What do you think?
Rate this book
Dromen van Cocagne
Middeleeuwse fantasieën over het volmaakte leven.
545 pages, Paperback
First published January 1, 1997
3 people are currently reading
124 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
May 9, 2023
Whole battles, abductions, sieges, hunting parties, and shipwrecks were portrayed in, through, between, and with the help of food. A special form of table humor consisted in rendering the ingredients unrecognizable, masking tastes, and molding meat to look like fish, fish like fowl, and fowl like meat. Surprise courses and disguised dishes were among the high points of aristocratic dining pleasure. What could be more fun than a rabbit made of dough, especially when a hungry knight bit into it? Serving up a giant egg made of a pig’s bladder could also do a lot to raise the guests’ spirits.
Dreaming of paradise on earth is of all times and regions. In this book the Dutch medievalist Herman Pleij evocatively conveys which form these dream images took in the Low Countries during the late Middle Ages in tales on the legendary Cockaigne as the imaginary dreamland with an abundance of delights, dipped in eternal laziness. By analysing three Middle Dutch literary texts and artwork from the late Middle Ages, Pleij illustrates the socio-cultural functions of these stories and probes their origins. Cockaigne is an outlet for the permanent fear of hunger, a compensation for the daily struggle for existence. Cockaigne is also a literature of lies, a 'parade of anti-models'. While some tighter editing would not have been out of place for this amply detailed and illustrated study, I still enjoyed devouring it.
The book was originally published in Dutch in 1997 and was translated into English in 2001.
(Pieter Bruegel the Elder, The land of Cockaigne, 1567)
Verrassingsgerechten en vermomd eten behoorden tot de hoogtepunten van het adellijke tafelgenot. Wat was er leuker dan een konijn van deeg, zeker als een hongerige ridder daarin beet? Ook het koken van een reuzenei dat gemaakt was van een varkensblaas kon de stemming er danig in brengen.
Dromen over het paradijs op aarde is van alle tijden en streken. Welke vorm die droombeelden in de Lage Landen tijdens de late Middeleeuwen aannamen, vertelt Herman Pleij in dit boek. Het gaat over ‘droomlanden met een overvloed aan lekkernijen, gedompeld in eeuwig geluier’. Aan de hand van drie Middelnederlandse literaire teksten en de contemporaine schilderkunst illustreert Pleij de sociaal-culturele functies van deze verhalen en peilt naar de herkomst ervan. Cocagne is een uitlaatklep voor de permanente angst voor honger, een compensatie voor de dagelijkse strijd om het bestaan. Cocagne is ook leugenliteratuur, een ‘parade van antimodellen’. Een strakkere redactie had deze studie weliswaar niet misstaan, maar ik heb ze toch met veel plezier verslonden.
Het boek verscheen in 1997 in het Nederlands als Dromen van Cocagne en werd in 2001 in het Engels vertaald als Dreaming of Cockaigne: Medieval Fantasies of the Perfect Life.
Dreaming of paradise on earth is of all times and regions. In this book the Dutch medievalist Herman Pleij evocatively conveys which form these dream images took in the Low Countries during the late Middle Ages in tales on the legendary Cockaigne as the imaginary dreamland with an abundance of delights, dipped in eternal laziness. By analysing three Middle Dutch literary texts and artwork from the late Middle Ages, Pleij illustrates the socio-cultural functions of these stories and probes their origins. Cockaigne is an outlet for the permanent fear of hunger, a compensation for the daily struggle for existence. Cockaigne is also a literature of lies, a 'parade of anti-models'. While some tighter editing would not have been out of place for this amply detailed and illustrated study, I still enjoyed devouring it.
The book was originally published in Dutch in 1997 and was translated into English in 2001.
(Pieter Bruegel the Elder, The land of Cockaigne, 1567)
Verrassingsgerechten en vermomd eten behoorden tot de hoogtepunten van het adellijke tafelgenot. Wat was er leuker dan een konijn van deeg, zeker als een hongerige ridder daarin beet? Ook het koken van een reuzenei dat gemaakt was van een varkensblaas kon de stemming er danig in brengen.
Dromen over het paradijs op aarde is van alle tijden en streken. Welke vorm die droombeelden in de Lage Landen tijdens de late Middeleeuwen aannamen, vertelt Herman Pleij in dit boek. Het gaat over ‘droomlanden met een overvloed aan lekkernijen, gedompeld in eeuwig geluier’. Aan de hand van drie Middelnederlandse literaire teksten en de contemporaine schilderkunst illustreert Pleij de sociaal-culturele functies van deze verhalen en peilt naar de herkomst ervan. Cocagne is een uitlaatklep voor de permanente angst voor honger, een compensatie voor de dagelijkse strijd om het bestaan. Cocagne is ook leugenliteratuur, een ‘parade van antimodellen’. Een strakkere redactie had deze studie weliswaar niet misstaan, maar ik heb ze toch met veel plezier verslonden.
Het boek verscheen in 1997 in het Nederlands als Dromen van Cocagne en werd in 2001 in het Engels vertaald als Dreaming of Cockaigne: Medieval Fantasies of the Perfect Life.
March 15, 2024
Een middeleeuwen-klassieker die voor mij plat op z'n gezicht viel. Op basis van (maar) 3 teksten over Cocagne probeert Pleij een hele analyse over droomfantasieën, paradijsverbeelding of reisverhalen te maken. De manier waarop hij dat doet is vooral door (heel) losse associaties te maken naar vaak dezelfde middeleeuwse teksten, maar zonder een concreet resultaat of "punt" dat hij maakt. Soms zijn die associaties interessant (bv. monnik Brandaan), meestal zijn ze voor mij puur suggestief of vergezocht.
Bijna 500 pagina's aan probeersels en hersenspinsels is echt niet aangenaam om te lezen, zeker in een academisch taaltje dat ik beu was na p. 30. Nog een minpuntje voor de bladspiegel die ook niet erg uitnodigend is: een muur van kleine letters, weinig witruimte en veel te lange zinnen.
2 maand geploeterd en blij dat ik er klaar mee ben
Bijna 500 pagina's aan probeersels en hersenspinsels is echt niet aangenaam om te lezen, zeker in een academisch taaltje dat ik beu was na p. 30. Nog een minpuntje voor de bladspiegel die ook niet erg uitnodigend is: een muur van kleine letters, weinig witruimte en veel te lange zinnen.
2 maand geploeterd en blij dat ik er klaar mee ben
February 10, 2021
A fascinating exploration of the legend of Cockaigne through various perspectives: historical, linguistic, psychological, religious, and last but not least—culinary :)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews