ആതി | Aathi

by സാറാ ജോസഫ് | Sarah Joseph

ജലത്തിനും ജീവനും പച്ചയും ആത്മാവും പങ്കെടുക്കുന്ന പ്രാണന്റെ ഉത്സവങ്ങൾക്കും വേണ്ടി വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒരു പ്രക്ഷോഭം. ഉപഭോഗാസക്തരുടെ ലോകം അഭയാർത്ഥികളാകുന്ന മനുഷ്യരായ മനുഷ്യർക്കെല്ലാം വേണ്ടി, പുഴുവിനും പുല്ലിനും വേണ്ടി, ജീവനും ജീവിതത്തിനും വേണ്ടി ഒരു പ്രാർത്ഥന.

301 pages, Paperback

First published June 1, 2011

About the author

സാറാ ജോസഫ്
ജനനം: 10.02.1946-ന് തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ കുരിയച്ചിറ. പിതാവ്: ലൂയിസ്. മാതാവ്: കൊച്ചുമറിയം. ചേലക്കോട്ടുകര മാർ തിമോത്തിയൂസ് ഹൈസ്‌കൂളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം. ഗവൺമെന്റ് കോളജിൽ അധ്യാപികയായി വിരമിച്ചു. കേരളത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന സംഘാടകയും പ്രവർത്തകയും. കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി മെമ്പറായിരുന്നു. ആലാഹയുടെ പെൺമക്കൾ എന്ന നോവലിന് കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്‌കാരവും 2003-ലെ കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡും ചെറുകാട് അവാർഡും 2004-ലെ വയലാർ അവാർഡും മാറ്റാത്തിക്ക് പ്രഥമ ഒ. ചന്തുമേനോൻ പുരസ്‌കാരവും ലഭിച്ചു. അബുദാബി അരങ്ങ് അവാർഡ്, കുവൈറ്റ് കലാ പുരസ്‌കാരം, 2017-ൽ പത്മപ്രഭാ പുരസ്‌കാരം, മുട്ടത്തുവർക്കി പുരസ്‌കാരം. ഊരുകാവലിന് ഒ.വി. വിജയൻ പുരസ്‌കാരം, ബഷീർ പുരസ്‌കാരം, ശ്വാസ്വതി നാഷണൽ അവാർഡ്, പ്രഥമ കലൈഞ്ജർ കരുണാനിധി സാഹിത്യപുരസ്‌കാരം എന്നിവയും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൃതികൾ: ആലാഹയുടെ പെൺമക്കൾ, മാറ്റാത്തി, ഒതപ്പ്, ഊരുകാവൽ, ആതി, ആളോഹരി ആനന്ദം, ബുധിനി, തേജോമയം, നന്മതിന്മകളുടെ വൃക്ഷം, ഷെൽട്ടർ, സാറായിയുടെ മരുദേശങ്ങൾ, മനസ്സിലെ തീ മാത്രം, കാടിന്റെ സംഗീതം, നന്മതിന്മകളുടെ വൃക്ഷം, പാപത്തറ, നിലാവ് അറിയുന്നു, ഒടുവിലത്തെ സൂര്യകാന്തി, കാടിതു കണ്ടായോ കാന്താ, പുതുരാമായണം-രാമായണ കഥകൾ വീണ്ടണ്ടും പറയുമ്പോൾ, ഒരു പരമരഹസ്യത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്, ഭഗവദ്ഗീതയുടെ അടുക്കളയിൽ എഴുത്തുകാർ വേവിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ അടുക്കള തിരിച്ചുപിടിക്കുക, ആത്മരോഷങ്ങളും ആകുലതകളും, ഭൂമിരാക്ഷസം, ആരു നീ.


Sarah Joseph (Malayalam: സാറ ജോസഫ്) (born 1946) is a novelist and short story writer in Malayalam. She won the Kendra Sahitya Akademi Award for her novel Aalahayude Penmakkal (Daughters of God the Father). She also received the Vayalar Award for the same novel. Sarah has been at the forefront of the feminist movement in Kerala and is the founder of Manushi – organisation of thinking women. She along with Madhavikutty (Kamala Surayya) is considered leading women storytellers in Malayalam

Reviews

[Soya · Rating 5 out of 5]

പുസ്തകം: ആതി
രചന: സാറാ ജോസഫ്
പ്രസാധനം: കറന്റ് ബുക്സ് തൃശൂർ
പേജ് :301,വില :300

സാറാ ജോസഫിന്റെ നോവൽ ആദ്യമായാണ് വായിക്കുന്നത്. ഗവൺമെന്റ് കോളേജ് അദ്ധ്യാപികയായി വിരമിച്ചു. കേരളത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന സംഘാടകയും  പ്രവർത്തകയും, കൂടാതെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി മെമ്പർ ആയിരുന്നു. ആലാഹയുടെ പെൺമക്കൾ എന്ന നോവലിന്  കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരവും, നിരവധി അവാർഡുകളും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആലാഹയുടെ പെൺമക്കൾ, മാറ്റാത്തി, ഒതപ്പ്, ഊര് കാവൽ എന്നിവയാണ് പ്രധാന നോവലുകൾ.

ആതി എന്ന വെള്ളത്തോട് ചുറ്റു കിടക്കുന്ന പ്രദേശം, ഗ്രന്ഥകാരിയുടെ ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ലോകമാണ്. പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യ ജീവിതവും, ആ ജീവിതത്തെ നഗരവൽക്കരിക്കാനുള്ള ചിലരുടെ ശ്രമങ്ങളും, അതോടൊപ്പം മാലിന്യക്കൂമ്പാരം നിറയുന്ന പ്രകൃതിയും  ഒരു നോവലിന്റെ ഭാഷയിൽ പറയുന്നു.പ്രകൃതിജലം, എത്രമാത്രം അമൂല്യം ആണെന്ന് വായനയിലൂടെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

ആദിയിലെ ജനങ്ങളുടെത് ജലജീവിതമാണ്. അന്നന്നത്തെ ആഹാരം മാത്രമേ അവർ ശേഖരിക്കാറുണ്ട്. ബാക്കിയുള്ളത് വരും തലമുറക്ക് വേണ്ടി മാറ്റിവെക്കുന്നു, പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ആതിയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സായാഹ്നകഥ വേദികൾ ഇടവേളകളിൽ നടക്കാറുണ്ട്, അവരുടെ  ജീവിതത്തോട് ഒത്തുചേർന്ന് പോകുന്ന കഥകളാണ് സായാഹ്ന വേദികളിൽ പറയാറുള്ളത്. ആതിയിലേക്ക് ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ വന്നുചേർന്ന ഗീതാഞ്ജലിയും അവരുടെ മകൾ കായലും,ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം നഗര ജീവിതത്തിന്റെ കാപട്യത്തിൽ നിന്നും ജലനന്മയിലേക്ക് കുടിയേറിയവരാണ്.

ആതിയിൽ നിന്ന് നാടുവിട്ടുപോയ കുമാരൻ, തിരിച്ചുവന്നു ആദിയിലെ ജനങ്ങളുടെയും, സ്ഥലത്തിന്റെയും മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആതിയിലുള്ള യുവാക്കളെയും അയാൾ ഗ്രാമവികസനത്തിന്റെ  കാര്യം പറഞ്ഞു തന്റെ കൂടെ കൂട്ടുന്നു.കുമാരന്റെ  മാതാപിതാക്കൾ, കുമാരന്  വിവാഹം നിശ്ചയിച്ച വെച്ച കുന്നിമാതുവിനു അവരുടെ പേരിലുള്ള ആതിയിലെ  സ്ഥലം എഴുതി കൊടുത്തിരുന്നു. കുഞ്ഞുമാതുവിൽ നിന്നും സ്ഥലം കൈക്കലാക്കാൻ കുമാരൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആതിയിൽ  പാലം പണി തുടങ്ങിയതോടുകൂടി ആദിയിലെ ജലം നശിക്കാൻ തുടങ്ങി, എൻഡോസൾഫാൻ കലക്കി ചെമ്മീൻ കൃഷിയിടങ്ങളും, നെല്ല് കൃഷിയിടങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു. ആതിയിലെ പുഴയിലെ മത്സ്യങ്ങൾ ചത്തുപൊങ്ങി. കൊക്കുകളും, തവളകൾ എല്ലാം നശിച്ചു. പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലനാവസ്ഥ മുഴുവൻ തകരാറിലായി.ആതിയിലെ ജനങ്ങൾ  ജീവിച്ചു പോകാൻ വേണ്ടി കുമാരന്റെ  മണ്ണ് ഇടങ്ങളിൽ പണിക്കു പോകാൻ തുടങ്ങി.വെള്ളക്കെട്ട് തടഞ്ഞുവെച്ചത് മൂലം കൃഷി നശിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടുകൂടി, ജനജീവിതം സ്തംഭിച്ചു.ഡാമിന്റെ പണി തുടങ്ങിയതോടുകൂടി, ആതിയിലെ വീടുകളിലേക്ക് വെള്ളം കയറാൻ തുടങ്ങി. കുമാരൻ നഗരത്തിലെ മാലിന്യം ആതിയിൽ തള്ളിയത് വഴി, ആതിയിൽ ടൈഫോയ്ഡ് പരന്ന് 19 കുട്ടികൾ  മരണമടയുന്നു. ദിനാകരനും, മാർക്കോസും,  ഷൈലജയും, പൊൻമണിയും കുഞ്ഞിമാതുവും, അഡ്വ ഗ്രേസും ആതിയുടെ നിലനിൽപ്പിന് വേണ്ടി പോരാടുന്നു.

ആദിയിലെ യുവാക്കൾ, കുമാരന്റെ 'നഗരത്തിലേക്ക് ചേക്കേറു' വാക്കുകളിൽ മയങ്ങി, അവർക്ക് പരമ്പരാഗതമായി കിട്ടിയ ആതിയിലെ സ്വന്തം സ്ഥലങ്ങൾ അയാൾക്ക് വിൽക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ ഫ്ളാറ്റുകളിൽ താമസിച്ചു, പണിയെടുക്കാതെ, ബാങ്കിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പലിശ കൊണ്ട് ജീവിക്കാമെന്ന കുമാരന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ മഴങ്ങിയാണ് അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തത്. ആദ്യമായി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കുടിയേറിയ ഉണ്ണിയുടെ കുടുംബം അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ആതിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി. ആതിയിലെ സ്ത്രീകൾ ഒന്നായി വീണ്ടും കൃഷി ഇറക്കുകയാണ്, ആർക്കും അവരെ ആതിയിൽ നിന്ന്   പിടിച്ചു ഇറക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് അവർ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. അഡ്വക്കേറ്റ് ഗ്രേസ്ന്റെയും, ദിവാകരൻന്റെയും കൂട്ടായ ശ്രമത്തിന് ഫലമായി ആതി അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടുന്നു, പക്ഷേ അതോടൊപ്പം ദിവാകരന്റെ  ജീവനും പൊലിയുന്നു.

നോവൽ വായിച്ചപ്പോൾ ആദിവാസി ഭൂമി കയ്യേറ്റത്തെ കുറിച്ചാണ് മനസ്സിൽ ഓർമ്മ വന്നത്. പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതം കുടിയേറ്റം മൂലം എന്തുമാത്രം നശിക്കുന്നു എന്ന് നോവൽ വായിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

[Nadira Cotticollan · Rating 5 out of 5]

“Aathi” ,is the immensely haunting verdant living space brought alive by Sarah Joseph in her Malayalam novel of the same name, which has been simultaneously translated to English by Valsan Thampu , with the title “Gift in green”

And a gift it is, bestowed upon the people there, whose lives are so intricately connected with the moods of the water, the mangroves, the fields created in the water- logged land by building bunds layered alternatively with the slush that they scoop out from the water bed and the lushly growing tall green grasses that they reap from all around. They have a method to creating those sowing grounds and a tradition to the sowing itself which ensures that the quantity of seed they throw into the raised beds that remain after the salty water has drained out from the escape valve, is enough to feed the birds till they build their nests and lay their eggs and still leave in the soil which will germinate and grow into a crop.
Aathi is symbolic of the harmony and an acknowledgement of the mutual dependence of Man and Nature.
And a “Tampuraan” takes care of them, they believe, their own deity who had come floating by to lodge himself there and who had been affectionately and reverently housed in an abode that was as unpretentious as their lives. Tampuran had been happy too amongst them, it had seemed, below the thatched roof of the humble “temple”, undemanding and unassuming and as accepting and as patient it would seem, of whatever was being played out, as “Aathi itself.

And the Tampuran is the first one to be displaced when Kumaran the prodigal son of Aathi returns with new promises of abundance and progress which will be overseen by the new God that he anoints after buying the land from where Tampuran had blessed the land and its people.

And that was only the beginning of the takeover motivated by greed and self-interests, under the guise of concern and good intentions.
“Aathi” is a story beautifully woven through many layers, with as many threads and as many hues of the days and nights that constituted life in the waters there and the surrounding land and the swing of seasons that breathed through the dwellings and its inhabitants. There are story –tellers within this story and lessons that are sourced from those tales that they then string through their consciousness in a way that they feel will contribute to the harmony all around.
“Aathi “ is a symbol of a certain kind of yearning for a world that is not driven by greed and cunning and exploitation of man and nature. It is a story of the underlying human spirit that will hang on as long as it is possible to what is closest to nature and minimal and sustainable. It is a story of manufactured consent, that we see all around us and which we become part of, when definitions of success and happiness are fed to us with such conviction that the world begins to be too much with us , as Wordsworth had described it.
“The world is too much with us; late and soon,
Getting and spending, we lay waste our powers;—
Little we see in Nature that is ours;
We have given our hearts away, a sordid boon!
This Sea that bares her bosom to the moon;
The winds that will be howling at all hours,
And are up-gathered now like sleeping flowers;
For this, for everything, we are out of tune;
It moves us not. Great God! I’d rather be
A Pagan suckled in a creed outworn;
So might I, standing on this pleasant lea,
Have glimpses that would make me less forlorn;
Have sight of Proteus rising from the sea;
Or hear old Triton blow his wreathèd horn.”

“Aathi” is Sarah Joseph’s lyrical expression in prose, of the same angst.
And it is a story of hope, for it ends in a silence through which is heard the sounds of the sprouting seeds and the smell of the wet earth in the fields and the sudden darting movements of the fishes in the water.

[Vijayasree Nair · Rating 5 out of 5]

ആധി പിടിപ്പിക്കുന്ന 'ആതി'

ആധിപിടിച്ചാണ് ഞാൻ ഈ നോവൽ വായിച്ചുതീർത്തത്. പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന കൃതികൾ വേറെ ഒരുപാടുണ്ടെങ്കിലും എന്തോ ആതി എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. വേറിട്ടൊരു വായനാനുഭവം തന്നെയായിരുന്നു ആതി സമ്മാനിച്ചത്.



ആദിയിൽ നിന്നുണ്ടായതാണ് ആതി. ഒരു കൂട്ടം നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യർ പടുത്തുയർത്തതാണ് ആതിയിലെ സംസ്കാരം. ജീവകണം ഉണ്ടായത് വെള്ളത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ ആതിയിലെ ജീവനും ജീവിതവും വെള്ളമാണ്. ഇടതൂർന്ന് തിങ്ങിനിറഞ് നിൽക്കുന്ന പച്ചവള എന്ന് വിളിക്കുന്ന കണ്ടൽ കാടാണ് ���തിദേശത്തിന്റെ ജീവസ്രോതസ്സ്. കാറ്റിനെയും വെള്ളത്തിനേയും മീനിനെയുമൊക്കെ സ്നേഹിച്ചും ബഹുമാനിച്ചും കഴിയുന്നവർ.

അങ്ങനെ അവർക്കൊപ്പം ആതിയെന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അതിന്റെ മനോഹാരിതയിലും നിഷ്കളങ്കതയിലും സമൃദ്ധിയിലും അലിഞ്ഞ് ചേർന്ന് ഞാനും കഴിയുകയായിരുന്നു. അവർക്കൊപ്പം മീൻ പിടിക്കാനും, കൃഷിയിറക്കാനും ഞാനും കൂടെ കൂടി.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പലഹാരവട്ടിയെ ചതുപ്പിലേക്ക് വീഴ്ത്തികൊണ്ട് 'മാർക്കറ്റിങ് കുതന്ത്രങ്ങളുമായി' മാജിക്കുകാരന്റെ വരവ്.ആതിയെ രക്ഷിക്കാൻ, പുറംലോകവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ആതിയിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോയ കുമാരൻ തിരികെ എത്തുന്നു. ഒപ്പം മാലിന്യക്കൂമ്പാരം നിറച്ചുകൊണ്ട് അയാളുടെ ലോറികളും. ആതിയിലെ ജനങ്ങൾക്കും പുറംലോകത്തിനും യഥാർത്ഥ ദൈവത്തിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. തെളിനീരിനു കുറുകെ പാലമിട്ടുകൊണ്ട് നഗരത്തെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വലുതാകുന്നു. വികസനം നഗരത്തിന്റെയോ ഗ്രാമത്തിന്റെയോ?

“എന്റെ കുട്ടികാലത്ത് ഈ പച്ചവള ഇതിനേക്കാൾ സമൃദ്ധമായിരുന്നു." കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രകാശൻ അഭിമാനത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
"കത്തിക്കെടാ" കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രകാശൻ ഞെട്ടി.

ആതിയുടെ മടിയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന കുമാരന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾപൊന്മണിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് കുമാരനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ തോന്നി. എന്നാൽ ദിനകാരന്റെ വഴിയാണ് ഉചിതമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. ഒന്നിനെയും കൂസാതെ തന്റെ മണ്ണിന് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന 'അയൺ ലേഡി' എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന കരുത്തുറ്റ സ്ത്രീകഥാപാത്രം കുഞ്ഞിമാതു ഒരു ഇൻസ്പിരേഷൻ തന്നെയായി. സ്വയം മലിനമാകാതെ മാലിന്യത്തെ മുഴുവൻ വലിച്ചെടുക്കാൻ കെല്പുള്ള തേറ്റാമ്പരലിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്നും, ജന്മ നിയോഗം പോലെ ആതിയിലെത്തിപ്പെട്ട 'കായലി'ൽ നിന്നുമൊക്കെ നമുക്കൊത്തിരി പഠിക്കാനുണ്ട്. അവർ നാളേക്കു ള്ള മുതൽക്കൂട്ടാണ്. ഊരുതെണ്ടികളായ കഥപറച്ചിലുകാർ എത്തുന്ന കഥാസായാഹ്നങ്ങളും ഒടുവിൽ "ഈ കഥ എങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ ഉപയുക്തമാക്കാം" എന്ന ചോദ്യവുമാണ് ആതിയുടെ ശക്തി!

സാറാ ജോസഫിന്റെ ആതി ഒരു യാത്രയാണ്. കഥാപാത്രങ്ങളോടൊപ്പം, നമ്മളിലേക്ക്. ഇത് ഭൂമിയുടെയും നമ്മൾ ഓരോരുത്തരുടെയും നിലനില്പിനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ദുരാഗ്രഹവും ഭൂമി മുഴുവൻ തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രകൃതിയെ മറന്ന് അവനവന്റെ കുഴി കുഴികുന്നവന്റെ കഥ. ആതി തരുന്ന വായനാനുഭവവും ഉൾക്കാഴ്ചയും അനുഭവിച്ച് അറിയേണ്ടത് തന്നെ.

[Sreeraj Raju · Rating 4 out of 5]

📖-ആതി
✒️-സാറ ജോസഫ്
📃-301
💷-325
Genre- നോവൽ
Publisher- കറന്റ് ബുക്ക്സ്

സാറാ ജോസഫിന് മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ അവർ അർഹിക്കുന്ന സ്ഥാനം കിട്ടിയിരുന്നോ എന്ന സംശയം അവരുടെ കൃതികളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴൊക്കെ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. എഴുത്തിലെ വൈവിധ്യം കൊണ്ട് അവരുടെ ഓരോ കൃതികളും മറ്റൊന്നിൽ നിന്നും തനതായ ഒരു സ്വത്വം നിലനിർത്തുന്നു. 'ആതി' ഒരു ബാഹ്യമായ വായനയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ നോവലല്ല. അതിന്റെ അന്തസ്സത്ത നമ്മുടെ പ്രജ്ഞയിലേക്ക് പ്രയാണം തുടങ്ങണമെങ്കിൽ പരന്ന വായന അനിവാര്യമാണ്. ആദ്യത്തെ അൻപത് പേജുകളിൽ നിങ്ങളെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്നതോ മുന്നോട്ട് വായന തുടരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതോ ആയ യാതൊന്നും എഴുത്തുകാരി കരുതിവെച്ചിട്ടില്ല. ആ അൻപത് പേജുകൾ കടന്നുപോവാൻ നിങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചാൽ പിന്നെ നിങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നത് ആതിയിലാണ്; തിരിച്ചു വരണമെന്ന് കരുതിയാലും മനസ്സു മടക്കുന്ന ആതി എന്ന മായാലോകത്തിൽ. മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും ആചാരങ്ങളും തമ്മിലുടലെടുക്കുന്ന തീവ്രമായ സംഘർഷങ്ങളുടെ താപത്താൽ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഭൂമികയിൽ, മൃതപ്രായയായ പ്രകൃതിയുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനായി ആതി നിവാസികൾക്കൊപ്പം വായനക്കാരും ഒത്തുചേരും. മാലിന്യത്തിന്റെ ഇരുളിൽ ആണ്ടുപോയ ഹരിതാഭയെ അനാവരണം ചെയ്യാൻ. കാവ്യാത്മകമായ ഭാഷയും കഥാപാശ്ചാത്തലമായ ആതിയുടെ സാംസ്കാരികത്തനിമയും തന്റെ എഴുത്തിൽ മനോഹരമായി സന്നിവേശിപ്പിക്കുമ്പോഴും, നോവലിലുടനീളം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ആലങ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങൾ വായനക്കാരിലേക്ക് യഥാർത്ഥ ആശയം തനത് രീതിയിൽ വിനിമയം ചെയ്യാൻ പ്രയാസമുണ്ടാക്കി എന്നെനിക്ക് തോന്നി. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുപ്തമായിരിക്കുന്ന ആശയം അനാവൃതമാവാൻ രണ്ടാമതൊരു വായന കൂടി വേണ്ടിവന്നു. ആതിയിലേക്കുള്ള യാത്ര ദുർഘടം നിറഞ്ഞതായിരുന്നെങ്കിലും ആതി പറഞ്ഞു വെക്കുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ രാഷ്ട്രീയമാണ്. വികസനവും നഗരവൽക്കരണവും പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവിക സന്തുലനം തകരാറിലാക്കുമ്പോൾ ഊർധ്വശാസം വലിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനു കരുത്തുപകർന്ന് ചില മനുഷ്യർ മുന്നോട്ട് വരുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ നാശം തങ്ങളുടെ നാശം തന്നെയെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യൻ ഭാവിയുടെ ശുഭപ്രതീക്ഷയാണ്.

വെള്ളത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ജലദേശമാണ് ആതി. കണ്ടൽക്കാടുകളാൽ സമൃദ്ധമായ, അമൂല്യ മത്സ്യസമ്പത്തുള്ള, മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും പറവകളും സഹവർത്തിത്തത്തോടെ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നിടം. ദേശത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിച്ചും സംരക്ഷിച്ചും നിലകൊണ്ടു. പ്രകൃതിയോട് മല്ലിടാതെ ജീവിച്ച അവിടുത്തുകാർക്ക് വിശപ്പു മാറ്റാൻ മണ്ണിൽ നിന്നു ധാന്യവും വെള്ളത്തിൽ നിന്നു മത്സ്യവും ദാഹം ശമിപ്പിക്കാൻ തെളിനീരുറവകളും പ്രധാനം ചെയ്ത് ആതി നിലകൊണ്ടു. ആതിയിലെ 'കഥാസായാഹ്നം' എന്നത് അവിടുത്തുകാർ ചിട്ടയോടും ആത്മാർത്ഥതയോടും അനുഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടു പോരുന്ന ഒരനുഷ്ഠാനമാണ്. ഊരു തെണ്ടികളായി ആതിയിലെത്തുന്നവർ നടത്തുന്ന കഥാകഥനം കേൾക്കാൻ ആതി നിവാസികൾ വലുപ്പ ചെറുപ്പമില്ലാതെ ഒത്തുചേരുന്നു. കഥകൾക്കൊടുവിൽ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കഥയിലെ സാരാംശം എങ്ങനെ പകർത്താമെന്നവർ ചിന്തിക്കുന്നു. ആതിയിൽ ഉടലെടുക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങൾ അതിന്റെ തീക്ഷ്ണതയോടെ വായനക്കാരിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ എഴുത്തുകാരി കഥാസായാഹ്നം അതിമനോഹരമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ആതിയിലെ പൂർവനിവാസിയും നാടുവിട്ടുപോയവനുമായ കുമാരന്റെ തിരിച്ചുവരവോടെ ഒരിക്കൽ പ്രകൃതിഭംഗി കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട, കണ്ടൽക്കാടുകൾ വേരുകളാഴ്ത്തി സംരക്ഷണഭിത്തി തീർത്തിരുന്ന, നെല്ലും മീനും സമൃദ്ധമായി വളർന്നിരുന്ന, പ്രകൃതി സ്നേഹികളായ ജനങ്ങളുടെ കരലാളനങ്ങളിൽ അനുഗ്രഹീതയായിരുന്ന ആതിയുടെ ഗതി മാറുകയാണ്. വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ നീർത്തടങ്ങൾ മണ്ണിട്ട് നികത്തി കണ്ടൽക്കാടുകൾ വെട്ടി നശിപ്പിക്കുന്ന കുമാരൻ ദേശത്തിന്റെ അഖണ്ഡതയെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുകയാണ്. പുതുതലമുറയിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ മനസ്സിൽ കുമാരൻ പറഞ്ഞു ധരിപ്പിച്ച, വികസനം അവരുടെ ഭാവി ജീവിതത്തിലും ആതിയിലും കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ സ്വപ്നംകണ്ട്, പ്രകൃതി സംരക്ഷണമെന്ന അടിസ്ഥാന തത്ത്വം അവർ മറന്ന് ഇരിക്കുന്ന കൊമ്പ് തന്നെ മുറിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ആതിയിലെ ജാതിമത വർഗ്ഗഭേദമില്ലാതെ ആരാധിച്ചിരുന്ന തമ്പുരാൻ എന്ന ദേശദേവനു പകരം അവർക്ക് അപരിചിതനായ പുതിയ ദൈവത്തിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിൽ കാലങ്ങളായി നിലനിന്നുപോരുന്ന ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങളുടെ (ആദിവാസി) തനതായ ആചാരങ്ങളെ തുടച്ചുനീക്കപ്പെടുന്ന നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വശം എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട് എഴുത്തുകാരി.

നഗരമാലിന്യങ്ങൾ ലോറികളിൽ നിലംനികത്താനെന്ന പേരിൽ ജലാശയങ്ങളിൽ നിമഞ്ജനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആതിയുടെ നെൽപ്പാടങ്ങൾ കോൺക്രീറ്റ് പാടങ്ങളായി. മലിനമാക്കപ്പെട്ട ജലാശയങ്ങളിൽ മീനുകൾ നിശ്ശബ്ദമായി ജീവശ്വാസത്തിനായി തിരഞ്ഞ് മരണപ്പെട്ടു. ദേശാടനക്കിളികൾ 'ഇനി ഈ വഴി വരില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ് പറന്നകന്നു. ആതി മരണശയ്യയിൽ ജീവനുവേണ്ടി പൊരുതുമ്പോൾ ഷൈലജ, കുഞ്ഞിമാതു, ദിനകരൻ എന്നിവരെപ്പോലുള്ളവർ ജീവൻ പണയം വെച്ച് ആതിക്കുവേണ്ടി പോരാടാൻ മുന്നോട്ടുവരുന്നു. പ്രകൃതി സന്തുലിതാവസ്ഥയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട ഒരുപാട് സമരങ്ങൾക്ക് കേരളവും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആതിയുടെ പുനർജീവനുവേണ്ടി പോരാടുന്ന സാധാരണക്കാർക്ക് എതിർഭാഗത്ത് അധികാരമുള്ള ഗവൺമെന്റും കോടീശ്വരന്മാരായ കോർപ്പറേറ്റുകളുമാണ്. പ്രകൃതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള അവരുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് വിജയിക്കുമോ? പുരോഗമനം തേടിപ്പോയ പുതുതലമുറ ആതിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ആതി നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരോർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്: പ്രകൃതിയെ ചൂഷണം ചെയ്തുള്ള വികസനം ശാശ്വതമല്ല എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ.

ചിലമീലിക

[Dr. Charu Panicker · Rating 3 out of 5]

ആതി എന്ന ദേശത്തിന്റെ കഥയാണിത്. എന്തിരുന്നാലും ഇത് വായിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരുന്നത് റെയ്ച്ചൽ കാർസലിന്റെ silent spring ആണ്. കണ്ടൽക്കാടുകളും കായലുകളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ സ്ഥലമാണ് ആതി. ഇവിടുത്തെ കുമാരൻ ജോലി ചെയ്യാനുള്ള മടി കാരണം പുറത്തുപോകുന്നു. കോടീശ്വരനായി തിരിച്ചുവരുന്നു. ആതിയിലെ പ്രകൃതി നശിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നു. ഇതിനെതിരെ ദിനകരൻ പ്രതികരിക്കുന്നു. പക്ഷേ കുമാരനാൽ കൊല്ലപ്പെടാൻ ആയിരുന്നു ദിനകരന്റെ വിധി. പ്രകൃതിക്കുവേണ്ടി തൂലിക കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണ് കഥാകൃത്ത് ഇവിടെ. മനുഷ്യന്റെ സ്വാർത്ഥത തുറന്നു കാണിക്കുന്ന ഒരു നോവൽ.

[Akhil Gopinathan · Rating 4 out of 5]

ഒരു നോവൽ എന്നതിനപ്പുറം സമകാലിക യാഥാർഥ്യങ്ങൾ. ഒരു കുമ്പിൾ തെളിനീര് കുടിക്കുന്ന സുഖമാണ് ആതി. വായിക്കുംതോറും നമ്മളും ആതിയിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു, ആധിയുടെ വേദനകളിൽ കൂടി ചേരുന്നു.

ആദിയിൽ നിന്നുമാണ് ആതി ഉണ്ടായത്. ആതി എന്ന എന്ന സാങ്കല്പ്പിക പ്രദേശം വെള്ളത്തോട് ചുറ്റികിടക്കുന്നതാണ്. ഒരു കൂട്ടം നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യർ പ്രകൃതിയെ അറിഞ്ഞു കെട്ടിയെടുത്തതാണ് ആതിയിലെ ജീവൻ. ജീവകണം ഉണ്ടായത് വെള്ളത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ ആതിയിലെ ജീവനും ജീവിതവും വെള്ളമാണ്. അന്നന്നത്തേക്കുള്ള ആഹാരം മാത്രം അവർ ശേഖരിച്ചു ബാക്കിയുള്ളത് വരും തലമുറക്ക് വേണ്ടി മാറ്റിവെക്കുന്നു, പ്രകൃതിയെ കരുതലോടെ കാക്കുന്നു. കാറ്റിനെയും വെള്ളത്തിനേയും മീനിനെയുമൊക്കെ സ്നേഹിച്ചും ബഹുമാനിച്ചും കഴിയുന്നവർ.

ആതിയിലെ ജീവിതത്തെ വരച്ചു കാണിച്ചാണ് നോവൽ തുടങ്ങുന്നത്. പച്ചവള എന്ന് വിളിക്കുന്ന കണ്ടൽ കാടാണ് ആതിയുടെ ജീവസ്രോതസ്സ്. ദിനകരൻ ആതിക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, കുഞ്ഞിമാതു, പ്രകാശൻ, തമ്പുരാൻ, അഡ്വക്കേറ്റ് ഗ്രെയ്‌സ്, കുമാരൻ, പൊന്മണി എന്നിവരാണ് മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങൾ. ജോലി ചെയ്യാൻ താല്പര്യത്തെ ഇല്ലാത്ത കുമാരൻ നാട് വിട്ട് പോവുകയും തിരിച്ച കോടീശ്വരനായി വന്നു ആതിയെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത്തോടും കൂടി നോവൽ പുരോഗമിക്കുന്നു. നാട്ടിലെ യുവാക്കളെ കുമാരൻ തന്റെ സുഖ സൗകര്യങ്ങൾ അടങ്ങിയ നഗരത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു. നഗരത്തിൽ ആദ്യം എത്തി ചേർന്ന ഉണ്ണിയും കുടുംബവും ആതി എത്രത്തോളം പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു. തുടർന്ന് ആതിക്ക് വേണ്ടി ദിനകരനും, കുഞ്ഞിമാതുവും നടത്തുന്ന പോരാട്ടങ്ങളാണ് കാണാൻ കഴിയുക.

പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന കൃതികൾ വേറെ ഒരുപാടുണ്ടെങ്കിലും ആതി എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ച ഒരു നോവലാണ്. ഇത് പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു കഥയാണ്, കാരണം അത് ഒരു നിശബ്ദതയിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്, അതിലൂടെ മുളയ്ക്കുന്ന വിത്തുകളിലൂടെ പ്രതീക്ഷകൾ തളിരിടുന്നു .

[Aju · Rating 3 out of 5]

"അഴുക്ക് കഴുകിക്കളയാനുള്ള ഒരു വസ്തു മാത്രമല്ല , വെള്ളം . ജീവന്റെ നിഗൂഢ രഹസ്യങ്ങളറിയുന്നതിനാൽ
ദൈവത്തിനുതുല്യമാണത് ജ്ഞാനസ്നാനപ്പെടുന്നത് വെള്ളം കൊണ്ടാണ്. പാപനാശം എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത് വെള്ളത്തെയാണു "

ജലം എത്ര അമൂല്യമാണ്‌
കാടും, മലകളും പുഴകളും കായലും തണ്ണീർതടങ്ങളും
എല്ലാം ......വിലമതിക്കാനാവാത്ത പ്രകൃതിയുടെ വരദാനമാണ്.

ഒരു നോവൽ എന്നതിനപ്പുറം ....
സമകാലിക യാഥാർഥ്യങ്ങൾ ....

[Sameer m · Rating 4 out of 5]

ഞാനൊരു കോടീശ്വരന്റെ മണി മന്ദിരത്തില്‍ പാര്‍ത്തു
എത്ര ദാരിദ്ര്യനാണ് ഞാനെന്ന്
അതിനാലെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു...
അവര്‍ക്കുള്ളതൊന്നും എനിക്കില്ല
എത്ര ദാരിദ്ര്യനാണ് ഞാനെന്ന്
അതിനാലെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു...

പുറമ്പോക്കിലെ ചെറ്റകുടിലില്‍
മഹാദരിദ്രനോടപ്പം ഞാന്‍ പാര്‍ത്തു
എത്ര ദരിദ്രനല്ല ഞാനെന്ന്
അതിനാലെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു...


ഒരു നോവലിന്‍റെ ചട്ട കൂടില്‍ ഒതുങ്ങി നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ
സമകാലീക വിഷയങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു ...!!

[Aldrin Aloysius · Rating 4 out of 5]

Beautifully written novel .. Reading a malayalam novel after what seems like an eternity ..

[Suma · Rating 5 out of 5]

A must read book ..:)