Werk is een veel bekroonde bundeling van notities, aanstekelijke beschouwingen, dagboekfragmenten, theaterstukken en verhalen.'Sommige mensen zijn lief,' zeg ik, 'andere niet.'
'Ja,' zegt ze, 'sommige mensen zijn lief en de mama is een sommige mens.'
'Dat is waar,' zeg ik.
Het blijft weer een tijdje stil en dan vanuit het
'... en papa is een slechte mens.'
Ik schrik van zoveel inzicht.
'Ah ja... papa is een slechte mens want papa heeft toch slechte ogen?'
Blij met deze uitleg, doe ik er een schep
'Papa is ook een valse mens,' zeg ik, 'want papa heeft valse tanden.'
'Ja,' zegt ze, 'papa is een valse en een slechte mens... maar ook wel een beetje een sommige mens.'
Werk van Josse De Pauw is een veel bekroonde bundeling van notities, aanstekelijke beschouwingen, dagboekfragmenten, theaterstukken en verhalen over de pientere logica van zijn dochtertje, over een sprekende aardbei, over Japan en Mexico, over zijn belevenissen met Boken Bruine Suiker, over zijn avonturen met theatergroep Radeis, over zijn ontmoeting met Richard Dreyfuss of Archie Shepp en over zijn schijnhuwelijk. EŽn ding hebben ze zelfspot, droge humor en stilistisch meesterschap.
Het beste boek dat ik dit jaar gelezen heb. (Kees van Kooten)
Vierhonderd virtuoos gestelde en naar ontroering hengelende bladzijden. (Bart Vanegeren in Humo)
Werk is een ontzettend grappig boek. Het leukste wat ik sinds lang gelezen heb. (Tom Lanoye)
Daar word ik jaloers van, dat had ik zelf willen schrijven. (Max Pam in HP/De Tijd)
Josse De Pauw (1952) is acteur, regisseur en auteur. Hij publiceerde bij Houtekiet de al even aanstekelijke bundel Nog.
De verhalen vond ik prachtig. Josse gebruikt het Nederlands op een sublieme manier. De notities raakten voor mij kant noch wal en heb ik al snel overgeslagen bij het lezen van dit hartverwarmend boek.
Deze verzameling notities, theaterstukken en verhalen dateert duidelijk uit de succesperiode (Radeis, Kaaitheater, Victoria) van creatieve duizendpoot Josse De Pauw. Sommige stukken verschenen eerst in Humo, de Standaard der letteren en het NWT, alleen het beklemmende verhaal Droeven werd nooit eerder gepubliceerd. De bundel kende verschillende herdrukken maar werd oorspronkelijk uitgegeven in het jaar 2000, volle twee jaar voor de Europese Unie de euro invoerde. Jongere lezers zullen dus moeite hebben met de notatie in Belgische franken die regelmatig terugkomt in het boek. De doorgenummerde Notities vormen op zich een bonte verzameling observaties, die vaak op een ooit actueel onderwerp zijn gebaseerd. Dat is ook een van de zwakke punten van deze collectie, maar is misschien inherent aan de monologue intérieur die De Pauw constant evoceert. Maar in zijn reisnotities (Japan, Chicago) toont de auteur dat hij een gevoelig waarnemer is met oog voor stijl en sfeer. Japans Dagboek (in verschillende afleveringen) danken we aan het feit dat De Pauw is gehuwd met een Japanse, wat culmineert in het prachtige cursiefje Schijnhuwelijk. Met de weerkerende stukjes over zijn jonge dochter Hana en haar slimme logica raakt de auteur een gevoelige snaar. Maar Japans spreken doet hij duidelijk nog altijd niet.
Zowel de Notities tussendoor als de verhalen vond ik schitterend: uit het leven gegrepen, ontroerend en boeiend o.a. dankzij de interessante settings zoals het hedendaagse Japan en een historisch Australië van de tijd waarin gevangenen nog overzees werden weggemoffeld. De toneelstukken heb ik wat oppervlakkiger gelezen, maar dat waren er gelukkig zeer weinig in verhouding tot de rest van dit heerlijke boek.
Het leven kan soms toch toffe toevalligheden hebben. Ik ben namelijk een tijdje me wat meer aan het interesseren in de Vlaamse film en als er dan één acteur is waar je niet omheen kan, dan is het Josse De Pauw. Een tijd geleden keek ik Wildschut (aanrader trouwens met een uitstekende De Pauw in de hoofdrol) en de dag erop vond ik toch wel deze verhalenbundel in de Kringloopwinkel zeker! Natuurlijk meegepakt en toen ik stond te wachten in de rij al eens wat beginnen lezen en toen eigenlijk al compleet weggeblazen.
Werk is een verhalenbundel waar op zich bitter weinig structuur in terug te vinden is. Het is een verzameling van 10 jaar aan notities, toneelstukken, gesprekken met zijn dochter, soms gewoon wat hersenspinsels en wat weet ik nog allemaal. Ze hebben echter allemaal één ding gemeen en dat is dat ze vol steken met leuke spitsvondigheden en een erg aanstekelijk taalgebruik. Zelf vond ik de toneelstukken soms het pittigste (het stuk rond Pomp is prachtig, het stuk rond Larfje is lastig door te komen), maar in het algemeen is hier echt werkelijk amper iets op aan te merken. De Pauw schrijft op zo'n prachtige manier dat ik een regelmatig luidop heb gelachen, iets wat eigenlijk niet zo vaak voorkomt wanneer ik een boek lees. Werk kent vele hoogtepunten, maar ik keek toch altijd wel uit naar de interacties met zijn dochter Hana. De perfecte combinatie van humor en ontroering.
Ik kan hier nog een paar alinea's lyrisch over doen, maar het lijkt me gewoon het beste dat je dit voor jezelf ontdekt. Een verborgen pareltje (is nochtans genomineerd geweest voor een Gouden Uil dus moet indertijd toch wat bekendheid hebben verworven) en sowieso top 10 materiaal langs mijn kant. Meer van dit! Moet maar eens op zoek naar de opvolger 'Nog'
This entire review has been hidden because of spoilers.
Sommige verhalen waren mooi en subliem geschreven.
Hét grote probleem dat ik had met dit boek was de totale afwezigheid van structuur. Interessante verhalen worden afgewisseld met totaal overbodige schrijfsels en notities. Die moet je dan maar meteen overslaan.
Prachtige, ontroerende verhalen... maar ook ik heb, zoals enkele anderen (lees ik hier) de notities gewoon overgeslagen. om daarna weer te kunnen proeven van die prachtige miniaturen van Josse de Pauw