What do you think?
Rate this book
Ben ik te dik, mama?
Ouders spelen een belangrijke rol bij het voorkomen van een eetstoornis, maar hoe doe je dat precies? Waaraan herken je of je tiener een ongezonde relatie met gewicht en voeding heeft? Wanneer ga je het gesprek aan? Wat zet je op tafel? En hoe kun je er op een milde manier voor zorgen dat je kinderen een positieve relatie met hun eigen lichaam kunnen aangaan?
In deze gids geeft psychologe en Eetexpert-oprichtster An Vandeputte onderbouwde antwoorden op de meest gestelde vragen van ouders en gaat ze concreet in op veelvoorkomende twijfels en bezorgdheden. Van de inhoud van de voorraadkast tot de openingszin van gesprekken over gezondheid en gewicht.
Dé survivalgids voor ouders van tieners met een (beginnend) eetprobleem Een toegankelijk en laagdrempelig hulpmiddel om eetstoornissen te voorkomen Met praktische tips, herkenbare getuigenissen en bijdragen van het team van Eetexpert
In deze gids geeft psychologe en Eetexpert-oprichtster An Vandeputte onderbouwde antwoorden op de meest gestelde vragen van ouders en gaat ze concreet in op veelvoorkomende twijfels en bezorgdheden. Van de inhoud van de voorraadkast tot de openingszin van gesprekken over gezondheid en gewicht.
Dé survivalgids voor ouders van tieners met een (beginnend) eetprobleem Een toegankelijk en laagdrempelig hulpmiddel om eetstoornissen te voorkomen Met praktische tips, herkenbare getuigenissen en bijdragen van het team van Eetexpert
313 pages, Kindle Edition
Published May 9, 2023
5 people are currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 24, 2024
Helder boek dat zowel groei, hersenontwikkeling en alle andere aspecten van een eetstoornis behandelt. Het bevat alle grote onderdelen is aldus compleet, correct en laagdrempelig.
However… het boek doet zijn best er voor ‘alle’ eetstoornissen te zijn, maar het schemert vaker dan nuttig door dat het vooral geschreven is met meisjes met anorexia in het achterhoofd. De grootste groep, agreed, maar toch.
De groep ‘maatje buiten het plaatje’ komt heel weinig aan bod en wordt niet altijd meegenomen in de rest. Vooral niet vanuit het standpunt dat er een gewichtsprobleem is.
Te vaak wordt er over het kind als ‘zij’ gesproken, en te vaak over de ouder als ‘mama’.
Het laagdrempelige is soms net niet belerend, maar het boek blijft wel aan de goeie kant van de grens wat mij betreft. In combinatie met de tekening van Emma Thyssen krijgt het geheel wel net een te kinderlijke uitstraling. Love Emma Thyssen ben misschien ligt het wel aan de associaties met kabouter Korsakov enzo maar ik vond het niet passen.
De auteur spreekt duidelijk uit ervaring en aan de inhoud doet het dus niets af, maar het had kunnen doen met meer standpunten.
Voor de uitgeverij: boeken worden ook in dark mode gelezen. Je kan de tekeningen dan beter in verso zetten… het wit deed echt pijn aan de ogen. Of laat ze weg…
However… het boek doet zijn best er voor ‘alle’ eetstoornissen te zijn, maar het schemert vaker dan nuttig door dat het vooral geschreven is met meisjes met anorexia in het achterhoofd. De grootste groep, agreed, maar toch.
De groep ‘maatje buiten het plaatje’ komt heel weinig aan bod en wordt niet altijd meegenomen in de rest. Vooral niet vanuit het standpunt dat er een gewichtsprobleem is.
Te vaak wordt er over het kind als ‘zij’ gesproken, en te vaak over de ouder als ‘mama’.
Het laagdrempelige is soms net niet belerend, maar het boek blijft wel aan de goeie kant van de grens wat mij betreft. In combinatie met de tekening van Emma Thyssen krijgt het geheel wel net een te kinderlijke uitstraling. Love Emma Thyssen ben misschien ligt het wel aan de associaties met kabouter Korsakov enzo maar ik vond het niet passen.
De auteur spreekt duidelijk uit ervaring en aan de inhoud doet het dus niets af, maar het had kunnen doen met meer standpunten.
Voor de uitgeverij: boeken worden ook in dark mode gelezen. Je kan de tekeningen dan beter in verso zetten… het wit deed echt pijn aan de ogen. Of laat ze weg…
April 5, 2024
Jongeren zijn de spiegel van de maatschappij. Wat scheef zit in onze samenleving, dat tonen jongeren ons uitvergroot.
We leven in een wereld waarin veel draait om uiterlijk en er goed uitzien en iedereen worstelt daar op zijn eigen manier wel mee. Tieners zien hun eigen lichaam veranderen en zijn dus extra kwetsbaar. Dit boek is daarom een absolute aanrader voor elke ouder met een tiener in huis, met of zonder eetstoornis.
De eerste helft van het boek focust op hoe je in het algemeen best omgaat met je tiener en hoe je op een positieve manier antwoord kan geven op vragen over uiterlijk en voeding. Het staat vol met goede en bruikbare tips, zonder belerend over te komen. Ik ben zeker dat ik hier nog naar teruggrijp in de toekomst.
De tweede helft is gericht op hoe je als ouder kan omgaan met een kind met een eetstoornis. Wat doe je best wel en wat best niet. Ik apprecieerde zeker en vast de expertise van de auteurs die duidelijk naar voren kwam bij de beschrijving van een aantal cases.
Tegelijk miste ik in dit stuk een bredere blik op eetstoornissen. Er was bijvoorbeeld geen aandacht voor de 'Adapted to flee famine' hypothese die in veel Engelstalige literatuur terug te vinden is. Die hypothese kan rust geven aan ouders en kinderen omdat die vooral focust op de biologische en omgevingselementen die een eetstoornis kunnen uitlokken en minder op de traditionele psychologische elementen. Een aanrader om bijkomend te googlen als je kind een eetstoornis heeft!
Ik had ook het gevoel dat de auteurs de ouders in het hele proces een beetje aan de zijlijn zetten en had graag meer geleerd over 'Family-based treatment' waarbij ouders een actievere rol opnemen in de genezing van hun kind.
Alles tezamen absoluut een goed geschreven en nuttig boek, boordevol praktische informatie voor elke ouder die graag in gesprek gaat met hun tiener over eten en uiterlijk. De moeite waard!
We leven in een wereld waarin veel draait om uiterlijk en er goed uitzien en iedereen worstelt daar op zijn eigen manier wel mee. Tieners zien hun eigen lichaam veranderen en zijn dus extra kwetsbaar. Dit boek is daarom een absolute aanrader voor elke ouder met een tiener in huis, met of zonder eetstoornis.
De eerste helft van het boek focust op hoe je in het algemeen best omgaat met je tiener en hoe je op een positieve manier antwoord kan geven op vragen over uiterlijk en voeding. Het staat vol met goede en bruikbare tips, zonder belerend over te komen. Ik ben zeker dat ik hier nog naar teruggrijp in de toekomst.
De tweede helft is gericht op hoe je als ouder kan omgaan met een kind met een eetstoornis. Wat doe je best wel en wat best niet. Ik apprecieerde zeker en vast de expertise van de auteurs die duidelijk naar voren kwam bij de beschrijving van een aantal cases.
Tegelijk miste ik in dit stuk een bredere blik op eetstoornissen. Er was bijvoorbeeld geen aandacht voor de 'Adapted to flee famine' hypothese die in veel Engelstalige literatuur terug te vinden is. Die hypothese kan rust geven aan ouders en kinderen omdat die vooral focust op de biologische en omgevingselementen die een eetstoornis kunnen uitlokken en minder op de traditionele psychologische elementen. Een aanrader om bijkomend te googlen als je kind een eetstoornis heeft!
Ik had ook het gevoel dat de auteurs de ouders in het hele proces een beetje aan de zijlijn zetten en had graag meer geleerd over 'Family-based treatment' waarbij ouders een actievere rol opnemen in de genezing van hun kind.
Alles tezamen absoluut een goed geschreven en nuttig boek, boordevol praktische informatie voor elke ouder die graag in gesprek gaat met hun tiener over eten en uiterlijk. De moeite waard!
January 31, 2025
Reden 8462 waarom ik graag voor het Kinderrechtencommissariaat werk: uit mijn werk kan ik lessen meenemen die voor mij mij als moeder relevant zijn.
Neem nu bijvoorbeeld het werkbezoek aan Eetexpert - een warm gesprek over de keukentafel, aan de keukentafel 😉 . Voorafgaand las ik ook het boek "Mama, ben ik te dik" van coördinator An Vandeputte. Zeker niet enkel voor ouders van kinderen met eetstoornissen, juist voor alle ouders die willen weten over hoe ze met hun kind kunnen spreken over gezond leven.
Ik onthoud:
👩👧 Een voornemen: Als ouder heb je een voorbeeldfunctie. Als het gaat om lichaamsbeeld zit dat bij mij wel goed. Mijn kind zal me niet snel horen zeggen dat ik mezelf dik of lelijk vindt. Maar gestructureerd eten... 🫢 Regelmatig eten doe ik niet, tussendoortjes snacken des te meer. Ik zou niet graag hebben dat mijn kinderen dat voorbeeld volgen, dus daar mag verandering in komen.
💡 Een nieuw inzicht: ik had nog niet stil gestaan bij het effect van te weinig eten op het (puber)brein. Gek eigenlijk, want het is zo evident. Bij eetstoornissen staan we vaak stil bij het effect op de rest van het lichaam, van verstoorde kaliumbalans tot uitblijvende maatstonden. Maar een puberbrein zonder de juiste voedingstoffen, oeioei 🧠
👟 Een quick win: normaliseer een veranderend lichaam. Ondanks sprak de oudste over haar bovenbenen die te dik zouden zijn. Ik sprak haar tegen, wat een onzin! Maar misschien was een beter antwoord geweest: "Het is normaal dat je lichaam verandert in je puberteit. Dat kan even wennen zijn, hè?"
Wie meer wil weten kan een kijkje nemen op de website: https://eetexpert.be/
Neem nu bijvoorbeeld het werkbezoek aan Eetexpert - een warm gesprek over de keukentafel, aan de keukentafel 😉 . Voorafgaand las ik ook het boek "Mama, ben ik te dik" van coördinator An Vandeputte. Zeker niet enkel voor ouders van kinderen met eetstoornissen, juist voor alle ouders die willen weten over hoe ze met hun kind kunnen spreken over gezond leven.
Ik onthoud:
👩👧 Een voornemen: Als ouder heb je een voorbeeldfunctie. Als het gaat om lichaamsbeeld zit dat bij mij wel goed. Mijn kind zal me niet snel horen zeggen dat ik mezelf dik of lelijk vindt. Maar gestructureerd eten... 🫢 Regelmatig eten doe ik niet, tussendoortjes snacken des te meer. Ik zou niet graag hebben dat mijn kinderen dat voorbeeld volgen, dus daar mag verandering in komen.
💡 Een nieuw inzicht: ik had nog niet stil gestaan bij het effect van te weinig eten op het (puber)brein. Gek eigenlijk, want het is zo evident. Bij eetstoornissen staan we vaak stil bij het effect op de rest van het lichaam, van verstoorde kaliumbalans tot uitblijvende maatstonden. Maar een puberbrein zonder de juiste voedingstoffen, oeioei 🧠
👟 Een quick win: normaliseer een veranderend lichaam. Ondanks sprak de oudste over haar bovenbenen die te dik zouden zijn. Ik sprak haar tegen, wat een onzin! Maar misschien was een beter antwoord geweest: "Het is normaal dat je lichaam verandert in je puberteit. Dat kan even wennen zijn, hè?"
Wie meer wil weten kan een kijkje nemen op de website: https://eetexpert.be/
Displaying 1 - 3 of 3 reviews