De mensen thuis

by Thomas Rosenboom

De bundel die bestaat uit drie verwante verhalen, zijn de kiemen van Rosenbooms schrijftalent en is zijn thematiek al volop aanwezig. Het gaat over een twaalfjarig dromerig jongetje, over de nare, soms fatale gevolgen die goede bedoelingen kunnen krijgen. De gestaag oplopende spanning grijpt de lezer uiteindelijk bij de keel en laat niet meer los.

Genres: Dutch Literature, Roman

138 pages, Hardcover

First published January 1, 1983

About the author

Thomas Rosenboom is a Dutch writer of novels and short stories,. He studied Psychology for 3 years, did not finish but switched to studying Dutch in Amsterdam. His first book was published in 1983 and contains 3 short stories. He's the only writer to have won the Libris Literatuur Prijs twice (for Gewassen Vlees in 1995 and for Publieke Werken in 2000).

Reviews

[Richard Summerbell]

This eclectic collection of stories probably shouldn't be in the first ten literary books read by someone learning Dutch as a second language, but its use of old-fashioned literary language and a replete vocabulary is a rewarding challenge if you don't mind a lot of look-ups. I was finishing off the final story on a flight from Amsterdam to Toronto on KLM and, cut off from internet searching, I asked my Dutch flight attendant if she knew what "doodgemoedereerd" meant. It wasn't in the dictionary I had on my phone. She commented that it was old-fashioned and that she had no idea what it meant. She asked another flight attendant, who also drew a blank. It means 'cool as a cucumber' or 'unfazed,' I now know, adjectivally 'coolly.' So even the geboren en getogen Nederlander might need to look up a thing or two in this book.

These stories were published in 1983, and they now seem to me to be ahead of their time despite the throwback diction. The boy-protagonist of the three short stories here is extremely bright but adrift in terms of social skills, even though he seems to understand his human-to-human responsibilities intellectually. These days, any new review would surely contain the word 'neurodivergent' and readers would wonder what his diagnosis should be, other than 'budding genius' and 'flat-footed geek.' Moreover, the last story 'De Buitenproef' ('The Hazing') has him sexually coming of age, in terms of erotic reverie, during a caning from an old woman, even though his mind is on the same-age schoolgirl that he's become fascinated with. This and a connected incident later make you wonder if he's a budding vulnerabilist, a hetero S&M type of guy, which would again be a not-so-traditional literary topic. It's all interesting and enticingly written, but the protagonist is ultimately a youth who leaves you with the heebie-jeebies, not so much because of this sexual moment I've just described, but because he doesn't seem to quite get interpersonal solidarity and real caring for anyone. A great illustration of how intelligence and the ability to do well by your fellow humans may not line up, even in people who have no intrinsic malevolence.

[Gerko · Rating 4 out of 5]

Heerlijk ongemakkelijk, exemplarisch verwoord in deze passage waarin een boze, oude vrouw de protagonist al dan niet onbedoeld tot een (eerste?) hoogtepunt slaat met haar wandelstok:

'Mijn ogen werden warm en vochtig, de leden wogen zwaarder en zwaarder... Ik deed ze open en dicht, maar dit maakte al geen verschil meer: ik zag alleen nog maar vlekken en tuimelende vuurbollen. Deze zalige ervaring wekte mij op maar maakte mij ook traag en loom, en onvast... Alles was anders... O, dat het maar nooit meer ophield , dat het altijd zo kon blijven... Of nee: dat het nog veel fijner zou worden, honderdmaal fijner, dat kon ook, het kon allemaal! Van genot wist ik nog haast niets, maar ik hield nu al alles voor mogelijk!'

[Gerard · Rating 3 out of 5]

Hoewel de verhalen in 1983 zijn uitgegeven lijkt het wel alsof ze voor de Tweede Wereldoorlog geschreven zijn. Zowel de gebruikte woorden als de zinsconstructies zijn vrij archaïsch van aard.
Desalniettemin zijn het toch best wel vermakelijke verhalen, als je eenmaal aan de taal van Thomas Rosenboom bent gewend.

[Rene Ijzermans · Rating 2 out of 5]

Dit boekje valt toch wel in het niet nadat je eerder zijn weergaloze "Publieke werken" hebt gelezen. Vond ik het archaïsch taalgebruik toen prachtig, in dit werkje stoorde het me, kwam ik er maar niet in.

[Kim · Rating 1 out of 5]

Ik heb alleen "de buitenproef" gelezen, maar het was een vaag verhaal