'Oma is dood, maar Madelief hoeft er niet van te huilen.' Madelief heeft haar grootmoeder nauwelijks gekend, doordat haar moeder en haar grootmoeder niet van elkaar hielden. Maar nu komt grootvader logeren, en die praat veel over zijn vrouw. Madelief vraagt zich af waarom niemand haar oma lief vond. Ze praat veel met haar grootvader en lacht ook veel met hem. Langzamerhand komt Madelief te weten hoe het zo gelopen is met haar grootmoeder.
Guus Kuijer is a Dutch author. He wrote books for children and adults, and is best known for the “Madelief” series of children's books. For his career contribution to "children's and young adult literature in the broadest sense" he won the “Astrid Lindgren Memorial Award “from the Swedish Arts Council in 2012, the biggest prize in children's literature. As a children's writer he was one of five finalists for the biennial, international Hans Christian Andersen Award in 2008. Other notable awards he received were the “Gouden Griffel” in 1976, 1979, 2000 and 2005 as well as the “Golden Owl” in 2005. From 1967 to 1973 he was a primary school teacher.[ In 1968 he started writing short stories for the magazine Hollands Maandblad and in 1971 he published a collection of his short stories. In 1973 he stopped teaching in order to become a full-time write. Years later, a television series Madelief (1994) and movie Scratches in the Table (1998) were made of his book series about Madelief (1975–1979). Of his book series Polleke (1999–2001) a movie Polleke (2003) and a television series Polleke (2005) were made. In 2011 Australian Richard Tulloch translated The Book of Everything into English and adapted it into a very successful play produced in 2013 by the Melbourne Theatre Company. Recently he wrote four bestselling books that recount in his own style important bible stories from the ancient testament.
Dit was echt veel gelaagder dan ik had verwacht??? Oma is overleden, dus Madelief gaat tijd doorbrengen met opa. Het gaat heel erg over zijn rouw, en hoe hij en oma ooit waren, en de verplichtingen van de tijd waarin ze leefden toen ze jonger waren (jaren 30-50), en hoe het moeten zijn van een ideale huisvrouw haar een beetje kapot maakte. En dit met de kinderlijke onschuldigheid van Madelief, die regelmatig vraagt waarom bepaalde dingen dan zo zijn. Dit was echt heel, heel erg boeiend, en dat vond ik tof. En ik genoot ook wel dat het qua stijl en abrupte onderwerpswijzigingen soms hier en daar best op Jip en Janneke leek, op een positieve manier?
?Ik had #1, 2, en 3 van Madelief al met veel plezier gelezen... 🤔Vandaag keek ik op tv een interview terug van het programma "De Verwondering" met mijn favoriete schrijver Oek de Jong. In dat interview zei hij dat hij vooral geleerd had in zijn huwelijk, misschien nog wel meer dan van het schrijven... Dit deel gaat over opa, die Madelief vertelt van zijn huwelijk met haar oma, die vaak gespannen was en zoals Madelief begreep in haar tuinhuisje krassen in het tafelblad had gemaakt zodat het leek alsof haar tekening van haarzelf in een soort van gevangenis zat. Heel ontroerend en mooi deeltje dus ;-) => Natuurlijk ga ik ook deel 5 nog lezen. MW 30/1/24
Vierde boek over Madelief. Madelief's oma is gestorven, maar Madelief heeft haar nauwelijks gekend. Door gesprekken met haar moeder en met haar opa komt ze er langzaam achter wie haar oma eigenlijk was. Zeer volwassen kinderboek: lief, 'echt' en nog steeds grappig. Onbetwist het hoogtepunt uit de Madelief-cyclus.
'Waarom worden mensen dan zo oud?' vraagt ze. 'Om wijs te worden misschien,' zegt opa. 'Wijs?' vraagt Madelief. 'Wat is wijs?' 'Tja,' zegt opa. 'Wijs is eh... wijs is geloof ik als je weet dat je een oud kind bent.' 'Hahaha,' lacht Madelief, 'moet je daar oud voor worden?'
Het is een gemoedelijk kinderboek. Madelief is een nieuwsgierig meisje en stelt de vragen die 'grote mensen' niet stellen... (Volledige leeservaring is terug te vinden op mijn blog)
Madelief haar oma is overleden, maar ze hoeft hier niet om te huilen. Ze sprak haar oma niet, omdat haar moeder geen goede band met haar oma had. Haar moeder had ruzie met haar oma. Madelief gaat opzoek naar antwoorden hoe dit komt en vraagt veel aan haar opa. Tijdens het lezen van dit boek, moest ik terugdenken dat ik dit boek vaak als kind zijnde gelezen heb. Nu tijdens het lezen valt mij op dat Madelief een slim meisje is en niet zomaar genoeg neemt met bepaalde antwoorden. Ze gaat dieper opzoek naar de geschiedenis van haar oma. Deze vindt ze in het tuinhuisje waar haar oma vaak aan het lezen was. Ze komt erachter dat er in het tafelblad krassen zit, wat een gevangenis uitbeeld met haar oma’s gezicht erachter. Het is eigenlijk een verdrietig verhaal om te lezen. De achterliggende boodschap zal zijn dat er achter ieder persoon een verhaal zit.
Madelief è una caparbia bambina che, alla morte della nonna, si trasferisce per un certo periodo dal nonno per fargli compagnia. Qui cercherà di ricostruire il passato della nonna. Quarto libro della serie di cinque romanzi con protagonista la piccola Madelief (gli altri sono editi dalla casa editrice Camelozampa). Con uno stile schietto e ironico, accompagnato da una punta di lirismo, Kuijer racconta una piccola storia di incomprensioni famigliari e di incomunicabilità tra generazioni.
Persoonlijk vind ik het raar geschreven en erger mij enigszins aan de platte spreektaal die gebruikt wordt. Verder mis ik een einde aan het verhaal, het lijkt abrupt te stoppen. De titel van het boek heeft verder weinig met het verhaal te maken, op een enkele verwijzing na. Ik zou hem dan ook niet snel aanraden aan mijn leerlingen.
Het eerste boek dat ik voor mijn Master Jeugdliteratuur gelezen heb! Het was een fijn, kort luisterboek. Het verhaal zelf is grappig en een beetje verdrietig, maar interessant om vanuit het perspectief van een kind op het leven van een dode oma terug te kijken.
Het boek gaat over Madelief een slim en spraakzaam meisje dat graag op onderzoek uit gaat. De oma van Madelief is dood, maar ze hoeft er niet om te huilen. Ze kent haar oma eigenlijk niet omdat haar moeder en oma geen contact hadden. Ze mochten elkaar niet. Madelief gaat op onderzoek uit wie oma nou precies was en wat er gebeurd is. Ze ondervraagt hierbij haar opa. Het verhaal is eigenlijk heel verdrietig. Van de verhalen komt Madelief erachter dat oma niet gelukkig is geweest en daardoor een hard en star persoon werd. Ze komt er achter dat oma eigenlijk een heel moeilijk leven heeft gehad. De boodschap achter dit verhaal is dat achter elk mens een verhaal schuilt en dat omgevingsfactoren en het verleden er voor kunnen zorgen dat een persoon zich vormt.
Gelaagd boekje. Als oma overlijdt begint Madelief met opa te praten. Ze komt te weten wie oma was, hoe de kleine kantjes ontstonden en dat opa haar oma toch graag zag
Ik heb dit boek vast vroeger ook ooit gelezen, maar nu geluisterd via de Online Bibliotheek. Veel mooie knipoogjes naar de Nederlandse taal in deze korte verhalen.
De boeken van Madelief zijn klassiekers. Als kind heb ik altijd erg genoten van het stoere, grappige meisje dat in herkenbare situaties terecht komt.
In Krassen in het tafelblad lezen we een wat serieuzer verhaal over Madelief. De oma van Madelief is overleden, maar echt verdrietig is ze hier niet om. Ze heeft haar oma eigenlijk nauwelijks gekend. Van haar moeder krijgt ze niets los over hoe haar oma was en waarom de relatie tussen haar moeder en oma zo slecht was. Wanneer haar opa bij Madelief thuis komt logeren lukt het haar stukje bij beetje meer over het leven van haar oma te weten te komen. Opa vertelt, terwijl Madelief de vragen stelt.
De oma van Madelief was een vrije vrouw. Ze wilde de wereld zien en het onbekende ontdekken. In een leven, waarin van vrouwen verwacht werd dat ze thuis bleven om voor de kinderen te zorgen, voelde zij zich gevangen. Het leven maakte haar ongelukkig en van een vrolijke, onbezonnen jonge vrouw veranderde ze in star, hard en minder toegankelijk voor de mensen om zich heen.
Wanneer Madelief van opa het tuinhuisje te zien krijgt ontstaat er meer begrip voor haar oma en de situatie waarin zij zich bevond.
Ondanks het treurige verhaal, het moeilijke onderwerp, dat anders is dan de andere delen van de Madelief-serie, blijft het herkenbaar, lief, echt en stoer, zoals we dat van Madelief gewend zijn.
Ik ken elke zin uit mijn hoofd, maar met mijn kijk op de wereld van nu, lees ik een heel nieuw boek. De gevangenis van oma is pijnlijk herkenbaar. En oh, het vervallen tuinhuisje als metafoor... <3 Pareltje!
Guus Kuijer non delude mai. Un libro da leggere tutto d'un fiato. Il nonno porta la nipotina per mano a conoscere la vita della nonna appena scomparsa. La bambina poi troverà la risposta alle domande che tutti si facevano...
nostalgisch, grappig, en toch ook heel gelaagd. ik denk dat dit boek (en alle andere madelief boeken) tijdloos zijn en echt tot de klassiekers van de nederlandse jeugdliteratuur behoren.