Χτυποκάρδια στο κρανίο

by Έλενα Ακρίτα

Πρίγκιπες και βασιλοπούλες, λουσούδες με τσιχλόφουσκες, τσόκαρα με ανταύγειες στο μαλλί, θηλυκά με τριώροφα ασημένια πέδιλα, γυναίκες του διπλανού πλανήτη, κυνηγοί της θετικής ενέργειας, μαμάδες που ανησυχούν για τα παιδιά τους, παιδιά που ανησυχούν για τις μαμάδες τους, γελαστές ξανθιές της τηλεόρασης, μικρά και «μεγάλα» κορίτσια που σηκώνουν το βάρος μιας απρόσκλητης εποχής, παρέα με όλους και όλες που καλύπτονται από τη φήμη τους ή κρύβονται πίσω από την ανωνυμία τους: η σύγχρονη εικόνα του νεοέλληνα, που πάει κόντρα στην παλιά, σ’ ένα βιβλίο που βγάζει άπλυτα στη φόρα και ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Για όσους βαρέθηκαν να είναι «χρήσιμοι ηλίθιοι»... Για όσες αυτή η χώρα τις στενεύει στο μπούστο, αλλά δεν έχουν κάρτα αλλαγής... Για εκείνους που αναζητούν στο σήμερα την περιπέτεια από το μέλλον και την ανθρωπιά από το παρελθόν...

Genres: Humor, Short Stories

192 pages, ebook

First published November 7, 2011

About the author

Η Έλενα Ακρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Λουκή Ακρίτα (από την πόλη Μόρφου της Κύπρου) και της Σύλβας Ακρίτα (από τη Θεσσαλονίκη, με μικρασιατική καταγωγή). Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε με το περιοδικό Ταχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Βήμα, Έθνος, Έθνος της Κυριακής, Ειδήσεις και Τα Νέα όπου, μέχρι τώρα, αρθρογραφεί κάθε Σάββατο. Συνεργάστηκε με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΕΡΑ1, Αθήνα 9,84, Flash και ΑΝΤ1. Επίσης, έχει παρουσιάσει τηλεοπτικές δημοσιογραφικές και ψυχαγωγικές εκπομπές (Κυριακάτικα, Ο πιο Αδύναμος Κρίκος, Φώτα Πορείας κ.λπ.) και έχει γράψει σενάρια για την τηλεόραση. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ. Το θεατρικό της έργο Η Δίαιτα του Αστροναύτη ανέβηκε την περίοδο 2000-2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Βιβλία της: Από την Έλενα με Xαμόγελο, Ραντεβού με την Έλενα, Η Έλενα στη Xώρα των θαυμάτων, Η Διαθήκη, Τα Φλου, εκδ. Κάκτος. Γεννήθηκα Ξανθιά, Και οι Ξανθιές έχουν Ψυχή, Χτυποκάρδια στο Κρανίο, εκδ. Καστανιώτη. Το Μήλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο, Φόνος 5 Αστέρων, Το Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας, εκδ. Διόπτρα. Ζει στο σπίτι όπου γεννήθηκε.

Reviews

[Λίνα Θωμάρεη]

Απο τι κατάλαβα ηταν προσωπικές απόψεις-αναμνησεις της Κας Ακρίτας!!
Ο λόγος της χιουμοριστικός, σαρκαστικος, με απορίες που όλοι τις έχουμε σκεφτεί!!!
Βέβαια ακόμα να καταλάβω τα πρώτα κεφάλαια με την Πέγκυ απο την Κυριακή??? Που κολλούσε η συγκεκριμένη Κιούρια...???
2αστερακια για το γέλιο που έριξα... και ναι το είχα ανάγκη!!!

[Alfredo]

Είχα διαβάσει δεξιά και αριστερά για την "πένα" της κας Ακρίτα, να εκθειάζεται ως αιχμηρή, χιουμοριστική, σύγχρονη κ.α. . Έπεσε λοιπόν στα χέρια μου, το συγκεκριμένο βιβλίο.
Από που ν' αρχίσω και που να τελειώσω. Ένα μάτσο ασυναρτησίες, δίχως αρχή μέση και τέλος. Ψευδοεξυπνάδες και στυφό κακιασμένο χιουμοράκι, νεοελληνική μιζέρια και κουτοπονηριά διανθισμένη με κακέκτυπα ξενόφερτων νεοτερισμών. Αν η κα. Ακρίτα πιάνει τον παλμό της εποχής και μέσα από τα γραπτά της τον εκφράζει, τότε η εποχή αυτή θα πρέπει να τελειώνει το συντομότερο δυνατό και τα γραπτά ετούτα να χαθούν στην λήθη του χρόνου ώς απεχθέστατα δημιουργήματα που αντικατοπτρίζουν την ηθική κατάπτωση, φτήνια και ασχήμια που έχει επικρατήσει στον μάταιο τούτο κόσμο.

[Vichy]

Κλασική παραληρηματική Έλενα. Σύντομα χιουμοριστικά χρονογραφήματα που αφορούν σε βιωματικές ως επί το πλείστον ιστορίες και σκέψεις της δημιουργού. Η ιστορία που μου άρεσε ήταν η: Έκθεση Ιδεών: «Οι Απόκριες».

[Constantina]

Ενδιαφέρον και ελαφρύ ανάγνωσμα.

[Dora Koutsoukou]

3,5 ❤️😂⭐️⭐️⭐️

- Αγόρι μου, μάνα είναι μόνο μία!
- Ευτυχώς, μάνα, ευτυχώς! Δεν θα άντεχα και δεύτερη!

[Sophia]

B.R.A.CE. 2017 ένα αστείο βιβλίο

Ένα ευχάριστο βιβλίο με μικρά κείμενα που σε έκαναν να χαμογελάσεις, να γελάσεις, να σκεφτείς και να αναρωτηθείς. Γραμμένο 5 χρόνια πριν (2011) είναι ακόμα επίκαιρο και αναφέρεται σε θέματα που ακόμα απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Μου αρέσουν τα κείμενα που με κάνουν να σκεφτώ και να αναρωτηθώ και η Έλενα Ακρίτα το καταφέρνει αυτό με τα δημοσιογραφικά της κείμενα.

[Fenia Vazaka]

Το διάβασα μέσα σε 2 ώρες ως διάλειμμα από τα αστυνομικά. Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο - και σε γενικές γραμμές μου αρέσουν το χιούμορ και η πένα της Ακρίτα.
Οι ιστοριούλες αυτές (εμφανώς γραμμένες λίγο στο πόδι) προσπαθούν να εκμαιεύσουν το γέλιο, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

[Stamatoula]

Σε μια Ελλάδα του 2011, όπου το political correctness δεν είχε μια υπόσταση, η Έλενα Ακρίτα, με μια γλυκόπικρη καυστικότητα, έρχεται να μας μιλήσει για την ζωή της Πέγκυ που βγαίνει από το Κυριακή, για το πώς τα άστρα και τα ζώδια έχουν καταντήσει να είναι ιατρική μελέτη, για το πώς έχει αλλοιωθεί η ελληνική γλώσσα και έχει μικρύνει κάπως ( η λέξη μαλάκας έχει πολλές έννοιες), για τις ανταύγειες και τους κατόχους τους, για άλλα πολλά που ταλανίζουν την Ελλάδα του τότε, αλλά και για εμπειρίες της μικρής Έλενας, το πως δεν της άρεσε που γιόρταζε μαζί της ο Κωνσταντίνος διότι δεν βγήκε η ιστορία των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης από το τότε σήριαλ της εποχής και (προσωπικά αγαπημένο) για την έκθεση που της ζητήθηκε να γράψει για την 17 Νοεμβρίου.
Το βιβλίο είναι 181 σελίδες και τα κεφάλαια είναι μικρά, στο σύνολο 45. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι θα μπορούσε να πω τουλάχιστον 45 διαφορετικά πράγματα. Μα όχι μόνο δεν με παίρνει το όριο λέξεων, αλλά πρέπει να αφήσω και κάτι για έκπληξη. Το χτυποκάρδια στο κρανίο (που παρατήρησα ότι ο τίτλος είναι κρανίο, αφότου το διάβασα 💀) για να το διαβάσεις πρέπει να έχεις στο νου σου λίγο την Ελλάδα του 2011, έχει αρκετά στοιχεία από την περίοδο εκείνη και την ελευθερία λόγου που υπάρχει την περίοδο εκείνη, κάποια πράγματα μπορεί να θίξουν κάποιους, αλλά δεν γράφτηκαν με αυτόν τον σκοπό, πιστέψτε με, όσα γράφτηκαν για να θίξουν, φαίνονται.
Τελειώνοντας το έχω να πω, πως άφησε μια πικρία, πρώτον γιατί τελείωσε και δεύτερον, γιατί συνειδητοποιείς ότι τα προβλήματα της Ελλάδας του τότε, όχι μόνο δεν έχουν λυθεί, αλλά είναι τα επίκαιρα προβλήματα. Χαίρομαι που είναι το πρώτο βιβλίο της Ακρίτα που διάβασα, έχω ήδη διαλέξει το επόμενο που θα διαβάσω και χαίρομαι που δεν το διάβασα όταν μου το πήρανε και το καθυστέρησα, ώστε να το διαβάσω τώρα. Όχι γιατί βρίζει ή κάτι τέτοιο, αλλά επειδή τώρα έχω το μυαλό στο κρανίο για να το καταλάβω σωστά!

[Achileas Labrou]

Κλαίω τα λεφτά που έδωσα.
Σε πολλά σημεία η Ακρίτα στο βιβλίο είναι πολύ χυδαία. Δεν μου άρεσε αυτό. Δεν το περίμενα.
Το βιβλίο κάνει χλευαστική κριτική της μικροαστικής νοοτροπία του νεοέλληνα.
Γενικά το θεωρώ πολύ προχειρογραμμένο βιβλίο γεμάτο μεγαλοαστικά συμπλέγματα.

[Natalia]

Λίγο πολύ μια συλλογή από κείμενα, τύπου άρθρων της Ακρίτα. Συμφωνώ με πολλά από αυτά που λέει γενικά και τα βρίσκω ευχάριστα όταν τα διαβάζω ένα ένα αλλά η συλλογή που έγινε βιβλίο ήταν περιττή και βαρετή, χωρίς ιστορία ή κάποια ιδιαίτερη σύνδεση μεταξύ των κειμένων.

[Effie]

B.R.A.CE. 2017 ένα βιβλίο συγγραφέα που δεν έχεις ξαναδιαβάσει

3+

[Maria G]

Δεν βρήκα κάποιο νόημα στο μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου. Κάπου ήταν λίγο χιουμοριστικό, κάπου προσπαθούσε πολύ να γίνει.

[Simos Varrias]

Γκρινια. Γκρινια. Γκρινια. Δεν ειμαι αντικειμενικος οντως γιατι δεν το τελειωσα ολο. Ειχε λιγο ακομα γκρινια αλλα δεν αντεξα.

[Anastasia Tuple]

Τα τέσσερα-πέντε πρώτα κειμενάκια με άφησαν τελείως αδιάφορη. Βασικά, ήταν βαρετά και μου φάνηκαν πρωτόλεια. Τα υπόλοιπα (από την Ελληνίδα μάνα και μετά) ήταν καλά! Πιστεύω ο λόγος είναι ότι είχαν πιο κοφτό ύφος και έτσι "έδεναν" πιο πολύ τα αστεία, και ήταν πιο πετυχημένη η σάτιρα.

[Ian D]

Πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα, άλλοτε καυστικό, άλλοτε εξυπνακίστικο, σε σημεία ξεκαρδιστικό μα πάντα επίκαιρο, κλείνει το μάτι στην καθημερινότητα και προβληματίζει με τρόπο ανάλαφρο δίχως, όμως, να μένει αλησμόνητο.

[Αργύρης]

αθλιο