Sunny Spells

by Jean-Jacques Sempé

In Sunny Spells , Jean-Jacques Sempé explores a wide range of topics, from troubled relationships and existential crises to office politics and doping scandals in the literary world. His cast of characters includes pious churchgoers, amateur painters and lovelorn palaeontologists, as well as psychiatrists, actors and football supporters. Sempé’s inimitable drawings and watercolours, accompanied by perfectly judged deadpan captions, are fresh, engaging and funny, and will be appreciated by cartoon connoisseurs and Francophiles as well as the general public.

Genres: Comics, Fiction

104 pages, Hardcover

First published January 1, 1999

About the author

Français:
À 17 ans, Sempé roule à bicyclette pour un courtier en vins. En 1960, il démarre avec René Goscinny l'aventure du petit Nicolas, dressant une inoubliable galerie de portraits d' "affreux jojos qui tapissent depuis notre imaginaire" (dixit Goscinny). Son humour fin, subtil et allusif allié à un formidable sens du dérisoire caractérisent toute son ouvre. Sa plume traduit sa vision tendrement ironique de nos travers et des travers du monde. Aujourd'hui, Sempé est l'auteur d'une trentaine d'albums. En 1988, il a illustré Catherine Certitude, de Patrick Modiano. Il dessine régulièrement pour L'Express, Télérama, le New Yorker et expose ses dessins et ses aquarelles à Munich, New York, Londres ou Salzburg, où il rencontre toujours un très vif succès.

English:
Jean-Jacques Sempé, usually known as Sempé (French: [sɑ̃pe]), is a French cartoonist. He is known for the series of children's books he created with René Goscinny, Le petit Nicolas, and also for his poster-like illustrations, usually drawn from a distant or high viewpoint depicting detailed countrysides or cities.

Reviews

[پگاه]

تو دو مرحله اتفاق افتاد. اولش به خودم گفتم:« من خاطراتم رو دارم.اونا مال منه و هیچکس نمی‌تونه ازم بگیردشون.» و بعد کنجکاو شدم بدون که،«با این وجود، کی ممکنه اونا رو بخواد؟»


واقعا ایده‌ش معرکه بود. این که بین یه‌عالم آدم تو یه جا، بری ببینی که یکی داره به بغل‌دستی‌ش چی می‌گه :]

[معصومه توکلی]

راستش دیشب مصمّم بودم بهش پنج بدهم. به خاطر نقّاشی‌هاش و همین‌طور به خاطر بعضی ایده‌هاش!
امّا الان دارم فکر می‌کنم که چهارتا خوب است! تا بدین ترتیب به سامپه این فرصت را داده باشم که در بعدی‌ها حتّی از این بهتر و درخشان‌تر ظاهر شود... :)
پ.ن. با تشکّر فراوان از مژگان عزیز و هم‌چنین از پیک مهربان! :*

[Arghavan]

دو تا صفحه‌ی فوق‌العاده داشت.
اوّلی؛ یه کلیسای عظیم تیره با درخت‌های انبوهِ بلند تیره اطراف‌ش، با یه درِ خیلی بلندِ سیاه که ل‍اش باز شده و یه پیرزن [بچّه؟] با نیشِ باز از توش به داخلِ کلیسا نگاه می‌کنه. ابعادِ پیرزن/بچّه‌هه یک‌هزارمِ درِ سیاهِ بلند ه. گوشه‌ی تصویر هم یه دوچرخه‌س، در همون ابعادِ پیرزن/بچّه‌هه. و کپشن‌ش این ه: «دوچرخه‌مو پیدا کردم!» [ص 17]
دوّمی؛ یه تظاهراتِ خیلی بزرگ و پل‍اکاردهای عظیمِ «مالیات‌ها را کم کنید» و «اصل‍احات» و «آزادی» و امثاله؛ و گوشه‌ی تصویر، آقای کل‍اه‌به‌سرِ «:|»طوری که تابلویی که دست‌ش گرفته، روش نوشته «من کل‍اً احساس خوبی ندارم». [ص 37]

عاشقِ عاشقِ عاشقِ این دو تا شدم من.

+ یه کپشن عالی: «تو هم این حس رو داشتی؟ هروقت عبارت «علیه امنیت ملّی» رو می‌خونم یه لرزش مطبوعی روی ستون‌فقرات‌م احساس می‌کنم.» 8->

[Rana Heshmati]

خیلی "عالی" نبود آنطور که انتظار داشتم ازش...!
ولی نقاشی هایش....8->>>>>> عالی اند. فوق العاده بودند...
پس، سه ستاره برای متنش، و یک ستاره هم برای نقاشی هاش(به تقلید از خانم توکلی :دی) ء

[Abtin]

ترجمه بدی دارد.

[Mohsen Rajabi]

این یکی به نظرم خوب بود. هم خنده دار است هم تفکربرانگیز! همان چیزی که از سامپه انتظار داشتم.

[Mark]

Chef's kiss.

[Wellington]

This hardly counts as book if you are just measuring by time spent reading the book (maybe 5-10 minutes?). However, it's still worth a peek because the guy can make you laugh and or smile with a whimsical drawing and an idle thought.

[June]

I just simply love the drawings of Sempe. It always brings a smile to my face. All the little details that may appear sooooo simple but yet so significant. His observation is amazing!

[Megan]

I liked Mixed Messages a lot better.

[Yanah]

mnml at its best <3