Ο Γιάννης Μπενάκης, γνωστός στους φίλους ως "Μπεν", είναι πρώην αστυνομικός που πλέον βγάζει τα προς το ζην παριστάνοντας τον ιδιωτικό ντετέκτιβ -με παράνομες μικροδουλειές για γνωστούς- ενώ περνάει τον υπόλοιπο καιρό του ερωτοτροπώντας με νεαρές κοπέλες και πίνοντας με δύο απρόσμενους φίλους: έναν αλκοολικό μπουγατσατζή και έναν παρανοϊκό καθηγητή αγγλικών. Η καινούργια δουλειά που αναλαμβάνει ο Μπεν αποδεικνύεται πολύ πιο απαιτητική απ ό,τι περίμενε αρχικά, καθώς συνδέεται μυστηριωδώς με τον φαινομενικά τυχαίο θάνατο μιας από τις πρώην κοπέλες του, της Μαριάννας Κουτζαβασίλη, και οδηγεί σε μια μπλεγμένη υπόθεση η οποία σχετίζεται με τη σκιερή πλευρά του φοιτητικού συνδικαλισμού και με ακόμη μεγαλύτερα συμφέροντα.
Ένα γρήγορο αστυνομικό μυθιστόρημα, ένα μοντέρνο νουάρ όπως γράφει και στο υπέροχα ανατριχιαστικά εξώφυλλο, με φόντο τη Θεσσαλονίκη. Αυτός ο Μπεν, όσο έξυπνος είναι με τις έρευνες του, άλλο τόσο μπερδεμένος είναι με τα προσωπικά του. Ιδιαίτερος ήρωας, θα ήθελα να διαβάσω κι άλλη ιστορία με αυτόν πρωταγωνιστή.
3,5* Το συγκεκριμένο βιβλίο το είχα καιρό στα σχέδια προς ανάγνωση. Η ώρα ήρθε με την έκδοση και του 2ο βιβλίου του συγγραφέα. Πρόκειται για ένα νουάρ με hardboiled αποχρώσεις, γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Μου άρεσε αρκετά και βρήκα πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο το θέμα του, τις συμφωνίες PR (δημοσίων σχέσεων) των φοιτητικών παρατάξεων με τους χώρους διασκέδασης της εκάστοτε πόλης, αλλά και τα λαδώματα και τις μίζες στις δημοπρασίες για την εργολαβία δημόσιων έργων. Θεωρώ ότι χειρίστηκε τα δύο θέματα πάρα πολύ καλά και η πλοκή ήταν γρήγορη και καλοστημένη.
Είναι ένα κακό μυθιστόρημα. Η πλοκή δεν έχει συνέπεια και εννοώ ότι . Επίσης το βασικό υπόβαθρο της ιστορίας που επέλεξε ο συγγραφέας είναι δύσκολο και πράγματι δεν πέτυχε να το στήσει πειστικά και εννοώ . Ακόμη και ο ίδιος ο αστυνομικός γρίφος ήταν απλοϊκός στην ουσία του (). Τέλος, περίπου στη μέση του βιβλίου, φαίνεται ότι οι ιδέες ως προς την εξέλιξη της πλοκής είχαν τελειώσει και ο συγγραφέας απλά καθυστερούσε την λύση του εγκλήματος αναπαράγοντας τα ίδια και τα ίδια (καφέδες, επαναλαμβανόμενες συζητήσεις, μπύρες και πάλι από την αρχή). Το άλλο μεγάλο πρόβλημα του βιβλίου ήταν το ύφος του. Άτεχνο και λαϊκίστικο έκανε, κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο κουραστικό. Ως χαρακτηριστικό του λαϊκίστικου στιλ του αναφέρω ότι ο κεντρικός ήρωας είναι ένας λιγούρης περίπου 30 ετών που σαλιαρίζει με οποιαδήποτε κοπέλα βρεθεί στον δρόμο του, όλες αυτές (!) δέχονται πρόθυμα τα σάλια του και τελικά αυτή που αποτελεί το αντικείμενο του πόθου του είναι η μικρότερη σε ηλικία, η δεκαεννιάχρονη σπουδάστρια. Πόσα ακόμη κλισέ του καφενείου θα διαβάσουμε...
Όντως, ένα μοντέρνο νουάρ. Ο Γιώργος Μαρτινίδης γράφει ένα απ' τα πλέον πρωτότυπα ελληνικά αστυνομικά αφηγήματα, με τον ντετέκτιβ του να βυθίζεται σε συνωμοσίες φοιτητικών παρατάξεων και εργολαβιών. Ο ήρωας του, ο Γιάννης Μπενάκης, για τους φίλους Μπεν, είναι ζωντανός και ωραίος τύπος, ευχάριστη παρέα για τους φίλους του να και τον αναγνώστη. Όσον αφορά τον συγγραφέα, θα έλεγα πως ακολουθεί την φόρμουλα του Chandler αλλά με την σκοπιά του Crumley, μια κάπως πιο βρώμικη εκδοχή του μύθου. Είναι κρίμα που ο συγγραφέας δεν έχει γράψει κάποια συνέχεια, θα ήθελα πολύ να ξαναδώ τον Μπεν στο Ολντ Σκουλ να πίνει μπίρες με τον Αντώνη και το Νίκο...
Αυτό το βιβλίο αξίζει 2,5 αστέρια. Έχει μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα υπόθεση η οποία καταστρέφετε από την πολύ άσχημη γλώσσα που μεταχειριζεται ο συγγραφέας. Ο ήρωας εκτός από το να πίνει, να καπνίζει και να ξενυχτάει δεν κάνει και κάτι άλλο. Να μην ξεχάσω ότι κυνηγάει και οτιδήποτε θηλυκό από γάτα μέχρι άνθρωπο για να του κάτσει. Αναρωτιέσαι πως και δεν έχει πεθάνει ακόμα από ανακοπή στην καλύτερη των περιπτώσεων. Κρίμα γιατί η υπόθεση είχε ενδιαφέρον.
Νομίζω πως ο Μαρτινίδης το’ χει όλο. Ξεκινάει ήρεμα, εγκλιματίζοντας μας και σταδιακά η πλοκή γεμίζει με δράση και ερωτηματικά. Δημιουργεί έναν ήρωα με τον οποίο μπορεί να ταυτιστεί σχεδόν οποιοσδήποτε και περιβάλλοντας τη βασική ιστορία με καταστάσεις από την όμορφη Θεσσαλονίκη (sic) που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι αληθινές, φτάνει σε ένα άρτιο αποτέλεσμα και ένα πολύ καλό αστυνομικό νουάρ. Δεν το αφήνεις εύκολα από τα χέρια σου. Περισσότερα στο http://wp.me/p2GOZt-8q