What do you think?
Rate this book
Χωρίς Άντρες
Ήταν μια συνηθισμένη μέρα.
Κάποιοι κοιμούνταν. Ορισμένοι έπιναν τον καφέ τους. Άλλοι έπαιζαν με τα παιδιά τους. Πολλοί πήγαιναν στις δουλειές τους…
Και τότε συνέβη το αδιανόητο. Το γεγονός που άλλαξε τον κόσμο.
Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα πέθαναν όλοι οι άντρες. Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.
Και έμειναν μόνο οι γυναίκες.
Μια νέα τάξη πραγμάτων.
Ένας κόσμος χωρίς πατεράδες και γιους, χωρίς συζύγους, χωρίς πρωθυπουργούς, προέδρους, στρατηγούς…
Και ένα φύλο, που δεν είναι πια το δεύτερο ή το πρώτο, αλλά το μοναδικό.
Εφτά γυναίκες, όλες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, τόσο μοναδικές, προσπαθούν να επιβιώσουν σ’ έναν κόσμο όπου επικρατεί το χάος. Και να ανακαλύψουν για ποιο λόγο πέθαναν όλοι οι άντρες.
Για να τα καταφέρουν θα πρέπει πρώτα να γνωριστούν μεταξύ τους, να εμπιστευτούν η μία την άλλη και να συνεργαστούν.
Γιατί αν δεν βρουν τις απαντήσεις, η κατάληξη θα είναι μία και μόνη:
Το τέλος του ανθρώπινου είδους.
Κάποιοι κοιμούνταν. Ορισμένοι έπιναν τον καφέ τους. Άλλοι έπαιζαν με τα παιδιά τους. Πολλοί πήγαιναν στις δουλειές τους…
Και τότε συνέβη το αδιανόητο. Το γεγονός που άλλαξε τον κόσμο.
Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα πέθαναν όλοι οι άντρες. Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.
Και έμειναν μόνο οι γυναίκες.
Μια νέα τάξη πραγμάτων.
Ένας κόσμος χωρίς πατεράδες και γιους, χωρίς συζύγους, χωρίς πρωθυπουργούς, προέδρους, στρατηγούς…
Και ένα φύλο, που δεν είναι πια το δεύτερο ή το πρώτο, αλλά το μοναδικό.
Εφτά γυναίκες, όλες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, τόσο μοναδικές, προσπαθούν να επιβιώσουν σ’ έναν κόσμο όπου επικρατεί το χάος. Και να ανακαλύψουν για ποιο λόγο πέθαναν όλοι οι άντρες.
Για να τα καταφέρουν θα πρέπει πρώτα να γνωριστούν μεταξύ τους, να εμπιστευτούν η μία την άλλη και να συνεργαστούν.
Γιατί αν δεν βρουν τις απαντήσεις, η κατάληξη θα είναι μία και μόνη:
Το τέλος του ανθρώπινου είδους.
368 pages, Paperback
First published April 21, 2023
1 person is currently reading
33 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
June 29, 2023
Διαβάστε την πλήρη κριτική στη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας:
https://www.lefalok.gr/xoris-antres
-----------------------------------------------------
Ένα δυστοπικό μυθιστόρημα με βάθος και ποιότητα, όπου κεντρικό θέμα αφήγησης δεν είναι τα διάφορα σενάρια επιβίωσης τύπου Walking Dead (όχι ότι δεν υπάρχουν ζοφερά σκηνικά και δύσκολα διλήμματα, να σημειώσω) αλλά οι επιλογές που κάνουν οι ηρωίδες μας και το πώς καλούνται να προσαρμοστούν σε μια νέα τάξη πραγμάτων όπου το ανδρικό φύλο έχει πάψει ξαφνικά να υπάρχει.
Το βιβλίο διαθέτει μια απίστευτα εθιστική γραφή στην οποία κυριολεκτικά είναι αδύνατον να αντισταθεί κανείς. Γρήγορη ροή, μικρά κεφάλαια, πολλές οπτικές και εναλλαγές στον τρόπο αφήγησης, σε συνδυασμό με τον ακριβή χειρισμό του λόγου αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αφυπνίζει το ένστικτο της περιέργειας (πώς συνέβη όλο αυτό, τι θα γίνει τώρα, πώς θα επιβιώσουν οι ηρωίδες, τι θα συμβεί στο ανθρώπινο είδος κτλ) δυσκολεύεσαι, είναι η αλήθεια, να διακόψεις την ανάγνωση στο τέλος κάθε session.
Ένα δεύτερο σημείο που το βιβλίο διαπρέπει είναι οι χαρακτήρες. Η σκιαγράφηση και των επτά ηρωίδων είναι για σεμινάριο. Διαθέτουν εσωτερικό πλούτο, είναι αληθοφανείς, και μέσω των προσωπικών τους ιστοριών θίγονται στερεότυπα και αναδεικνύονται σφάλματα της ανθρωπότητας που ακολουθούν την κοινωνία μας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Μου άρεσε που η ιστορία, παρόλο τον τρομερό χαμό που γίνεται αρχικά, διατηρεί ένα πιο ανθρώπινο και προσγειωμένο τρόπο προσέγγισης, δεν πέφτει στην παγίδα των ακραίων σκηνικών (δίχως, τονίζω ξανά, να λείπουν οι δύσκολες στιγμές και οι εξάρσεις βίας).
Κάπου μέσα στο μυαλό μου ήχησε η σκέψη ότι έτσι όντως είναι πιο ρεαλιστική η απεικόνιση ενός τέτοιου σεναρίου, υπάρχει εχθρότητα, αδιαφορία, όχι όμως και ολοκληρωτική αποκτήνωση. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει αλληλεγγύη. Ταυτόχρονα, δίνεται και χώρος για να στηλιτεύσει ο συγγραφέας τα κακώς κείμενα ενός γένους που έμαθε να ασπάζεται την καταπίεση, χωρίς να δαιμονοποιεί καταστάσεις ή να επενδύει στην προπαγάνδα. Ισορροπία και έξυπνη διαχείριση του κεντρικού θέματος, με λίγα λόγια. Κομψότητα και ευθύτητα, δίχως άλλες προεκτάσεις.
Αυτά τα ολίγα, λοιπόν, ως πρώτες σκέψεις για ένα βιβλίο που πραγματικά απόλαυσα πολύ. Διαβάστε το, ειμαι σίγουρος πως θα σας ικανοποιήσει και με το παραπάνω!
Υγ1: Μου άρεσαν όλες οι ηρωίδες, ωστόσο ξεχώρισα τη Σιμόν, την Αγγελική και τη Σοφία.
Υγ2: Πλοίο με το όνομα Δρόμος της Εξορίας δεν έχω ξανασυναντήσει. Παράξενο, κάτι μου θυμίζει...😁😁😅
https://www.lefalok.gr/xoris-antres
-----------------------------------------------------
Ένα δυστοπικό μυθιστόρημα με βάθος και ποιότητα, όπου κεντρικό θέμα αφήγησης δεν είναι τα διάφορα σενάρια επιβίωσης τύπου Walking Dead (όχι ότι δεν υπάρχουν ζοφερά σκηνικά και δύσκολα διλήμματα, να σημειώσω) αλλά οι επιλογές που κάνουν οι ηρωίδες μας και το πώς καλούνται να προσαρμοστούν σε μια νέα τάξη πραγμάτων όπου το ανδρικό φύλο έχει πάψει ξαφνικά να υπάρχει.
Το βιβλίο διαθέτει μια απίστευτα εθιστική γραφή στην οποία κυριολεκτικά είναι αδύνατον να αντισταθεί κανείς. Γρήγορη ροή, μικρά κεφάλαια, πολλές οπτικές και εναλλαγές στον τρόπο αφήγησης, σε συνδυασμό με τον ακριβή χειρισμό του λόγου αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αφυπνίζει το ένστικτο της περιέργειας (πώς συνέβη όλο αυτό, τι θα γίνει τώρα, πώς θα επιβιώσουν οι ηρωίδες, τι θα συμβεί στο ανθρώπινο είδος κτλ) δυσκολεύεσαι, είναι η αλήθεια, να διακόψεις την ανάγνωση στο τέλος κάθε session.
Ένα δεύτερο σημείο που το βιβλίο διαπρέπει είναι οι χαρακτήρες. Η σκιαγράφηση και των επτά ηρωίδων είναι για σεμινάριο. Διαθέτουν εσωτερικό πλούτο, είναι αληθοφανείς, και μέσω των προσωπικών τους ιστοριών θίγονται στερεότυπα και αναδεικνύονται σφάλματα της ανθρωπότητας που ακολουθούν την κοινωνία μας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Μου άρεσε που η ιστορία, παρόλο τον τρομερό χαμό που γίνεται αρχικά, διατηρεί ένα πιο ανθρώπινο και προσγειωμένο τρόπο προσέγγισης, δεν πέφτει στην παγίδα των ακραίων σκηνικών (δίχως, τονίζω ξανά, να λείπουν οι δύσκολες στιγμές και οι εξάρσεις βίας).
Κάπου μέσα στο μυαλό μου ήχησε η σκέψη ότι έτσι όντως είναι πιο ρεαλιστική η απεικόνιση ενός τέτοιου σεναρίου, υπάρχει εχθρότητα, αδιαφορία, όχι όμως και ολοκληρωτική αποκτήνωση. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει αλληλεγγύη. Ταυτόχρονα, δίνεται και χώρος για να στηλιτεύσει ο συγγραφέας τα κακώς κείμενα ενός γένους που έμαθε να ασπάζεται την καταπίεση, χωρίς να δαιμονοποιεί καταστάσεις ή να επενδύει στην προπαγάνδα. Ισορροπία και έξυπνη διαχείριση του κεντρικού θέματος, με λίγα λόγια. Κομψότητα και ευθύτητα, δίχως άλλες προεκτάσεις.
Αυτά τα ολίγα, λοιπόν, ως πρώτες σκέψεις για ένα βιβλίο που πραγματικά απόλαυσα πολύ. Διαβάστε το, ειμαι σίγουρος πως θα σας ικανοποιήσει και με το παραπάνω!
Υγ1: Μου άρεσαν όλες οι ηρωίδες, ωστόσο ξεχώρισα τη Σιμόν, την Αγγελική και τη Σοφία.
Υγ2: Πλοίο με το όνομα Δρόμος της Εξορίας δεν έχω ξανασυναντήσει. Παράξενο, κάτι μου θυμίζει...😁😁😅
April 28, 2023
Δεν θα γράψω πολλά...
Βασικά δε θα γράψω τίποτα.
Διαβάστε το!
Βασικά δε θα γράψω τίποτα.
Διαβάστε το!
May 23, 2023
Μην δώσετε σημασία στη βαθμολογία μου. Έγινε μόνο για να γράψω τις σκέψεις μου για το βιβλίο. Το κομμάτι «αστεράκια» θα το άφηνα κενό στην προκειμένη περίπτωση.
Η αρχική ιδέα είναι ευφυής! Μετά τα πρώτα κεφαλαία είχα εφιάλτες γιατί έκανα εικόνα το δυστοπικο αυτό σενάριο. Μέσα σε λίγα λεπτά πεθαίνουν ταυτοχρονως όλοι οι αρσενικοί άνθρωποι. Από έμβρυα έως υπερήλικες. Τα δυο τρίτα της ανθρωπότητας δηλαδή διότι ο αιφνίδιος θάνατος των ανδρών συμπαρασύρει στο χαμό και μεγάλο ποσοστό των γυναικών. Σκεφτείτε μόνο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των χειριστών των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι άνδρες. Το ίδιο και οι υπευθυνοι λειτουργιας των βασικών ενεργειακών δομών. Αεροπλάνα ,πλοία ,τραινα ,αυτοκίνητα ,μοναδες ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης, πυρηνικοί αντιδραστήρες, όλα καταρρέουν.
Μετά από αυτή την έναρξη ήταν δύσκολο να παρακολουθήσω την πορεία έξι γυναικών στη λεωφόρο Κηφησιάς. Το μυαλό μου ξεστράτιζε σε μαζικές πτώσεις αεροπλάνων, τηξεις πυρήνων στην Ιαπωνία, οιμωγές και θρήνους σε νοσοκομεία, νεκρά αγοράκια σε νηπιαγωγεία και ποδοσφαιρικά γηπεδα στη Βραζιλία με εκατό χιλιαδες νεκρους μέσα!
Το εγχείρημα είναι παραπάνω από φιλόδοξο.
Αλλά δύσκολο
Σαν να επιχειρείς να σκαρφαλωσεις στο Έβερεστ με σαγιονάρες.
Η λύση του μυστηρίου ήταν μεν «λογική» αλλά με εξαγρίωσε. Δεν λέω γιατί , θα έπρεπε να κάνω spoiler.
Το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί.
Και ο συγγραφέας κάποια στιγμή θα βρει τις κατάλληλες ορειβατικές μπότες και θα το πατήσει το Έβερεστ.
Η αρχική ιδέα είναι ευφυής! Μετά τα πρώτα κεφαλαία είχα εφιάλτες γιατί έκανα εικόνα το δυστοπικο αυτό σενάριο. Μέσα σε λίγα λεπτά πεθαίνουν ταυτοχρονως όλοι οι αρσενικοί άνθρωποι. Από έμβρυα έως υπερήλικες. Τα δυο τρίτα της ανθρωπότητας δηλαδή διότι ο αιφνίδιος θάνατος των ανδρών συμπαρασύρει στο χαμό και μεγάλο ποσοστό των γυναικών. Σκεφτείτε μόνο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των χειριστών των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι άνδρες. Το ίδιο και οι υπευθυνοι λειτουργιας των βασικών ενεργειακών δομών. Αεροπλάνα ,πλοία ,τραινα ,αυτοκίνητα ,μοναδες ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης, πυρηνικοί αντιδραστήρες, όλα καταρρέουν.
Μετά από αυτή την έναρξη ήταν δύσκολο να παρακολουθήσω την πορεία έξι γυναικών στη λεωφόρο Κηφησιάς. Το μυαλό μου ξεστράτιζε σε μαζικές πτώσεις αεροπλάνων, τηξεις πυρήνων στην Ιαπωνία, οιμωγές και θρήνους σε νοσοκομεία, νεκρά αγοράκια σε νηπιαγωγεία και ποδοσφαιρικά γηπεδα στη Βραζιλία με εκατό χιλιαδες νεκρους μέσα!
Το εγχείρημα είναι παραπάνω από φιλόδοξο.
Αλλά δύσκολο
Σαν να επιχειρείς να σκαρφαλωσεις στο Έβερεστ με σαγιονάρες.
Η λύση του μυστηρίου ήταν μεν «λογική» αλλά με εξαγρίωσε. Δεν λέω γιατί , θα έπρεπε να κάνω spoiler.
Το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί.
Και ο συγγραφέας κάποια στιγμή θα βρει τις κατάλληλες ορειβατικές μπότες και θα το πατήσει το Έβερεστ.
May 12, 2023
Βλέποντας αυτό το βιβλίο, από το εξώφυλλο ακόμη μας γεννάται ένα ερώτημα: πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς άντρες; Η ερώτηση αυτή είναι αρκετή για να σε κάνει να ανοίξεις το βιβλίο και να βυθιστείς στην ιστορία. Φυσικά και η απάντηση υπάρχει μέσα στις σελίδες και μπορώ να ομολογήσω ότι, τελικά, διαπίστωσα πως τα πράγματα χωρίς άντρες θα ήταν χειρότερα από όσο μπορούσα να φανταστώ.
Το δεύτερο ερώτημα, που μου δημιουργήθηκε, ήταν «πως έφτασε κόσμος στο να μην υπάρχουν άντρες;» Είχα μία ανησυχία για το κατά πόσο θα μπορέσει ο συγγραφέας να μου απαντήσει σε αυτό και να μου δώσει μία εξήγηση, η οποία θα ήταν ικανοποιητική. Η ανησυχία μου αυτήν ευτυχώς, ήταν εντελώς αβάσιμη μιας και όλα σ’ αυτό το βιβλίο έχουν τη θέση τους, εξηγούνται επαρκώς και έχουνε μία σχετική αληθοφάνεια, σε σημείο που να με έχει τρομάξει λίγο το ενδεχόμενο, ότι μπορεί κάτι τέτοιο να είναι πραγματοποιήσιμο.
Στην συντριπτική πλειοψηφία των σελίδων συναντάμε γυναίκες πρωταγωνίστριες, μιας και ο κόσμος δεν έχει πια άντρες. Θεωρώ, πως ένα από τα πάρα πολύ πετυχημένα σημεία του βιβλίου, είναι ο τρόπος που αποδίδεται η ψυχοσύνθεση των ηρωίδων και το πόσο καλά έχει καταφέρει ο συγγραφέας να αποτυπώσει διαφορετικούς χαρακτήρες, να τους περιγράψει εις βάθος και να κάνει τον αναγνώστη να ταυτιστεί μαζί τους, να νιώσει την αγωνία τους και να μπορέσει, εν τέλη, να μπει βαθιά στην ιστορία.
Άλλο ένα στοιχείο που με κέρδισε ήτανε η πρωτοτυπία. Η κεντρική ιδέα είναι αρκετά ευφάνταστη, αλλά και η εξέλιξη και το πως έχει δομηθεί χαρακτηρίζονται από δημιουργική φαντασία. Υπάρχει λογική και υπάρχει ρεαλιστικότητα. Και προσωπικά εμένα αυτό πάντα με κερδίζει ιστορίες: το να νιώθω ότι αυτό που διαβάζω είναι κάτι που θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να συμβαίνει γύρω μου.
Με δυο λόγια, η ιστορία μας μιλάει για εφτά γυναίκες, οι οποίες μετά το θάνατο των αντρών, βρίσκονται όλες μαζί από τύχη και προσπαθούνε να βρούνε απαντήσεις αλλά και λύσεις. Στην ουσία είναι μία post apocalypse ιστορία, ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, που όμως στις σελίδες του κρύβονται πάρα πολλοί κοινωνικοί προβληματισμοί. Δεν γνωρίζω αν ο απώτερος σκοπός του συγγραφέα ήταν να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη, σε θέματα που ταλανίζουν την σύγχρονη κοινωνία, αλλά εμένα κατάφερε να με προβληματίσει.
Όσον αφορά την γραφή και τον τρόπο που ρέει ιστορία, είναι απόλυτα ταιριαστή με το είδος του βιβλίου, σε κάνουν να γυρνάς γρήγορα τις σελίδες και να αναζητάς τις απαντήσεις στα ερωτήματα που γεννιούνται. Το τέλος ήταν κάτι που με προβλημάτισε πάρα πολύ από την αρχή. Αναρωτήθηκα πάρα πολλές φορές πώς θα μπορούσε να τελειώσει αυτή ιστορία. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι γυρνώντας την τελευταία σελίδα και κλείνοντας το βιβλίο έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη και μπορώ να πω με σιγουριά ότι σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!
Το δεύτερο ερώτημα, που μου δημιουργήθηκε, ήταν «πως έφτασε κόσμος στο να μην υπάρχουν άντρες;» Είχα μία ανησυχία για το κατά πόσο θα μπορέσει ο συγγραφέας να μου απαντήσει σε αυτό και να μου δώσει μία εξήγηση, η οποία θα ήταν ικανοποιητική. Η ανησυχία μου αυτήν ευτυχώς, ήταν εντελώς αβάσιμη μιας και όλα σ’ αυτό το βιβλίο έχουν τη θέση τους, εξηγούνται επαρκώς και έχουνε μία σχετική αληθοφάνεια, σε σημείο που να με έχει τρομάξει λίγο το ενδεχόμενο, ότι μπορεί κάτι τέτοιο να είναι πραγματοποιήσιμο.
Στην συντριπτική πλειοψηφία των σελίδων συναντάμε γυναίκες πρωταγωνίστριες, μιας και ο κόσμος δεν έχει πια άντρες. Θεωρώ, πως ένα από τα πάρα πολύ πετυχημένα σημεία του βιβλίου, είναι ο τρόπος που αποδίδεται η ψυχοσύνθεση των ηρωίδων και το πόσο καλά έχει καταφέρει ο συγγραφέας να αποτυπώσει διαφορετικούς χαρακτήρες, να τους περιγράψει εις βάθος και να κάνει τον αναγνώστη να ταυτιστεί μαζί τους, να νιώσει την αγωνία τους και να μπορέσει, εν τέλη, να μπει βαθιά στην ιστορία.
Άλλο ένα στοιχείο που με κέρδισε ήτανε η πρωτοτυπία. Η κεντρική ιδέα είναι αρκετά ευφάνταστη, αλλά και η εξέλιξη και το πως έχει δομηθεί χαρακτηρίζονται από δημιουργική φαντασία. Υπάρχει λογική και υπάρχει ρεαλιστικότητα. Και προσωπικά εμένα αυτό πάντα με κερδίζει ιστορίες: το να νιώθω ότι αυτό που διαβάζω είναι κάτι που θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να συμβαίνει γύρω μου.
Με δυο λόγια, η ιστορία μας μιλάει για εφτά γυναίκες, οι οποίες μετά το θάνατο των αντρών, βρίσκονται όλες μαζί από τύχη και προσπαθούνε να βρούνε απαντήσεις αλλά και λύσεις. Στην ουσία είναι μία post apocalypse ιστορία, ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, που όμως στις σελίδες του κρύβονται πάρα πολλοί κοινωνικοί προβληματισμοί. Δεν γνωρίζω αν ο απώτερος σκοπός του συγγραφέα ήταν να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη, σε θέματα που ταλανίζουν την σύγχρονη κοινωνία, αλλά εμένα κατάφερε να με προβληματίσει.
Όσον αφορά την γραφή και τον τρόπο που ρέει ιστορία, είναι απόλυτα ταιριαστή με το είδος του βιβλίου, σε κάνουν να γυρνάς γρήγορα τις σελίδες και να αναζητάς τις απαντήσεις στα ερωτήματα που γεννιούνται. Το τέλος ήταν κάτι που με προβλημάτισε πάρα πολύ από την αρχή. Αναρωτήθηκα πάρα πολλές φορές πώς θα μπορούσε να τελειώσει αυτή ιστορία. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι γυρνώντας την τελευταία σελίδα και κλείνοντας το βιβλίο έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη και μπορώ να πω με σιγουριά ότι σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!
Read
June 18, 2023Εξαιρετικά επικίνδυνο πρότζεκτ αυτό το βιβλίο, από όποια μεριά κι αν το πιάσεις. Ας το πιάσω από όλες τις πλευρές λοιπόν:
1) Η αρχική ιδέα ευφάνταστη, επιτρέπει στον συγγραφέα να εξερευνήσει πολύ ενδιαφέροντα και βαθιά κοινωνικά προβλήματα, που φτάνουν στις ρίζες της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης. Επίσης, η ιδέα αυτή κρατάει το ενδιαφέρον και την αγωνία ψηλά από την αρχή.
2) Το ότι έβαλε 7 πρωταγωνίστριες είναι από μόνο του φιλόδοξο εγχείρημα. Άμεσο πλεονέκτημα πως εξερεύνησε πολύ διαφορετικές ιστορίες, πάθη, λάθη, αποφάσεις και δράματα ήδη από την αρχή του έργου. Μειονέκτημα προσωπικά θεωρώ ότι στα πρώτα 7 κεφάλαια το κέντρο βάρους είναι στην αναδρομική αφήγηση και όχι στο παρόν της ιστορίας, όπου βλέπουμε ήσσονος σημασίας αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ηρωίδων. Μετά στρώνει φυσικά η ροή.
3) Οι εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των ηρωίδων συχνότατες και σημαντικές για την εξέλιξή τους. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο οι συνεχείς και μεγάλοι διάλογοι, κάποιες φορές με ανεξήγητη ειρωνεία, πικρία ή θυμό ανάμεσα στις γυναίκες, απομακρύνουν το έργο από την κύρια πλοκή του.
4) Όταν μπαίνουμε τελικά στην κύρια πλοκή, αναδεικνύονται πολλές προσπάθειες των επιζησασών να επιβιώσουν, και μάλιστα με ποικίλους τρόπους, που φανερώνουν πολύ διαφορετικές αντιδράσεις απέναντι στην αποκάλυψη αυτή. Αυτό ήταν και το αγαπημένο μου σημείο του βιβλίου. Εν τούτοις, θα έλεγα ότι οι αποφάσεις για την επιβίωση σε αυτές τις συνθήκες σκιαγραφούνται κάπως άχαρες. Αναρωτιέμαι αν σε μια πραγματική τέτοια κατάσταση οι γυναίκες αυτές θα φέρονταν έτσι ή σοφότερα.
5) Κι εδώ ερχόμαστε στο ζουμί του βιβλίου: ένας άντρας συγγραφέας περιγράφει μια κοινωνία αποτελούμενη μόνο από γυναίκες. Πόσο εύκολα μπορεί να εξοκείλει, να παρεξηγηθεί, να υπερβάλει στις αντιδράσεις και στις αποφάσεις;
Προσωπικά φαντάζομαι πως μετά το αρχικό σοκ λόγω του συμβάντος, ειδικά μετά από διάστημα μηνών, οι επιζήσασες θα έψαχναν πολύ περισσότερο για τροφή στην εξοχή και δε θα έμεναν τόσο στην πόλη. Βέβαια κι αυτό μια άποψη είναι. Η ιδέα της αποκάλυψης αυτής είναι τόσο τρελή, που είναι πραγματικά αδύνατον να προβλέψει κανείς τι θα γινόταν. Και μόνο που με βάζει σε τέτοιες σκέψεις, μπράβο του.
6) Οι εντυπώσεις μου είναι θετικές. Το βιβλίο αυτό με τα μικρά κεφάλαια κυλάει πολύ γρήγορα, η εξήγηση στο τέλος έρχεται αρμονικά, το μυστήριο έχει λογική και μάλιστα δίνεται με πολύ έξυπνο τρόπο. Η επιλογή να δέσει χαρακτήρες με πραγματικά πρόσωπα από τον πραγματικό κόσμο (οι περισσότερες αλλοδαπές γυναίκες έχουν το επώνυμο ενός διάσημου συγγραφέα με θηλυκό όνομα) μπορεί να αποδειχθεί από ευχάριστο easter egg έως ενοχλητικό στοιχείο. Αλλά αυτό έχει να κάνει με τον αναγνώστη. Εγώ άλλοτε στεκόμουν να κάνω τη μετατροπή κι άλλοτε πήγαινα παρακάτω, στα ουσιώδη.
Συνολικά, παρά τα όποια ρίσκα του, ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με ενθουσιασμό, περιέργεια για το ανθρώπινο είδος ατομικά αλλά και κοινωνικά και έχει να προσφέρει στον αναγνώστη πολλά.
1) Η αρχική ιδέα ευφάνταστη, επιτρέπει στον συγγραφέα να εξερευνήσει πολύ ενδιαφέροντα και βαθιά κοινωνικά προβλήματα, που φτάνουν στις ρίζες της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης. Επίσης, η ιδέα αυτή κρατάει το ενδιαφέρον και την αγωνία ψηλά από την αρχή.
2) Το ότι έβαλε 7 πρωταγωνίστριες είναι από μόνο του φιλόδοξο εγχείρημα. Άμεσο πλεονέκτημα πως εξερεύνησε πολύ διαφορετικές ιστορίες, πάθη, λάθη, αποφάσεις και δράματα ήδη από την αρχή του έργου. Μειονέκτημα προσωπικά θεωρώ ότι στα πρώτα 7 κεφάλαια το κέντρο βάρους είναι στην αναδρομική αφήγηση και όχι στο παρόν της ιστορίας, όπου βλέπουμε ήσσονος σημασίας αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ηρωίδων. Μετά στρώνει φυσικά η ροή.
3) Οι εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των ηρωίδων συχνότατες και σημαντικές για την εξέλιξή τους. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο οι συνεχείς και μεγάλοι διάλογοι, κάποιες φορές με ανεξήγητη ειρωνεία, πικρία ή θυμό ανάμεσα στις γυναίκες, απομακρύνουν το έργο από την κύρια πλοκή του.
4) Όταν μπαίνουμε τελικά στην κύρια πλοκή, αναδεικνύονται πολλές προσπάθειες των επιζησασών να επιβιώσουν, και μάλιστα με ποικίλους τρόπους, που φανερώνουν πολύ διαφορετικές αντιδράσεις απέναντι στην αποκάλυψη αυτή. Αυτό ήταν και το αγαπημένο μου σημείο του βιβλίου. Εν τούτοις, θα έλεγα ότι οι αποφάσεις για την επιβίωση σε αυτές τις συνθήκες σκιαγραφούνται κάπως άχαρες. Αναρωτιέμαι αν σε μια πραγματική τέτοια κατάσταση οι γυναίκες αυτές θα φέρονταν έτσι ή σοφότερα.
5) Κι εδώ ερχόμαστε στο ζουμί του βιβλίου: ένας άντρας συγγραφέας περιγράφει μια κοινωνία αποτελούμενη μόνο από γυναίκες. Πόσο εύκολα μπορεί να εξοκείλει, να παρεξηγηθεί, να υπερβάλει στις αντιδράσεις και στις αποφάσεις;
Προσωπικά φαντάζομαι πως μετά το αρχικό σοκ λόγω του συμβάντος, ειδικά μετά από διάστημα μηνών, οι επιζήσασες θα έψαχναν πολύ περισσότερο για τροφή στην εξοχή και δε θα έμεναν τόσο στην πόλη. Βέβαια κι αυτό μια άποψη είναι. Η ιδέα της αποκάλυψης αυτής είναι τόσο τρελή, που είναι πραγματικά αδύνατον να προβλέψει κανείς τι θα γινόταν. Και μόνο που με βάζει σε τέτοιες σκέψεις, μπράβο του.
6) Οι εντυπώσεις μου είναι θετικές. Το βιβλίο αυτό με τα μικρά κεφάλαια κυλάει πολύ γρήγορα, η εξήγηση στο τέλος έρχεται αρμονικά, το μυστήριο έχει λογική και μάλιστα δίνεται με πολύ έξυπνο τρόπο. Η επιλογή να δέσει χαρακτήρες με πραγματικά πρόσωπα από τον πραγματικό κόσμο (οι περισσότερες αλλοδαπές γυναίκες έχουν το επώνυμο ενός διάσημου συγγραφέα με θηλυκό όνομα) μπορεί να αποδειχθεί από ευχάριστο easter egg έως ενοχλητικό στοιχείο. Αλλά αυτό έχει να κάνει με τον αναγνώστη. Εγώ άλλοτε στεκόμουν να κάνω τη μετατροπή κι άλλοτε πήγαινα παρακάτω, στα ουσιώδη.
Συνολικά, παρά τα όποια ρίσκα του, ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με ενθουσιασμό, περιέργεια για το ανθρώπινο είδος ατομικά αλλά και κοινωνικά και έχει να προσφέρει στον αναγνώστη πολλά.
Read
December 23, 2024Ωραία ιδέα. Page turner. Αλλά έπρεπε να είναι μικρότερο κατά 30-40%.
August 21, 2023
Πρώτη επαφή με την πένα του Χρήστου Αζαριάδη. Ιδιαίτερο περιεχόμενο που μου κέντρισε το ενδιαφέρον και με τη βοήθεια της δομής των κεφαλαίων η ανάγνωση γίνεται καθηλωτική.
Το τέλος του ανθρώπινου είδους μέσα από μια δυστοπική ιστορία όπου συγκρούεται η ανοχή με την ηθική.
4 1/2 αστέρια λόγω της δράσης που καθυστερεί ελάχιστα
Ξαναδιαβάζεται ευχάριστα.
Το τέλος του ανθρώπινου είδους μέσα από μια δυστοπική ιστορία όπου συγκρούεται η ανοχή με την ηθική.
4 1/2 αστέρια λόγω της δράσης που καθυστερεί ελάχιστα
Ξαναδιαβάζεται ευχάριστα.
January 28, 2024
3.5 stars :)
Ειλικρινά το χάρηκα και με κράτησε! Το είχα άχτι να διαβάσω κάτι science fiction / δυστοπικο στην Ελλάδα:)
αλλααααα (⚠️spoilers⚠️)
1. Το βασιλειο της Συγγρού κατ εμέ λίγο αχρείαστο ή to prove a point γραμμενο - ως προς τη σταση/ κινητρα που ειχαν. Προσωπικά δεν το πιστεψα ή τουλάχιστον με την λογική που είχε εγκαθιδρυθεί με χάλασε λίγο (ευτυχώς έπαιξε πολύ μικρό ρόλο στο έργο)
2. Τα κίνητρα της ΣΛ με κάλυψαν μέχρι ένα ποσοστό (good, not great)
3. Στην φάση που κοιτούσαμε την "τελικη λύση" του προβλήματος καταλαβαίνω ότι για τεχνικούς λόγους να μην δούμε ολη την ανάλυση και έρευνα αλλά μου φάνηκε απότομο και γρηγορο το κλείσιμο , χωρίς όμως να μου αφήνει ερωτήματα
Ειλικρινά το χάρηκα και με κράτησε! Το είχα άχτι να διαβάσω κάτι science fiction / δυστοπικο στην Ελλάδα:)
αλλααααα (⚠️spoilers⚠️)
1. Το βασιλειο της Συγγρού κατ εμέ λίγο αχρείαστο ή to prove a point γραμμενο - ως προς τη σταση/ κινητρα που ειχαν. Προσωπικά δεν το πιστεψα ή τουλάχιστον με την λογική που είχε εγκαθιδρυθεί με χάλασε λίγο (ευτυχώς έπαιξε πολύ μικρό ρόλο στο έργο)
2. Τα κίνητρα της ΣΛ με κάλυψαν μέχρι ένα ποσοστό (good, not great)
3. Στην φάση που κοιτούσαμε την "τελικη λύση" του προβλήματος καταλαβαίνω ότι για τεχνικούς λόγους να μην δούμε ολη την ανάλυση και έρευνα αλλά μου φάνηκε απότομο και γρηγορο το κλείσιμο , χωρίς όμως να μου αφήνει ερωτήματα
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 10, 2024
3 αστέρια και δεν ξέρω αν είμαι επιεικής ή τσιγκούνα. Ακόμη και τώρα, 2 μέρες αφότου το τελείωσα, έχω αμφιλεγόμενα συναισθήματα.
Η ιδέα αν και όχι πρωτότυπη, είχε ενδιαφέρον και είχα μεγάλη περιέργεια για το πώς φαντάστηκε ο συγγραφέας έναν κόσμο Χωρίς Άντρες.
Τα πρώτα κεφάλαια ήταν πολύ δυνατά - γενικά μου αρέσουν οι αναδρομές στα βιβλία, και οι περιγραφές των γεγονότων ήταν ανατριχιαστικές. Και για αυτά τα κεφάλαια δίνω τα 3 αστέρια.
Η εκτέλεση στη συνέχεια δεν με ενθουσίασε.
Δεν ξέρω στα αλήθεια, πώς θα εξελισσόταν η κοινωνία αν ξαφνικά πέθαινε πάνω από το μισό του πληθυσμού. Αλλά υπάρχουν στοιχεία στο βιβλίο που σίγουρα δε θα συνέβαιναν.
Ναι, όλοι έχουμε μέσα μας και καλό και κακό. Αλλά είχε, για παράδειγμα, κάποια λογική η συμπεριφορά των ιερόδουλων; Όχι, όσο και αν προσπαθεί στη συνέχεια να μας το εξηγήσει, όχι, δεν είχε καμία λογική.
Σίγουρα θα υπήρχε πλιάτσικο και η καθεμία θα προσπαθούσε να σώσει τον εαυτό της και την ομάδα της, αλλά θα έφταναν τόσο γρήγορα γυναίκες της διπλανής πόρτας στο φόνο;
Υπήρχαν φυσικά και θέματα με τη γραφή, στα επιστημονικά φαινόταν μια κάποια απειρία, για την εξήγηση του πώς πέθαναν όλοι οι άντρες ταυτόχρονα, πραγματικά δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Από το σημείο που φτάνουν στο πλοίο Δρόμος της Εξορίας (νομίζω αναφορά στο βιβλίο του Γρηγόρη Δημακόπουλου, υπήρχαν αναφορές και σε άλλους συγγραφείς), υπάρχει μια υπόνοια κινδύνου, υπάρχει αγωνία. Και τελικά όταν όλα βγαίνουν στην επιφάνεια, δε γίνεται τίποτα, όλα είναι ρόδινα, όλα ειν' ωραία.
Γενικά σα σύνολο το βιβλίο το χαρακτηρίζει μια έλλειψη βάθους - αν εξαιρέσω το χαρακτήρα της Σοφίας, η οποία είχε συνεχές character development, από το καλό στο κακό και στο καλό ξανά.
Τα κλισέ ήταν ελάχιστα και όχι άξια ανάλυσης (ούτως ή άλλως πολλές γυναίκες συγγραφείς κάνουν εξαιρετική δουλειά στο να μη γράφουν σωστά τους γυναικείους χαρακτήρες). Αλλά αν μου δίνατε το βιβλίο χωρίς περαιτέρω στοιχεία, θα σας έλεγα ότι οι πρωταγωνίστριες είναι γυναίκες γραμμένες από άντρα.
Δε προσπαθώ να σας αποτρέψω από το να αναζητήσετε το βιβλίο, έχει ενδιαφέρον η σκοπιά του σε πολλά σημεία, πολλοί αναγνώστες άλλωστε το αγάπησαν όπως θα δείτε σε άλλες παρουσιάσεις.
Κι εγώ ακόμη και τώρα που έγραψα όλα τα άνω, ακόμη δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι.
Σίγουρα θα αναζητήσω πάντως κι άλλα γραπτά του Χρήστου Αζαριάδη, φαίνεται ευφυής και ταλαντούχος, παρόλο που (προφανώς) δεν μου έκατσε καλά το συγκεκριμένο βιβλίο.
Η ιδέα αν και όχι πρωτότυπη, είχε ενδιαφέρον και είχα μεγάλη περιέργεια για το πώς φαντάστηκε ο συγγραφέας έναν κόσμο Χωρίς Άντρες.
Τα πρώτα κεφάλαια ήταν πολύ δυνατά - γενικά μου αρέσουν οι αναδρομές στα βιβλία, και οι περιγραφές των γεγονότων ήταν ανατριχιαστικές. Και για αυτά τα κεφάλαια δίνω τα 3 αστέρια.
Η εκτέλεση στη συνέχεια δεν με ενθουσίασε.
Δεν ξέρω στα αλήθεια, πώς θα εξελισσόταν η κοινωνία αν ξαφνικά πέθαινε πάνω από το μισό του πληθυσμού. Αλλά υπάρχουν στοιχεία στο βιβλίο που σίγουρα δε θα συνέβαιναν.
Ναι, όλοι έχουμε μέσα μας και καλό και κακό. Αλλά είχε, για παράδειγμα, κάποια λογική η συμπεριφορά των ιερόδουλων; Όχι, όσο και αν προσπαθεί στη συνέχεια να μας το εξηγήσει, όχι, δεν είχε καμία λογική.
Σίγουρα θα υπήρχε πλιάτσικο και η καθεμία θα προσπαθούσε να σώσει τον εαυτό της και την ομάδα της, αλλά θα έφταναν τόσο γρήγορα γυναίκες της διπλανής πόρτας στο φόνο;
Υπήρχαν φυσικά και θέματα με τη γραφή, στα επιστημονικά φαινόταν μια κάποια απειρία, για την εξήγηση του πώς πέθαναν όλοι οι άντρες ταυτόχρονα, πραγματικά δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Από το σημείο που φτάνουν στο πλοίο Δρόμος της Εξορίας (νομίζω αναφορά στο βιβλίο του Γρηγόρη Δημακόπουλου, υπήρχαν αναφορές και σε άλλους συγγραφείς), υπάρχει μια υπόνοια κινδύνου, υπάρχει αγωνία. Και τελικά όταν όλα βγαίνουν στην επιφάνεια, δε γίνεται τίποτα, όλα είναι ρόδινα, όλα ειν' ωραία.
Γενικά σα σύνολο το βιβλίο το χαρακτηρίζει μια έλλειψη βάθους - αν εξαιρέσω το χαρακτήρα της Σοφίας, η οποία είχε συνεχές character development, από το καλό στο κακό και στο καλό ξανά.
Τα κλισέ ήταν ελάχιστα και όχι άξια ανάλυσης (ούτως ή άλλως πολλές γυναίκες συγγραφείς κάνουν εξαιρετική δουλειά στο να μη γράφουν σωστά τους γυναικείους χαρακτήρες). Αλλά αν μου δίνατε το βιβλίο χωρίς περαιτέρω στοιχεία, θα σας έλεγα ότι οι πρωταγωνίστριες είναι γυναίκες γραμμένες από άντρα.
Δε προσπαθώ να σας αποτρέψω από το να αναζητήσετε το βιβλίο, έχει ενδιαφέρον η σκοπιά του σε πολλά σημεία, πολλοί αναγνώστες άλλωστε το αγάπησαν όπως θα δείτε σε άλλες παρουσιάσεις.
Κι εγώ ακόμη και τώρα που έγραψα όλα τα άνω, ακόμη δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι.
Σίγουρα θα αναζητήσω πάντως κι άλλα γραπτά του Χρήστου Αζαριάδη, φαίνεται ευφυής και ταλαντούχος, παρόλο που (προφανώς) δεν μου έκατσε καλά το συγκεκριμένο βιβλίο.
January 29, 2025
Πολύ καλό! Η αρχή, μεχρι να γνωρίσουμε τις πρωταγωνιστριες το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου για μένα. Διασκεδασα με τις αναφορές των Cronin, Ρόθφας, Hill, Sanderson, Μπατσιγκαλούπι, Κινγκ και άλλων συγγραφέων, να τους φωνάζουν με γυναικεία ονόματα από τα μεγάφωνα
March 29, 2024
Ξεκίνησε πολύ δυνατά αλλά έπεσε στην συνέχεια, παρόλα αυτά πολύ καλό
May 22, 2023
Ήταν μια συνηθισμένη μέρα για όλη την ανθρωπότητα και τότε συνέβη κάτι αδιανόητο. Μέσα σε δευτερόλεπτα πέθαναν όλοι οι άντρες του πλανήτη. Ακολούθησε χάος και θρήνος. Επτά γυναίκες σε μια Αθήνα που άλλαξε ριζικά από τη μια στιγμή στην άλλη ενώνουν τις δυνάμεις τους και προσπαθούν να επιβιώσουν αλλά και να ανακαλύψουν για ποιο λόγο πέθαναν οι σύζυγοι, οι πατεράδες, οι φίλοι τους. Καλώς ήλθατε σε μια νέα εποχή, όχι απαραίτητα καλύτερη από πριν.
Ο Χρήστος Αζαριάδης έγραψε ένα φρέσκο και πρωτότυπο μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές, σκοτεινά μυστικά και μια δυστοπική νέα τάξη πραγμάτων, σκοτεινή, επικίνδυνη, σκληρή. Η ιστορία ξεκινάει έναν μήνα μετά τον θάνατο των αντρών, σε μια Αθήνα που ξέρουμε αλλά με μια μορφή που δε θέλουμε να μάθουμε. Από κείνη την ηλιόλουστη και φυσιολογική μέρα που από τη μια στιγμή στην άλλη χάρισε θάνατο, πανικό και πλιάτσικο τίποτα δεν είναι ίδιο. Καμένα και τρακαρισμένα αυτοκίνητα, πτώματα, κομμένο ηλεκτρικό, τουλάχιστον τέσσερα δισεκατομμύρια ψυχές χαμένες σε δευτερόλεπτα και όποιοι (ή μάλλον όποιες) έχουν απομείνει ζωντανοί κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους. Η δυσωδία της αποσύνθεσης είναι ανυπόφορη, η εικόνα της σήψης τόσων πτωμάτων είναι αποκρουστική. Επτά γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους βρίσκουν καταφύγιο στην ιρανική πρεσβεία και προσπαθούν να ξεκινήσουν από την αρχή. Καταστρώνουν σχέδια, ορίζουν ρόλους, ξεχωρίζουν τη θέση τους και μένουν κρυμμένες ώσπου να περάσει το κακό, εξ ου και η έξοδος από την πρεσβεία επιτρέπεται μόνο για προμήθειες. Ναι αλλά όταν αυτές τελειώσουν τι θα γίνει παρακάτω;
Οι χαρακτήρες είναι άψογα δομημένοι και αντικαθρεπτίζουν γυναίκες που έχουμε συναντήσει όλοι στην καθημερινή μας ζωή. Η διαζευγμένη Δήμητρα έχασε τον γιο της την ώρα που έτρεχε να κρυφτεί στην πρεσβεία όπου δούλευε η αδελφή της. Τι απέγινε όμως η Τριανταφυλλιά και γιατί δεν τη βρήκε εκεί; Η σκληροτράχηλη και αποφασισμένη Σοφία δε διστάζει να πάρει αποφάσεις, να τραβήξει όπλο και να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους θέση με κάθε κόστος. Κι όμως αυτή η δυναμική γυναίκα βίωνε κάποτε μια νοσηρή σχέση μ’ έναν άντρα που την κακοποιούσε σε κάθε ευκαιρία! Η κόντρα της με τη Δήμητρα δυσκολεύει τη συμβίωση και πάντα παρεμβαίνει η Μαρία, μια έξυπνη, μορφωμένη και ικανή γυναίκα, η οποία όμως δεν μπορεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Ως επιστήμονας που είναι, μελετάει το φαινόμενο του θανάτου των αντρών και την επίδρασή του στον κόσμο. Στην προηγούμενη ζωή της, ερωτεύτηκε έναν επιστήμονα στον οποίο χάρισε χωρίς δεύτερη σκέψη την έρευνά της κι αυτός το εκμεταλλεύτηκε για να προωθήσει το δικό του όνομα. Πώς αντέδρασε η Μαρία στην προδοσία αυτή; Η Αγγελική, που έχασε τη μικρότερη αδερφή της σε αεροπορικό δυστύχημα, παλεύει με την κατάθλιψη και το βάρος που πλακώνει την ψυχή της από την απώλεια. Ξέρει ποιος μπορεί να τη βοηθήσει να μάθει τι συνέβη στον κόσμο, αν είναι κάποιος πρωτόγνωρος ιός, τρομοκρατική επίθεση ή κάτι άλλο και πιέζει για να μάθει την αλήθεια αλλά με δυσάρεστες συνέπειες. Η νοσηλεύτρια Κατερίνα που εκνευρίζεται με το παραμικρό είναι μια γυναίκα που ο πατέρας της την εγκατέλειψε και μεγάλωσε με τη μητέρα της, έχει το χιούμορ για όπλο της και απέβαλε την ημέρα που χάθηκαν οι άντρες. Η Σιμόν, η μικρότερη της ομάδας, έπεσε θύμα revenge porn από τον συμμαθητή της, Αλέξανδρο, που αγάπησε και εμπιστεύτηκε για να βγει σε αυτές τις φωτογραφίες και στα βίντεο. Κάποτε βασίστηκε στους άλλους, τώρα θα στηριχτεί στα δικά της πόδια. Η έγχρωμη επιδερμίδα της την είχε κάνει στόχο στο σχολείο και βίωσε δύσκολες στιγμές. Τέλος, η θεολόγος Καλλιστώ, με βαθιά πίστη στον Θεό, είναι η μαγείρισσα της ομάδας και ένας από τους σημαντικότερους κρίκους της ομάδας. Ποια είναι η μυστηριώδης φιγούρα που παρακολουθεί από μακριά την πρεσβεία και κάθε κίνηση αυτών των γυναικών; Ποια είναι η αποστολή της και γιατί ξέρει τα πάντα γι’ αυτές; Ποιος την καθοδηγεί και με τι σκοπό;
Μια αγνώριστη Φιλοθέη, ένας λεηλατημένος Φάρος Ψυχικού, μια Βασιλίσσης Σοφίας με τη βομβαρδισμένη Αμερικανική Πρεσβεία αλλά και πιο πέρα, με αφορμή μιαν αποστολή ζωής και θανάτου, η Σπύρου Μερκούρη, το Πάρκο Ριζάρη, η Βασιλέως Κωνσταντίνου, το εγκαταλειμμένο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η λεωφόρος Συγγρού με το ιδιότυπο Βασίλειό της που μου έφερε ανατριχίλα με την ιεραρχία, τον σκοπό ύπαρξής του και την αλόγιστη χρήση βίας ως αντίποινο για όσα πέρασαν τα θηλυκά μέλη του! Ένα σκηνικό αποκάλυψης είναι το φόντο της ξεχωριστής αυτής ιστορίας, με την αφήγηση να μεταπηδάει από γυναίκα σε γυναίκα για να τις γνωρίσουμε καλύτερα πριν και μετά τον χαλασμό, να δούμε ποιες ήταν και ποιες είναι τώρα, να καταλάβουμε τον ρόλο τους στην ομάδα. Ποια έχει δεύτερα σχέδια, ποια θέλει να κάνει του κεφαλιού της, πώς επηρεάζουν τον ψυχισμό τους τα προηγούμενα βιώματα και οι απώλειες την ημέρα που πέθαναν οι άντρες; Σταδιακά μαθαίνουμε τι συνέβη σε αυτές τις γυναίκες και πώς κατέληξαν στην πρεσβεία, μέσα από πρωθύστερα που εμπλουτίζουν την πλοκή και φωτίζουν ολοκληρωμένα τις ξεχωριστές αυτές προσωπικότητες. Οι εναλλαγές αφήγησης και η χρήση στο παρόν του ενεστώτα διαρκείας και στο παρελθόν του αφηγηματικού αορίστου δίνουν ένταση και παλμό στο κείμενο.
Επομένως έχουμε να κάνουμε μ’ ένα παιχνίδι επιβίωσης σε μια αλλαγμένη κοινωνία και τις σχέσεις μεταξύ ετερόκλητων ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν; Όχι μόνο. Το μυθιστόρημα έχει σασπένς μέχρι να μάθουμε τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη μαζική εξόντωση και καίριες διαχρονικές ιδέες που με προβλημάτισαν και με έβαλαν σε σκέψεις. Ο κόσμος υπό την ηγεσία των αντρών είτε σε κυβερνητικές θέσεις είτε στον μικρόκοσμο της οικογένειας πήγαινε θεόστραβα αλλά θα είναι τώρα καλύτερος ο κόσμος χωρίς αυτούς; Η απάντηση είναι πως όχι αλλά η εξήγηση έχει πολλά και διαφορετικά πρίσματα, όλα όμως περιστρέφονται γύρω από ένα αξίωμα: οι γυναίκες, οι περισσότερες θύματα, θα εκδηλώσουν αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές που έμαθαν από τους άντρες! Δεν έχει δηλαδή να κάνει με τη σχέση αντρών-γυναικών αλλά ευρύτερα με αυτήν θύτη και θύματος, αφού, αν το θύμα υφίσταται κακοποίηση και κακομεταχείριση κι αυτό είναι το μόνο που έχει γνωρίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην το επαναλάβει όταν έρθει σε θέση εξουσίας. Αυτή όμως η άποψη που δίνεται υποδόρια και μέσα από ανατρεπτικά γεγονότα ανατρέπεται ή και εμπλουτίζεται μέσα από αυτές τις επτά διαφορετικές γυναίκες και τις πράξεις τους, τον τρόπο σκέψης τους, τα βιώματά τους. Την ίδια στιγμή λοιπόν έχουμε αγώνα επιβίωσης, τα βήματα επίλυσης ενός μυστηρίου και ενδιαφέρουσες απόψεις, όλα δοσμένα με γρήγορο, καλογραμμένο τρόπο, σύντομα κεφάλαια και προσεγμένη γραφή.
«Χωρίς άντρες» ξημερώνει μια νέα τάξη πραγμάτων και οι γυναίκες, το μοναδικό φύλο που επιβίωσε, αγωνίζεται να βρει τη θέση της σε μια νέα δυστοπική κοινωνία, με νέες ιεραρχίες και προτεραιότητες. Θα είναι καλύτερα τα πράγματα χωρίς τους άντρες ή η ανθρώπινη φύση είναι πάντα ένας αστάθμητος παράγοντας; Τι συνέβη και πώς πραγματοποιήθηκε αυτός ο μαζικός αφανισμός; Πόσο εύκολα μπορεί να διαταραχτεί η ισορροπία μιας ομάδας και με τι συνέπειες; Πώς μπορεί μια κακοποιητική σχέση να πάρει το πάνω χέρι και να καταστρέψει μία και παραπάνω ζωές; Υπάρχει λύση σε αυτό το πρόβλημα; Ο Χρήστος Αζαριάδης στο νέο του μυθιστόρημα αποδομεί τη σημερινή κοινωνία και τη ρίχνει σε μια εποχή πόνου, χαλασμού και αίματος για να τη φέρει αντιμέτωπη με τις ευθύνες των πράξεων της και τις συνέπειές τους.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%cf%87%cf%89%c...
Ο Χρήστος Αζαριάδης έγραψε ένα φρέσκο και πρωτότυπο μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές, σκοτεινά μυστικά και μια δυστοπική νέα τάξη πραγμάτων, σκοτεινή, επικίνδυνη, σκληρή. Η ιστορία ξεκινάει έναν μήνα μετά τον θάνατο των αντρών, σε μια Αθήνα που ξέρουμε αλλά με μια μορφή που δε θέλουμε να μάθουμε. Από κείνη την ηλιόλουστη και φυσιολογική μέρα που από τη μια στιγμή στην άλλη χάρισε θάνατο, πανικό και πλιάτσικο τίποτα δεν είναι ίδιο. Καμένα και τρακαρισμένα αυτοκίνητα, πτώματα, κομμένο ηλεκτρικό, τουλάχιστον τέσσερα δισεκατομμύρια ψυχές χαμένες σε δευτερόλεπτα και όποιοι (ή μάλλον όποιες) έχουν απομείνει ζωντανοί κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους. Η δυσωδία της αποσύνθεσης είναι ανυπόφορη, η εικόνα της σήψης τόσων πτωμάτων είναι αποκρουστική. Επτά γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους βρίσκουν καταφύγιο στην ιρανική πρεσβεία και προσπαθούν να ξεκινήσουν από την αρχή. Καταστρώνουν σχέδια, ορίζουν ρόλους, ξεχωρίζουν τη θέση τους και μένουν κρυμμένες ώσπου να περάσει το κακό, εξ ου και η έξοδος από την πρεσβεία επιτρέπεται μόνο για προμήθειες. Ναι αλλά όταν αυτές τελειώσουν τι θα γίνει παρακάτω;
Οι χαρακτήρες είναι άψογα δομημένοι και αντικαθρεπτίζουν γυναίκες που έχουμε συναντήσει όλοι στην καθημερινή μας ζωή. Η διαζευγμένη Δήμητρα έχασε τον γιο της την ώρα που έτρεχε να κρυφτεί στην πρεσβεία όπου δούλευε η αδελφή της. Τι απέγινε όμως η Τριανταφυλλιά και γιατί δεν τη βρήκε εκεί; Η σκληροτράχηλη και αποφασισμένη Σοφία δε διστάζει να πάρει αποφάσεις, να τραβήξει όπλο και να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους θέση με κάθε κόστος. Κι όμως αυτή η δυναμική γυναίκα βίωνε κάποτε μια νοσηρή σχέση μ’ έναν άντρα που την κακοποιούσε σε κάθε ευκαιρία! Η κόντρα της με τη Δήμητρα δυσκολεύει τη συμβίωση και πάντα παρεμβαίνει η Μαρία, μια έξυπνη, μορφωμένη και ικανή γυναίκα, η οποία όμως δεν μπορεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Ως επιστήμονας που είναι, μελετάει το φαινόμενο του θανάτου των αντρών και την επίδρασή του στον κόσμο. Στην προηγούμενη ζωή της, ερωτεύτηκε έναν επιστήμονα στον οποίο χάρισε χωρίς δεύτερη σκέψη την έρευνά της κι αυτός το εκμεταλλεύτηκε για να προωθήσει το δικό του όνομα. Πώς αντέδρασε η Μαρία στην προδοσία αυτή; Η Αγγελική, που έχασε τη μικρότερη αδερφή της σε αεροπορικό δυστύχημα, παλεύει με την κατάθλιψη και το βάρος που πλακώνει την ψυχή της από την απώλεια. Ξέρει ποιος μπορεί να τη βοηθήσει να μάθει τι συνέβη στον κόσμο, αν είναι κάποιος πρωτόγνωρος ιός, τρομοκρατική επίθεση ή κάτι άλλο και πιέζει για να μάθει την αλήθεια αλλά με δυσάρεστες συνέπειες. Η νοσηλεύτρια Κατερίνα που εκνευρίζεται με το παραμικρό είναι μια γυναίκα που ο πατέρας της την εγκατέλειψε και μεγάλωσε με τη μητέρα της, έχει το χιούμορ για όπλο της και απέβαλε την ημέρα που χάθηκαν οι άντρες. Η Σιμόν, η μικρότερη της ομάδας, έπεσε θύμα revenge porn από τον συμμαθητή της, Αλέξανδρο, που αγάπησε και εμπιστεύτηκε για να βγει σε αυτές τις φωτογραφίες και στα βίντεο. Κάποτε βασίστηκε στους άλλους, τώρα θα στηριχτεί στα δικά της πόδια. Η έγχρωμη επιδερμίδα της την είχε κάνει στόχο στο σχολείο και βίωσε δύσκολες στιγμές. Τέλος, η θεολόγος Καλλιστώ, με βαθιά πίστη στον Θεό, είναι η μαγείρισσα της ομάδας και ένας από τους σημαντικότερους κρίκους της ομάδας. Ποια είναι η μυστηριώδης φιγούρα που παρακολουθεί από μακριά την πρεσβεία και κάθε κίνηση αυτών των γυναικών; Ποια είναι η αποστολή της και γιατί ξέρει τα πάντα γι’ αυτές; Ποιος την καθοδηγεί και με τι σκοπό;
Μια αγνώριστη Φιλοθέη, ένας λεηλατημένος Φάρος Ψυχικού, μια Βασιλίσσης Σοφίας με τη βομβαρδισμένη Αμερικανική Πρεσβεία αλλά και πιο πέρα, με αφορμή μιαν αποστολή ζωής και θανάτου, η Σπύρου Μερκούρη, το Πάρκο Ριζάρη, η Βασιλέως Κωνσταντίνου, το εγκαταλειμμένο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η λεωφόρος Συγγρού με το ιδιότυπο Βασίλειό της που μου έφερε ανατριχίλα με την ιεραρχία, τον σκοπό ύπαρξής του και την αλόγιστη χρήση βίας ως αντίποινο για όσα πέρασαν τα θηλυκά μέλη του! Ένα σκηνικό αποκάλυψης είναι το φόντο της ξεχωριστής αυτής ιστορίας, με την αφήγηση να μεταπηδάει από γυναίκα σε γυναίκα για να τις γνωρίσουμε καλύτερα πριν και μετά τον χαλασμό, να δούμε ποιες ήταν και ποιες είναι τώρα, να καταλάβουμε τον ρόλο τους στην ομάδα. Ποια έχει δεύτερα σχέδια, ποια θέλει να κάνει του κεφαλιού της, πώς επηρεάζουν τον ψυχισμό τους τα προηγούμενα βιώματα και οι απώλειες την ημέρα που πέθαναν οι άντρες; Σταδιακά μαθαίνουμε τι συνέβη σε αυτές τις γυναίκες και πώς κατέληξαν στην πρεσβεία, μέσα από πρωθύστερα που εμπλουτίζουν την πλοκή και φωτίζουν ολοκληρωμένα τις ξεχωριστές αυτές προσωπικότητες. Οι εναλλαγές αφήγησης και η χρήση στο παρόν του ενεστώτα διαρκείας και στο παρελθόν του αφηγηματικού αορίστου δίνουν ένταση και παλμό στο κείμενο.
Επομένως έχουμε να κάνουμε μ’ ένα παιχνίδι επιβίωσης σε μια αλλαγμένη κοινωνία και τις σχέσεις μεταξύ ετερόκλητων ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν; Όχι μόνο. Το μυθιστόρημα έχει σασπένς μέχρι να μάθουμε τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη μαζική εξόντωση και καίριες διαχρονικές ιδέες που με προβλημάτισαν και με έβαλαν σε σκέψεις. Ο κόσμος υπό την ηγεσία των αντρών είτε σε κυβερνητικές θέσεις είτε στον μικρόκοσμο της οικογένειας πήγαινε θεόστραβα αλλά θα είναι τώρα καλύτερος ο κόσμος χωρίς αυτούς; Η απάντηση είναι πως όχι αλλά η εξήγηση έχει πολλά και διαφορετικά πρίσματα, όλα όμως περιστρέφονται γύρω από ένα αξίωμα: οι γυναίκες, οι περισσότερες θύματα, θα εκδηλώσουν αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές που έμαθαν από τους άντρες! Δεν έχει δηλαδή να κάνει με τη σχέση αντρών-γυναικών αλλά ευρύτερα με αυτήν θύτη και θύματος, αφού, αν το θύμα υφίσταται κακοποίηση και κακομεταχείριση κι αυτό είναι το μόνο που έχει γνωρίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην το επαναλάβει όταν έρθει σε θέση εξουσίας. Αυτή όμως η άποψη που δίνεται υποδόρια και μέσα από ανατρεπτικά γεγονότα ανατρέπεται ή και εμπλουτίζεται μέσα από αυτές τις επτά διαφορετικές γυναίκες και τις πράξεις τους, τον τρόπο σκέψης τους, τα βιώματά τους. Την ίδια στιγμή λοιπόν έχουμε αγώνα επιβίωσης, τα βήματα επίλυσης ενός μυστηρίου και ενδιαφέρουσες απόψεις, όλα δοσμένα με γρήγορο, καλογραμμένο τρόπο, σύντομα κεφάλαια και προσεγμένη γραφή.
«Χωρίς άντρες» ξημερώνει μια νέα τάξη πραγμάτων και οι γυναίκες, το μοναδικό φύλο που επιβίωσε, αγωνίζεται να βρει τη θέση της σε μια νέα δυστοπική κοινωνία, με νέες ιεραρχίες και προτεραιότητες. Θα είναι καλύτερα τα πράγματα χωρίς τους άντρες ή η ανθρώπινη φύση είναι πάντα ένας αστάθμητος παράγοντας; Τι συνέβη και πώς πραγματοποιήθηκε αυτός ο μαζικός αφανισμός; Πόσο εύκολα μπορεί να διαταραχτεί η ισορροπία μιας ομάδας και με τι συνέπειες; Πώς μπορεί μια κακοποιητική σχέση να πάρει το πάνω χέρι και να καταστρέψει μία και παραπάνω ζωές; Υπάρχει λύση σε αυτό το πρόβλημα; Ο Χρήστος Αζαριάδης στο νέο του μυθιστόρημα αποδομεί τη σημερινή κοινωνία και τη ρίχνει σε μια εποχή πόνου, χαλασμού και αίματος για να τη φέρει αντιμέτωπη με τις ευθύνες των πράξεων της και τις συνέπειές τους.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%cf%87%cf%89%c...
August 27, 2023
Άρχισε με 4/5 αλλά τελείωσε με 2/5.
May 8, 2023
Το δεύτερο βιβλίο του δικηγόρου και συγγραφέα Χρήστου Αζαριάδη «Χωρίς άντρες» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bell.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν μπορεί να ενταχτεί σε μια κατηγορία. Φαντασία, περιπέτεια, αγωνία, έντονα συναισθήματα είναι μερικά από τα βασικά συστατικά του μυθιστορήματος.
Ο συγγραφέας όμως θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα που δείχνουν τη ζοφερή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο. Βία σε κάθε μορφή, ρατσισμός, εκμετάλλευση, ανισότητες και διακρίσεις. Δεν παραλείπει ακόμα να κάνει αναφορές στη φιλαναγνωσία και σε χώρους πολιτισμού. Όλα όσα προανέφερα, εντάσσονται αρμονικά μέσα στην ιστορία που μας περιγράφει με λόγο απλό, αλλά όχι απλοϊκό, χωρίς φληναφήματα, χωρίς εξεζητημένες φράσεις για να εντυπωσιάσει τους αναγνώστες του.
Αλλά ας πάρουμε λίγο την ιστορία από την αρχή. Ένα συνηθισμένο Σάββατο που οι άνθρωποι ξεκινούν τη μέρα τους όπως την έχουν προγραμματίσει, όλοι οι άντρες του πλανήτη πεθαίνουν χωρίς κάποιον προφανή λόγο. Αεροπλάνα πέφτουν, αυτοκίνητα συγκρούονται, τρένα εκτροχιάζονται, πλοία εξαφανίζονται από το ραντάρ, και παντού επικρατούν σκηνές βιβλικής καταστροφής. Τι έχει συμβεί; Ποιος ή τι ευθύνεται για τον αφανισμό του αντρικού πληθυσμού;
Επτά γυναίκες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους θα βρουν καταφύγιο σε μια πρεσβεία που διαθέτει υψίστης ασφαλείας συστήματα. Η Δήμητρα, η Αγγελική, η Μαρία, η Καλλιστώ, η Κατερίνα, η Σοφία και η Σιμόν θα συγκατοικήσουν προσπαθώντας να επιβιώσουν και ταυτόχρονα να καταλάβουν τι έχει συμβεί. Μέχρι που θα δεχτούν την επίσκεψη μιας άλλης γυναίκας, της Χρύσας, που τις καλεί να την ακολουθήσουν σε ένα ασφαλές πλοίο ενώ τους υπόσχεται να τους δώσει πληροφορίες σχετικά με τον αφανισμό των αντρών από τον πλανήτη. Θα δεχτούν την πρόσκλησή της;
Ο συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Ειλικρινά, αν δεν υπήρχε το όνομα του συγγραφέα στο εξώφυλλο, θα έλεγα ότι συγγραφέας του μυθιστορήματος είναι γυναίκα. Έχει ασχοληθεί με την καθεμιά ηρωίδα με περισσή αγάπ�� και αυτό είναι ευδιάκριτο στον αναγνώστη.
Ο Χρήστος Αζαριάδης δημιουργεί ένα μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές. Οι περιγραφές του είναι τόσο ζωντανές, που ο αναγνώστης νομίζει ότι παρακολουθεί κινηματογραφική ταινία. Ένα βιβλίο που σίγουρα εντυπώνεται στον αναγνώστη και τον συντροφεύει για αρκετό χρονικό διάστημα μετά την πρώτη ανάγνωση.
https://www.thematofylakes.gr/choris-...
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν μπορεί να ενταχτεί σε μια κατηγορία. Φαντασία, περιπέτεια, αγωνία, έντονα συναισθήματα είναι μερικά από τα βασικά συστατικά του μυθιστορήματος.
Ο συγγραφέας όμως θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα που δείχνουν τη ζοφερή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο. Βία σε κάθε μορφή, ρατσισμός, εκμετάλλευση, ανισότητες και διακρίσεις. Δεν παραλείπει ακόμα να κάνει αναφορές στη φιλαναγνωσία και σε χώρους πολιτισμού. Όλα όσα προανέφερα, εντάσσονται αρμονικά μέσα στην ιστορία που μας περιγράφει με λόγο απλό, αλλά όχι απλοϊκό, χωρίς φληναφήματα, χωρίς εξεζητημένες φράσεις για να εντυπωσιάσει τους αναγνώστες του.
Αλλά ας πάρουμε λίγο την ιστορία από την αρχή. Ένα συνηθισμένο Σάββατο που οι άνθρωποι ξεκινούν τη μέρα τους όπως την έχουν προγραμματίσει, όλοι οι άντρες του πλανήτη πεθαίνουν χωρίς κάποιον προφανή λόγο. Αεροπλάνα πέφτουν, αυτοκίνητα συγκρούονται, τρένα εκτροχιάζονται, πλοία εξαφανίζονται από το ραντάρ, και παντού επικρατούν σκηνές βιβλικής καταστροφής. Τι έχει συμβεί; Ποιος ή τι ευθύνεται για τον αφανισμό του αντρικού πληθυσμού;
Επτά γυναίκες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους θα βρουν καταφύγιο σε μια πρεσβεία που διαθέτει υψίστης ασφαλείας συστήματα. Η Δήμητρα, η Αγγελική, η Μαρία, η Καλλιστώ, η Κατερίνα, η Σοφία και η Σιμόν θα συγκατοικήσουν προσπαθώντας να επιβιώσουν και ταυτόχρονα να καταλάβουν τι έχει συμβεί. Μέχρι που θα δεχτούν την επίσκεψη μιας άλλης γυναίκας, της Χρύσας, που τις καλεί να την ακολουθήσουν σε ένα ασφαλές πλοίο ενώ τους υπόσχεται να τους δώσει πληροφορίες σχετικά με τον αφανισμό των αντρών από τον πλανήτη. Θα δεχτούν την πρόσκλησή της;
Ο συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Ειλικρινά, αν δεν υπήρχε το όνομα του συγγραφέα στο εξώφυλλο, θα έλεγα ότι συγγραφέας του μυθιστορήματος είναι γυναίκα. Έχει ασχοληθεί με την καθεμιά ηρωίδα με περισσή αγάπ�� και αυτό είναι ευδιάκριτο στον αναγνώστη.
Ο Χρήστος Αζαριάδης δημιουργεί ένα μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές. Οι περιγραφές του είναι τόσο ζωντανές, που ο αναγνώστης νομίζει ότι παρακολουθεί κινηματογραφική ταινία. Ένα βιβλίο που σίγουρα εντυπώνεται στον αναγνώστη και τον συντροφεύει για αρκετό χρονικό διάστημα μετά την πρώτη ανάγνωση.
https://www.thematofylakes.gr/choris-...
March 6, 2025
Μια αξιόλογη προσθήκη στο χώρο της ελληνικής ΕΦ, βιβλίο το οποίο πραγματεύεται αρκετά σημαντικά κοινωνικά και ηθικά θέματα, με πολύ ζωντανές περιγραφές , αγωνία, σασπένς και αληθοφανείς ηρωίδες.
Θα σταθώ όμως στο θεμα της πρωτοτυπίας του βιβλίου, όπου αναφέρονται αρκετοί αναγνώστες, και δυστυχώς θα τους διαψεύσω. Διότι, πολλά χρόνια πίσω, κυκλοφόρησε σε σενάριο του Brian Vaughann μια σειρά κόμικ από τη Vertigo, η οποία ονομαζόταν Y: the the last man, και ανοίγει με το εξής σκηνικό: ταυτόχρονα, σε όλη τη γη, όλα τα πλάσματα με χρωμόσωμα Υ πεθαίνουν ανεξήγητα. Οπότε όλη η κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι κάτι ουσίαν όμοια με την ανωτερω σειρά κόμικ. Χωρίς να θέλω να γίνω πικροχολος ή να αποδώσω κάποια ευθύνη στο συγγραφέα, δυστυχώς δεν μπορώ να αποδώσω μόνο στην τύχη τις συμπτώσεις: παρά τη μεγάλη διαφορά του κόμικ (υπάρχει ένας τελευταίος άντρας ο οποίος επιβιώνει), έχουμε τη συγκέντρωση ομάδων σε κτίρια εξουσίας (πρεσβείες, λευκός οίκος), στρατιωτικές - παραστρατιωτικές οργανώσεις , φατρίες γυναικών που προσπαθούν να επιβιώσουν, ένα roadtrip σε μεταααποκαλυπτικό σκηνικό, προδοσίες, κοινωνικα διλήμματα, αμφιλεγόμενης ηθικής επιστημονική έρευνα τα οποία αναπτύσσονται και στα δύο έργα.
Φυσικά η δημιουργική γραφή και οι ιδέες εκούσια ή ακούσια έχουν επιρροές από προγενέστερα έργα. Στην περίπτωση όμως αυτή καλό θα ήταν να υπάρχει μια αναφορά από το συγγραφέα έτσι ώστε να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις.
Στην περίπτωση που όλες αυτές οι ομοιότητες είναι συνεχόμενες διαβολικές συμπτώσεις πραγματικά ζητώ συγγνώμη από τον κο Αζαριαδη.
Θα σταθώ όμως στο θεμα της πρωτοτυπίας του βιβλίου, όπου αναφέρονται αρκετοί αναγνώστες, και δυστυχώς θα τους διαψεύσω. Διότι, πολλά χρόνια πίσω, κυκλοφόρησε σε σενάριο του Brian Vaughann μια σειρά κόμικ από τη Vertigo, η οποία ονομαζόταν Y: the the last man, και ανοίγει με το εξής σκηνικό: ταυτόχρονα, σε όλη τη γη, όλα τα πλάσματα με χρωμόσωμα Υ πεθαίνουν ανεξήγητα. Οπότε όλη η κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι κάτι ουσίαν όμοια με την ανωτερω σειρά κόμικ. Χωρίς να θέλω να γίνω πικροχολος ή να αποδώσω κάποια ευθύνη στο συγγραφέα, δυστυχώς δεν μπορώ να αποδώσω μόνο στην τύχη τις συμπτώσεις: παρά τη μεγάλη διαφορά του κόμικ (υπάρχει ένας τελευταίος άντρας ο οποίος επιβιώνει), έχουμε τη συγκέντρωση ομάδων σε κτίρια εξουσίας (πρεσβείες, λευκός οίκος), στρατιωτικές - παραστρατιωτικές οργανώσεις , φατρίες γυναικών που προσπαθούν να επιβιώσουν, ένα roadtrip σε μεταααποκαλυπτικό σκηνικό, προδοσίες, κοινωνικα διλήμματα, αμφιλεγόμενης ηθικής επιστημονική έρευνα τα οποία αναπτύσσονται και στα δύο έργα.
Φυσικά η δημιουργική γραφή και οι ιδέες εκούσια ή ακούσια έχουν επιρροές από προγενέστερα έργα. Στην περίπτωση όμως αυτή καλό θα ήταν να υπάρχει μια αναφορά από το συγγραφέα έτσι ώστε να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις.
Στην περίπτωση που όλες αυτές οι ομοιότητες είναι συνεχόμενες διαβολικές συμπτώσεις πραγματικά ζητώ συγγνώμη από τον κο Αζαριαδη.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 8, 2023
Πριν από όλα αυτά υπάρχει ένα εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα. Σ’ αυτό τονίζει αυτό που δεν θέλει να αγνοήσουμε. Μας δείχνει πού θέλει να εστιάσουμε, εξηγεί τι θέλει να αποφύγουμε. Όταν το διάβασα, με ενόχλησε λίγο. Όταν τελείωσα το βιβλίο, συμπέρανα πως αυτή η υπόδειξη ήταν περιττή. Το μήνυμα ήταν σαφές. «Προσοχή! Το θύμα μπορεί να γίνει χειρότερο από τον θύτη!».
Τι δεν μου άρεσε: ένα κενό στην πλοκή, το οποίο θα μπορούσε (υπό αρκετές προϋποθέσεις) να δώσει λύση. Επίσης, το κάπως βιαστικό τέλος.
Τι μου άρεσε: Η πολύ καλή δουλειά στους χαρακτήρες των επτά γυναικών. Το σε μεγάλο βαθμό αληθοφανές της πλοκής, κάτι δύσκολο για δυστοπικό βιβλίο. Ο συγγραφέας δούλεψε αρκετά το θέμα της πίστης και του αγνωστικισμού. Επίσης, εκτιμώ πως θα διάβασε και θα ρώτησε πολλά για θέματα βιολογίας, ιών, μετάδοσης.
Εν κατακλείδι, μια πολύ καλή συνέχεια του ντεμπούτου, όχι όμως καλύτερή του.
https://exostis.gr/article/%CE%BA%CF%...
Τι δεν μου άρεσε: ένα κενό στην πλοκή, το οποίο θα μπορούσε (υπό αρκετές προϋποθέσεις) να δώσει λύση. Επίσης, το κάπως βιαστικό τέλος.
Τι μου άρεσε: Η πολύ καλή δουλειά στους χαρακτήρες των επτά γυναικών. Το σε μεγάλο βαθμό αληθοφανές της πλοκής, κάτι δύσκολο για δυστοπικό βιβλίο. Ο συγγραφέας δούλεψε αρκετά το θέμα της πίστης και του αγνωστικισμού. Επίσης, εκτιμώ πως θα διάβασε και θα ρώτησε πολλά για θέματα βιολογίας, ιών, μετάδοσης.
Εν κατακλείδι, μια πολύ καλή συνέχεια του ντεμπούτου, όχι όμως καλύτερή του.
https://exostis.gr/article/%CE%BA%CF%...
April 25, 2025
Πρωτότυπο θέμα αλλά μου φάνηκε πολύ παρωχημένο και η υπόθεση έμπαζε. Καταρχάς για ποιο λόγο να κάνεις έναν ιό που εξαφανίζει όλους τους άντρες αλλά να θες μετά να βρεις το αντίδοτο και να γεννήσεις άντρες;
Δεν κατάλαβα το νόημα.
Επίσης οι χαρακτήρες με κανένα βάθος ή εξέλιξη. Αρχικά η Δήμητρα από κάποια φάση και μετά σταματάει να αναφέρεται στο βιβλίο, οι μόνες που αναφέρονται προς το τέλος του ήταν η Αγγελική, η Μαρία και η Αντιγόνη. Οι άλλες που εξαφανίστηκαν;;
Ο χαρακτήρας της Σοφίας δε μου άρεσε καθόλου. Ρατσισμός χωρίς λόγο σε ένα μυθιστόρημα που μιλάει για την κακοποίηση που υφίσταντο οι γυναίκες τόσα χρόνια.
Ο χαρακτήρας της Σιμον ήταν ο πιο καλογραμμένος, υπέροχη, πνευματώδης, με χιούμορ, χαιρόμουν όποτε έπεφτα πάνω της.
Οι χαρακτήρες Μαρία, Καλλιστω, Κατερίνα, κανένα βάθος, καμία εξέλιξη. Άραγε ήξερε τίποτα για γυναικεία ψυχολογία ο συγγραφέας όταν το εγραφε;;
Δεν κατάλαβα το νόημα.
Επίσης οι χαρακτήρες με κανένα βάθος ή εξέλιξη. Αρχικά η Δήμητρα από κάποια φάση και μετά σταματάει να αναφέρεται στο βιβλίο, οι μόνες που αναφέρονται προς το τέλος του ήταν η Αγγελική, η Μαρία και η Αντιγόνη. Οι άλλες που εξαφανίστηκαν;;
Ο χαρακτήρας της Σοφίας δε μου άρεσε καθόλου. Ρατσισμός χωρίς λόγο σε ένα μυθιστόρημα που μιλάει για την κακοποίηση που υφίσταντο οι γυναίκες τόσα χρόνια.
Ο χαρακτήρας της Σιμον ήταν ο πιο καλογραμμένος, υπέροχη, πνευματώδης, με χιούμορ, χαιρόμουν όποτε έπεφτα πάνω της.
Οι χαρακτήρες Μαρία, Καλλιστω, Κατερίνα, κανένα βάθος, καμία εξέλιξη. Άραγε ήξερε τίποτα για γυναικεία ψυχολογία ο συγγραφέας όταν το εγραφε;;
April 25, 2023
Είναι μια πολύ δυνατή ιστορία που διαπραγματεύεται ένα αδιανόητο πρόβλημα, πως να επιβιώσεις σε έναν κόσμο χωρίς άντρες. Οι συνέπειες είναι πολύ πιο πολύπλοκες από τα προφανή προβλήματα που αυτό το γεγονός προκαλεί. Εφτά κύριοι χαρακτήρες γυναικών, όλες της διπλανής πόρτας, με τις οποίες πολλές από εμάς μπορούν να ταυτιστούν σχεδόν απόλυτα, καλούνται να βρούν λύση στο ερώτημα πως και γιατί πέθαναν όλοι οι άντρες την ίδια χρονική στιγμή. Και φυσικά να σχεδιάσουν την επιβίωση τους στο εγγυς μέλλον. Καθηλωτικο σε πολλά σημεία το βιβλίο, η πλοκή του δε εξελίσσεται φυσικά παραδίδοντας μια ιδιαίτερη ιστορία στους αναγνώστες του.
May 6, 2023
Αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα να αποκτούσα πρόσβαση στο νου του συγγραφέα και στις διεργασίες που έλαβαν χώρα στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στα δύο βιβλία. Τι μεσολάβησε και από το ποιοτικότατο αλλά -κατ' εμέ- κάπως πρωτόλειο και αθώο ντεμπούτο, έφτασε τόσο σύντομα σε τέτοιο σημείο προόδου και ωρίμανσης; Χαρακτήρες με βάθος, ζωντανοί και τόσο πραγματικοί που ώρες ώρες ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες και σε συντροφεύουν και αφού έχεις αφήσει το βιβλίο στην άκρη. Θέμα επίκαιρο και άψογη αντιμετώπιση, γεμάτη ενσυναίσθηση. Να το διαβάσετε.
May 25, 2023
Στο δεύτερο δυστοπικό μυθιστόρημά του, ο Χρήστος Αζαριάδης καταφέρνει να μας δώσει μία αίσθηση για το πώς θα ήταν ένας κόσμος χωρίς άντρες. Αντιλαμβανόμαστε ότι αν αυτό συνέβαινε, θα συνειδητοποιούσαμε από τη μία ότι οι κοινωνίες είναι αντροκρατούμενες -γεγονός σίγουρα άδικο-, από την άλλη, όμως, θα ανέκυπτε ένα τεράστιο πρόβλημα: πώς θα συνεχιζόταν, άραγε, το ανθρώπινο είδος; Το εγχείρημα του συγγραφέα, να καταπιαστεί με μια υπόθεση που γεννά αμέτρητες παραμέτρους, ήταν υπερβολικά δύσκολο. Το βέβαιο είναι ότι καταφέρνει να ταξιδέψει τον αναγνώστη και να τον κάνει να προβληματιστεί.
Read
June 16, 2024Κάποια πράγματα στη ζωή είναι αυτονόητα. Ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή, η γη γυρίζει, υπάρχουν δυο φύλα κτλ. Ο Χρήστος Αζαριάδης είχε μια πρωτότυπη ιδέα, να γράψει μια ιστορία στην οποία μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα πεθαίνουν όλοι οι άντρες του πλανήτη. Το βιβλίο του «Χωρίς Άντρες» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell αποτελεί την εκδίκηση των γυναικών ή μήπως όχι…;
June 11, 2023
Μια συνταρακτική ιστορία δυστοπίας που πραγματεύεται τη δύναμη της επιλογής (σωστής ή λανθασμένης) τη στιγμή που νιώθουμε από την πρώτη κιόλας σελίδα ένα ισχυρό δέσιμο με τις γυναίκες πρωταγωνίστριες. Ευφυές, συναρπαστικό και αδιαμφισβήτητα τρομακτικό. Να ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε.
June 4, 2025
1 εξαιρετικό διστοπικό μυθιστόρημα πού είναι τόσο αληθινό ώστε σε βάζει σε σκέψεις για τη θέση της γυναίκας στο σημερινό κόσμο και το πού μπορεί να οδηγήσει αυτό. κρατάει αμίωτο του ενδιαφέρον και τη συγκίνηση του αναγνώστη
August 21, 2023
4.5⭐ Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι παρόμοιο. Εντυπωσιάστηκα αν και είναι λίγο τρομακτικό σενάριο.
September 15, 2024
Έξυπνη ιδέα και ωραία ιστορία. Ο συγγραφέας αν και άνδρας μπαίνει μέσα σε γυναίκες ηρωίδες αρκετά επιτυχημένα.
Displaying 1 - 26 of 26 reviews