A través del temps i dels continents, un amulet acompanya les famílies que cerquen un lloc segur on poder viure en pau. Però quan acabaran el seu viatge? A vegades, l’acollida no és com esperaven. Acompanyem l’exili de diverses famílies per l’antic Egipte, Constantinoble o Europa, una història antiga i alhora molt actual.
Nasceu em Israel em 1973, mas mora no Brasil desde 1979. Psicólogo formado pela PUC de São Paulo, hoje dá cursos e palestras sobre temas como formação de leitores e literatura infantil. Nos últimos dez anos, ficou conhecido também como contador de histórias. Doutor em Educação pela USP já publicou mais de trinta livros (alguns premiados). Ilan tem um site oficial: www.ilan.com.br
Un cuento contra el racismo, contra los prejuicios, que nos enseña que este tipo de problemas solo los tenemos los adultos, pues los niños no entienden esas "diferencias" que nuestros ojos ven. Ellos juegan en el parque, sin importarles lo más mínimo dónde haya nacido cada uno.
Przyglądamy się opuszczającej kraj zamieszkania rodzinie. Najpierw jest to grupa Egipcjan, potem mieszkańców Bagdadu, Konstantynopola, jakiegoś europejskiego miasteczka, być może Londynu. Na końcu z „kraju wolności”, USA. Łączy ich ciągłe przenoszenie się, ostracyzm społeczny i przekazywany z pokolenia na pokolenie naszyjnik. Jest on niejako pomostem łączącym ich z historycznymi korzeniami. „Uchodźcy” pokazują, jak łatwo przychodzi nam patrzeć na innych podejrzliwie tylko dlatego, że są inni. I jak ciężko jest się asymilować pod presją takich spojrzeń. Pokazuje też, że bez względu na to, jak dorośli się do siebie odnoszą, dzieci mogą być ponad to. One nie kategoryzują, nie wyśmiewają inności. Są jej po dziecięcemu ciekawe i dzięki temu otwarte na poznanie. A tylko gruntowne poznanie pozwala na zrozumienie i zaprzyjaźnienie się z kimś, kto stał się migrantem. Więcej na https://konfabula.pl/uchodzcy-bardzo-...