Proletarier aller Länder vereinigt Euch!
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από το Σόχο: το φάντασμα του Καρλ Μαρξ! Γνωστό αγύριστο κεφάλι, είπε να αφήσει για λίγο τον παράδεισο και να επισκεφτεί το αγαπημένο του Σόχο, μπας και αποκαταστήσει την υπόληψή του κι αποδείξει ότι οι ιδέες του δεν πέθαναν ποτέ. Αλλά, το πράγμα μπερδεύτηκε κάπως (ας όψεται η γραφειοκρατία!), κι αντί για το Σόχο του Λονδίνου, βρέθηκε στο Σόχο της Νέας Υόρκης! Εκεί, στην καρδιά της πόλης που (ίσως) περισσότερο από κάθε άλλη καθρεφτίζει την εξέλιξη του αμερικανικού καπιταλισμού, ο Μαρξ αναπολεί τη ζωή στο (άλλο) Σόχο, θυμάται την Τζένη και τα παιδιά τους, αναφέρεται σε αδρές γραμμές στο έργο του, το οποίο και υπερασπίζεται, νιώθει δικαιωμένος, αν και αντιλαμβάνεται ότι, αντίθετα με όσα προέβλεψε, το τέλος του καπιταλισμού δεν ήρθε ποτέ/ακόμη.
Εμπνευσμένος θεατρικός μονόλογος διά χειρός ενός μαρξιστή ιστορικού, διανθισμένος με χιούμορ, εντάσεις κι ένα υπέροχο στιγμιότυπο με τους διαφωνούντες στοχαστές Μαρξ και Μπακούνιν αγκαλιά, κατάχαμα.
“Ας σταματήσουμε να μιλάμε για καπιταλισμό και σοσιαλισμό. Ας μιλήσουμε απλώς, για το πώς θα χρησιμοποιήσουμε τον απίστευτο πλούτο της γης προς όφελος των ανθρώπων. Δώστε στους ανθρώπους αυτά που χρειάζονται: φαγητό, φάρμακα, καθαρό αέρα, πόσιμο νερό, δέντρα και γρασίδι, ευχάριστα σπίτια να μένουν, μερικές ώρες δουλειάς, μερικές ώρες ελεύθερες. Μη ρωτήσετε ποιος το αξίζει. Όλοι οι άνθρωποι το αξίζουν.”