?🤔Ik herkijk al een half jaar 5 keer in de week "Little house on the prairie" met mijn vrouw. Dit boek heeft die sfeer maar dan ook nog vergelijkbaar met de omgeving waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Verhaallijn was boeiend en schrijfstijl sprak mij ook erg aan. Kortom, erg genoten van deze Nederlandse klassieker! MW 27/4/22
Menno ter Braak las het boek in een keer uit. Ik bijna en ik zou het vier sterren hebben gegeven als er in het ebook geen honderden spelfouten hadden gestaan, ontstaan door de digitalisering van de oorspronkelijke druk, waarna er geen redacteur meer naar had gekeken. Coolen was in zijn tijd geweldig populair. Hij heeft dan ook een herkenbare stijl, die me soms aan Gerard Walschap doet denken. Dit boek bevat sterke verhalen en anekdoten uit een dorp aan de Maas. Leven en dood, lachen en huilen, goed en kwaad met als centrale figuur dorpsdokter Tjerk van Taeke. Herinner me de verfilming, waarin ik voor het eerst van mijn leven (ik was een jaar of zes) blote borsten zag, en toen ik erover las, herinnerde ik me ook de scène waarin CIs den Dove zich schuilhoudt in een beerput en de gerechtsdienaar op zijn hoofd poept.
Vreemd, traag en ouderwets. Maar toch perfect. Op een manier inspireerde dit boek me. Als nawoord schreef Maarten 't Hart over zijn Antoon Coolen-ervaring (http://www.dbnl.org/tekst/cool004dorp...) waar ik me, hoe onvolledig mijn ervaring met het oeuvre van Coolen dan ook is, helemaal in kan vinden.
Dit is nog een oude druk waar in oud Hollands geschreven is. Dus even schakelen met lezen. Prachtig inkijkje in de tijd waar het verhaal zich afspeelt. En zijn Friezen stug? Ja, en ook duidelijk en oprecht! Heerlijk boek, en nu de DVD nog kijken:)
Niet de editie die hier is afgebeeld heb ik gelezen, maar een nieuw uitgegeven editie die geïllustreerd is door Haarlemmer Eric Coolen. Antoon Coolen schreef het boek in 1934. Ouderwets taalgebruik en hier en daar wat dialect. Het verhaal speelt zich af in een dorp aan de Maas in de buurt van Oss. Coolen is een boeiend verteller. Kleine en grote gebeurtenissen uit het leven van de dorpelingen komen voorbij. Dokter Tjerk van Taeke is daarin de verbindende figuur. Een dokter met een scherp oog voor de mensen. De rijke betalen het volle pond voor zijn consulten, de arme luiden krijgen een rekening die binnen nu en vijf jaren voldaan moet zijn. En ach, als het dan nog niet gelukt is dan is dat maar zo. De weerkerende seizoenen en het stromen van de Maas zijn het decor waarin dit verhaal speelt. Breeduit beschreven of zoals Maarten 't Hart het zegt: 'Maastraag'. Van de illustraties had ik meer verwacht. Ik vind ze niet mooi, maar wel passend. Een fijn boek.
I really enjoyed this story centered around a village along the river Maas (Lith apparently) and its various inhabitants. The main protagonist is a doctor who is eccentric in the extreme and who it would be best to avoid as an enemy. But he is kind-hearted and generous to those that are themselves well-meaning. The book describes various episodes, which can be violent, humorous, or absurd. Maarten 't Hart refers to one of these, the attempted robbery of a stand-in doctor, as "een van de grootste scènes uit de Nederlandse literatuur" (one of the greatest scenes in Dutch literature) and points out the understated ("onderkoelde") way in which it is told. The language is at times regional, old-fashioned (e.g. cases are still used), and there were quite a few words I did not know, but it manages to paint a beautiful and evocative picture.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Waarschijnlijk ga ik dit nooit lezen, maar het staat blijkbaar online bij dbnl, met een nawoord van Maarten ‘t Hart, en dat is het vermelden waard! Link: https://www.dbnl.org/tekst/cool004dor...
Eindelijk uit. Letterlijk maanden mee bezig geweest, met af en toe een hoofdstuk gelezen en vooral veel andere boeken tussendoor. Het is prima, zij het nogal ouderwets, geschreven, maar het verhaal boeide gewoon niet genoeg. Het zijn meer korte verhalen dan een heel boek, met in de hoofdrol steeds Dokter Van Taeke. De gebeurtenissen zijn humoristisch, maar ik voelde geen enkele drang om 'te weten wat er verder zou gaan gebeuren'. Vandaar slechts twee sterren.
Ik heb de boeken van Antoon Coolen 40 jaar geleden gelezen. Ik vond ze toen mooi. Maar nu herlezend moet ik wel weer even wennen. Maar je zit zo weer in die sfeer van toen.