Hér er fjallað á fágætlega skemmtilegan hátt um gamalmenni sem varð að draugi í lifanda lífi af því hann gat ekki skapað heldur aðeins tortímt. En hver er hann? Hví verður þorstinn eftir sæmdinni öllu öðru sterkari? Sagan um Glæsi er í senn viðburðarík, dramatísk og neistandi fyndin en umfram allt barmafull af tilfinningum.
Þetta er ekki bók sem mikið gerist í en hún er stútfull af tilfinningum og pælingum um eðli, illsku, tryllsku, örlög, æsku, elli og allt milli himins og jarðar.
Hún byggir á hluta Eyrbyggju - aðalpersónan er Þórólfur bægifótur sem gengur aftur, ekki einu sinni eða tvisvar heldur þrisvar. Sagan er saga hans frá barnæsku til dauða til afturgöngu til dauða. Hún sýnir okkur aðra og mannlegri hlið á afturgöngum og leitar skýringa á hegðun þeirra. Af hverju ganga menn aftur?
Ég mæli með þessari bók. Aftur á móti er ég ekki viss um að hún henti þeim sem vilja mikla og hraða atburðarás. Ég hugsa líka að þekking á Íslendingasögum almennt og fordæðum þeirra dýpki lesturinn - og örugglega sakar ekki að hafa lesið Eyrbyggju þótt það sé alls ekkert nauðsynlegt enda atburðarásin sú sama.
Verð að viðurkenna að ég hef ekki sérlega mikla þolinmæði fyrir Íslendingasögunum en væri samt til í að fleiri samtímahöfundar myndu leika sér með þær og gera þær læsilegri fyrir okkur letingjana, svo prik fyrir það.