What do you think?
Rate this book
De schuldigen
De Roman (Dutch Edition) by Thomas van Aalten. 2011 paperback published by Nieuw Amsterdam. Text in Dutch.
- GenresFiction
240 pages, Paperback
First published January 1, 2011
15 people want to read
About the author
Thomas van Aalten
17 books6 followersThomas van Aalten is een Nederlandse schrijver en journalist.
Thomas van Aalten is a Dutch writer and journalist.
Thomas van Aalten is a Dutch writer and journalist.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
January 8, 2023
Citaat :
De financiële sector is in feite als abstracte kunst.Er zijn mensen die zeggen dat ze het snappen, maar doen ze dat ook, of zeggen ze het uit angst om niet mee te tellen?
Review : Thomas van Aalten (1978) is met De schuldigen ondertussen al zijn zesde roman toe. Eveneens schreef hij een boek over Crossmediale Journalistiek naast columns, recensies, artikelen voor o.a. VARAgids, Vrij Nederland, VPRO, Volkskrant Banen en Sargasso. Van Aalten is ook o.a. docent Crossmediale Journalistiek aan de Hogeschool van Amsterdam (opleiding Media, Informatie en Communicatie, profiel Nieuws en Media).
De schuldigen is een kroniek van de eenzaamheid van hedendaagse westerse mensen die met hun geld geen blijf weten , en zich in afgronden der decadentie op alle vlakken storten. Zij bewerkstelligen hun eigen ondergang, onschuldigen in die spiraal neerwaarts meesleurend.
Bertrand Löwestein, gerenommeerd bankier, wordt achtervolgd door beurskoersen die hem van de lift tot de bankautomaat overal aankijken. Zijn vrouw Sheila wandelt van minnaar naar minnaar en als ze die niet meer kan krijgen stort ze zich weer op therapeutische rituelen en uiteindelijk op plastische chirurgie en andere lichaamsverfraaiende technieken. Maar daar zit dan weer een andere echtgenoot met nog meer geld en macht aan vast. Hun zoon Orson walgt van de consumptiemaatschappij en hij wil het verval van de mensheid vastleggen, in doordringende docu's, helaas is ook hij in de ban van perverse geesten.
Elk personage heeft zijn eigen verhaal. De diverse vertellijnen komen uiteindelijk samen in een aanslag door het NAR, de nieuwe anarchistische radicalen, op het enige zevensterrenhotel ter wereld in Dubai waar vader, zoon en moeder elkaar opnieuw vinden. Het hele boek door zaten de drie hoofdpersonages in hun wereld –en het systeem– opgesloten. Thomas van Aalten wilde duidelijk een tijdsgeest uitbenen en gooit dat in een ijltempo voor de lezer, soms in ware Saskia Noort kitchstijl en soms in filosofische of politieke traktaten. Het is duidelijk een boek waaraan door een degelijk schrijver werd gewerkt. Toch ben ik niet echt wild van ditwerk. Er gebeurt teveel in het boek en op de duur vond ik het niet meer geloofwaardig. Verhaaltechnisch is alles O.K. Maar inhoudelijk begon het vanaf driekwart te tanen. De superbrave ontknoping gaf de genadestoot.
Titel boek : De schuur in
Review : Thomas van Aalten (1978) is met De schuldigen ondertussen al zijn zesde roman toe. Eveneens schreef hij een boek over Crossmediale Journalistiek naast columns, recensies, artikelen voor o.a. VARAgids, Vrij Nederland, VPRO, Volkskrant Banen en Sargasso. Van Aalten is ook o.a. docent Crossmediale Journalistiek aan de Hogeschool van Amsterdam (opleiding Media, Informatie en Communicatie, profiel Nieuws en Media).
De schuldigen is een kroniek van de eenzaamheid van hedendaagse westerse mensen die met hun geld geen blijf weten , en zich in afgronden der decadentie op alle vlakken storten. Zij bewerkstelligen hun eigen ondergang, onschuldigen in die spiraal neerwaarts meesleurend.
Bertrand Löwestein, gerenommeerd bankier, wordt achtervolgd door beurskoersen die hem van de lift tot de bankautomaat overal aankijken. Zijn vrouw Sheila wandelt van minnaar naar minnaar en als ze die niet meer kan krijgen stort ze zich weer op therapeutische rituelen en uiteindelijk op plastische chirurgie en andere lichaamsverfraaiende technieken. Maar daar zit dan weer een andere echtgenoot met nog meer geld en macht aan vast. Hun zoon Orson walgt van de consumptiemaatschappij en hij wil het verval van de mensheid vastleggen, in doordringende docu's, helaas is ook hij in de ban van perverse geesten.
Elk personage heeft zijn eigen verhaal. De diverse vertellijnen komen uiteindelijk samen in een aanslag door het NAR, de nieuwe anarchistische radicalen, op het enige zevensterrenhotel ter wereld in Dubai waar vader, zoon en moeder elkaar opnieuw vinden. Het hele boek door zaten de drie hoofdpersonages in hun wereld –en het systeem– opgesloten. Thomas van Aalten wilde duidelijk een tijdsgeest uitbenen en gooit dat in een ijltempo voor de lezer, soms in ware Saskia Noort kitchstijl en soms in filosofische of politieke traktaten. Het is duidelijk een boek waaraan door een degelijk schrijver werd gewerkt. Toch ben ik niet echt wild van ditwerk. Er gebeurt teveel in het boek en op de duur vond ik het niet meer geloofwaardig. Verhaaltechnisch is alles O.K. Maar inhoudelijk begon het vanaf driekwart te tanen. De superbrave ontknoping gaf de genadestoot.
Titel boek : De schuur in
March 12, 2016
Mijn eerste kennismaking met deze schrijver. En is dat goed bevallen? Ja en nee. Ja, want ik vond het begin van het boek fantastisch, en nee, want ik vond – inderdaad – het einde van het boek niets aan.
Leuk, nee, heel surrealistisch, prachtig, hoe een bankier op allerlei manieren voorspellingen krijgt over de aandelenkoers en andere zaken, waardoor hij in korte tijd veel geld verdient. Die voorspellingen ziet hij – en hij alleen – op displays van de koffie-automaat, de lift, de matrixborden op de snelweg enz. Dat vond ik zó goed bedacht! Lekker apart, en onverklaarbaar. Dacht ik.
Of neem het verhaal (onderdeel van het grote verhaal) van een vrouw die op een cruiseschip nogal snel beschonken raakt en naakt door de gangen van het schip wandelt en niet doorheeft dat haar zoon haar filmt terwijl zij met een leuke man in bed ligt – niet haar eigen man.
Maar toen werd dat van die surrealistische displays toch verklaard, en dat verpestte het helemaal voor mij. Wat een flauwe, oninteressante reden! Jammer, het boek ging een hele andere kant op dan ik zou willen.
Wel weer aardig was dat de belangrijkste personen in het verhaal elkaar allemaal toevallig treffen in Dubai – inclusief de (nu wat minder) leuke man van het cruiseschip.
Er zitten dus erg leuk elementen in dit verhaal hoewel de plot volkomen oninteressant was. Vond ik. Maar al met al was het toch een belevenis om te lezen.
Leuk, nee, heel surrealistisch, prachtig, hoe een bankier op allerlei manieren voorspellingen krijgt over de aandelenkoers en andere zaken, waardoor hij in korte tijd veel geld verdient. Die voorspellingen ziet hij – en hij alleen – op displays van de koffie-automaat, de lift, de matrixborden op de snelweg enz. Dat vond ik zó goed bedacht! Lekker apart, en onverklaarbaar. Dacht ik.
Of neem het verhaal (onderdeel van het grote verhaal) van een vrouw die op een cruiseschip nogal snel beschonken raakt en naakt door de gangen van het schip wandelt en niet doorheeft dat haar zoon haar filmt terwijl zij met een leuke man in bed ligt – niet haar eigen man.
Maar toen werd dat van die surrealistische displays toch verklaard, en dat verpestte het helemaal voor mij. Wat een flauwe, oninteressante reden! Jammer, het boek ging een hele andere kant op dan ik zou willen.
Wel weer aardig was dat de belangrijkste personen in het verhaal elkaar allemaal toevallig treffen in Dubai – inclusief de (nu wat minder) leuke man van het cruiseschip.
Er zitten dus erg leuk elementen in dit verhaal hoewel de plot volkomen oninteressant was. Vond ik. Maar al met al was het toch een belevenis om te lezen.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews