Το ερωτικό των τεσσάρων

by Λένα Διβάνη, Αύγουστος Κορτώ, Αμάντα Μιχαλοπούλου

Με αφορμή την πενταήμερη εκδρομή της Γ’ Λυκείου, μια ομάδα ανθρώπων μπλέκουν τους φόβους, τις επιθυμίες και τα ερωτικά τους πεπρωμένα, με φόντο τη Μύκονο και τα τρομερά μυστικά που ο καθένας τους -που ο καθένας μας- κουβαλάει. Ένα βιβλίο για το καλοκαίρι. Μια ιστορία, ειπωμένη σαν παραμύθι, από τέσσερις αφηγητές, που κρύβουν και κρύβονται, που κινούν τα νήματα του έρωτα με τον ίδιο τυχαίο, απρόβλεπτο τρόπο, όπως συμβαίνει σε όλες τις ιστορίες. Όπως συμβαίνει στην ίδια τη ζωή.

163 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

See Lena Divani.
Η Λένα Διβάνη γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο και είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική Σχολή Αθηνών.
Εκτός από τις ιστορικές μελέτες της, έχει δημοσιεύσει μία συλλογή διηγημάτων ("Γιατί δεν μιλάς για μένα") και τέσσερα μυθιστορήματα ("Οι γυναίκες της ζωής της" που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση από την ΕΤ1, "Εργαζόμενο αγόρι", "Ενικός αριθμός", "Ψέματα. Η αλήθεια είναι...").
Το πρώτο της μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και στα ιταλικά. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και τα πολωνικά. Επίσης, έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία για παιδιά και έναν τόμο με τα θεατρικά της έργα που παίχτηκαν στο "Τρένο στο Ρουφ" και στην "Πειραματική Σκηνή Τέχνης", στη Θεσσαλονίκη.
Υπήρξε τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας "Τα Νέα" και του περιοδικού "Elle". Υπήρξε επίσης Αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε την άνοιξη του 2009.

Reviews

[Dimitris · Rating 1 out of 5]

Εντάξει, I hate-read it που λέμε και στο χωριό μου, μιας κι έχω από χρόνια μιαν ιδιαίτερη αντιπάθεια και προς τους τέσσερις συγκεκριμένους συγγραφείς κι ήταν σαν θείο (ή εωσφορικό) δώρο που βρήκα ένα βιβλίο γραμμένο κι απ΄τους τέσσερις μαζί ψάχνοντας στα ράφια μας, έχοντας ξεμείνει από βιβλία Καλοκαιριάτικα.
Τι ήθελαν να κάνουν; Να επαναλάβουν το πείραμα του «Μυθιστορήματος των τεσσάρων» (Μυριβήλης, Καραγάτσης, Βενέζης, Τερζάκης - 1958);...! Aλλά όσο κι αν είχα χαμηλές προσδοκίες, δεν το περίμενα τόσο άθλιο. Ειδικά το τελευταίο κομμάτι, που "κλείνει" το "μυθιστόρημα", δια χειρός αυτού του Τίποτα που ονομάζεται Χωμενίδης... δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να κλάψω.
Πού έχει καταντήσει η δόλια η ελληνική πεζογραφία;...

[Petros Magganopoulos · Rating 2 out of 5]

Το αποτέλεσμα είναι κακό. Η Διβάνη και η Μιχαλοπούλου τα πάνε ΟΚ,κρατούν ένα ενδιαφέρον και μια συνοχή, την ιστορία εκτροχιάζει το μονοδιάστατο και υστερικό γράψιμο του Κορτώ σε σημείο που να μην σώζεται και έτσι ο κατα τα άλλα, πολύ ταλαντούχος Χωμενίδης,απλά τρολάρει με ένα σούρεαλ τέλος.

[Sarah Gk · Rating 2 out of 5]

Αμφινταλατεύτηκα σοβαρά αν πρέπει να βάλω ένα αστέρι (ή μηδέν;), γιατί το βιβλίο ήταν πραγματικά κακό ή αν πρέπει να βάλω πέντε αστέρια και άπειρα θαυμαστικά, γιατί το βιβλίο ήταν τόσο επική κριντζιά, που με την παρέα μου πεθάναμε στα γέλια, όσο το διάβαζα και τους διηγούμουν την πλοκή.

Και πάμε τώρα στο φινάλε. Αν το είχα διαβάσει το έτος 2006, όπως οι περισσότεροι, θα έλεγα ότι είναι γέλοιο, παράλογο ή σουρεάλ. Αλλά το διάβασα Αύγουστο 2022, if you know what I mean, και έχω να δηλώσω με έμφαση: "Τι μεγάλος προφήτης είσαι ρε Χωμενίδη, άνθρωπε;"

Αυτά από μένα, για καλοκαίρι καλό είναι, διαβάζεται άνετα όταν είστε παραλία και τρίβετε τα πατουσάκια των ποδιών μεταξύ τους, για να πέσει η άμμος.

[Irinithelibrarian · Rating 1 out of 5]

Το τελευταιο κομματι του μυθιστορήματος είναι απαράδεκτο! Η αρχή ήταν καλή. Ελαφρύ μυθιστόρημα, αλλα πραγματικά απορώ που το ανέλαβε ο Καστανιώτης για έκδοση. Έχασε την εμπιστοσύνη μου.

[Ελένη Καραχανίδη · Rating 4 out of 5]

Ξεκινώ ανάποδα λέγοντας ότι δν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο φινάλε γι αυτό το βιβλίο από αυτό που έγραψε ο Χωμενιδης στο τελευταίο κεφάλαιό του. Δυστοπικο. Άσχετο και συγχρόνως απόλυτα σχετικό, πιστεύω ότι έδωσε την τελική πινελιά που διαφοροποίησε μια εν δυνάμει μέση ιστορία την οποία έτσι κι αλλιώς είχαν απογειώσει οι πένες και των τεσσάρων ως εκείνο το σημείο. Ένα βιβλίο στο οποίο μπήκα διχασμένη από την αγάπη μου για τους συγγραφείς και κάποιες κριτικές της κοινότητας. Ένα βιβλίο που ευτυχώς αποφάσισα να δοκιμάσω. Και το απόλαυσα λέξη λέξη. Και θα το ξαναδιάβαζα.

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 1 out of 5]

Θεωρώ ότι το βιβλίο έπρεπε να λέγεται "το νευρωτικό των τεσσάρων". Ξεκινώντας από ένα αρκετά ανοιχτό πρώτο κεφάλαιο κι ως να φτάσουμε στο όγδοο (οι συγγραφείς γράφουν εναλλάξ, κάνοντας δύο "γύρους"), ο κάθε ένας τους βάζει στο χαρτί τις προσωπικές του νευρώσεις και μανίες. Κατίνες, γκέι, διαννοούμενοι του κwλου, ντετέκτιβ και φοραδίτσες, περιφέρονται ενδυόμενοι τα του χαμαιλέοντος, αλλάζοντας συμπεριφορά κατά το δοκούν (του εκάστοτε συγγραφέα).

Θεωρούσα ότι τέτοιου είδους προβλήματα έχουν μόνο οι "ερασιτεχνικά" γραμμένες συνεργατικές νουβέλες, πεποίθηση που απέκτησα εξ ιδίας πείρας. Αποδεικνύεται ότι ακόμη κι οι "επαγγελματίες" συγγραφείς έχουν σοβαρά προβλήματα συνεννόησης σε τέτοιες προσπάθειες.

[Akaitsoti · Rating 3 out of 5]

Πραγματι, πολυ ενδιαφερον το concept 4 διφορετικοι συγγραφεις να πιανουν το θεμα εκει που το αφησε ο προηγουμενος και να δημιουργειται μια ιστορια. Ψαχνεις και βρισκεις στοιχεια του καθενος σε καθε κεφαλαιο. Αναλαφρη ιστορια -ή μηπως όχι?- με ενα τελος που δεν γραφηκε ποτε -ή μηπως ναι?

[Georgia Kapitsaki · Rating 1 out of 5]

Μαλλον δεν εχω να πω πολλα. Πολυ απογοητευτικο. Το βιβλιο Παρακολουθει την πενταημερη καποιων μαθητων εστιαζοντας σε καποιους χαρακτηρες. Μενει μετεωρο το τελος..

[hibou.with.books · Rating 4 out of 5]

Τέσσερις συγγραφείς, οκτώ κεφάλαια, αρκετοί πρωταγωνιστές: Ο Γιάννης ( ντροπαλός μαθητής γ' λυκείου), η Νίνα ( η γλυκιά και προσιτή φιλόλογος), ο Μάκης ( καθηγητής γ'λυκειου και πατέρας του Γιάννη), ο Μιχάλης (ομοφυλόφιλος και άθεος καθηγητής θεολογίας), η Μάρη ( το 'popular' κορίτσι της γ'λυκειου), ένας ντετέκτιβ, ένας ζηλιάρης σύζυγος, μια μάνα που κάνει τα πάντα για τον γιόκα της, ένας μαθητής που γουστάρει τρελά τον κολλητό του(κρυφά).
Όλοι αυτοί οι ήρωες μπερδεύονται σε ένα κουβάρι αποκαλύψεων με φόντο μια πενταημερη στη Μύκονο, προσπαθώντας να βάλουν σε μια τάξη (ή και οχι) τη ζωή τους και να ζήσουν μια εμπειρία που θα τους μείνει αξέχαστη.
Σε αυτό το βιβλίο βλέπουμε πως μια πενθήμερη εκδρομή Γ' Λυκείου στο νησί των ανέμων, αναστατώνει τόσες πολλές ζωές. Πως οι άνθρωποι κρύβουν συναισθήματα όπως ο φόβος, η μοιχεια, οι επιθυμίες, ο έρωτας, το ψέμα, η οργή μέσα σε μια εκδρομή- άλλοθι..
Πόσο απέχει η αλήθεια από το ψέμα? Πόσο ειλικρινείς είμαστε με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας? Τι θα γινόταν αν εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε χωρίς δεύτερες σκέψεις? Θα πληγωναμε όλους αυτούς που αγαπάμε? Και τελικά ότι κάνουμε, το κάνουμε για κάποιο όφελος ή είμαστε ανιδιοτελείς? (Οι απαντήσεις στο βιβλίο

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

[...]Η ομορφιά, η ομορφιά... Ο κόσμος είναι ανόητος, η ομορφιά είναι σαν τους πίνακες. Αν έχεις ένα πόστερ της Τζοκόντας, έχεις την Τζοκόντα. Ως εκεί. Η ομορφιά δεν είναι για να την έχουμε. Κανείς δεν την έχει.
[...]

[Carnation · Rating 3 out of 5]

Όχι καλό. Όχι κακό.

[Iro · Rating 2 out of 5]

το διάβασα σε μια μέρα.περίμενα κάτι καλύτερο απο τους συγκεκριμένους συγγραφείς και πραγματικά δεν κατάλαβα καθόλου το τέλος

[Constantina · Rating 2 out of 5]

Απλό καλοκαιρινό μυθιστόρημα που σε χαλαρώνει με τους έρωτες και τις ίντριγκες του. Το τελευταίο κεφάλαιο τα χαλάει όλα καθώς είναι άσκοπα σουρεαλ και δεν δίνει ένα τέλος στην ιστορία.

[Dimitra · Rating 1 out of 5]

Το διαβάζεις και λες "τι στο καλό; στο πόδι το γράψανε; χάσανε κάνα στοίχημα;"
Το τελευταίο δε κεφάλαιο έρχεται ως απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα, ΝΑΙ!

[Giota Spiliopoulou · Rating 2 out of 5]

δεν μου αρεσε σχεδουν καθολου!τα μονα κομματια που βρηκα απολαυστικα και αληθινα ηταν εκεινα που εχει γραψει ο Κορτω.Επισης μου αρεσε η εικονογραφηση

[Effie · Rating 1 out of 5]

B.R.A.CE. 2017 'Eνα βιβλίο από δύο ή περισσότερους συγγραφείς

Κάποιος ανάγκασε 4 συγγραφείς να γράψουν ένα βιβλίο. Κάποιοι απ αυτούς ήταν πιο εκδικητικοί απ τους άλλους.