Hans Stolp geeft het gebed met dit boek weer betekenis. In moeilijke tijden roepen we allemaal weleens ‘iets’ of ‘iemand’ aan om ons te helpen. Of je nu in God gelooft of niet, het is een manier om je minder alleen te voelen bij verdriet, gemis of ongeluk. Voor velen is bidden verdwenen uit het dagelijks leven of verworden tot het af en toe opdreunen van een Onze Vader of een Wees Gegroet Maria. Dit houdt veel meer in dan alleen het opzeggen van woorden; ook stil zijn, meditatie, yoga, verbinding met chakra’s en luisteren maken deel uit van het bijzondere proces van bidden. Daarmee kan het een bron van inspiratie en kracht zijn voor iedereen.
Esthetisch Christendom probeert allerlei mystiek toe te voegen uit andere culturen en toen het Onze Vader werd herschreven zodat het beter aansloot bij de 7 chakra's was voor mij het heel duidelijk dat ik hier niets mee kon.
De eerste twee derde van het boek vond ik prachtig. In het laatste gedeelte sloeg de schrijver echter een absurde wending en begon hij elementen uit het hindoeïsme te vermengen met het christendom. Het eerste deel verdient vijf sterren, maar het laatste is nog geen ster waard.