Powieść Karola Bunscha należąca do cyklu Powieści Piastowskie, druga część powieści Imiennik (pierwszą stanowi Śladem Pradziada).
Opowiada o ostatnich latach panowania Bolesława II, gdy był on u szczytu swej potęgi – większej od cesarskiej, zdolnej nadawać trony. Opowiada o koronacji Bolesława na króla, o zaangażowaniu militarnym na Rusi, Węgrzech, w Czechach jak i o buncie, który zniweczył jego dorobek i poddał kraj w obcą zależność. Przybliża również historię konfliktu Bolesława z biskupem krakowskim Stanisławem i jego wpływ na obalenie króla.
Audiobook. Tym razem Bunsch skupił się na bohaterach, a kronikarski styl zszedł na drugi plan. I bardzo dobrze, zwłaszcza że losy Bolesława Śmiałego zasługują na dobrą narrację.
Z zaskoczeniem przyjąłem fakt, że Bunsch postanowił pocieniować konflikt Bolesława z biskupem Stanisławem ze Szczepanowa. Wcześniej wyraźnie czynił podziały na dobrych i złych. A i ja sympatię, mimo wad króla, jednoznacznie po jego stronie sytuowałem. Za sprawą dywagacji przedwojennych historyków (za pośrednictwem Waldemara Łysiaka pierwszy raz się z nimi zetknąłem lata temu), którzy uważali, że biskup został ukarany prawidłowo za spiskowanie z Czechami i cesarzem, kiedy Bolesław wspierał papieża w sporze o inwestyturę. Ale to tylko dywagacje, choć dobrze uzasadnione. Źródeł brak.
Wracając do książki, Bunsch wprowadził kilku ciekawych bohaterów. Przede wszystkim Nawoja. Żal byłoby, gdyby nie miał wrócić w kolejnych. Słucha się nadal znakomicie.