פריחה פראית

by Aharon Appelfeld, אהרון אפלפלד

הרומן פריחה פראית הוא פריצת דרך מרהיבה אל מחוז חיים חדש, הרחק מדרך המלך, אל אחת הפסגות בלב הקרפטים, ששם אנו מתוודעים אל חייהם המופלאים של גד ועמליה. לפסגה יש היסטוריה. ב-1835 נמלטו אליה מפני פורעים קומץ יהודים, התבצרו בה ונלחמו על נפשם עד אשר נפלו חללים. אמונתם וגבורתם היו לשם דבר. על קבריהם עולים יהודים ומבקשים חיזוק האמונה, רפואה וישועה. האחים גד ועמליה קיבלו ביורשה, בעודם צעירים מאוד, את החזקה על המקום הרחוק והנישא הזה.

הספר פותח בתיאור החשיכה והבדידות הנמשכות שם לאורך חודשים רבים, ועליהן נוספות מצוקות הקיום: השגת עצים להסקה, מזון בסיסי, והגנה מפני הפורעים, שאינם מרפים. היַחַד שלהם, שיש בו לא מעט רגעים של אושר נסתר, מעצים את הקרבה ביניהם והופך אותם מאחים לאהובים. השנה האחרונה של חייהם בפסגה היא עיקרו של הרומן. הבדידות מתעצמת, הפחדים גוברים. כדי לגבור על תלאות הקיום הם שותים ומשתכרים. השתייה מקרבת אותם יותר ויותר ועושה אותם איש ואישה לכל דבר.

הרומן מושך אותנו בחבלי קסם אל מחוז הדמדומים שבו מתגוששים, ללא פשרות, אהבה עזה אמונה לוהבת, ייסורי חטא ופחדי בגידה.

פריחה פראית הוא רומן רב נדבכים, שבו נפרש הקיום האנושי במלוא כוח קסמו, אך בה בעת מחוברות הנפשות בחוטים רבים אל הספירה האלוהית. רומן סוחף, גדוש עלילה, צלול כמו נופי הפסגה. הפרוזה של אפלפלד בשיאה.

Genres: Jewish, Fiction, Israel, Holocaust, Literature, Novels

199 pages, Paperback

First published December 28, 1993

About the author

AHARON APPELFELD is the author of more than forty works of fiction and nonfiction, including Until the Dawn's Light and The Iron Tracks (both winners of the National Jewish Book Award) and The Story of a Life (winner of the Prix Médicis Étranger). Other honors he has received include the Giovanni Bocaccio Literary Prize, the Nelly Sachs Prize, the Israel Prize, the Bialik Prize, the Independent Foreign Fiction Prize, and the MLA Commonwealth Award. He is a member of the American Academy of Arts and Sciences and has received honorary degrees from the Jewish Theological Seminary, Hebrew Union College-Jewish Institute of Religion, and Yeshiva University.

Reviews

[Brczdn · Rating 4 out of 5]

Yazarın zaten Mutlu bir şeyler yazması beklenemezdi. Gerçekten karakterlerin ruhunun en kuytusuna indirdi bizi. Okuduğum en karanlık kitaplardan biri diyebilirim. Anlatımı basit ama etkileyiciydi.

[Berfin Kanat · Rating 4 out of 5]

Çok güzeldi.

[Çavlan · Rating 3 out of 5]

It was a well-written book but depressing as hell.

[belisa · Rating 3 out of 5]

su gibi okunan sakin bir kitaptı...

[Martha Anne Toll]

Here’s my essay about this book for Triangle House Review https://www.triangle.house/review/202...

[Cevizin_kitaplari · Rating 1 out of 5]

#untothesoul
Merhabalar Ceviz kızımın dostları size bugün @nihllck.kitap arkadaşımın #harfliyazarokuyoruz grubu A harfi için seçtiğim #aharonappelfeld in yazdığı #ruhunkuytusunda isimli kitapla geldim. Uzun süredir @metiskitap dan okuma yapmıyorum. Kitapları albenili gelmiyor ve çok pahalı. Ancak her yayınevinden birer kitap okuyarak kitaplığımı eriymeye çalışıyorum. Kapağı beni etkilemişti kitabın. #kar #kış dendiğinde birden gözlerim açılıyor. Kitap da sonu gelmeyen kar fırtınalarını içinde geçiyor aslında. İzole bir ortam hüküm sürüyor kitap boyu ve ahlaki olarak sorgulayacağınız bir okuma sizi bekliyor.
Amalia ve Gad kardeşler, kış onları kulübelerinde izole ediyor ve depresif başlayan kitap daha da depresif bir hale evriliyor. Yalnızlık duygusu genel anlamda hakim. Amalia, küçükken bastırılmış o yüzden de depresif ve melankolik hale gelmiş bir kadın. İkili yanyana genelde susmayı tercih ediyor. Gad, Amalia'nın çekincelerini kardeşi olarak kapatmaya uğraşan, onu derinlerden çekip çıkarmaya çalışan rolünü üstleniyor. Kaldıkları dağ kulübesi 60 yıl orada yaşamış amcalarından miras kalmış. İzole hayatları devam ederken aralarında ensest ilişki başlıyor. Önce yaptıklarını garipsiyorlar ancak sonra bu doğal gelmeye başlıyor.
Anlatım garip çeviri iyi yapılmamış. Şöyle ki anlatım iki karakter arasında bir anda değişebiliyor ve kimin düşüncesi anlaşılmıuor he ve she zamirleri çeviri yapılırken karalter ismiyle çevrilmeli türkçeye bizde cinsiyet zamiri yok çünkü. Bu anlam karmaşası yaratmış. Yazar amalia ve gad perspektiflerini her bölüm değiştirse bu karmaşa olmazdı ama bunda şu an çevirmen suçlu. Kasvetli ve karanlık bir atmosfer dedim iki kardeş durmadan içiyorlar ve mirasını devraldıkları şehitler mezarlığını koruyorlar geçimleri bağışla sağlanıyor ama kendilerini halktan izole etmişler. Kitap baştan sona amaçladığı bir şey olmamacasına akıyor. Karakterlerin konuşmaları çoğunlukla havada. Sürekl kendini tekrarlayan şekilde ilerlediğinden kitaptan kendime kazanacağım bir şey kalmadığını düşünüp yarısında bıraktım. Yorumları okudum evet bir şey kazandırmıyormuş. Çok boş vaktiniz varsa ve evdeki tek kitap bu ise okunur.

[Selman dinler · Rating 3 out of 5]

Kitap aslında uzun değil, sadece 162 sayfa. Yine de bitmek bilmiyor. Galiba beni en çok sıkan Yahudi dindarlığının kibirle öznefret arasında manyakça gidip gelen sayıklamaları oldu. Bunlar girdaplı bir kurguyla, dönüp dolaşıp tekrar tekrar anlatılınca okurda, en azından bende, bir bıkkınlık doğurdu. Yahudi bilinci bir sürü insan için ilginç bir mevzu olabilir ama beni sıktı. Tahmin ediyorum yazarın amacı da bir bakıma böyle bir şey, Kafka’nın yaptığı gibi okuru metnin içinde pusulasız bırakarak anlatılan karakterin yersiz yurtsuz savrulmuşluğunu ve şaşkınlığını okura yaşatmak. Ama Kafka bunu muhteşem ve zeka dolu bir dille yapıyor, bilgiçlik taslamıyor, kavmiyetçi bir hıncı bilgelik zannetmiyor. Karakterlerini tamamen bırakmış, onlara dokunmuyor. Appelfeld ise kahramanlarını biraz itip kaksa da hala onlara duygusal olarak bağlı. Dolayısıyla bu sıkkınlıktan, Kafka kadar entelektüel bir verim çıkmıyor.
Haksızlık da etmeyelim, o kadar da kötü bir roman değil. Dili iyi, temiz yazılmış, grotesk bir mekan, tabu konular falan filan. Yine de rahmetlinin yazdığı başka herhangi bir şeyi okumak istemem. Merak etmiyorum açıkçası. Düşünüyorum, bunun temel sebebi sanırım şu: Çok gri bir roman. Bir sürü şey var içinde ama beni alıp sayfaların ilerisine taşıyacak belirgin bir şey yok. Bu ya yazarın karakter güdüklüğünden olur ya da fazla hesapçı olmasından. Şunlar şunlar da olsun ama bunları fazla koyarsam da şunlar küser. Karakterler kendi ruhlarına bakmaktan özenle kaçınıyor, onu anlıyorum ama yazar da mı kaçınmak zorunda? Sezdirme metodu için fazla öznel, gösterme içinse fazla sakıngan. Ne bileyim, çok daha berbat bir sürü şey okudum ama bu kitap iyi olabilecekken ucundan dönmüş gibi hissettiğim için beni biraz kızdırdı galiba.

[Camille · Rating 4 out of 5]

Pensive, slow, haunting, great book!!

[Stanley Levine · Rating 5 out of 5]

I loved this book for its intense, focused writing. Appelfeld, who claimed he wrote "Yiddish literature in Hebrew" was a friend of perhaps the greatest contemporary Yiddish poet, Avrom Sutzkever. This work in particular reminds me in its tone (and to a certain extent its theme) of Sutzkever's prose-poem collection Grine Akvarium. The setting is a couple (brother and sister) who have 'inherited' a cemetery devoted to the victims ("martyrs") of a local pogrom, of which they are the final guardians. They do not have the authentic qualities necessary to carry on their uncle(?)'s tradition, and witness a decline in both the attitude/behavior of Jews who make pilgrimage there in the summer as well as in the condition of the cemetery itself despite their strenuous efforts to continue his work. [next sentence: possible spoiler: By their own deeds they are (or think they are) condemned to finally abandon the cemetery, whose fate is left up in the air.] Many allegorical interpretations possible: Yiddish culture, diaspora culture, Jewish culture, outlooks for the Jewish future, Jewish ethics meets the world of modernity, traditional Judaism vs innovation, etc etc. I leave it up to the reader to decide. Any suggestions along these lines would be welcome, either on the board or in a personal message. (211 pp., I finished it in 2 mesmerized sittings

[Turgut A. · Rating 4 out of 5]

Tepelere, arzunun o karanlık köşelerine, herkesten uzağa çekildikçe amansız, karanlık kuyulara düşme eylemini çok güzel yazmış. Çok karanlık ve bir o kadar da çarpıcı. Bir boşluktan bir hapishaneye düşmek. Boşluğun hapishanesi, genişliğin ve belki de arzunun hapishanesi.

[Michael Lewyn · Rating 5 out of 5]

a fast, easy sad read

[Jerroleen · Rating 3 out of 5]

An interesting allegorical work about faith, sin, repentance and, I think, the Israeli settlement of Zion. Unfortunately, I don't have all the cultural background to understand all the levels that this deep book contains.

[Canan · Rating 4 out of 5]

Depresif bir kitap, iki kardeşin yalnızlığı ve birlikteliği anlatılıyor. kolay okunur bir metin.