowi są na największe poświęcenie.
408 pages, Paperback
First published February 22, 2023
1 person is currently reading
69 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
July 7, 2023
Ludzie złoci! Jakże pasuje okładkowy dopisek „by się odrodzić, musisz spalić przeszłość” do całej fabuły #dzieńgniewu 🔥
Bartosz Szczygielski - pisarz przyzwyczaił mnie już, że w swoich powieściach z gatunku sensacja/kryminał/thriller nie bierze jeńców, a swoim bohaterom serwuje taki obóz przetrwania (Ups, nie wszyscy przetrwają 💀), że głowa mała!
Dwutorowa narracja „Dnia gniewu” daje nam perspektywę młodej kobiety Liliany, która doznała amnezji i próbuje ustalić kim jest oraz policjanta Krystiana, namierzającego osoby powiązane z zamachem terrorystycznym w Warszawie i śmiercią kolegi z wydziału.
Na początku książki mamy mocne uderzenie, potem akcja toczy się z takim mozołem, z jakim Liliana tropi swoją przeszłość ręka w rękę z inną kobietą po przejściach - Marią.
A finał jest ponownie wielkim BUM! 🧨
Bartek pisze barwnie, ale paradoksalnie z domieszką czarnego humoru i jednocześnie z komentarzem do współczesnych nam wydarzeń.
Snuje swoją opowieść tak, że do ostatniej chwili trudno powiedzieć, jakie będzie zakończenie całej historii.
Dodatkowo, niezmiernie się cieszę, że dzięki współpracy barterowej z audioteka.pl mogłam wysłuchać tej książki w brawurowej jak zawsze interpretacji Filip Kosior 🎧
Brawo Bartosz! Brawo Czwarta Strona Kryminału, że macie takiego pisarza pod swoimi skrzydłami 💪
.
.
.
#dziengniewu #bartoszszczygielski #czwartastrona #czwartastronakryminału #filipkosior #audiobook #sluchamaudiobooków #słuchamlegalnie #słuchajlegalnie #audioteka #przesłuchane #opiniaoksiążce #kochamsłuchać
Bartosz Szczygielski - pisarz przyzwyczaił mnie już, że w swoich powieściach z gatunku sensacja/kryminał/thriller nie bierze jeńców, a swoim bohaterom serwuje taki obóz przetrwania (Ups, nie wszyscy przetrwają 💀), że głowa mała!
Dwutorowa narracja „Dnia gniewu” daje nam perspektywę młodej kobiety Liliany, która doznała amnezji i próbuje ustalić kim jest oraz policjanta Krystiana, namierzającego osoby powiązane z zamachem terrorystycznym w Warszawie i śmiercią kolegi z wydziału.
Na początku książki mamy mocne uderzenie, potem akcja toczy się z takim mozołem, z jakim Liliana tropi swoją przeszłość ręka w rękę z inną kobietą po przejściach - Marią.
A finał jest ponownie wielkim BUM! 🧨
Bartek pisze barwnie, ale paradoksalnie z domieszką czarnego humoru i jednocześnie z komentarzem do współczesnych nam wydarzeń.
Snuje swoją opowieść tak, że do ostatniej chwili trudno powiedzieć, jakie będzie zakończenie całej historii.
Dodatkowo, niezmiernie się cieszę, że dzięki współpracy barterowej z audioteka.pl mogłam wysłuchać tej książki w brawurowej jak zawsze interpretacji Filip Kosior 🎧
Brawo Bartosz! Brawo Czwarta Strona Kryminału, że macie takiego pisarza pod swoimi skrzydłami 💪
.
.
.
#dziengniewu #bartoszszczygielski #czwartastrona #czwartastronakryminału #filipkosior #audiobook #sluchamaudiobooków #słuchamlegalnie #słuchajlegalnie #audioteka #przesłuchane #opiniaoksiążce #kochamsłuchać
February 23, 2023
Jakie to było dobre!
Ta książka miała mnie już od samego, hmm... prologu. Tak można nazwać fragment rozpoczynający całość, choć nie był tak oznaczony. Już wtedy wiedziałam, że będzie dobrze, a było to moje pierwsze zetknięcie się z piórem Szczygielskiego. Jakoś wcześniej nie było nam po drodze.
Od tej historii nie da się oderwać. Uwielbiam, gdy thriller(?, kryminałem bym tego nie nazwała, choć mamy pana policjanta) tak mnie trzyma w napięciu i co kilka rozdziałów, jeden kończy się tak, że mam w głowie jedynie WTF.
Szkoda mi tylko losu Krystiana, choć mogłam się domyślać, że dobre serduszko młodszego aspiranta właśnie do tego doprowadzi.
Jako, że słuchałam audiobooka, głos Filipa Kosiora był wisienką na torcie ❤
Ta książka miała mnie już od samego, hmm... prologu. Tak można nazwać fragment rozpoczynający całość, choć nie był tak oznaczony. Już wtedy wiedziałam, że będzie dobrze, a było to moje pierwsze zetknięcie się z piórem Szczygielskiego. Jakoś wcześniej nie było nam po drodze.
Od tej historii nie da się oderwać. Uwielbiam, gdy thriller(?, kryminałem bym tego nie nazwała, choć mamy pana policjanta) tak mnie trzyma w napięciu i co kilka rozdziałów, jeden kończy się tak, że mam w głowie jedynie WTF.
Szkoda mi tylko losu Krystiana, choć mogłam się domyślać, że dobre serduszko młodszego aspiranta właśnie do tego doprowadzi.
Jako, że słuchałam audiobooka, głos Filipa Kosiora był wisienką na torcie ❤
March 20, 2023
Znacie twórczość Bartosza Szczygielskiego? Myślę, że tak. Autor już od dawna znajduje się na liście moich ulubionych polskich pisarzy i na każdą jego książkę czekam z niecierpliwością. Szczygielski lubi zaskakiwać swoich czytelników nietuzinkową fabułą pełną niewiadomych i mrocznych tajemnic, a ja niezmiennie zachwycam się każdą historią spod jego pióra. „Dzień gniewu”, najnowsza powieść autora również mnie nie zawiodła.
Piękny słoneczny dzień dla wielu ludzi okazał się koszmarem. Rozpędzony samochód wjechał w sam środek centrum handlowego raniąc dziesiątki osób. Jedna z poszkodowanych osób, która trafia do szpitala, nie pamięta niczego, jednak ma przeczucie, że sprawcą była osoba szczególnie jej bliska.
Tymczasem młodszy aspirat, Krystian Betel, nie wierzy w oficjalną wersję wydarzeń i rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Trop, którym podąża zaprowadzi go do miejsca, o którego istnieniu nie miał pojęcia…
„Dzień gniewu” to historia inna niż dotychczasowe pozycje autora. Po raz kolejny doatałam historię, której nieszablonowa fabuła pełna zaskakujących zwrotów akcji trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony. Autor postawił na mocne wejście i już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w wir nieprawdopodobnych wydarzeń. Stopniowo budowane napięcie podsyca naszą ciekawość i chęć poznania prawdy, tym samym od książki trudno jest się oderwać. Autor umiejętnie wodzi nas za nos, podrzucając co chwilę mylne tropy, a my za każdym razem rozkładamy ręce i na nowo próbujemy dojść do prawdy. Zakończenie satysfakcjonujące, nieprawdopodobne, po czym uważam, że czas spędzony na lekturze tej książki absolutnie nie był stracony.
„Dzień gniewu” to kolejna świetna książka w dorobku autora. Niesamowicie wciągająca i dopracowana w najdrobniejszym szczególe. Niewątpliwie autor ma talent do tworzenia oryginalnych historii, łącząc ze sobą elementy thrillera, kryminału i powieści sensacyjnej, a tym samym potrafi zaintrygować czytelnika. Czekam z niecierpliwością na kolejną powieść Bartosza Szczygielskiego, a Was zachęcam do lektury!
Piękny słoneczny dzień dla wielu ludzi okazał się koszmarem. Rozpędzony samochód wjechał w sam środek centrum handlowego raniąc dziesiątki osób. Jedna z poszkodowanych osób, która trafia do szpitala, nie pamięta niczego, jednak ma przeczucie, że sprawcą była osoba szczególnie jej bliska.
Tymczasem młodszy aspirat, Krystian Betel, nie wierzy w oficjalną wersję wydarzeń i rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Trop, którym podąża zaprowadzi go do miejsca, o którego istnieniu nie miał pojęcia…
„Dzień gniewu” to historia inna niż dotychczasowe pozycje autora. Po raz kolejny doatałam historię, której nieszablonowa fabuła pełna zaskakujących zwrotów akcji trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony. Autor postawił na mocne wejście i już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w wir nieprawdopodobnych wydarzeń. Stopniowo budowane napięcie podsyca naszą ciekawość i chęć poznania prawdy, tym samym od książki trudno jest się oderwać. Autor umiejętnie wodzi nas za nos, podrzucając co chwilę mylne tropy, a my za każdym razem rozkładamy ręce i na nowo próbujemy dojść do prawdy. Zakończenie satysfakcjonujące, nieprawdopodobne, po czym uważam, że czas spędzony na lekturze tej książki absolutnie nie był stracony.
„Dzień gniewu” to kolejna świetna książka w dorobku autora. Niesamowicie wciągająca i dopracowana w najdrobniejszym szczególe. Niewątpliwie autor ma talent do tworzenia oryginalnych historii, łącząc ze sobą elementy thrillera, kryminału i powieści sensacyjnej, a tym samym potrafi zaintrygować czytelnika. Czekam z niecierpliwością na kolejną powieść Bartosza Szczygielskiego, a Was zachęcam do lektury!
April 4, 2023
3,5/5⭐️
Pewnego spokojnego dnia rozpędzony samochód wjeżdża do galerii handlowej dewastując wszystko, na co trafi po drodze, a ludzkie życie zdaje się być wyjątkowo kruche kiedy trafia się pod koła kilkutonowej rozpędzonej maszyny…
Moje pierwsze spotkanie z twórczością @bartosz_szczygielski
uważam za bardzo udane! Autor od początku „wjechał na pełnym gazie”, co jeszcze bardziej zachęciło mnie do czytania. Akcja książki jest bardzo dynamiczna i cały czas się coś dzieje, a my strona po stronie dowiadujemy się coraz bardziej przerażających rzeczy i wraz z głównymi bohaterami odkrywamy prawdę. Bardzo podoba mi się posłowie, w którym autor wspomina jak realna ta historia mogłaby być i właśnie w tym momencie moje oczy otworzyły się jeszcze bardziej.
Polecam Wam sięgnąć po Dzień gniewu, jeżeli jeszcze tego nie zrobiliście, bo ta historia jest warta poznania 🤍
Pewnego spokojnego dnia rozpędzony samochód wjeżdża do galerii handlowej dewastując wszystko, na co trafi po drodze, a ludzkie życie zdaje się być wyjątkowo kruche kiedy trafia się pod koła kilkutonowej rozpędzonej maszyny…
Moje pierwsze spotkanie z twórczością @bartosz_szczygielski
uważam za bardzo udane! Autor od początku „wjechał na pełnym gazie”, co jeszcze bardziej zachęciło mnie do czytania. Akcja książki jest bardzo dynamiczna i cały czas się coś dzieje, a my strona po stronie dowiadujemy się coraz bardziej przerażających rzeczy i wraz z głównymi bohaterami odkrywamy prawdę. Bardzo podoba mi się posłowie, w którym autor wspomina jak realna ta historia mogłaby być i właśnie w tym momencie moje oczy otworzyły się jeszcze bardziej.
Polecam Wam sięgnąć po Dzień gniewu, jeżeli jeszcze tego nie zrobiliście, bo ta historia jest warta poznania 🤍
August 25, 2023
1,5 ⭐️
Cała fabuła porozciągana na wszystkie kierunki świata, mało frapująca. Wynudziłam się totalnie a powieść wymęczyłam.
Być może inne książki autora są dobre, ale tego nie wiem.
Cała fabuła porozciągana na wszystkie kierunki świata, mało frapująca. Wynudziłam się totalnie a powieść wymęczyłam.
Być może inne książki autora są dobre, ale tego nie wiem.
March 28, 2023
To nie będzie moja ulubiona książka Szczygielskiego, ale należy jej się odpowiednia doza pochwał. Ta zagadka była naprawdę skomplikowana, a tajemnica goniła tajemnicę. Autor postarał się, żeby było tego naprawdę dużo. I to mi trochę zaburzyło odbiór całej historii, bo przez długi czas czytelnik nie wie praktycznie nic, a pytania wciąż się mnożą bez żadnej odpowiedzi. To trochę sprawia, że odczuwa się zniechęcenie. Jeśli jednak nie odłożycie mimo wszystko tej książki, to spodoba się Wam. Klocki zaczną w końcu wpadać na swoje miejsce. Autor wymyślił nietuzinkową historię, która daje do myślenia jednym z głównych motywów. Zaskakuje zakończeniem, które jest mocne, nie daje żadnych złudzeń, a jednak pozostaje otwarte. Przekonała mnie do tej historii zagadka, która nie jest banalna, która przyciąga i nie daje się tak łatwo rozplatać. Moim zdaniem to naprawdę zaplątana, ale i ciekawa historia, którą warto poznać. Trzyma w napięciu, pozwala głowie pracować.
July 13, 2025
2,25/5
January 18, 2025
„Dzień gniewu” Bartosza Szczygielskiego to książka o której nie umiem się jednoznacznie wypowiedzieć. Jest to moje pierwsze spotkanie ze stylem autora i to może też rodzić pewne problemy. Z jednej strony książka wpisuje się w moje upodobania czytelnicze.
Zwykły dzień, na ulicach gwar, szum samochodów i nagle cisza. W szklaną ścianę centrum handlowego wjeżdża samochód. Czy jest to wypadek czy zamierzone działanie? Czy ktoś był celem czy chodziło o zmasowany atak? Na te pytania znajdziemy odpowiedź na końcu książki i dla mnie było to zaskakujące odkrycie, co podniosło notowania książki. Ale zanim dojdziemy do zakończenia poznamy Lilianę i Krystiana. Liliana to młoda dziewczyna, która podczas wydarzeń w centrum handlowym straciła pamięć. Nie jest pewna co tam robiła, co łączy ją ze sprawczynią wypadku i czy na pewno jest ofiarą. Krystian to młody policjant, który nie zostaje przydzielony do tej sprawy jednak zaczyna się nią interesować. Kiedy Liliana próbuje odzyskać pamięć, Krystian chce dojść do prawy o wypadku.
„Dzień gniewu” to historia opowiadana z perspektywy dwóch bohaterów. Każdy z nich ma inny powód, aby dowiedzieć się co się stało I jakie są przyczyny wypadku w centrum handlowym. Są to bohaterowie, którzy niekoniecznie zapiszą się w mojej pamięci. Szczególnie Krystian którego postać była według mnie trochę za mało wiarygodna i nie do końca można było go poznać.
To też historia która na początku wydawała mi się trochę odrealniona i mało prawdopodobna, ale jak sam autor napisał wszystko w dziejszym świecie jest możliwe, dlatego przestałam się zagłębiać w kwestię prawdopodobieństwa.
To co mi się podobało w tej historii to, to że zostałam zaskoczona zakończeniem. W ogóle nie pomyślałam, że wydarzenie mogą pójść w taką stronę. Wydaje mi się że jeszcze nie spotkałam się z takim motywem w żadnej przeczytanej przeze mnie książce. Co sprawia, że z chęcią sięgnę po kolejny tytuł z twórczości autora. Ale mam nadzieję, że następna historia nie będzie tak rozwleczona i napięcie w niej będzie większe. Bo tutaj niestety, nie było takiego napięcia jak się spodziewałam.
Zwykły dzień, na ulicach gwar, szum samochodów i nagle cisza. W szklaną ścianę centrum handlowego wjeżdża samochód. Czy jest to wypadek czy zamierzone działanie? Czy ktoś był celem czy chodziło o zmasowany atak? Na te pytania znajdziemy odpowiedź na końcu książki i dla mnie było to zaskakujące odkrycie, co podniosło notowania książki. Ale zanim dojdziemy do zakończenia poznamy Lilianę i Krystiana. Liliana to młoda dziewczyna, która podczas wydarzeń w centrum handlowym straciła pamięć. Nie jest pewna co tam robiła, co łączy ją ze sprawczynią wypadku i czy na pewno jest ofiarą. Krystian to młody policjant, który nie zostaje przydzielony do tej sprawy jednak zaczyna się nią interesować. Kiedy Liliana próbuje odzyskać pamięć, Krystian chce dojść do prawy o wypadku.
„Dzień gniewu” to historia opowiadana z perspektywy dwóch bohaterów. Każdy z nich ma inny powód, aby dowiedzieć się co się stało I jakie są przyczyny wypadku w centrum handlowym. Są to bohaterowie, którzy niekoniecznie zapiszą się w mojej pamięci. Szczególnie Krystian którego postać była według mnie trochę za mało wiarygodna i nie do końca można było go poznać.
To też historia która na początku wydawała mi się trochę odrealniona i mało prawdopodobna, ale jak sam autor napisał wszystko w dziejszym świecie jest możliwe, dlatego przestałam się zagłębiać w kwestię prawdopodobieństwa.
To co mi się podobało w tej historii to, to że zostałam zaskoczona zakończeniem. W ogóle nie pomyślałam, że wydarzenie mogą pójść w taką stronę. Wydaje mi się że jeszcze nie spotkałam się z takim motywem w żadnej przeczytanej przeze mnie książce. Co sprawia, że z chęcią sięgnę po kolejny tytuł z twórczości autora. Ale mam nadzieję, że następna historia nie będzie tak rozwleczona i napięcie w niej będzie większe. Bo tutaj niestety, nie było takiego napięcia jak się spodziewałam.
March 6, 2023
Młoda dziewczyna odzyskuje przytomność na podłodze centrum handlowego. W ustach czuje posmak krwi a w głowie słyszy szum, krzyki i wszechogarniającą panikę. Nie pamięta co się stało ale po rozejrzeniu się dochodzi do wniosku że doszło do zamachu. Nie potrafi przypomnieć sobie swojego imienia ani tego kim była przed wypadkiem. Tymczasem na miejsce przybywa młodszy aspirant Krystian Betel który postanawia rozwikłać zagadkę tajemniczego zamachu i trafia na trop zagadkowej organizacji zwanej Blaskiem Dnia…
Autor już na początku stawia czytelników w ogniu wydarzeń które jak się później okaże są pokłosiem jednej tragicznej historii.
Fabuła z początku jest bardzo tajemnicza, akcja rozwija się niespiesznie ale wszystkie niewiadome z wolna zaczynaja się odkrywać kiedy docieramy do końca książki.
Autor wykreował bardzo ciekawych bohaterów, każdy ma swoje własne demony z którymi walczy na swój sposób.
„Dzień gniewu” to powieść która stawia czytelnikowi wyzwanie, zadaje pytania: czy możemy ufać swoimi bliskim? Jak bardzo niebezpieczny może być jeden człowiek z ideą którą zaszczepia w dziesiątkach ludzi?
Odpowiedzi na te pytania musimy znaleźć sami po przeczytaniu najnowszej powieści pana Bartosza.
Na szczęście książkę czyta się szybko, język jest bardzo przystępny dla czytelnika no i oczywiście charakterystyczne poczucie humoru autora często przewija się na kartkach jego książek.
W historii pojawia się wątek tajemniczego stowarzyszenia, z początku wyglada niewinnie, ludzie mieszkają razem, uprawiają warzywa, pracują dla własnego małego społeczeństwa w którym każdy ma przypisaną rolę. Brzmi podejrzanie?
Na dodatek wszystkimi tymi zbłąkanym duszyczkami opiekuje się jeden oświecony człowiek z misją.
Jeśli chcecie się przekonać do czego może doprowadzić pragnienie wprowadzenia własnego nowego ładu ma świecie to śmiało sięgajcie po „Dzień gniewu”!
Autor już na początku stawia czytelników w ogniu wydarzeń które jak się później okaże są pokłosiem jednej tragicznej historii.
Fabuła z początku jest bardzo tajemnicza, akcja rozwija się niespiesznie ale wszystkie niewiadome z wolna zaczynaja się odkrywać kiedy docieramy do końca książki.
Autor wykreował bardzo ciekawych bohaterów, każdy ma swoje własne demony z którymi walczy na swój sposób.
„Dzień gniewu” to powieść która stawia czytelnikowi wyzwanie, zadaje pytania: czy możemy ufać swoimi bliskim? Jak bardzo niebezpieczny może być jeden człowiek z ideą którą zaszczepia w dziesiątkach ludzi?
Odpowiedzi na te pytania musimy znaleźć sami po przeczytaniu najnowszej powieści pana Bartosza.
Na szczęście książkę czyta się szybko, język jest bardzo przystępny dla czytelnika no i oczywiście charakterystyczne poczucie humoru autora często przewija się na kartkach jego książek.
W historii pojawia się wątek tajemniczego stowarzyszenia, z początku wyglada niewinnie, ludzie mieszkają razem, uprawiają warzywa, pracują dla własnego małego społeczeństwa w którym każdy ma przypisaną rolę. Brzmi podejrzanie?
Na dodatek wszystkimi tymi zbłąkanym duszyczkami opiekuje się jeden oświecony człowiek z misją.
Jeśli chcecie się przekonać do czego może doprowadzić pragnienie wprowadzenia własnego nowego ładu ma świecie to śmiało sięgajcie po „Dzień gniewu”!
March 10, 2023
Bartosz Szczygielski po raz kolejny zaskakuje. Każda książka autora jest inna, niekonwencjonalna i tak na prawdę nie wiemy, z czym przyjdzie się nam zmierzyć. Jedno jest tylko stałe. To jakość wykonania, styl autora, precyzyjne punktowanie ludzkich słabości, a wszystko doprawione jest czarnym humorem.
"Dzień gniewu" zaczyna się z przytupem. W centrum handlowym dochodzi do ataku terrorystycznego. Giną ludzie, panuje chaos, służby działają po omacku. Sprawa jednak szybko zostaje wyjaśniona - to jednak nie atak, a nieszczęśliwy wypadek.
Krystianowi jednak nic tu nie pasuje i zaczyna prowadzić śledztwo na własną rękę. Jeszcze nie wie, do czego go to doprowadzi. Równocześnie swoje śledztwo prowadzi Liliana, ocalała z zamachu/wypadku. Ale nic nie pamięta ze swojego życia sprzed zdarzenia. Czy uda się jej połączyć ze sobą szczątkowe informacje i dowiedzieć się co się wydarzyło?
Moja czujność po mocnym wstępnie została nieco uśpiona przez powolne tempo akcji. Pomału razem z bohaterami odkrywałam elementy układanki często łapiąc się na tym, że kiwałam głową i myślałam, jak precyzyjne autor punktuje ludzkie słabości. Pokazuje, jak łatwo przychodzi fanatykom manipulowanie ludźmi. Pod przykrywką wyznawanej wiary można zaszczepić w ludzkim umyśle chore przekonania, wzbudzić gniew i skierować go na niewinnych.
Na końcu tak naprawdę zrozumiemy, co wydarzyło się na początku i dlaczego.
Człowiek ogarnięty nienawiścią, karmiony fałszywymi przekonaniami o swojej wyjątkowości, może przyczynić się do tragedii, której ofiarami staną się tysiące niewinnych ludzi.
Przekonaj się co się stanie, gdy nadejdzie dzień gniewu.
"Dzień gniewu" zaczyna się z przytupem. W centrum handlowym dochodzi do ataku terrorystycznego. Giną ludzie, panuje chaos, służby działają po omacku. Sprawa jednak szybko zostaje wyjaśniona - to jednak nie atak, a nieszczęśliwy wypadek.
Krystianowi jednak nic tu nie pasuje i zaczyna prowadzić śledztwo na własną rękę. Jeszcze nie wie, do czego go to doprowadzi. Równocześnie swoje śledztwo prowadzi Liliana, ocalała z zamachu/wypadku. Ale nic nie pamięta ze swojego życia sprzed zdarzenia. Czy uda się jej połączyć ze sobą szczątkowe informacje i dowiedzieć się co się wydarzyło?
Moja czujność po mocnym wstępnie została nieco uśpiona przez powolne tempo akcji. Pomału razem z bohaterami odkrywałam elementy układanki często łapiąc się na tym, że kiwałam głową i myślałam, jak precyzyjne autor punktuje ludzkie słabości. Pokazuje, jak łatwo przychodzi fanatykom manipulowanie ludźmi. Pod przykrywką wyznawanej wiary można zaszczepić w ludzkim umyśle chore przekonania, wzbudzić gniew i skierować go na niewinnych.
Na końcu tak naprawdę zrozumiemy, co wydarzyło się na początku i dlaczego.
Człowiek ogarnięty nienawiścią, karmiony fałszywymi przekonaniami o swojej wyjątkowości, może przyczynić się do tragedii, której ofiarami staną się tysiące niewinnych ludzi.
Przekonaj się co się stanie, gdy nadejdzie dzień gniewu.
February 27, 2023
„ Dzień gniewu ”. Kiedyś pewnie nadejdzie.
Tak jak nadszedł Bartosz Szczygielski i do świata omamionego chorą fascynacją mnie zabrał. Stworzył historię, która na pozór niewiarygodną mogłaby się wydawać. Mnie jednak w dzisiejszym świecie nic nie zdziwi. Człowiek jest istotą niezwykle kreatywną. A kiedy do głosu chory umysł dochodzi, jest w stanie zrobić rzeczy, jakie się filozofom nie śniły.
Liliana i Krystian. Dwie osoby. Dwie perspektywy. Jedna historia. Tragiczny wypadek. Sekta. Utrata pamięci. Utrata przyjaciela. Oboje walczą. Jedno o siebie, drugie o prawdę.
Jedno podąża za odnalezieniem swojej osobowości po doznaniu amnezji. Jedna chwila i nie ma życia. Pojawia się pusta kartka. Liliana nie wie o sobie nic. Ale kiedy już do prawdy dotrze, nie będzie to prawda, którą będzie chciała poznać. W niebezpieczeństwie się znajdzie. I ona i inni ludzie. I to w takim, do którego sama się przyczyniła.
Krystian również za prawdą podąża. Za prawdą o śmierci przyjaciela. Nieporadny z niego policjant. Nie będę ukrywać, że mnie irytował. Ale czy to źle? No nie. Niech mnie bohater irytuje, byle mnie nie nudził. A Autorowi za jego poczucie humoru, którym mnie raczy w swoich książkach i tak zawsze wybaczę wszystko.
Sekta. Tajne stowarzyszenie. Chory fanatyzm religijny. Na tym głównie ta historia się opiera. Ale jest bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. Do głosu dochodzi bolesna przeszłość. A kiedy ona daje o sobie znać, wszystko nabiera innego znaczenia. Pojawia się cierpienie, niezgoda i lęk.
Kto twórczość Bartosza Szczygielskiego zna, ten zawiedziony nie będzie. Kto nie zna, temu polecam się przekonać, co Autor ma tutaj do zaoferowania.
Tak jak nadszedł Bartosz Szczygielski i do świata omamionego chorą fascynacją mnie zabrał. Stworzył historię, która na pozór niewiarygodną mogłaby się wydawać. Mnie jednak w dzisiejszym świecie nic nie zdziwi. Człowiek jest istotą niezwykle kreatywną. A kiedy do głosu chory umysł dochodzi, jest w stanie zrobić rzeczy, jakie się filozofom nie śniły.
Liliana i Krystian. Dwie osoby. Dwie perspektywy. Jedna historia. Tragiczny wypadek. Sekta. Utrata pamięci. Utrata przyjaciela. Oboje walczą. Jedno o siebie, drugie o prawdę.
Jedno podąża za odnalezieniem swojej osobowości po doznaniu amnezji. Jedna chwila i nie ma życia. Pojawia się pusta kartka. Liliana nie wie o sobie nic. Ale kiedy już do prawdy dotrze, nie będzie to prawda, którą będzie chciała poznać. W niebezpieczeństwie się znajdzie. I ona i inni ludzie. I to w takim, do którego sama się przyczyniła.
Krystian również za prawdą podąża. Za prawdą o śmierci przyjaciela. Nieporadny z niego policjant. Nie będę ukrywać, że mnie irytował. Ale czy to źle? No nie. Niech mnie bohater irytuje, byle mnie nie nudził. A Autorowi za jego poczucie humoru, którym mnie raczy w swoich książkach i tak zawsze wybaczę wszystko.
Sekta. Tajne stowarzyszenie. Chory fanatyzm religijny. Na tym głównie ta historia się opiera. Ale jest bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. Do głosu dochodzi bolesna przeszłość. A kiedy ona daje o sobie znać, wszystko nabiera innego znaczenia. Pojawia się cierpienie, niezgoda i lęk.
Kto twórczość Bartosza Szczygielskiego zna, ten zawiedziony nie będzie. Kto nie zna, temu polecam się przekonać, co Autor ma tutaj do zaoferowania.
April 13, 2023
Są dwa charakterystyczne aspekty thrillerów Bartosza Szczygielskiego. Pierwszym z nich jest to, że jego książki wbijają w fotel już od samego początku. Drugi to charakterystyczny styl Autora. Pod tymi względami "Dzień gniewu" niczym się nie różni od jego wcześniejszych książek.
To thriller, od którego trudno mi było się oderwać chociaż na chwilę. Bartosz Szczygielski skutecznie to uniemożliwiał, tworząc fabułę pełną wartkiej akcji i wyrazistych bohaterów. Każdy rozdział to zaskakujące zwroty, coraz więcej zagadek do rozwiązania i coraz mniej jasnych sytuacji. I jak to się dobrze czytało! Do samego końca Autor nie zwalnia, trzyma czytelnika w ryzach, a swoich bohaterów ani trochę nie oszczędza – zarówno głównych, jak i drugoplanowych (przy czym ci drugoplanowi mają o wiele mniej szczęścia – Szczygielski w ogóle się z nimi nie cacka).
Bartosz Szczygielski przedstawia akcję z perspektywy dwóch głównych bohaterów. Nie znają się, każdy z nich odgrywa w tej sprawie inną rolę i działa z innych pobudek. Dzięki temu lektura "Dnia gniewu" staje się o wiele bardziej dynamiczna, a przerzucanie czytelnika z jednej akcji w drugą sprawia, że towarzyszyć mu będzie ciągłe zainteresowanie.
No i styl Bartosza Szczygielskiego. Niezmiennie jestem jego fanką! Inteligentne poczucie humoru, luz, dystans towarzyszą tej historii przez cały czas i ani trochę nie gryzą się z fabułą.
"Nie chcesz wiedzieć" to wciąż moja ulubiona książka Bartosza Szczygielskiego. Ale Dzień gniewu jest tuż za nią. Czytając ten thriller bawiłam się tak dobrze, jak kiedyś podczas lektury (tych starszych) książek Harlana Cobena.
Bezsprzecznie Dzień gniewu trafia na półkę “polecam jak nie wiem co!”.
To thriller, od którego trudno mi było się oderwać chociaż na chwilę. Bartosz Szczygielski skutecznie to uniemożliwiał, tworząc fabułę pełną wartkiej akcji i wyrazistych bohaterów. Każdy rozdział to zaskakujące zwroty, coraz więcej zagadek do rozwiązania i coraz mniej jasnych sytuacji. I jak to się dobrze czytało! Do samego końca Autor nie zwalnia, trzyma czytelnika w ryzach, a swoich bohaterów ani trochę nie oszczędza – zarówno głównych, jak i drugoplanowych (przy czym ci drugoplanowi mają o wiele mniej szczęścia – Szczygielski w ogóle się z nimi nie cacka).
Bartosz Szczygielski przedstawia akcję z perspektywy dwóch głównych bohaterów. Nie znają się, każdy z nich odgrywa w tej sprawie inną rolę i działa z innych pobudek. Dzięki temu lektura "Dnia gniewu" staje się o wiele bardziej dynamiczna, a przerzucanie czytelnika z jednej akcji w drugą sprawia, że towarzyszyć mu będzie ciągłe zainteresowanie.
No i styl Bartosza Szczygielskiego. Niezmiennie jestem jego fanką! Inteligentne poczucie humoru, luz, dystans towarzyszą tej historii przez cały czas i ani trochę nie gryzą się z fabułą.
"Nie chcesz wiedzieć" to wciąż moja ulubiona książka Bartosza Szczygielskiego. Ale Dzień gniewu jest tuż za nią. Czytając ten thriller bawiłam się tak dobrze, jak kiedyś podczas lektury (tych starszych) książek Harlana Cobena.
Bezsprzecznie Dzień gniewu trafia na półkę “polecam jak nie wiem co!”.
February 26, 2023
Wiecie, jaki jest największy problem z książkami Bartosza Szczygielskiego? Wszystkie stoją na tak wysokim poziomie, że ciężko polecić tylko jedną. A “Dzień gniewu” znowu robi kipisz w mojej liście ulubieńców, i to taki, że ja dziękuję.
Choć- szczerze i z ręką na sercu - początek nie należał do moich ulubionych. Zamach terrorystyczny na pierwszych stronach książki? Nie czułam się gotowa na taki thriller, w którym głównym zadaniem czytelnika byłoby szukanie wraz z głównym bohaterem odpowiedzialnych za ten atak. Na moje szczęście (albo i nieszczęście) Szczygielski robi sieczkę z mózgu i wystarcza ledwo kilkanaście stron, by wszystkie moje przypuszczenia wyrzucić do kosza.
Tematyka, bohaterowie, tempo akcji, zagadki, które stopniowo odkrywa się z Lilianą i Krystianem, choć wydawałoby się, że nie ma opcji, by dotarli do prawdy… to jednak czuje się w kościach, że coś się wydarzy. Chociaż pod względem fabuły ta książka nie przebiła (i wątpię, by cokolwiek innego kiedykolwiek przebiło) “Nie chcesz wiedzieć”, to pod względem klimatu - absolutny top, szczyt, truskawka na torcie. Nie ma opcji, po prostu nie ma takiej możliwości, by podczas lektury nie odczuwać niepokoju, który pozostanie w wyobraźni do ostatnich stron.
A gdy już myślałam, że coś tam rozkminiłam, to po raz kolejny - woda z mózgu, zakończenie takie, że jestem pewna, że spokojnie minie kilka miesięcy, a ja nadal będę pamiętała te emocje.
[współpraca: @czwartastronakryminalu]
Choć- szczerze i z ręką na sercu - początek nie należał do moich ulubionych. Zamach terrorystyczny na pierwszych stronach książki? Nie czułam się gotowa na taki thriller, w którym głównym zadaniem czytelnika byłoby szukanie wraz z głównym bohaterem odpowiedzialnych za ten atak. Na moje szczęście (albo i nieszczęście) Szczygielski robi sieczkę z mózgu i wystarcza ledwo kilkanaście stron, by wszystkie moje przypuszczenia wyrzucić do kosza.
Tematyka, bohaterowie, tempo akcji, zagadki, które stopniowo odkrywa się z Lilianą i Krystianem, choć wydawałoby się, że nie ma opcji, by dotarli do prawdy… to jednak czuje się w kościach, że coś się wydarzy. Chociaż pod względem fabuły ta książka nie przebiła (i wątpię, by cokolwiek innego kiedykolwiek przebiło) “Nie chcesz wiedzieć”, to pod względem klimatu - absolutny top, szczyt, truskawka na torcie. Nie ma opcji, po prostu nie ma takiej możliwości, by podczas lektury nie odczuwać niepokoju, który pozostanie w wyobraźni do ostatnich stron.
A gdy już myślałam, że coś tam rozkminiłam, to po raz kolejny - woda z mózgu, zakończenie takie, że jestem pewna, że spokojnie minie kilka miesięcy, a ja nadal będę pamiętała te emocje.
[współpraca: @czwartastronakryminalu]
October 8, 2023
Mam mieszane uczucia. Jestem w stanie obiektywnie stwierdzić, że autor potrafi pisać różnorodne zaskakujące historie. To moje trzecie spotkanie z jego twórczością i na ten moment stwierdzam, że po prostu nie jestem w targecie tego stylu. Do mnie po prostu nie przemawia jego charakter pisania. Nie jestem w stanie polubić jego bohaterów, są dla mnie jacyś niewyraźni, nijacy. Nie lubię też takiej dozy współczesności typu liczne odniesienia do social mediów, scrollowania smartfonów, pandemii, itp. Mam świadomość, że się czepiam, nie umiem jednocześnie wytłumaczyć czemu tego typu wstawki mnie męczą. Dlatego w połączeniu z językiem powieści i metaforami, jakie licznie występują w powieści i mnie drażnią, stwierdzam, że subiektywnie to po prostu nie jest mój styl.
Ale jest też dużo plusów :) przede wszystkim bardzo pomysłowa i niepokojąca fabuła, momentami zaskakujący i trzymający w napięciu przebieg zdarzeń. Dla mnie trochę oderwana od rzeczywistości/naciągana, ale wciąż ciekawa. Sądzę, że ta historia zyska wielu fanów i mimo że mi się dość źle to czytało, polecam innym, bo jeśli odnajdą się w stylu autora, z pewnością będą zadowoleni.
Niedosyt? Jest. Nie do końca rozumiem rozwiązanie zagadki, parę rzeczy pozostaje bez odpowiedzi, a parę uważam za niespójnych. I kim jest do cholery Monika z początku? :Pp
Ale jest też dużo plusów :) przede wszystkim bardzo pomysłowa i niepokojąca fabuła, momentami zaskakujący i trzymający w napięciu przebieg zdarzeń. Dla mnie trochę oderwana od rzeczywistości/naciągana, ale wciąż ciekawa. Sądzę, że ta historia zyska wielu fanów i mimo że mi się dość źle to czytało, polecam innym, bo jeśli odnajdą się w stylu autora, z pewnością będą zadowoleni.
Niedosyt? Jest. Nie do końca rozumiem rozwiązanie zagadki, parę rzeczy pozostaje bez odpowiedzi, a parę uważam za niespójnych. I kim jest do cholery Monika z początku? :Pp
March 11, 2023
Książka od początku trzyma w napięciu. Fabuła jest bardzo tajemnicza, nieprzewidywalna, zaskakująca. Wydarzenia przedstawione są z perspektywy dwóch osób, Liliany i Krystiana. Poprzez ten zabieg poznajemy obie strony tej samej historii, która zmierza do jednego, koszmarnego miejsca. Wchodząc w umysł Liliany możemy poznać jej motywy działania oraz to jaki wpływ na jej decyzje miało wydarzenie z dzieciństwa.
Książkę czyta się szybko, nie można oprzeć się wrażeniu, że rozwiązanie jest tuż za rogiem i już chce się je poznać. Zwroty akcji zmieniały całkowicie obraz jaki sobie już w głowie poukładałam. Nic w tej historii nie było do przewidzenia a zakończenie pozostawiło niedosyt i żal, że tak to musiało się stać.
Z racji, że czas w jakim osadził autor fabułę to czas po pandemii i obostrzeniach, obnażył on też tym ludzkie zachowania wynikające z pozamykania na drugiego czlowieka.
March 24, 2023
Mam mieszane uczucia co do tej książki. Bo z jednej strony mi się podobała a z drugiej przedstawiona historia jest tak mało realistyczna, że aż nieprawdopodobna. Większość historii opiera się na przypadkowych spotkaniach, zbiegach okoliczności i tym podobnych. Autor również zostawia nas z wieloma pytaniami bez odpowiedzi. Fani tego typu powieści będą pewnie bardziej zadowoleni niż. Książkę warto przeczytać ale nie jest to nie wiadomo jak fascynująca lektura.
#244#14#2023
#244#14#2023
April 3, 2024
Zastanawiałam się, czy 3 czy 4, ale to chyba najlepsza książka Szczygielskiego, którą przeczytałam i zdecydowanie z najstaranniej ułożonymi akcentami oraz przemyślanymi zwrotami akcji. Jest napięcie, strach, zagadka, dobrze się to czytało
April 11, 2023
Pozostawia lekkie poczucie niepokoju.
June 6, 2023
400 potwornie nudnych stron.
July 24, 2023
wymeczyla mnie strasznie i duzo nie rozumiem
August 22, 2023
Dziwna książka, dziwna historia. Nie wciągnęła mnie. Strasznie się męczyłam
December 21, 2023
3.5/5
Displaying 1 - 23 of 23 reviews