พระเจ้า-ความเงียบ

by อนุสรณ์ ติปยานนท์

การเดินทางที่ไร้แบบแผนและการแปลกประหลาดอยู่ในหลายสถาน

ความเรียงทั้งยี่สิบสี่ชิ้นใน พระเจ้า-ความเงียบ นี้ คือบันทึกการเดินทางเข้าหาความเงียบของผม มันเป็นการเดินทางที่ไร้แบบแผนและแปลกประหลาดอยู่ในหลายสถาน บางแห่งหนก็เป็นที่ที่คุ้นเคยแต่ถูกหลงลืมไป บางแห่งหนก็เป็นที่อันห่างไกลจนผมไม่คาดว่าจะดั้นด้นไปถึง บางเรื่องราวก็เป็นการแสวงหารูปแบบของชีวิตที่ต่างจากมนุษย์สามัญ บางเรื่องราวก็เป็นการแสวงหารูปแบบของชีวิตสามัญที่ต่างจากผู้คนทั่วไป กระนั้นทุกเรื่องราวในความเรียงชิ้นนี้มีเป้าหมายแทบไม่ต่างจากวัตรปฎิบัติของเหล่านักบวชคาร์ธูเซียนบนเทือกเขาแอลป์กลุ่มนั้น ผมเขียนความเรียงเหล่านี้โดยเชื่อว่าความเงียบนั้น-คือสิ่งทรงคุณค่าสูงสุดหนึ่งของมนุษย์เรา

122 pages, Paperback

Expected publication March 1, 2554

About the author

อนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นนักเขียน นักแปลผู้น่าจับตามองในยุคปัจจุบัน โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554)

อนุสรณ์เข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2526) ไปพร้อมๆกับ เข้าเรียนที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และตัดสินใจไม่ศึกษาต่อที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังคงตัดสินใจเรียนต่อเฉพาะที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี

เมืองเย็นเป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ผลงานที่สร้างชื่อให้กับอนุสรณ์ส่วนใหญ่เป็นงานเขียนทั้งสิ้น อาทิ เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534), ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547),H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548),Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548), 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549),เคหวัตถุ (Household Objects) และล่าสุดกับนิมิตต์วิกาล (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554).

เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็เลยมีความคิดอยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกถึงเพื่อน แต่พอเขียนขึ้นมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น

Reviews

[Blackdogsworld]

"การมองงานของเราว่าเป็นเครื่องเลี้ยงชีพ เป็นเครื่องหารายได้ และงานไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิต ทำให้งานกลายเป็นสิ่งที่น่าเบื่อ สิ่งที่น่าเกลียดชัง โลกของงานถูกแยกจากโลกพักผ่อน และการแยกขาดโลกสองใบนี้ออกจากกัน คือสาเหตุของจิตใจที่หวาดกลัว จิตใจที่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกวุ่นวาย เราไม่อาจหาความสงบได้เลย ถ้าเราไม่รู้สึกว่าสิ่งที่เราทำอยู่ทุกวันนั้นมีผลต่อการเติบโตภายในจิตใจของเรา"

- อนุสรณ์ ติปยานนท์, พระเจ้า-ความเงียบ

----------

ผมชอบความเรียงเล่มนี้ แต่ละบทแม้จะไม่ได้พูดถึงประเด็นพระเจ้ากับความเงียบเหมือนกับชื่อเรื่องทุกบท แต่ก็มีอะไรให้ขบคิดต่อ โดยเฉพาะบทที่ว่าด้วย placebo effect กับการเยียวยาตนเอง

อ.ต้นสามารถเล่าเรื่องสามัญในขีวิตและการเดินทางได้น่าติดตาม น่าเสียดายนิดเดียวตรงที่ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับความเงียบซึ่งน่าสนใจมาก ๆ มีแค่ 10 บทแรกเท่านั้น

หนังสือเล่มบาง ๆ ที่ราคาถูกกว่ากาแฟสตาร์บัคส์หนึ่งแก้ว พิมพ์มาตั้งแต่ปี 2554 ผมโชคดีที่บังเอิญไปเจอเข้า และอ่านรวดเดียวจบ

[Chaipat Choo]

ความเรียงที่อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ได้หวือหวา หรือตื่นเต้นใดๆ
เล่มนี้ผมอ่านไม่จบ ส่วนใหญ่เลือกเรื่องที่สนใจอ่านครับ

เป็นรวมเรื่องบทความที่ลงตีพิมพ์ในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ สำหรับงานของอนุสรณ์ เล่มนี้เป็นเล่มแรกที่ผมอ่าน

[Chartree Jew]

เป็นหนังสือเล่าเรื่องราวที่ผู้เขียนได้พบเจอและแทรกประวัติศาสตร์ ออกแนวสารคดีเล็กน้อย มีเรื่องวัฒนธรรม จิตใจของผู้คนที่ได้พบเจอ รวมถึงการแสดงความเห็น ความรู้สึกต่อเหตุการณ์ต่างๆ เอามาบันทึกไว้ด้วยความสั้นกระชับอ่านง่าย ชวนติดตาม

[nisnaan Reader]

เป็นหนังสือท่องเที่ยวแนวสังเกตชีวิต ได้รับสาระความรู้ที่ไม่เคยรู้ระหว่างบท ภาษาเรียบง่าย