Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που ψάχνω πάντα στα βιβλία που διαβάζω,είναι το ταξίδι.Θέλω να ταξιδεύω μαζί τους πνευματικά,γεωγραφικά,πολιτισμικά..Το "Χαρέμι" μου πρόσφερε αυτή τη δυνατότητα και είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό! Όταν μάλιστα το ταξίδι συνδυάζεται με αστυνομική δράση,μυστήριο και έγκλημα,τότε θεωρώ πως έχω βρει τον τέλειο συνδυασμό!
Στο βιβλίο αυτό λοιπόν,που αποτελεί μέρος της σειράς βιβλίων της Barbara Nadel με ήρωα τον επιθεωρητή Τσετίν Ικμέν,ο αναγνώστης γνωρίζει από πρώτο χέρι την Κωνσταντινούπολη - τους ανθρώπους,τα ήθη,τα έθιμα και τις παραδόσεις τους,τα "αρώματά" της,τα μυστικά της,τα μυστήριά της.Η αστυνομική δράση είναι ολοφάνερη σε κάθε σελίδα,οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη σε γρήγορο ρυθμό.Πάντα και παντού όμως παραμονεύει η Πόλη,αποφασισμένη να τυλίξει στα μεταξωτά,πολύχρωμα πέπλα της αυτόν που διαβάζει το βιβλίο.Όλα συνδέονται με την παράδοση,που χάνεται στα βάθη των αιώνων.Όλα ξεκινούν και καταλήγουν εκεί,και ο σύγχρονος πολιτισμός χορεύει σφιχτά αγκαλιασμένος με τα πιστεύω και τις αντιλήψεις προηγούμενων εποχών,με τέτοιο τρόπο που λες πως αποκλείεται το ένα να καταφέρει να επιβιώσει χωρίς το άλλο.
Είναι ολοφάνερο πως η Nadel είναι και λάτρης της ανατολίτικης παράδοσης και της Τουρκίας,αλλά και -ευτυχώς!- άριστη γνώστρια της Πόλης και της ιστορίας.Όλα τα βιβλία της διαδραματίζονται εκεί και είναι παντού διάσπαρτη στο κείμενο η άνεσή της με τον τόπο.Από τα διαδρομές των ηρώων σε οποιαδήποτε συνοικία της Πόλης μέχρι τις ιστορικές αναφορές και από τις παραδόσεις μέχρι τη σκιαγράφηση και των πιο μικρών λεπτομερειών,νομίζει κάποιος πως διαβάζει κάποιον τουριστικό οδηγό!Αξίζει συγχαρητήρια η συγγραφέας,που πραγματικά παρουσιάζει μια ιστορία τόσο καλά δεμένη και τόσο καλογραμμένη,τόσο πλούσια και γεμάτη με την Ανατολή,εκτός από το καθαρά αμιγώς αστυνομικό στοιχείο.
Δεν αρνούμαι πως,προσωπικά,δυσκολεύομαι να αποδεχτώ τις συνήθειες των Τούρκων.Τα έθιμά τους,η κατώτερη θέση και η δουλοπρέπεια των γυναικών,η κοινωνική ανισότητα,τα πιστεύω και ο τρόπος σκέψης τους,η υποταγή στον άντρα και αφέντη του σπιτιού είναι πράγματα εντελώς έξω από μένα και την κοσμοθεωρία μου.Καταλαβαίνω πως μιλάμε για έναν άλλον κόσμο,με έναν τρόπο σκέψης εντελώς διαφορετικό από το 'δυτικό' και το σέβομαι -δεν μπορώ να πω όμως πως το εκτιμώ κιόλας.Γι' αυτό αρχικά σκεφτόμουν πως ίσως αυτό με χαλούσε κάπως..Τελικά δε με ενόχλησε,αν και με ξένισε κάπως.Κι αυτό το οφείλω στη συγγραφέα.Μόνο και μόνο από αυτό το γεγονός,θα με κέρδιζε ούτως ή άλλως!
Το "Χαρέμι" είναι ένα βιβλίο που απόλαυσα πολύ,ήμουν απόλυτα προσηλωμένη στην ιστορία του διαβάζοντάς το,αλλά νομίζω πως θα συνεχίσω να προτιμώ τα αστυνομικά μυστήρια που λαμβάνουν χώρα κάπου στη Δύση.Κατά τη γνώμη μου,όμως,ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ κάποιος λάτρης των αστυνομικών ιστοριών γενικά και της Τουρκίας ειδικά να μην το λατρέψει!Το συστήνω ανεπιφύλακτα!