Egypte, 600 vóór Christus. Smenkes heeft een goed leven als assistent-opzichter van de koninklijke voorraadschuren. Op een dag krijgt hij van farao Necho II een heel bijzondere opdracht. Hij moet de zeereis om Afrika leiden en op zoek gaan naar heel wat olifanten, goud, zilver en kaneel. Een expeditie die hooguit een aantal maanden kan duren. En dat is maar goed ook, want Smenkes wil op tijd terug zijn voor de geboorte van zijn tweede kind.
Maar Egyptenaren zijn geen zeevaarders. Dus laat de farao een schip bouwen en werft hij een Fenicische bemanning aan. Algauw blijkt dat de Egyptische soldaten en Fenicische zeelui niet echt de beste vrienden zijn. En dat Afrika veel groter is dan ze gedacht hadden... Zal de grootste vrees van Smenkes werkelijkheid worden? Zullen ze meegesleurd worden naar de rand van de aardschijf en in de onderwereld terecht komen? Of komen ze veilig en wel weer in Egypte aan?
Tja... dit is een van de boeken die ik rond (denk ik) mijn tiende heb gelezen en me altijd heb herinnerend omdat het echt een impact op me had. Het gaat over een zeereis die Egyptenaren en Feniciërs van de farao rond Afrika moeten maken, omdat de farao wil weten of dat mogelijk is en wat zij dan allemaal tegenkomen. Het is heel interessant om te lezen wat ze denken en tegenkomen wanneer ze op plekken komen die compleet nieuw voor ze zijn en wanneer ze voor het eerst olifanten zien en plekken als de tafelberg tegenkomen. Blijkbaar is het verhaal ook gebaseerd op oude geschriften over een reis van Egyptenaren en Feniciërs rond Africa, wat alles nog cooler maakt. Maar zoals ik me nog kon herinneren viel het einde me echt heel erg tegen (ik heb zelfs een paar pagina's overgeslagen zodat ik eerder bij het einde zou komen) en was het taalgebruik vaak gewoon extreem slecht. Het is dus een interessant boek en het was leuk om het na zo veel jaren weer te lezen maar een aanrader voor leesplezier is het nou niet bepaald.
Geen onvoorspelbare plots, maar wel een mooi verhaal over trouw, rechtvaardigheid, naïviteit, bedrogen uitkomen, berusten en doorgaan met het leven. Het zou gerust een waargebeurd verhaal kunnen zijn.
Het was een kort maar goed boek. Ik vind dat het einde wat beter uitgewerkt zou moeten zijn, maar het was wel oké. Het was niet super maar ook niet slecht.