Met Brein bedriegt leverde Peter Vermeulen een standaardwerk af dat, jaren na datum, nog steeds staat als een huis. Voor wie zoekt naar diepgang voorbij de clichés van Rain Man of de klassieke stereotiepe opsommingen, is dit boek een absolute verademing. Het is een meesterlijke dissectie van wat autisme betekent voor mensen die op het eerste gezicht 'normaal' lijken te functioneren door hun normale tot hoge intelligentie.
De briljante insteek van dit boek is de manier waarop Vermeulen de titel waarmaakt. 'Brein bedriegt' gaat niet over mensen met autisme die de kluit belazeren, maar over hoe onze eigen verwachtingen ons op het verkeerde been zetten. We zien een intelligent persoon en verwachten automatisch sociale zelfredzaamheid.
Vermeulen fileert dit misverstand genadeloos maar respectvol. Hij toont aan dat intelligentie geen buffer is tegen autisme, maar vaak slechts een camouflagenet. Wat de buitenwereld interpreteert als 'niet willen' of 'lastig gedrag', wordt hier haarscherp herleid tot een andere cognitieve verwerking. Het boek haalt daarmee de morele lading van het gedrag af: het is geen onwil, het is een fundamenteel andere manier van informatie verwerken waarbij context ontbreekt. Voor ouders, partners en personen met autisme zelf werkt dit louterend: eindelijk erkenning voor de gigantische inspanning die het kost om 'normaal' te doen.
De stijl is typisch Vermeulen: Vlaams, nuchter, en met een didactische helderheid die complexe psychologische theorieën behapbaar maakt. Hij schrijft als een 'éénoog in het land der blinden': hij ziet patronen en verklaringen waar de omgeving (en soms de persoon zelf) in het duister tast.
Waar sommigen de focus op beperkingen als zwaar ervaren, zie ik het in dit 5-sterrenkader juist als een vorm van diep respect voor de realiteit. Het bagatelliseert de handicap niet. Het erkent dat de camouflage geen 'trucje' is, maar een uitputtende overlevingsstrategie om zich staande te houden in een wereld die chaos is. Het boek legt uit dat die ogenschijnlijke aanpassing een cognitieve topprestatie is, geen intuïtieve flow.
Dit is een fundamenteel basisboek. Het houdt perfect het midden tussen een wetenschappelijke analyse van het brein (het medische luik) en het begrijpen van de interactie met de omgeving (het sociale luik).
Brein bedriegt is verplichte kost. Niet om te lezen wat er allemaal 'mis' is, maar om te begrijpen waarom eenvoudige dingen soms zo onmenselijk veel energie kosten. Het biedt de intellectuele kaders die nodig zijn om van onbegrip naar echt inzicht te gaan. Een tijdloze klassieker die de onzichtbare last eindelijk zichtbaar maakt.