Autobiografie van de Nederlandse Olympisch zwemkampioen (1981) waarin hij behalve over zijn sportsuccessen ook vertelt over zijn genezing van acute lymfatische leukemie.
Mooi om dit persoonlijke verhaal van Maarten van der Weijden te lezen. De Olympisch kampioen die na herstel van lymfeklierkanker alles deed om de beste openwarezwemmer te worden. van de tijd van zijn ziekte en hoe hij daar doorheen kwam en zijn zwemcarriere daarna tot aan de Olympische Spelen van Bejing waar hij goud won.
Waar geef ik 5 sterren voor? In dit geval om de persoon Maarten zelf, niet om het “literaire” werkje. 15 uur per dag in een kleine lage-druk-tent slapen, dan trainen, eten en weer slapen, met maar één groot doel voor ogen, je stinkende best doen op de Olympische spelen in Beijing. En dat na zo een intense ziektebehandeling vanwege leukemie. Thuiskomen met olympisch goud, wie zegt hem dat na? En nu zegt hij dat hij in 2023 de ultieme triathlon gaat doen, 200 km zwemmen, 200 km fietsen en 200 km hardlopen!!!. Ziek! Hij was toch weer beter?
Dochter gaat haar spreekbeurt houden over Maarten. Eigenlijk het boek voor haar geleend in de bieb. Toen zelf begonnen met lezen en in 2 dagen uit. Leest lekker weg. Door de korte stukjes ook makkelijk om snel even een stukje te lezen. Diep respect voor Maarten en alles wat hij heeft doorgemaakt.
Zeker een boek die ik zou aanraden als je meer zou willen weten over Maarten van der Weijden. Non-Fictie is niet helemaal mijn genre. Ik heb er dan ook voor gekozen om het grootste deel van het boek als luisterboek alleen te luisteren zonder zelf met het boek mee te lezen. Daar vond ik het boek erg geschikt voor.
Het boek gaat over Maarten van der Weijden. Je wordt in het boek meegenomen in het verhaal dat er kanker geconstateerd word. Welke behandeling Maarten gaat volgen, hoe zijn traject is geweest. Ook lees je wat hij er allemaal aan heeft gedaan om na kanker op hoog niveau te kunnen zwemmen en uiteindelijk olympisch goud.
Heel interessant om te lezen vanuit Maartens perspectief. Wel vraag ik me af of er nog een redacteur naar het boek heeft gekeken voor het werd uitgegeven. De vele lege regels tussen stukken tekst die over hetzelfde gaan, vond ik zeer onprettig lezen. Daar had moeten worden ingegrepen. Favoriete citaten: "[...] Maarten: ze lachen me zelfs uit. Vader: daar moet je je niks van aantrekken, Maarten. Je moet je eigen pad kiezen en je eigen gang. Sommige mensen lachen mij ook weleens uit, dan lach ik vriendelijk terug". "[...]De patiënt die al opgegeven was in het AMC, wiens schoonmoeder voor de kamer van de dokter ging liggen om er voor te zorgen dat de patiënt nog een kans kreeg."
Het verhaal is zeker interessant! Je krijgt een mooie inkijk in twee werelden: die van het leukemiepatiënt en van een topsporter. Het jammere is dat de schrijfstijl niet mijn ding is, teveel korte zinnen en herhalingen.
Eerlijk boek over zijn ziekte en zijn sport. Terecht maakt hij bezwaar tegen 'het gevecht tegen kanker', legt hij zijn vertrouwen in de handen van de deskundigen en is ziek of beter worden meer een kwestie van geluk dan van doorzettingsvermogen.
Hoewel we de uitslag kennen, gaan we mee in het hoofd van Maarten in het NU. Wat hij denkt, wat hij voelt, hoe hij handelt. Halverwege even blijven steken omdat het iets teveel ziekenhuis was. Vanwege mijn liefde voor zwemmen zijn de zwempassages interessant.
Mainly this book gives some glimpses of the attitude and rationale of this swimmer. Both towards his grave illness as towards the biggest milestones of his swimming career. Very few details of the actual training if that’s what your interested in.
Een goed geschreven verhaal over doorzetten, hoop en winnen. Je leest het gevecht van Maarten tijdens zijn ziekte, het contact met zijn medepatienten en vooral ook het gevecht om weer terug te komen aan de zwemtop. Een absolute aanrader voor iedereen die een verhaal van relativering. Dit verhaal laat zien dat klimmen uit het diepste dal naar de hoogste top mogelijk is. Uiteraard doel ik daarbij niet op het overleven van kanker, dat het mijn inziens niets te maken met inzet, maar puur met het lot.
Mooi en duidelijk geschreven. Je leest er zo doorheen en krijgt nog meer respect voor het leven van een topsporter. Af en toe vond ik het wel erg staccato en zonder emotie. Verder zeker een aanrader.
In 2001 Maarten is diagnosed with leukaemia. The fight, which never can be a fight, according to Maarten, begins. He survives and finds back the pleasure in swimming. He puts everything aside for it, against the will of his father who wants to see him study mathematics. After becoming world champion long distance swimming on the 25 km in Seville 2008, he gets a nomination for the Olympic Games in Beijing 2008 where he wins gold on the 10 km open water marathon. A very good, honest and sober book. Maarten isn't using any sentiment at all and that makes the book so good. I specially liked the fact that he wrote that, although what Lance Armstrong professed in his book 'It's not about the bike', surviving your disease isn't about the fight you fought. That his friends died, doesn't mean that they didn't fight hard enough. Surviving is just pure luck and never giving up using different ways of medicines.
Zeker als oud-zwemmer (gelukkig niet oud-kankerpatient) een zeer onderhoudend boek om te lezen. Met het hele achtergrondverhaal over zijn ziekte, krijg ik nog meer respect voor mens en sportman Maarten van der Weijden. Ook zijn kijk op de ziekte en de eigen invloed op sterven of overleven spreken mij erg aan. Veel meer dan bv die van Lance Armstrong.
Ik las het vooral vanwege Maartens beschrijving over de periode dat hij leukemie had. Maar vond de stukken over het zwemmen toch verrassend interessant. Zijn nuchtere kijk op kanker is verfrissend en herkenbaar.