Picturing Science, Producing Art is helaas niet de baanbrekende bundel die de werelden van de kunst en wetenschap een stukje dichter bij elkaar kan brengen. Hoewel er zonder meer zeer interessante bijdragen in staan, doen de bijdragen die niet bijzonder veel met science – toch een belangrijk deel van de titel – te maken hebben afbreuk aan de kracht van het boek als geheel. Daarnaast ontbreekt de grote lijn nog iets te veel. Zeker, de ontwikkeling van het denken over de relatie tussen kunst en natuurwetenschap en hoe beide disciplines aan kennisvorming en -verspreiding doen is goed uitgewerkt en erg interessant. Het boek mist echter nog te veel de concrete handvaten om niet alleen interessant te kunnen zijn voor zij die interesse hebben in wetenschapsgeschiedenis, maar ook voor natuurwetenschappers en geesteswetenschappers die niet direct staat de springen van enthousiasme als ze over het andere veld horen. Wie interesse heeft in het gebied waar beide disciplines samenkomen moet zeker de essays die aansluiten op zijn of haar interessegebied eens openslaan, en daarnaast ook de bijdragen van Latour, Pomian, Daston en Galison. Als geheel is het echter helaas niet sterk genoeg.