What do you think?
Rate this book
Το Τρένο των Νεφών
Λένε πως είναι ένα τρένο-φάντασμα, που, αφού φύγει από το σταθμό, βγαίνει από τις ράγες του, χώνεται στα νέφη και χάνεται. Ότι ταξιδεύει ακυβέρνητο και πως όταν φτάσει στο τέρμα του, που είναι και το τέλος του κόσμου, οι επιβάτες έχουν χάσει τα νιάτα τους. Ο Κανένας όμως, αν και ήταν μόνο δέκα χρονών, δεν τα πίστευε αυτά και ανέβηκε στο τρένο με τη μικρή Ρεβέκα, αναζητώντας τον άγνωστο πατέρα του. Στο τρένο των νεφών θα συναντήσει χρυσοθήρες και Ινδιάνους που λένε θαυμαστές ιστορίες, βασιλιάδες και κονκισταδόρες, την Εβίτα Περόν και τον Ωνάση, δωσίλογους κι εγκληματίες πολέμου, τον στρατηγό Μπολίβαρ και τον Τσε Γκεβάρα, αλλά και τον ποιητή που γεννήθηκε σ’ εφτά πόλεις. Μια οδύσσεια του Κανένα ή του Καθένα.
- GenresMagical Realism
ebook
First published October 17, 2011
2 people are currently reading
40 people want to read
About the author
Ευγενία Φακίνου
38 books50 followersΗ Ευγενία Φακίνου (English: Eugenia Fakinou) γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Εργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστρια.
Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".
Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
June 21, 2020
Η Ευγενία Φακίνου "συνομιλεί" με μερικούς από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής (Cortasar, Amado, Sabato, Llosa, Marquez, Sepulveda, Chavaria) και με δάνεια κάμποσες δικές τους μυθιστορηματικές αναφορές συνθέτει ένα ολόδικό της παραμύθι με ήρωα ένα ορφανό που το ονόμασαν "Κανένας".
Ο Κανένας, λοιπόν, καρπός του έρωτα ενός Έλληνα ναυτικού (Οδυσσέα τον έλεγαν, πράγμα που εξηγεί το όνομα του παιδιού του) με την αθώα Ερέντιρα, που η γέννα του παιδιού της τη σκότωσε, αποφασίζει, στην ηλικία των δέκα ετών, να ξεκινήσει τη δική του Οδύσσεια. Με μοναδική συντροφιά του μια μικρότερή του τσιγγανοπούλα, αφήνει πίσω του την ενδοχώρα της Αργεντινής για το Βαλπαραΐσο κι από κει για όλα τα λιμάνια του κόσμου, ώσπου να βρει τον πατέρα του (κι ο Οδυσσέας ν' ανταμώσει με τον Κανένα). Στο τρένο των νεφών, σε αυτό το θαύμα της μηχανικής, που ανεβαίνει σε ύψος τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων είκοσι μέτρων στις αργεντίνικες Άνδεις και καταλήγει στο μεγάλο λιμάνι της Χιλής, θα γραφτεί το πρώτο κεφάλαιο της οδύσσειας του Κανένα κι ένα μαγικό άλμα (πολλών χρόνων) στην πορεία της ενηλικίωσής του (ναι, ο μαγικός ρεαλισμός είναι εδώ!)
Δεν ξέρω αν ήταν η πρωτοτυπία της διακειμενικής συνομιλίας της συγγραφέως με τους ομότεχνούς της από το κεντρικό και νότιο τμήμα της αμερικανικής ηπείρου ή η συγκίνηση που ώρες ώρες διαποτίζει τη γραφή της Ευγενίας Φακίνου ή η παράξενη ιστορία που αφηγείται, μεστή απώλειας και θρήνου, ή αυτό το μαγικό τρένο "των νεφών, των εκπλήξεων και των θαυμάτων" που μοιάζει να διασχίζει τους ουρανούς και να κολυμπάει στα συννεφα, κουβαλώντας στις πλάτες του τους ζωντανούς και τους νεκρούς του κόσμου αυτού ή όλα τα παραπάνω μαζί. Αλλά υπήρχε κάτι σε αυτό το βιβλίο που μου υπενθύμισε πόσο σπουδαία συγγραφέας είναι η "μητέρα" της Ντενεκεδούπολης και πόσο εξαιρετικό μου είχε φανεί το "Έβδομο ρούχο" της, πολλά χρόνια πριν.
Ξεχωριστό βιβλίο που, εντελώς συμπτωματικά, ταίριαξε πολύ και με την ημέρα (21 Ιουνίου 2020 - ημέρα του πατέρα).
Ο Κανένας, λοιπόν, καρπός του έρωτα ενός Έλληνα ναυτικού (Οδυσσέα τον έλεγαν, πράγμα που εξηγεί το όνομα του παιδιού του) με την αθώα Ερέντιρα, που η γέννα του παιδιού της τη σκότωσε, αποφασίζει, στην ηλικία των δέκα ετών, να ξεκινήσει τη δική του Οδύσσεια. Με μοναδική συντροφιά του μια μικρότερή του τσιγγανοπούλα, αφήνει πίσω του την ενδοχώρα της Αργεντινής για το Βαλπαραΐσο κι από κει για όλα τα λιμάνια του κόσμου, ώσπου να βρει τον πατέρα του (κι ο Οδυσσέας ν' ανταμώσει με τον Κανένα). Στο τρένο των νεφών, σε αυτό το θαύμα της μηχανικής, που ανεβαίνει σε ύψος τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων είκοσι μέτρων στις αργεντίνικες Άνδεις και καταλήγει στο μεγάλο λιμάνι της Χιλής, θα γραφτεί το πρώτο κεφάλαιο της οδύσσειας του Κανένα κι ένα μαγικό άλμα (πολλών χρόνων) στην πορεία της ενηλικίωσής του (ναι, ο μαγικός ρεαλισμός είναι εδώ!)
Δεν ξέρω αν ήταν η πρωτοτυπία της διακειμενικής συνομιλίας της συγγραφέως με τους ομότεχνούς της από το κεντρικό και νότιο τμήμα της αμερικανικής ηπείρου ή η συγκίνηση που ώρες ώρες διαποτίζει τη γραφή της Ευγενίας Φακίνου ή η παράξενη ιστορία που αφηγείται, μεστή απώλειας και θρήνου, ή αυτό το μαγικό τρένο "των νεφών, των εκπλήξεων και των θαυμάτων" που μοιάζει να διασχίζει τους ουρανούς και να κολυμπάει στα συννεφα, κουβαλώντας στις πλάτες του τους ζωντανούς και τους νεκρούς του κόσμου αυτού ή όλα τα παραπάνω μαζί. Αλλά υπήρχε κάτι σε αυτό το βιβλίο που μου υπενθύμισε πόσο σπουδαία συγγραφέας είναι η "μητέρα" της Ντενεκεδούπολης και πόσο εξαιρετικό μου είχε φανεί το "Έβδομο ρούχο" της, πολλά χρόνια πριν.
Ξεχωριστό βιβλίο που, εντελώς συμπτωματικά, ταίριαξε πολύ και με την ημέρα (21 Ιουνίου 2020 - ημέρα του πατέρα).
January 2, 2021
Η αρχη του τελους για την Φακινου, κατα την ταπεινη μου γνωμη. Το ειχα ξαναδιαβασει το βιβλιο οταν πρωτοβγηκε, αλλα επειδη δεν θυμομουν ΤΙΠΟΤΑ αποφασισα να του ξαναδωσω μια ευκαιρια μηπως αλλαξει κατι και για να μπω στο Φακινοmood πριν ξεκινησω το Αυτι της Αλεπους (το μοναδικο της Φακινου που δεν εχω διαβασει)
Οχι ομως, δεν αλλαξε τιποτα. Βαρετο, περασε και δεν ακουμπησε, ιστοριες που ειχα ξαναδιαβασει (ολη η πλοκη του βιβλιου ηταν ηδη στο Οδυσσέας και Μπλουζ, αλλα η συγγραφεας για καποιο λογο αποφασισε οτι επρεπε να την "ξεχειλωσει" και να το εκδωθει και ως standalone- ή η ιστορια με τα κουκουτσια σφυριχτρες που "δικη μου ειναι και στην δανεισα", ειναι διαλογος απο το Η Μερόπη ήταν το πρόσχημα, που ειναι κατα πολυ ανωτερο βιβλιο). Το "παντρεμα" των Λατινων συγγραφεων με το κειμενο της Φακινου ηταν μεν ενδιαφερον για την συγγραφεα (η ιδια το λεει "παζλ" στο τελος, και οντως) αλλα για μενα ως αναγνωστη δεν σημαινε τιποτα.
Λεω πως ηταν η αρχη του τελους επειδη κανενα βιβλιο της απο αυτο και μετα δεν μου αρεσε. Ουτε το Τρενο, ουτε οι Πλανόδιοι θεριστές, ουτε η Νυχτερινή ακρόαση. Κρινωντας απο τις κριτικες, ουτε το Αυτι της Αλεπους θα μου αρεσει, αν και θα προσπαθησω να μην ειμαι προκατειλημμενη.
Οχι ομως, δεν αλλαξε τιποτα. Βαρετο, περασε και δεν ακουμπησε, ιστοριες που ειχα ξαναδιαβασει (ολη η πλοκη του βιβλιου ηταν ηδη στο Οδυσσέας και Μπλουζ, αλλα η συγγραφεας για καποιο λογο αποφασισε οτι επρεπε να την "ξεχειλωσει" και να το εκδωθει και ως standalone- ή η ιστορια με τα κουκουτσια σφυριχτρες που "δικη μου ειναι και στην δανεισα", ειναι διαλογος απο το Η Μερόπη ήταν το πρόσχημα, που ειναι κατα πολυ ανωτερο βιβλιο). Το "παντρεμα" των Λατινων συγγραφεων με το κειμενο της Φακινου ηταν μεν ενδιαφερον για την συγγραφεα (η ιδια το λεει "παζλ" στο τελος, και οντως) αλλα για μενα ως αναγνωστη δεν σημαινε τιποτα.
Λεω πως ηταν η αρχη του τελους επειδη κανενα βιβλιο της απο αυτο και μετα δεν μου αρεσε. Ουτε το Τρενο, ουτε οι Πλανόδιοι θεριστές, ουτε η Νυχτερινή ακρόαση. Κρινωντας απο τις κριτικες, ουτε το Αυτι της Αλεπους θα μου αρεσει, αν και θα προσπαθησω να μην ειμαι προκατειλημμενη.
April 5, 2023
Έχοντας διαβάσει πριν καιρό το Πλανόδιοι θεριστες στο οποίο μου άρεσε πολύ η γραφή της και αργότερα το Οδυσσέας και μπλουζ θέλησα να διαβάσω ακόμη ένα βιβλίο της συγγραφέα.Αυτό το βιβλίο όμως δεν με ικανοποίησε σκέφτηκα να το αφήσω αλλά τελικά το τεκειωσα. Σε κάποια σημεία γέλασα έχει κάποιες σκηνές με χιουμορ , περνάει κάποια μηνυματα αν το προσέξεις καλά όπως για παράδειγμα αναφέρει για μια γυναίκα ότι από μικρή είχε μια σακατεμένη κούκλα γι αυτό αργότερα όταν μεγάλωσε αγαπούσε και φερόταν διαφορετικά στα άτομα με κινητικά προβλήματα. Μέσω του Κανενα βλέπουμε έντονα την έλλειψη της πατρικής φιγούρας και την αγωνιώδης αναζητηση του χρόνια . Το τέλος του είχε λίγο περισσότερο ενδιαφέρον
January 28, 2019
Καταπληκτικό βιβλίο με αναφορές σε άλλες ιστορίες ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Το πάντρεμα των ιστοριών μπορεί να μπερδέψει αλλά και να εξιτάρει τον αναγνώστη. Ανυπομωνώ να διαβάσω τα υπόλοιπα βιβλία της συγγραφέος!
October 23, 2011
A new book by Eugenia Fakinou is always eagerly awaited. Let's see how this one turns out.
Wonderful.
Wonderful.
May 28, 2016
Μου άρεσε πραγματικά πάρα πολύ. Αφήγηση που σε κρατάει με εμβόλιμα κείμενα μεγάλων Νοτιοαμερικανών συγγραφέων που ταιριάζουν γάντι. Δίνω 4 αστέρια γιατί το τέλος δεν με ικανοποίησε.
February 14, 2021
Ένα ιδιαίτερο βιβλίο. Ένα παζλ κειμένων, όπως το χαρακτήρισε και η ίδια η συγγραφέας, που ως στόχο έχουν να μας ταξιδέψουν και να μας διδάξουν. Μέσα από μια ιστορία ενηλικίωσης του πρωταγωνιστή και από τη συναναστροφή του με τους επιβάτες του τρένου των νεφών, η συγγραφέας περνάει όμορφα μηνύματα. Από το βιβλίο κράτησα το συγκεκριμένο απόσπασμα: << Ε, λοιπόν από τα κόκκαλα μαθαίνω τη ματαιότητα, από τ' αγκάθια την αξία της επίθεσης, από τα βότσαλα την υπομονή της πέτρας πριν λειανθεί, από τα κλωνάρια την ελπίδα, από το σκορπιό τη μέθοδο να χτυπήσω τον εχθρό, από τα μυρμήγκια την αξία της δύναμης των πολλών που μπορούνε να νικήσουν έναν πολύ μεγαλύτερο τους>>
November 21, 2021
Εξαιρετικό βιβλίο. Η συγγραφέας έχει απαράμιλλη φαντασία, το ευχαριστήθηκα πολύ. Το νουάρ στοιχείο είναι το φόρτε της. Αυτό το βιβλίο ανήκει στην κατηγορία αυτή.
May 20, 2022
Δεν κατάφερα να το τελειώσω. Μου φάνηκε προσωπικά βαρετό και κάθε σελίδα ήταν πολύ κουραστικό και ήταν σαν να μοχθούσα για να την διαβάσω.
January 23, 2022
Δεν είχα ξαναδιαβάσει Φακίνου και μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε ο τρόπος που γράφει! Θα προτιμούσα να αφήσει κάποια πράγματα στη φαντασία όσον αφορά το τέλος και όχι να τα εξηγεί… νομίζω ήταν περιττό. Εάν σας αρέσει ο μαγικός ρεαλισμός τότε διαβάστε το αξίζει.
January 21, 2026
https://georgette60.blogspot.com/2026...
Το βιβλίο συνδυάζει πεζογραφία,μύθο και πολιτισμικές αναφορές.Ταξιδιάρικο με διάφορα μηνύματα για την ζωή παρ'όλο που η αφήγηση μπορεί να επαναλαμβάνεται λίγο εξ'αιτίας των πολλών στοιχείων και κινείται ανάμεσα στο παραμύθι,τον μύθο και την ιστορική καταγραφή.Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ποιητικό λόγο με έντονες εικόνε�� και η δομή του βιβλίου κατά την διαδρομή του τρένου αναλόγως της στάσης είναι ένα μικρό αφήγημα.Αυτό απαιτεί από τον αναγνώστη συγκέντρωση μεγάλη.Το τρένο συμβολίζει την πορεία του Κανένα προς την ωρίμανση(προσπαθώντας να αναπτύσσει την ταυτότητά του μέσα από το ταξίδι και την αναζήτηση του πατέρα του) καθώς και ένας χώρος που συνδυάζει ιστορία,μνήμη και φαντασία.Πλούσια γλώσσα.Εν κατακλείδι είναι ένα απαιτητικό έργο που αναδύει σκέψεις και συμβολισμούς κατά την αίσθηση του ταξιδιού.
Το βιβλίο συνδυάζει πεζογραφία,μύθο και πολιτισμικές αναφορές.Ταξιδιάρικο με διάφορα μηνύματα για την ζωή παρ'όλο που η αφήγηση μπορεί να επαναλαμβάνεται λίγο εξ'αιτίας των πολλών στοιχείων και κινείται ανάμεσα στο παραμύθι,τον μύθο και την ιστορική καταγραφή.Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ποιητικό λόγο με έντονες εικόνε�� και η δομή του βιβλίου κατά την διαδρομή του τρένου αναλόγως της στάσης είναι ένα μικρό αφήγημα.Αυτό απαιτεί από τον αναγνώστη συγκέντρωση μεγάλη.Το τρένο συμβολίζει την πορεία του Κανένα προς την ωρίμανση(προσπαθώντας να αναπτύσσει την ταυτότητά του μέσα από το ταξίδι και την αναζήτηση του πατέρα του) καθώς και ένας χώρος που συνδυάζει ιστορία,μνήμη και φαντασία.Πλούσια γλώσσα.Εν κατακλείδι είναι ένα απαιτητικό έργο που αναδύει σκέψεις και συμβολισμούς κατά την αίσθηση του ταξιδιού.
March 31, 2021
Εξαιρετικό βιβλίο!
Displaying 1 - 12 of 12 reviews