‘Jackie van Laren is voor mij niet alleen een voorbeeld, haar boeken zijn een feest om te lezen.’ Hilde Veeren, hoofdredacteur Elegance over de Onder de bomen-serieEen nieuwe standalone feelgoodroman van Jackie van perfect voor even tijd voor jezelf
Op bungalowpark De Eyckenhof lijkt alles tegen te zitten. Na het overlijden van de oude baron is het kasteeltje bij het park in verval geraakt, gaat het inkomen van beheerdersechtpaar Henk en Rosie van Marle zo achteruit dat ze vrezen voor hun pensioen, kan hun zoon Joost het geluk niet vinden in zijn relatie en werk en is hun kleinzoon Aloys in stilte aan het worstelen met de liefde. Maar als architect Per Quinn Rosendahl zich het lot van het kasteeltje aantrekt begint alles te veranderen, zelfs voor de kosmopolitische, ongebonden kan hij nog wel vertrekken?
Ook Charlie Blum komt op De Eyckenhof terecht als ze een zomerhuisje erft van haar oom, een vermaarde kunstschilder. Ze komt erachter dat hij daar een tweede leven leidde, met de grote liefde die de inspiratie was voor zijn beroemdste kunstwerk. Die ontdekking werpt ook een ander licht op Charlies eigen is haar vriend wel haar droompartner? Als ze echt gelukkig wil worden, zal ze eerlijk moeten zijn tegen zichzelf en tegen anderen.
Charlie vindt, net als Per, Joost en Aloys, op De Eyckenhof iets wat ze niet had verwacht. Een gevoel van thuishoren, van familie en misschien zelfs wel van ware liefde…
Jackie van Laren in de pers
‘De Nederlandse koningin van de feelgoodroman!’ VROUW
‘Opnieuw een heerlijk en beeldend geschreven boek van Jackie van Laren.’ TrosKompas
‘Jackie van Laren weet zichzelf keer op keer te overtreffen en doet dat ook met De Eyckenhof. Ze zet een heerlijk feelgoodverhaal neer dat je in één dag uit zou willen lezen.’ Boekhopper
‘Een heerlijke humorvolle feelgood waarin zwaardere thema’s voor de nodige diepgang zorgen. Jackie van Laren op haar best!’ Fabulous Feelgood
‘Wat een parel van een boek! Jackie van Laren is toch echt wel de Nederlandse Feelgood Queen.’ Boekenkast van Daan
‘Wat een fantastisch goed boek! Jackie’s beste boek tot nu toe.’ Evelyn Evertsen, Boekhandel Westerhof
‘Thema’s als familie en waarden komen voorbij. En romantiek. Een soort streekroman van deze tijd.’ Algemeen Dagblad
Mijn uitgebreide review kan je lezen op storygraph en binnenkort op mijn bookstagram: imke.leest
Ik vind dit echt een leuk verhaal met personages die uitstekend zijn uitgewerkt en die allemaal een boeiend verhaal hebben die met elkaar verbonden zijn. Het boek had alleen een stuk korter gekund. 605 bladzijdes was echt te lang.
Wat een fijn, prettig, aangenaam, lief boek is dit. (Heb ik een synoniem gemist?) Ik ga deze vast nog honderd keer herlezen. Ik word er zo gelukkig van!
Namens Boekerij mocht ik De Eyckenhof van Jackie van Laren lezen. Dit is het eerste boek dat ik van Jackie van Laren lees, maar dit boek heeft mij wel nieuwsgierig gemaakt naar haar andere boeken.
De Eyckenhof is een behoorlijk dikke pil waarin veel verschillende personages en verhaallijnen voorbij komen. Het verhaal speelt zich voornamelijk af op het bungelowpark De Eyckenhof. Alles lijkt hier op dit moment tegen te zitten. De eigenaren, hun zoon en kleinzoon hebben allemaal een tegenslag en zijn zoekende hoe nu verder. Of het nu gaat over het beheren van het bungelowpark, over de liefde of over zelfontdekking, ze zijn allemaal zoekende. Wanneer architect Per op tonele verschijnt, die het kasteeltje wil opknappen, lijkt ook hij zoekende te zijn. Ook Charlie Blum komt voorbij in het verhaal. Zij erft een huisje op het bungelowpark van haar oom. Haar oom blijkt hier een tweede leven te hebben gehad en hier veel te hebben geschilderd. Al deze personages komen met elkaar samen in dit boek en ontdekken wat ze nodig hebben om hun leven weer op de rails te krijgen.
Het verhaal start met een proloog dat je meteen nieuwsgierig maakt naar de personages en de verhaallijn. Vervolgens wordt er een sprong van drie maanden vooruit in de tijd gemaakt. Het verhaal bouwt zich langzaam op en het blijft lang onbekend waar het verhaal naartoe werkt. Er wordt veel afgewisseld tussen de personages en langzaamaan leer je iedereen kennen. Je ontdekt wie de personages zijn, wat hun achtergrond is, waar ze mee worstelen en wie ze lief hebben. Alle personages zijn goed uitgewerkt en maken realistische gebeurtenissen mee. Je kunt niet anders dan de personages in je hart opsluiten, ze af en toe een schop onder de kont te willen geven of juist een dikke knuffel.
De schrijfstijl van Jackie van Laren is recht voor zijn raap. Het voelt haast alsof je onderdeel bent van het gesprek, alsof er tegen je wordt gesproken. Deze unieke manier van schrijven zorgt ervoor dat je je volledig kan verliezen in het boek. Wel duurt het lang voordat er wat meer vaart in het verhaal komt, de opbouw van de personages en de achtergronden hiervan nemen veel pagina's in beslag. Desalniettemin is dit op en top feelgood! Liefde, vriendschap, zelfontdekking, elkaar helpen, elkaar lief hebben, worstelingen wat betreft geaardheid en worstelingen wat betreft achtergrond van familie. Alle losse verhaallijnen vormen uiteindelijk één geheel en zorgen ervoor dat je met een zucht van voldoening het boek dichtslaat.
wat een toppertje is dit weer Niet alleen de gekende, vlotte schrijfstijl, maar ook heel wat gekende personages uit vorige boeken komen langs in dit boek Zo leuk dat alles netjes samen komt, dat een verhaal niet stopt, eens een boek uit is. het geeft direct weer zin om een aantal boeken te herlezen
Ik zou het graag 6 sterren geven. Wat weer een mooi, leuk, meeslepend verhaal. Je leest het zo weg. Geweldig om personages uit andere boeken ook weer tegen te komen. Zo bouwt Jackie een mooi netwerk. Ik hoop dat er nog veel boeken volgen.
In het begin moest ik er me even goed op concentreren voor ik mee was met alle personages. Maar eens je in het verhaal zit leest hij erg vlot. Je krijgt het verhaal van verschillende personen die je kan volgen en wie hun leven zich toevallig allemaal rond een bungalowpark afspeelt. Een serieuze Klepper met boven de 600 pagina’s maar ontspannende lectuur.
Het stond al lange tijd op mijn wensenlijst, een boek lezen van Jackie van Laren. Tot nu toe is het er nog altijd niet van gekomen. Toen op Instagram van uitgeverij Boekerij een oproep kwam voor een speciale blogtour voor boekenbloggers voor haar nieuwste boek, heb ik dan ook direct mijn kans gegrepen, die ik ook nog eens kreeg. Dank je wel. Het boek heeft een hele rustige, statige en enigszins romantische cover die toch uitnodigend is. Door de typografie roept het verhaal iets chique of deftigs over zich af. Ik heb hoge en goede verwachtingen. Het is in ieder geval een heerlijk dik boek, laat ik daar nu ook nog eens van houden.
Op bungalowpark De Eyckenhof, lopen die zaken niet helemaal op rolletjes. Of beter gezegd, alles lijkt tegen te zitten. Na het overlijden van de oude baron is het kasteeltje op het terrein in verval geraakt. Het gaat slecht met het inkomen van beheerdersrechtpaar Rosie en Henk van Marle en ze zich maken zich grote zorgen. Hun zoon Joost lijkt in Amsterdam met zijn werk als advocaat en in de liefde ook niet zijn geluk te vinden. Kleinzoon Aloys, is ondertussen met zichzelf aan het worstelen. Dan duikt architect en erfgenaam Per Quin Rosendahl op. Zijn komst brengt een hoop verandering met zich mee. Ook Charlie Blum komt op de Eyckenhof terecht als ze het zomerhuisje erft van haar oom, een bekende kunstschilder. Charlie ontdekt al snel dat haar oom hier een tweede leven op na hield, met een grote liefde die zijn grote inspiratiebron was. Deze ontdekking zet Charlie ook aan het denken over haar eigen relatie. Is haar vriend wel de ware? Wordt het niet eens tijd dat ze eerlijk wordt naar zichzelf en de rest van de wereld? Op De Eyckenhof vinden Charlie, Per, Joost en Aloys allemaal iets wat ze niet verwacht hadden, een gevoel van thuishoren, familie en zelfs liefde...
Wat een heerlijk levendige, vlotte en vrij luchtige schrijfstijl heeft Jackie van Laren. Zonder moeite werd ik meegenomen in dit bijzondere, rijke en originele verhaal. In het begin duizelde me het wel wat van de hoeveelheid aan verschillende personages, maar al snel kreeg ieder personage zijn diepgang en werden ze uniek en goed neergezet. Wat ik enorm kan waarderen is dat Jackie van Laren heeft gekozen voor een hele diverse, verschillende en realistische personages. Die zeker met haar levendige dialogen het verhaal echt tot leven brengen.
In het begin lijkt het verhaal te bestaan uit veel verschillende verhaallijnen van verschillende personages die op enige wijze betrekking hebben tot landgoed De Eyckenhoff. Naarmate de verhaallijnen vorderen hebben ze ondanks hun eigen verhaal, met diepgang, ook overlap met elkaar. Ik vind het bijzonder sterk dat Jackie van Laren thema's als geaardheid, het accepteren van een gestelde diagnose, huiselijk geweld, rouw, geld en financiële zorgen, vreemdgaan maar ook liefde, familie en vriendschap allemaal op een prachtige wijze in een sterke verhaallijn heeft weten te bundelen.
Door de verschillende verhaallijnen die allemaal met elkaar verbonden zijn wordt het een breed verhaal, maar ook een verhaal dat je moeilijk los kan laten. Jackie van Laren eindigt vaak een stuk van een personage met een mini cliffhanger alvorens door te gaan op de verhaallijn van een ander personage. Dit houdt de spanning en de nieuwsgierigheid hoog. Het verhaal kent door de samenloop van de verhaallijnen en personages een mooi en goed einde.
De Eyckenhof is een mooi, goed en origineel verhaal. Ik heb enorm genoten van de rijke, diepgaande verhaallijnen van de meerdere personages die je in het verhaal volgt. De personages zijn goed uitgediept, divers en op sterke wijze neergezet. Daarbij zorgt de vlotte, levendige en vrij luchtige schrijfstijl van Jackie van Laren ervoor dat het verhaal enorm lekker en fijn leest. Het is mooi hoe de verschillende verhaallijnen tegen het einde mooi hun overlap vinden en een krachtig, sterk en goed einde vormen. Ik ga in de toekomst zeker meer van Jackie van Laren lezen.
In deze standalone neemt van Laren ons mee naar het bungalowpark De Eyckenhof. Deze bungalow wordt gerund door een ouder echtpaar dat alleen maar alle goeds willen voor de mensen die ze in hun ‘roedel’ opnemen. Henk en Rosie van Marle merken echter wel dat het niet meer is zoals het altijd geweest is en ze beginnen langzaam te vrezen voor hun pensioen. Hun zoon Joost heeft een leven opgebouwd in Amsterdam na het halen van zijn opleiding maar vindt echter geen voldoening uit zijn werk als advocaat en in zijn huidige relatie. Hun kleinzoon Aloys worstelt in stilte met de liefde.
Na het overlijden van de baron wordt er gezocht naar een afstammeling die deze erfernis mag gaan dragen. Een titel en een kasteel. Per Quinn Rosendahl is deze man. In het begin trekt hij hier niet zo aan. Maar wanneer hij dan meer tijd op het bungalowpark en bij familie van Marle doorbrengt gaat hij ook de liefde voelen voor het kasteel.
Charlie Blum wordt van de een op de andere dag eigenaresse van een zomerhuisje op De Eyckenhof. Haar oom is overleden maar dit was de plaats waar hij zich terug trok en vaak hele periodes doorbracht. Echter wist zij hier niets vanaf. Maar vanaf het moment dat ze een voet over de drempel zet voelt ze zich thuis. En ook door Rosie en Henk wordt ze met open armen ontvangen. Charlie komt er na de dood van haar oom achter dat hij een beroemde kunstschilder was en zij vindt veel schilderijen die nog nooit door iemand gezien zijn. Charlie zit ook in een relatie, zij is samen met wannabe-ster Sander. Vanaf het begin heb ik me groen en geel geïrriteerd aan dit personage, maar het zorgt er wel voor dat Charlie uiteindelijk voor zichzelf durft op te komen en stappen durft te zetten.
Echter zijn mij wel wat foutjes opgevallen die niet gehoeven hadden, deze heb ik dan ook doorgegeven aan de uitgeverij.
In deze roman vinden Charlie, Per, Joost en Aloys iets wat ze niet verwacht hadden. Ieder krijgt zijn eigen ‘cadeautje’ en dat maakt dat ik van begin tot eind genoten heb van deze dikke pil. De schrijfstijl van van Laren is voor mij niet onbekend en dat maakte dat ik met een rotgang voor dit boek ging.
Van Laren weet heel goed emoties te benoemen van haar personages.
Dat heeft hij nog nooit zo gehad bij een ander mens; hij weet niet wat hij ervan moet denken en het verontrust hem en vervult hem met vreugde in gelijke mate. De zinnen die ze haar personages laat uitspreken weten mij vaak tot nadenken te zetten.
‘Alle woorden zijn raar, als je er te lang over nadenkt,’ zegt hij. ‘Ik zal het je nog sterker vertellen: alles is raar als je er te lang over nadenkt. Je moet er ook niet te kort over nadenken, want dan ben je roekeloos bezig. De kunst is om ergens precies lang genoeg over na te denken.’ Het bevat humor, vriendschappen en liefde. Ook wel een beetje strijd en dat maakt dat de eenheid van de roedel nog dichter wordt. En Rosie, als vrouw die bovenaan staat, zij doorziet alles en iedereen. Zij liet mij een beetje denken aan mijn eigen oma. En dat maakt dat ik dit personage omarmt heb.
Rosie en Henk zijn de beheerders van bungalowpark De Eyckenhof. Sinds de oude baron overleden is staat het kasteeltje – dat ook bij het domein hoort – in verval. Ook de onkosten van het park lopen op, zodat er nog maar weinig overblijft voor hun pensioen. Maar als Per op het toneel verschijnt als erfgenaam van het kasteeltje en wat erbij hoort, komt er licht aan het einde van de tunnel. Per is architect en met zijn erfenis besluit hij het kasteeltje op te knappen.
Charlie is niet happy in haar relatie met vriend Sander. Na het overlijden van haar beide ouders – nu een jaar geleden – krijgt ze nog maar weinig begrip, laat staan steun, van hem. Als haar oom Ben komt te overlijden blijkt die een aardig spaarpotje te hebben en nog meer verborgen verrassingen. Ze valt dan ook van de ene verbazing in de andere als ze oom Ben zijn begrafenis regelt. Hij blijkt zelfs een huisje te hebben op één of ander bungalowpark…
Het staat op de achterflap, maar het is waar. Een boek van Jackie van Laren voelt altijd een beetje als thuiskomen. Bijna 600 pagina’s in een voor haar kenmerkende schrijfstijl waar je doorheen raast.
Door haar beeldend schrijven waan je je in no-time op de set. Met andere woorden; je zit in het verhaal! De personages zijn goed uitgewerkt en er is een duidelijk onderscheidt tussen the good and the bad. Hoewel er sprake is van verschillende verhaallijnen laat Van Laren die mooi synchroon lopen. De schrijfstijl is vlot, eenvoudig en rechtuit. Het verhaal heeft diepgang en is authentiek.
Zoals het een goede feelgood betaamd is ook De Eyckenhof redelijk voorspelbaar, doorspekt met vriendschap, liefde, liefdesperikelen, maar vooral er zijn voor elkaar. Haar personages zijn van vlees en bloed. Je sluit Charlie, Rosie, Per en de anderen zo in je hart. Bovendien weet zij in deze feelgood ook enkele maatschappelijke issues te verwerken als rouwen, financiële kommer, kanker, ….
Hoewel dit boek een standalone is vond ik de terugkeer van enkele bekende gezichten uit de seizoenenreeks erg leuk en verrassend. Met de lange winteravonden voor de deur is De Eyckenhof zeker een aanrader voor ettelijke avonden en uurtjes leesplezier!
De Eyckenhof is een kleinschalig bungalowpark midden in het groen. Maar naast de pracht van het park is er ook heel wat werk dat nodig verzet moet worden. Maar de financiën van de beheerders Rosie en Henk laat dit jammer genoeg niet toe.
Tot plots architect Per opduikt. Hij neemt de grote kosten op zich en begint meteen aan het renoveren van het kasteeltje op het terrein van het bungalowpark. Als kersverse baron trekt hij zich het lot van het bungalowpark sterk aan en doet hij er alles aan om het park zijn gloriejaren terug te brengen.
Ook Charlie komt onverwacht terecht in een huisje van het bungalowpark. Nadat haar oom Benno overleed, liet hij alles na aan Charlie, zo ook een huisje op De Eyckenhof. Maar naast een schamel onderkomen, brengt De Eyckenhof Charlie meer dan dat ze ooit verwacht had.
Joehoe! Een nieuwe Jackie van Laren! Dat is altijd weer fijn nieuws 😉 De Eyckenhof is wederom een typische Jackie van Laren. Haar schrijfstijl pik je er zo tussenuit. Ik hou wel van wat herkenbaarheid.
En herkenbaarheid is iets dat vaker terugkomt in De Eyckenhof. Personages Sylvie en Freek uit de Onder de bomen-serie en het voltallige personeel van De Grote Vis uit de Eilandliefde-serie komen enkele keren terug in dit nieuwe verhaal.
Maar uiteraard zijn er ook weer tal van nieuwe personages. Naast Per en Charlie, (die voor mij naar voren komen als hoofdpersonage) zijn er ook nog Rosie, Henk, Joost en Aloys die een belangrijke rol spelen in De Eyckenhof. De personages komen afwisselend aan bod en hebben telkens op één of andere manier een connectie met elkaar. Naarmate het verhaal vordert komt dit allemaal wel wat meer samen.
Anders bij De Eyckenhof is wel de opbouw. Deze ging langzamer dan ik van Jackie van Laren gewend ben. Op een bepaald moment dacht ik zelfs: 'Waar gaat dit verhaal nu heen?' Maar dat gevoel verdween verder in het verhaal helemaal.
Wederom erg genoten van de no- nonsense schrijfstijl van Jackie van Laren. Lekker recht door zee, eenvoudig, vlot en aangenaam. Meer moet dat gewoon soms niet zijn. Verstand op nul en simpelweg genieten van De Eyckenhof.
Prima boek dat je qua dikte niet zomaar tussendoor leest. Mooi dat autisme en verliefd worden op hetzelfde geslacht een plek heeft binnen het verhaal. Het is een kabbelend verhaal over verschillende personen binnen landgoed de Eyckenhof. Het doet me ook aan de boeken van Erica James denken.
Een paar dingen vielen me tegen. Zo gaat Charlie naar een confrontatie en in de schrijver springt ineens naar het moment erna en blikt op de confrontatie terug. Ik had dit moment liever chronologisch voorgeschoteld gekregen. Verder gaat het verhaal over meerdere stellen, wat natuurlijk prima is. Alleen opvallend dat bij meerdere stellen de helft nog in een andere relatie zit. De situaties zijn anders, maar wat mij betreft is het teveel van hetzelfde. En wat me ook tegenviel is dat als één van de personages aangeeft dat zijn werk als ethische hacker niet bekend mag zijn, dat zoveel mensen er toch van af mogen weten. Dat vond ik niet geloofwaardig. En ver van te voren was me al duidelijk dat de talenten van verschillende personages nodig zou zijn voor een ander. Daardoor was het eind-goed-al-goed einde niet echt verrassend.
Afijn, het is een leuk boek om te lezen. Ik heb plezier gehad met het lezen, ondanks de bovengenoemde punten.
Gelezen via KoboPlus, afgewisseld met het fysieke boek.
Een lekkere dikke pil van Jackie van Laren. Ik ben fan van haar sinds de Q-serie, maar wat mij betreft heeft ze het niveau van haar debuutserie sindsdien niet meer gehaald. De eiland-reeks en onder de bomen-serie waren leuk, maar kenden een hoog ‘Kleine Huis op de Prairie-gehalte’. Ik bedoel daarmee dat Van Laren veel pragmatische en opgeruimde karakters schetst in haar boeken, er wel wat problemen oppoppen in de verhaallijnen, maar die problemen ook vrij snel weer worden opgelost, zonder al te veel restschade. Weinig diepgang dus, terwijl ze best omvangrijke romans schrijft.
Helaas heeft ook ‘De Eyckenhof’ datzelfde ‘Kleine Huis op de Prairie-gehalte’. Er zijn veel verhaallijnen en een aantal personage uit andere boeken van Van Laren spelen een bijrol, wat wel maakt dat het vlot leest. Maar de verhaallijnen zijn weinig verrassend of diepgaand, waardoor het boek toch op het niveau chicklit blijft hangen. Ook het ‘technische’ plot is niet erg geloofwaardig. Is niet erg, maar iets meer gelaagdheid zou het niveau ontzettend opkrikken.
Wat een leuk verhaal waarin ik personages uit andere boeken van Jackie tegenkwam. Als eerste dacht ik Freek, dat is toch die man uit de Onder de bomen serie? En Rory, die ken ik toch ook? Toen ik eenmaal las over de tekening van een huisje dat ze op een van de Waddeneilanden gingen bekijken was er helemaal veel herkenning van de mensen uit de Eilandenserie. Leuk Jackie, ik heb ervan genoten!
Dit boek is net een romantische comedy in boekvorm: het leest weg als een trein, je wordt er heel blij en vrolijk van, maar verwacht geen literatuur. Vanaf het begin is het al duidelijk welke verhaallijnen bij elkaar gaan lopen. Desalniettemin van genoten!
Wilde halverwege al 5 sterren geven, zo'n heerlijk verhaal is het. Die 5 sterren heeft ie gehouden tot het einde. Heerlijk dat er gebeurt met de karakters waarvan ik hoop dat er gebeurt.