De nacht van de zwarte ridder is een verhaal over passionele liefde, over het lot, over de spanning tussen droom en realiteit. Want misschien zijn niet alle dromen bedrog.
De eerste keer dat ik dit boek in huis had (ik kan mijn namelijk niet herinneren dat ik hem ooit helemaal heb uitgelezen) was ergens in 2007/2008, zo rond de tijd dat ik nog op de basisschool zat of al op de middelbare school zat. Dit zijn jeugdherinneringen voor mij. Dus toen ik, 10 jaar later, opeens een ingeving kreeg en vanuit het niets weer terugdacht aan dit boek, dacht ik: deze moet ik hebben. Dus heb ik hem gekocht.
➵ PLOT Het verhaal begint met het verhaal van prinses Mahault, die op de avond voor haar ontmoeting met Thibault een soort van angstaanval heeft. Daarna ontvangt Lente een mailtje die ondertekend is door de Zwarte Ridder. Ze denkt dat het spam is en doet niks met het mailtje.
Al snel blijkt er een connectie te liggen tussen Mahault en Lente; vrijwel elke nacht droomt Lente over prinses Mahault. En na elke droom ontvangt Lente een vage email van de Zwarte Ridder. Dezelfde Zwarte Ridder als in haar dromen. Nu komt het leuke:
De dromen en mailtjes nemen toe. Lente raakt geobsedeerd door haar dromen, door de Zwarte Ridder. Ze wordt verliefd op hem, ook al heeft ze hem alleen nog maar in haar dromen gezien. Want ja, dat is allemaal heel normaal tegenwoordig. Of, in de woorden van Juf Ank:’Dat vinden wij niet raar. Dat vinden wij alleen maar heel bijzonder!’ Precies, Ank. Precies.
De spanning neemt toe naarmate het einde in zicht komt. Het eindigt Romeo en Julia-achtig, met een anticlimax.
➵ PERSONAGES Je hebt Lente en Mahault, de twee hoofdrolspelers binnen dit verhaal. Daarnaast heb je nog een paar bijrollen voor Thibault, Philip (de Zwarte Ridder), Romy en een paar vage namen die nou niet echt indruk op je maken.
Echt veel weet ik niet van de personages af. Je leert de leeftijden niet kennen, je weet niet wat ze graag in hun vrije tijd doen, naar wat voor een muziek ze graag luisteren, wie hun ouders zijn; dat soort dingen.
➵ PLUSPUNTEN/MINPUNTEN Oké, dit boek is vaag en verwarrend, maar tegelijkertijd bleef ik wel doorlezen. En ook al komt er nou niet een hele lading aan geschiedenis voorbij, toch merk je wel dat de schrijfster weet waar ze het over heeft.
Pluspunten + Philip. O Philip, Philip! Wherefore art thou Philip? Dayum, deze Zwarte Ridder wil ik ook wel in het echte leven ontmoeten. Ook al mag hij de creepy mailtjes achterwege laten. Het zijn dit soort verhalen dat ik terug in de tijd wil om een sexy ridder te zoeken.
+ Het verhaal zelf. Het is een mooi verhaal, ondanks de vele vragen die maar bleven komen. Het is inderdaad een magisch realistische ervaring. De schrijfstijl speelt hier perfect op in.
Minpunten - Het is een kort boek, wat op zich geen probleem moet zijn, maar ik miste enige achtergrondinformatie omtrent het verhaal. Wie is Mahault nou precies? Waarom droomt Lente over haar? Is Lente Mahault en zijn alle dromen gewoon dromen? Is Mahault iemand uit een eerder leven? Waar komen de mailtjes vandaan? Is . ZO VAAG.
- De instalove. Holy moly, als je op zoek bent naar een boek met een instalove nog erger dan die van Twilight, of welk ander jeugdboek dan ook, zoek dan niet verder. Stop hier. Want Lente en de Zwarte Ridder (hmm zwijmel zwijmel) zijn patsboem! verliefd op elkaar. Of nou ja, Lente is verliefd op iemand die haar vage mailtjes stuurt.
➵ CONCLUSIE Het is dat dit boek jeugdherinneringen bij mij laat oproepen, anders had ik een lagere beoordeling gegeven. Denk ik. Het verhaal is oké, de schrijfstijl prettig om te lezen, maar het is allemaal zo verdomdes vreemd. Het is een combinatie van een magische realiteit en droomwerelden en ongelofelijk sexy ridders.
***SPOILERS*** Dit is een apart boek. Lente droomt over prinses Mauhalt en krijgt berichtjes van een zwarte ridder in haar mailbox, dezelfde ridder als uit haar dromen! Lente is vastbesloten om de ridder achterna te gaan. Als je dit leest, trekt het je echt in het verhaal mee; je wil weten hoe het afloopt. Het einde laat me wel met wat vragen zitten, zoals is Lente nu ook zwanger? Verder was het boek niet heel indrukwekkend, maar het is z'n 3 sterren wel waard!