Het leven van een wees
Ben jij geïnteresseerd in historische boeken en houd je van spanning? Dan is meisje nummer achttien, van Anna Woltz, zeker een aanrader om te lezen.
Het boek gaat over Hanna die alleen naar een weeshuis moest. Hanna’s zusje, Koosje, is bij een man in huis geplaatst. Hanna vindt het moeilijk om te wennen zonder haar zusje, normaal deden ze alles samen. Als Hanna een brief krijgt van haar zusje, wil ze haar gaan ophalen. Maar als je het weeshuis uitgaat zonder toestemming krijg je straf en ook heeft ze geen middelen om het weeshuis te verlaten. De vraag is hoe ze dat gaat oplossen.
Als lezer word je meteen meegenomen in het boek. Dit komt doordat het boek makkelijk geschreven is. Je leest er vlot doorheen en door de spanningsopbouw wil je doorlezen. Ook is er gedacht aan woordkeuze. Woltz heeft gebruik gemaakt van makkelijke woorden. Dit maakt het voor de doelgroep ook makkelijker om te lezen. Het boek raad ik aan voor lezers van 11 tot 16 jaar. Het boek gaat over een meisje van die leeftijd, en ook worden de gebeurtenissen uitgelegd zodat ze goed te begrijpen zijn. Als lezer weet je dat het niet echt gebeurd is, maar het lijkt wel een waargebeurd verhaal. Dit komt omdat het boek wel duidelijke feiten heeft. Zo wordt er echt op details van het weeshuis ingegaan. Je leest alle gebeurtenissen door de ogen van Hanna. Je weet hoe zij zich voelt en wat zij doet. In het boek kom je er door haar avonturen achter dat ze een echte doorzetter is.
‘’Ze wilde niet huilen. Ze zou wachten. Doen alsof ze een braaf weesmeisje was, dat alleen op de wereld woonde. Maar ze was niet alleen. Ze had een zusje- het liefste, grappigste zusje dat er maar bestond. Ze zou Koosje vinden.’’
Door het boek krijg je een goed beeld van het weeshuis. Je komt er achter dat het voor wezen niet makkelijk was. Zo kan je je goed inleven in de personen. Wat ik heb geleerd van het boek is dat je niet moet opgeven. Als je echt iets wilt dan moet je doorzetten. Dit komt in het boek meerdere malen naar voren. Er zijn momenten dat je als lezer denkt dat Hanna beter kan opgeven, maar Hanna zet door ongeacht de gevolgen. Hierin zie je ook dat het om het basisconflict ‘individu contra werkelijkheid’ gaat. Hanna volgt haar eigen wil en let vaak niet op de consequenties of op anderen. Ik vind dit een mooi moraal vooral voor jongeren, voor wie het boek is bedoeld.
Ik raad dit boek zeker aan. Als lezer krijg je een duidelijk beeld van hoe het vroeger was. Dit wordt niet duidelijk gemaakt door een saai verhaal, je wordt juist in het boek meegenomen. Het is dus een historisch verhaal met een spannend randje, dat is de reden waarom het boek mij erg aanspreekt en waarom ik het zou aanraden.