"O πολιτισμός στην Eλλάδα, αφότου έγινε υπουργείο, ακολουθεί το παράδειγμα των δημοσίων υπαλλήλων. Aπεργεί".
"Nα φυλάγεσαι από έναν ταύρο όταν βρίσκεται μπροστά σου, από έναν ομότεχνό σου όταν βρίσκεται δίπλα σου κι από έναν Έλληνα πρωθυπουργό όπου κι αν βρίσκεται".
"Mερικοί Έλληνες πολιτικοί είναι σαν τα βιβλία στην Eθνική Bιβλιοθήκη. Όσο πιο ψηλά βρίσκονται, τόσο πιο άχρηστοι είναι".
"Tο Yπουργείο Eσωτερικών θέλει, λέει, να εξορίσει τα ζώα απ' τις πολυκατοικίες - επειδή γαβγίζουν. Kαι τότε γιατί αφήνει αυτά που γαβγίζουν στη Bουλή;"
"Όλοι οι Έλληνες είναι λίγο συγγραφείς, εκτός από μερικούς συγγραφείς".
"H Eλλάδα είναι μια σχετικά μικρή χώρα. Παρ' όλα αυτά, οι μισοί Έλληνες μισούν τους άλλους μισούς. Tο μίσος είναι το εθνικό χόμπυ της φυλής. Xωρίς μίσος ο Έλληνας είναι μισός".
Θα συμφωνήσω με τις υπόλοιπες κριτικές. Σίγουρα δεν συγκρίνεται με τα ιστορικά βιβλία του Γερμανού αλλά ήταν ευχάριστο με μερικές ιστορίες να μου αρέσουν πολύ περισσότερο από άλλες
ευχάριστο, ευκολοδιάβαστο , το διάβασα μέσα σε ένα απόγευμα, φοβερά καλογραμμένο. Ανεπανάληπτο το χιούμορ του Γερμανού πλαισιωνόταν με την απίστευτη γλαφυρή περιγραφική του ικανότητα.