Filosofische decamerone

by Emiliano Acosta

Filosofische Decamerone is een soort vakantie in en voor de filosofie: tien dagen volledig gewijd aan de geschiedenis van de filosofie. Elk hoofdstuk is één dag in deze tiendaagse filosofische beleving. Anders dan in Boccaccio’s Decamerone wordt er maar één filosoof per dag besproken aan de hand van een van zijn of haar teksten. Filosofische Decamerone is geschreven vanuit de overtuiging dat de omgang met het verleden van de filosofie alleen de vorm kan aannemen van een selectieve reis die niets wil bewijzen maar alleen met een aantal voorbeelden wil tonen wat de filosofie in haar constitutieve diversiteit is geweest.


Het parcours door de geschiedenis van de wijsbegeerte begint in het Griekenland van de vijfde eeuw voor Christus met Heraclitus en eindigt in het hedendaagse Spanje met Preciado. De weg door tijd en ruimte naar Spanje loopt echter niet rechtstreeks. Van Efeze naar het Athene van Plato en Aristoteles. Dan terug naar het Oosten, naar het Bagdad van Al-Farabi. En van daaruit naar Königsberg en Berlijn en de verlichting van Kant. Na hem zijn Wollstonecraft en Londen aan de beurt, opnieuw over de verlichting maar dit keer na de Franse Revolutie. Via het Jena van Fichte arriveert dit boek in het Parijs van de Beauvoir, om dan even terug naar Duitsland te keren voor een bezoek aan Heideggers Zwarte Woud. Na Heidegger ligt alles klaar voor de laatste reisdag, waarop Preciado’s thesis van de farmacopornografische era wordt besproken.

Genres: Psychology

200 pages, Paperback

Published March 16, 2023

About the author

Emiliano Acosta is hoofddocent wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit Brussel, gastdocent aan de Universiteit Gent en de Università di Catania en alumnus van de Jonge Academie van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. Hij is auteur van Schiller versus Fichte (2011) en Plato lezen (2020).

Reviews

[Whydoucare · Rating 3 out of 5]

I didn't want to know what day 10 said

[Felix · Rating 4 out of 5]

Acosta de geitelijkste

[Maxim Vandaele · Rating 3 out of 5]

Filosofische decamerone is een unieke bespreking van tien heel verschillende filosofen uit de geschiedenis van de filosofie van de oudheid tot vandaag: Heraclitus, Plato, Aristoteles, Al-Farabi, Kant, Wollstonecraft, Fichte, de Beauvoir, Heidegger en Preciado.

Emiliano Acosta's schrijfstijl is uitdagend maar tegelijk speels en luchtig, waardoor ik dit boek met veel plezier in slechts enkele dagen tijd uitlas. Ik vond de bespreking van Preciado het interessantst omdat hier een uniek (en onbedoeld hilarisch) perspectief op de hedendaagse samenleving besproken wordt.

Dit boek wordt momenteel gebruikt als lectuur voor het filosofievak in de bachelor Psychologie aan de UGent. Door het eerder moeilijke niveau van de tekst vrees ik dat het boek misschien niet zoveel zal bijdragen aan enthousiasme voor filosofie onder de psychologen in spe. Toch is het een verfrissend boek in zijn soort, omdat het geen saaie klassieke historische opsomming is van filosofen, maar een unieke selectie denkers en perspectieven.

Alleen jammer dat er in dit boek nauwelijks aandacht is voor filosofie als manier van leven, voor de praktische gevolgen die filosofie voor iemands dagelijks leven kan hebben. Ook is er een soort van logocentrische en fysicalistische ondertoon die ik niet apprecieer. Elk soort bewustzijn dat voorbij de taal gaat is voor Acosta niets meer dan een wensdroom:

Is het niet zo dat wat we daar projecteren een voorbeeld is van het verloren paradijs waarvan we constant aan het dromen zijn? [...] Het gaat dus, zoals iedere keer dat we van onszelf proberen te vluchten, over die onmenselijke weide van eeuwige vrede waarin er geen taal is en er bijgevolg ook geen politiek en geen conflicten zijn. (p. 69-70)

Intuïtief kan men nochtans voelen, geloof ik, dat we in ons dagelijks leven op verschillende manieren - het aanschouwen van de natuur, intens genot, meditatie enzovoort - makkelijk in contact kunnen komen met een realiteit die oneindig veel groter en mooier is dan de taal en het verstand. Anders gezegd: voorbij de taal communiceren we met God.

Ondanks deze kritieken zou ik een volgend boek van Acosta meteen aanschaffen, alleen al vanwege zijn aangename en kritische schrijfstijl en de boeiende vragen die zijn teksten stellen.

[ayisha ☆ · Rating 2 out of 5]

2,5/5

Not my cup of tea

[sarah · Rating 1 out of 5]

did not enjoy it but was very educational

[finn hessels · Rating 5 out of 5]

love you emiliano