Χάρτινες ζωές

by Πέρσα Κουμούτση, Persa Koumoutsi

Στάθηκε στο πεζοδρόμιο, σαν μικρό και αναποφάσιστο παιδί. Κάτι σαν νεύμα –ή μήπως κίνηση αχνή, αμυδρή, σχεδόν ανεπαίσθητη;- έσυρε τη ματιά της στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ρίχνοντας το βλέμμα εκεί όπου αυτή η αίσθηση την καλούσε, είδε τις τέσσερις γυναίκες της ζωής της. Στέκονταν ασάλευτες στο πεζοδρόμιο, η μία δίπλα στην άλλη. Η γιαγιά της, η γριά Ευσταθία, η μάνα της και τέλος η κόρη της, η Βικτωρία. Και το παράδοξο ήταν ότι καμία δεν την επέπληξε για την παράτολμη απόφασή της... Μόνο της χαμογέλασαν ενθαρρυντικά – ακόμα και η κόρη της.

Η Ανθή, μεγαλώνοντας στον ίσκιο της Μαριάνθης, στοιχειωμένη από την απουσία της νικημένης πια και αιχμάλωτης των περιστάσεων Βικτωρίας, θα ακολουθήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Καταπιέζοντας τα συναισθήματά της, θα παίξει ρόλους που δεν μπορεί να υποστηρίξει, θα ζει και δε θα ζει ταυτόχρονα. Αντιμέτωπη με την αλήθεια αλλά και τις επιλογές των γυναικών της γενιάς της, όλων των γυναικών, έχοντας τη βεβαιότητα ότι εκείνες την καθοδηγούν και την κατευθύνουν, θα βρεθεί έπειτα από χρόνια στο κρίσιμο σταυροδρόμι μιας μεγάλης πρόκλησης

Tρεις γυναίκες, τρεις ζωές· παράλληλες όχι, αλλά σχεδόν επαναλαμβανόμενες μέσα στο χρόνο... Η Ιστορία θα τις αφουγκραστεί, ή θα τις προσπεράσει;

310 pages, Paperback

First published October 1, 2011

About the author

Η Περσεφόνη (Πέρσα) Κουμούτση (Goodreads Author Persa Koumoutsi) γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Σπούδασε αγγλική και αραβική λογοτεχνία στο Αιγυπτιακό Πανεπιστήμιο του Καΐρου, και παρακολούθησε μαθήματα μετάφρασης και διερμηνείας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου (AUC).
Ήλθε στην Ελλάδα το 1983 και τα πρώτα χρόνια δίδαξε στη μέση και ανώτερη εκπαίδευση. Από το 1992 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη λογοτεχνική μετάφραση από τα αραβικά και τα αγγλικά. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μεταφράζοντας στα ελληνικά το μεγαλύτερο μέρος από το έργο του αιγύπτιου νομπελίστα Ναγκίμπ Μαχφούζ καθώς και έργα άλλων Αράβων συγγραφέων και αραβική ποίηση.
Στο μεταφραστικό της έργο συγκαταλέγεται και η μετάφραση του Κορανίου ("Εμπειρία Εκδοτική", 2002). Το 2001 τιμήθηκε για το σύνολο των μεταφράσεών της με το Διεθνές Βραβείο Κ. Π. Καβάφη, ενώ το 2006 το αιγυπτιακό κράτος της απένειμε τιμητικό μετάλλιο για τη συνεισφορά της στην προώθηση και προβολή της αιγυπτιακής λογοτεχνίας. Πρωτότυπα έργα της είναι: "Αλεξάνδρεια, στο δρόμο των ξένων" ("Εμπειρία Εκδοτική", μυθιστόρημα, 2003), "Τα χρόνια της νεότητός του, ο ηδονικός του βίος" ("Εμπειρία Εκδοτική", μυθιστόρημα, 2004) και "Δυτικά του Νείλου" ("Ψυχογιός", μυθιστόρημα, 2006).

Reviews

[Emily · Rating 1 out of 5]

Πολύ ωραία η φωτογραφία του εξωφύλλου από τον H. Armstrong Roberts με τίτλο "1920s Elegantly Dressed Woman Sitting At Desk Reading A Letter By Moody Window Light" ασπρόμαυρη του 1924.
Το τελείωσα σε λιγότερο από μια μέρα.
Από τα βιβλία που δε σου αφήνουν τίποτα μετά.

[Πάνος Τουρλής · Rating 3 out of 5]

Δεν ήταν τόσο καλό όσο τα προηγούμενα της συγγραφέως αλλά η λυρικότητα και η πένα της εξακολουθούν να είναι ακμαίες! Εδώ έχουμε τρεις γυναίκες: τη Μαριάνθη στη Σμύρνη το 1922, που κρύβει έναν Έλληνα στρατιώτη που το σκάει από το μέτωπο και αναπτύσσεται αίσθημα, τη Βικτωρία τη δεκαετία του 1950, που το σκάει στο Σιδηρούν Παραπέτασμα για να μην υπογράψει την εξευτελιστική δήλωση περί αποκήρυξης του κομμουνισμού, και την Ανθή στη δεκαετία του 1970 που προσπαθεί να βρει τον έρωτα αλλά καραδοκεί η αρρώστια.

Η Μαριάνθη είναι η γιαγιά της Ανθής, η Βικτωρία η μάνα της και οι δυο κουβαλούν ένα σκοτεινό μυστικό: αυτό της κατάθλιψης. Η καθεμιά έχει τη δική της ιστορία, με έρωτες και προδοσίες, με απογοήτευση και μοναξιά, που ξεδιπλώνονται τρυφερά και λυρικά στο χαρτί. Η Ανθή, μετά τη γέννα της κόρης της, Βικτωρίας, παθαίνει επιλόχεια κατάθλιψη. Θα την ξεπεράσει; Είναι αρρώστια της στιγμής ή κληρονομική; Ποια απόφαση θα πάρει και πώς θα επηρεάσει αυτή τους γύρω της;

Σε κάποια σημεία κουραστικό, στα περισσότερα όμως αρκετά ενδιαφέρον. Αλλά δυστυχώς έχει πάρα πολλά τυπογραφικά λάθη που δείχνουν την προχειρότητα της επιμέλειας του κειμένου και πρέπει να ξανακοιταχτούν. Η συγγραφέας μας συστήνει τρεις γυναίκες, τόσο διαφορετικές και όμως τόσο όμοιες μεταξύ τους, που επηρεάζουν τηις ζωές των επόμενων γενεών χωρίς να το ξέρουν και χωρίς να το θέλουν. Καλογραμμένο και λυρικό αλλά όχι όπως τα προηγούμενά της έργα.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

"Αλήθεια, πόσο εύκολα, όταν κυλά ο χρόνος, οι ζωές μας χάνουν την πραγματική τους υπόσταση! Δε μένει από το παρελθόν άλλο από στιγμιότυπα αποτυπωμένα πάνω σε χαρτί! Με το χρόνο, οι ζωές μας αφήνουν την πνοή και την ανάσα τους και μετουσιώνονται σε αθόρυβες και άψυχες στιγμές καταγεγραμμένες σε μια φωτογραφία. Χάρτινες ζωές, των οποίων οι παλλόμενες και σφύζουσες από ζωή αλήθειες του χθες μετατρέπονται σε σκόρπιες μνήμες, που άλλοτε μας συγκινούν και άλλοτε μας πληγώνουν, σε κάθε περίπτωση όμως απόλυτα και σκληρά μας διαφεντεύουν" (σελ. 220).

"Λένε πως η πραγματική αγάπη πάντα κρατά κάτι κρυφό, κάτι σαν απώλεια ή κάποιο μικρό μίσος, που στην αρχή δε φανερώνουμε σε κανέναν. Όσοι από εμάς έχουμε απορριφθεί ή αγνοηθεί ξέρουμε καλά γι' αυτό, γιατί όταν επιτέλους ο αγαπημένος φτάνει σε μας, ασχέτως αν η χαρά φουντώνει ή ριζώνει, υπάρχει η πικρία για το ότι άργησε πολύ, γιατί περίμενε, γιατί έκανε άλλη επιλογή κκαι τώρα είναι αργά, γι' αυτό και είναι δύσκολη η συγχώρηση" (σελ. 264).

"Ελευθερία δεν είναι μόνο αντίδραση, δεν είναι μόνο επιλογή και τελικά ίσως είναι ανθρώπινη υποκρισία να ισχυριζόμαστε ότι, μόνο και μόνο επειδή έχει επιλογές, ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Η πραγματική ελευθερία βρίσκεται στην αυτοσυνείδηση, στην επίγνωση που αποκτά κανείς με τα χρόνια, αλλά κυρίως βρίσκεται στη συναισθηματική μας ολοκλήρωση" (σελ. 310).

[Georgia · Rating 3 out of 5]

Τρεις γυναίκες, τρεις ζωές, τρεις διαφορετικές εποχές. Τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά έχουν κοινό παρονομαστή την ελευθερία του ατόμου, τον έρωτα και τον πόνο που αυτός ή η έλλειψή του προκαλεί.