Op jonge leeftijd verliest filosofe Christa Anbeek in korte tijd haar ouders en broer. Met haar vele vragen over de dood komt zij uit bij het boeddhisme. Als jaren later haar partner plotseling overlijdt, wordt haar leven opnieuw door elkaar geschud. Denken over de dood staat opnieuw op haar agenda, want de oude antwoorden voldoen niet meer.
'Overlevingskunst' is het verslag van Anbeeks nieuwe zoektocht. Ze gaat te rade bij hedendaagse denkers, leraren en schrijvers – onder anderen Joep Dohmen, Wilhelm Schmid, Patricia de Martelaere, Christien Hemmerechts, Rutger Kopland, Pim van Lommel en Thich Nhat Hanh – en wil weten wat zij te bieden hebben met het oog op de dood. Is er een houding van levenskunst te vinden als je geliefde sterft, of is het puur een kwestie van overleven?
Het beste aan deze persoonlijke zoektocht is dat er geen definitief antwoord uit komt. Interessant hoe in 10 jaar tijd het gesprek over zoiets tijdloos als 'de dood' toch kan verouderen. Vandaag de dag zou je Richard Dawkins en Pim van Lommel niet meer noemen, geloof ik. Smaakt wel naar meer, ik pak het recentere Voor Joseph en zijn broer: Van overleven naar spelen en andere zaken van ultiem belang er ook nog een keer bij.