This is an autobiographical account of the science of rocketry beginning at Peenemunde, the famous German Rocket Development Center on the Baltic Sea where the V-2 rocket was developed, to Canaveral and the launching of the Redstone missile in 1953.
Autobuografiniai prisiminimai apie kurtas vokiečiams raketas slaptame miestelyje, mokslininko kančias dėl kariškių manipuliacijų, nacizmo. Įdomiausi puslapiai apie vokiečių mokslininkų būsenas amerikiečių nelaisvėje. Deja, mintys, faktai gana banalūs, nuobodūs.
Dieter Huzel werd geboren in het Rijnland, Duitsland. Hij studeerde aan diverse technische instituten en was werkzaam als ingenieur, tot hij moest opkomen voor het Duitse leger. In 1943 werd hij van het Russische front overgeplaatst naar Peenemunde. Daar werkte hij onder leiding van Wernher von Braun aan de ontwikkeling van de V2 raket, de laatste strohalm van nazi-Duitsland om het verloop van WO II beslissend naar haar hand te zetten.
Dit boek geeft een blik achter de schermen van de gebeurtenissen in Peenemunde en de ontwikkeling van de rakettechniek die moest leiden tot het 'wonderwapen'. De geschiedenis van en het leven in Peenemunde, een havenplaats op een eilandje in de Oostzee, is nog altijd met geheimzinnigheid omgeven. Mede door het gegeven dat er briljante mensen werkten, zo bezeten door raketten en de mogelijkheden daarvan, dat zij zich niet distantieerden van het misdadige politieke systeem dat hun werk mogelijk maakte. Dieter Huzel geeft in dit boek een ooggetuigenverslag van wat er gebeurde in Peenemunde, tot en met de chaos die ontstond bij het ineenstorten van het Derde Rijk en de wijze waarop de Duitse raketgeheimen overgingen in Amerikaanse handen.
Uit het voorwoord van Wernher von Braun: ‘Men moet er bij geweest zijn om de juistheid van de in dit boek gegeven schildering te kunnen beoordelen. Welnu, ik ben er bij geweest. Deze bladzijden hebben Peenemunde voor mij weer tot leven gebracht. Zo was het inderdaad’
I read this as research. A wartime memoir, it is far less interesting for what it describes than what it omits. Dieter Huzel was an engineer at Peenemunde during the last few years of WW2, working to mass produce V2 rockets for the bombing of London and Antwerp. At this time, the base was making extensive use of slave labour from the concentration camps. Huzel mentions this only once, almost as an aside. He also gives little though to how the missiles will be used. It makes for uncomfortable reading, but has some value as a study in selective memory.
2.5/5 labiau, negu trys. Gal kažkiek ir įdomu pasiskaityti, kaip raketų mokslas kūrėsi "toje" pusėje, bet personažas - labai neryškus ir neišraiškingas. Knygoje nerasite nei techninių dalykų, nei svarbių detalių - tai tiesiog vieno iš daugelio Penemiundėje dirbusių specialistų buitinis dienoraštis, šiek tiek sutvarkytas ir apipavidalintas. Važiavome ten, grįžome. Kalbėjau su tuo, su anuo, valgiau tą, galvojau apie mylimąja. Paleidom raketą, po to kitą. Maždaug taip.
I would have enjoyed this book more if I'd had a better background (historically as well as knowledge of engineering and rocketry) for better understanding; however, it was a very interesting read anyway.
Enjoyable History of V-2, WW in Germany, and thr U. s follow up
A readable story of V-2 and Operation Paperclip. The tone matches remarks of a friend who came to the US as a Papmaperclip dependent. I wasn’t aware of the map till reaching the.
It was an in-depth account of the technical and mundane details about developing the Nazi rocket program. It was insightful and well-written, but barely acknowledged the darker realities of the subject. This was written in the 60's, and for that reason, I think the details about slave labor used to produce the rockets and the over-arching knowledge that this technology was used to slaughter thousands of innocents was a pointed omission of this book.