Denken we zelf of laten we de media voor ons denken? Is iets een goed verhaal omdat veel mensen het geloven, of geloven veel mensen iets omdat het een goed verhaal is? Adam en Eva? Goed verhaal. Big bang? Goed verhaal. Marxisme? Goed verhaal. Kapitalisme? Goed verhaal. Met zijn allen bepalen wie een Idool is? Goed verhaal. Raoul Heertje onderzoekt in Circus Nederland hoe het komt dat we ons in ons doen en laten zo vaak door de media laten leiden, terwijl wat die ons voorschotelen zo vaak het resultaat is van afspraken en patronen waarachter niet veel meer dan toeval en gewoonte schuilgaan. Met een prettig onbevooroordeelde houding en een authentieke verbazing kijkt Heertje rond in Circus Nederland: hij ontregelt, relativeert en laat zo zien hoe het er in Nederland eigenlijk aan toegaat. Je zou kunnen zeggen: na lezing van dit boek ben je nooit meer de argeloze kijker van voorheen. Ook een goed verhaal.
Ging niet over een lesbische Mark Rutte, wou het boek minimaal 6 keer uit het raam gooien en heb nog nooit iemand zo hard willen slaan als ik wil bij Raoul Heertje.
Heertje is met een duidelijke visie aan zijn boek begonnen. Dat thema komt continue terug. Hij beschrijft alledaagse taal elementen en conversaties wat mij als neerlandicus (in Spee) behoorlijk interesseert.
Een verhaal is het niet. De schrijfervaring van Heertje ontbreekt duidelijk, de verhouding tussen de hoofdstukken is namelijk niet altijd consequent. Wat het misschien ook wel positief beïnvloed. Je leest duidelijk mee met de gedachten van de schrijver en zal herkennen dat gedachtes af en toe alle kanten op gaan.
Mark Rutte is overigens tweemaal benoemd, maar niet als lesbienne neergezet, titel sluit dus niet aan op het verhaal, maar heeft ogenschijnlijk wel aandacht getrokken.
Hoe grappig Heertje ook kan zijn in zijn TV-optredens, hij is geen schrijver. Dit boek is soms grappig, maar helaas niet vaak genoeg. Het is één lang betoog uitgespreid over 200+ pagina's, maar Heertje heeft te weinig argumenten of grappen om de ruimte te vullen. Wel grappig: de steeds terugkerende advertenties waar Heertje ook daadwerkelijk voor is betaald. Al met al redelijk vermakelijk, maar zeker geen goed boek.
Mark Rutte is lesbisch is een boek over het Circus. Het Circus is een zelfverzonnen term van schrijver en comedian Raoul Heertje om het systeem van macht en media te omschrijven. In dat systeem gebruiken politici, BN’ers maar ook gewonere stervelingen gebruik van allerlei trucjes, smoesjes en leugens. Heertje beschrijft een paar van die leugens en hoe wij dat systeem in stand houden.
Interessant, zou je zeggen. En ja, dit onderwerp had alles in zich om een heel goed boek te worden, doorspekt met boeiende voorbeelden, scherpe wederhoor en kwade reacties uit de journalistiek en de politiek. Dat is dit boek echter niet. Natuurlijk spreekt Heertje soms met een bron, maar telkens wanneer hij dat doet kan hij het niet laten om hun meningen in het belachelijke te trekken.
Heertje vervalt in ellenlange opsommingen om zijn boek te vullen. Hij grijpt naar comedy die niet geschikt is voor papier. Hij maakt een analyse die misschien wel hout snijdt, maar waarover niet genoeg is nagedacht. Het is alsof Heertje al zijn gedachten achter elkaar heeft neergepend en daarna naar de uitgever gestuurd heeft. Hij had veel scherpere keuzes kunnen maken. Dan was dit ook een veel beter boek geweest.
Het slechtste boek wat ik in tijden heb gelezen. Vol clickbait, seksisme, racisme en meer. Heertje probeert humor te gebruiken om de wereld en het systeem waar we in leven (‘het circus’) te relativeren, en te kijken naar het belang van taalgebruik en onze acties in dit systeem. Simpelweg ontdekt hij wat vele feministische schrijvers al ver voor zijn tijd ontdekken, dat het systeem misbruikt wordt. Dit doet Heertje zelf ook dmv sponsoren ruimte te geven in dit boek, shout out naar de Coffee Company blijkbaar. Van onnodig groftaalgebruik, interviews met zichzelf, al in het boek het steeds een bestseller noemen, tot steeds de lezer direct aan de spreken, en hoofdstukken waarin niets nieuws gezegd wordt, dit boekt is echt nietszeggend. In de kringloop gekocht voor een euro omdat ik moest lachen om de titel, en had al spijt na de eerste bladzijde. Echt zonde van die ene euro.
This entire review has been hidden because of spoilers.
How funny. I wholeheartedly agree, not to mention the censorship, looks like the Boer mafia... I feel like the very controversial Nobel Foundation read the title and must have believed he is trans... obviously the author is trying to convey how psychopaths are genderless, and he jokes he is a lesbian, but there's a deep meaning in his word choice. But yes, we now have to worry that he is going to sell out and divide Europe as well as censor Europe on behalf of his British masters. Thankfully there are the anti-mafia mafias that would support this nonsense and exert dictatorial influence learnt from their perpetrators. He is already against science, which brings back unwanted memories of the destiny of poor Grotius.
De thematiek van dit boek (dat het leven een groot toneelstuk is, vaak met ongeschreven regels) vind ik op zich interessant, en Heertje beschrijft ook een aantal zaken die me echt interesseerden. De interessante stukken kun je echter samenvatten in een essay van een pagina of 30 maximaal. De rest van het boek is grappig proberen te doen, soms op een metafysische manier. Met een beetje meer diepte, wat meer interviews met de juiste mensen en net wat minder lolligdoenerij, zou ik het boek een stuk leuker gevonden hebben.
Het is een raar boek maar het is op een hele leuke manier geschreven. Het is verrassend, vol humor en iets wat nostalgisch (geschreven in 2011). Er staan ook heel wat taal feitjes in, wat ik erg leuk vind! Ik kijk tegenwoordig niet zo veel televisie dus was ook niet op de hoogte van meneer Raoul Heertje maar ik ben fan!
Grappig boekje over het toneelstuk genaamd het leven, met leuke hersenspinsels van Heertje en bij vlagen erg grappig. Soms wat vermoeiend, dan voelt t alsof de auteur in je oor staat te schreeuwen tijdens t lezen. 3/5
Zelf had ik geen hoge verwachtingen van dit boek. Ondanks dat bevat dit boek toch een aantal hoofdstukken waar je wat van kan opsteken. Of het nou relevant voor jouw situatie is of niet. Een aanrader voor een wat abstracte leeservaring.
Best leuk boek! Toevallig in zo’n minibieb gevonden.
Boek gaat over de mediawereld en welke rol wij en Raoul erin spelen. Geschreven in 2011, maar nog steeds actueel. Het helpt wel als je zijn humor grappig vindt. En het gaat niet over Mark Rutte, maar dat kan je al uit de flaptekst opmaken.
The world is a Circus. And we're all aware of this, although we chose to ignore it most of the time. Unfortunately, that's exactly what has allowed the Circus to grow and grow, and take on ever more grotesque forms. Raoul Heertje takes his readers by the hand and forces them to look closely at the normally ignoree Circus to figure out how it works, how it develops, what kind of people flourish or drown in the Circus, and where the Circus stops being a Circus and becomes something far more sinister.
++++ Heertje is a comedian and he manages to use his well-practiced sense of humour to bring the reader in an easy, comical manner towards his actually very serious message. What's more, the jokes he has chosen to put into the book aren't just there to make the story funny, they're actually functional: Heertje's humour springs from a constant breaking with the social and literary standards that he's raging against.
---- Literary standards may have been established largely due to (literary) politics, but thery are also there for practical reasons. They make stories legible, for one thing. By constantly undermining both classic and modern-day literary conventions, Heertje has managed to undermine his book's structure, making it a bit difficult to follow at times.
Dit boek van Raoul Heertje is een eerlijk kijkje achter de schermen van media en een atypisch verslag van de worsteling van Heertje daarin. Wat is echt en wat hoort bij het Circus? We doen er allemaal in mee en weten soms niet wat we wel te zien krijgen en wat niet. Heertjes stijl is schokkerig, te weinig spreektaal om vlot te lezen. Dat maakt het boekje soms moeilijk te lezen, terwijl de auteur zeker iets te melden heeft.
Aardig boek met een interessant verhaal dat je aanzet tot nadenken. Helaas worden hilarische stukken afgewisseld met flauwe delen. Het hoofdstuk over de peilingen van Maurice de Hond is op zichzelf al wel een boek waard.
Heertje schrijft zoals hij praat: snel, associatief en grappig op een scherpe manier. Het helpt om het af en toe hardop voor te lezen. Mooie en ironische kijk op hoe wij soms met zijn alleen een toneelstukje spelen - en ons daar nog goed bij voelen ook.
Af en toe grappig als je Raoul als het ware hoort praten. Maar voor het grootste deel toch een onnavolgbaar gebabbel zonder kop of staart. Laat Raoul maar liever praten dan schrijven.