In 1942 stapt Anna Boom op de trein naar Boedapest, op weg naar de veel oudere Hongaarse man op wie ze verliefd is, ook al is het oorlog en is hij getrouwd. Het begin van een uitzonderlijk leven.
Judith Koelemeijer is een Nederlandse schrijver en journalist. Tijdens haar studies Nederlands en Culturele studies, liep ze stage bij De Groene Amsterdammer en werkte na een post doctorale opleiding journalistiek bij de Volkskrant. In 2001 debuteerde ze met Het zwijgen van Maria Zachea, over de familie van haar vader. Het boek won de NS Publieksprijs, het Gouden Ezelsoor voor het beste verkochte literaire debuut en de Zaanse Cultuurprijs. In haar tweede boek, Anna Boom, dat verscheen in 2008 en eveneens uitgroeide tot een bestseller, verkende ze opnieuw de grenzen van de literaire non-fictie. In augustus 2013 verscheen Judiths meest autobiografische boek: Hemelvaart – Op zoek naar een verloren vriendin. In dit verhaal reconstrueert Judith Koelemeijer de plotselinge dood van haar jeugdvriendin Annette, in 1985 op het Griekse eiland Paros. Judith Koelemeijer werkt op dit moment aan een omvangrijk project: de biografie van de Joodse schrijfster Etty Hillesum (1914-1943). Zij is daarvoor gevraagd door de Etty Hillesum Stichting, die de nalatenschap beheert.
Koelemeijer woont in Amsterdam met haar man, de filmmaker Vuk Janic, twee kinderen en hond Pip.
Het levensverhaal van Anna Boom is uitzonderlijk, tragisch en boeiend. Dat is de redding van dit boek, dat ik verder niet heel goed geschreven vind. Anna Boom zelf komt niet over als een interessante vrouw. Het leven overkomt haar. De oorlog gaat aan haar voorbij, zolang ze er zelf niets mee te maken heeft. Pas als ze er direct mee geconfronteerd wordt, helpt ze de joden in Boedapest. Ze komt in een ondergronds ziekenhuis terecht waar ze patiënten helpt, wanneer ze zelf echt geen andere plek meer heeft om te verblijven. Haar leven in de oorlog is gruwelijk, maar als lezer heb je meer nodig dan een uitzonderlijk levensverhaal. Een interessante vrouw was Anna Boom niet. Ze was toevallig rijk, was gewend om door heel Europa te reizen, had wel een groot talent om op het juiste moment de juiste mensen, mannen, voor haar in te zetten en dat heeft haar leven gered.
When I opened this book I didn't think this would happen: I couldn't put it down. I read it all in one go, in less than 3 hours. It is an amazing story; this woman simply lived an extraordinary life.
Though her story wasn't written down particularly well, it is stunning and shocking enough to keep you put. Anna Boom's trials and tribulations in Budapest during the Second World War will catch most of the attention, but her life continued to be remarkable after the 1940s and the writer must be given credit for saving some shockers until the end.
'Het was allemaal leuk en gezellig wat ze deed. Maar het drong niet echt tot haar door; het raakte haar niet.' Dit citaat (p. 147) geldt wat mij betreft voor het hele boek. Het kabbelt maar voort, nergens wordt duidelijk waarom dit verhaal verteld moest worden.
In 2001 verscheen het debuut van Judith Koelemeijer: Het zwijgen van Maria Zachea. Het werd meteen een daverend succes, met hoge verkoopcijfers en een aantal prijzen. Met deze familiegeschiedenis, die op een bijzondere manier verteld wordt, vestigde ze haar naam als literaire non-fictie schrijver wordt er gezegd. Het ging hierbij om haar familiegeschiedenis verteld vanuit de vele perspectieven van de even zovele familieleden. In 2008 verscheen de biografie van Anna Boom (die hieronder besproken wordt) en in 2013 het autobiografische verhaal Hemelvaart (over het noodlottige ongeval dat haar vriendin overkwam tijdens de zomervakantie in Griekenland. Anna Boom, dat in 2008 verscheen, zit qua genre tussen de beide hierboven genoemde boeken in. Want hoe moeten we dat noemen? Bij toeval kwam Judith Koelemeijer via een oom in contact met Anna Boom. Haar aanvankelijke terughoudendheid verdween al snel na een nadere kennismaking met de voor haar onbekende vrouw en als journalist zag ze de mogelijkheden voor een interessant verhaal. Ze voerde gesprekken, ging samen met Anna Boom naar belangrijke plekken uit haar leven, las brieven, dagboeken en andere documenten om feiten te checken en een beeld te krijgen van het verleden. Ze zocht zaken na in archieven. Uit dat alles kwam het levensverhaal van Anna Boom voort. Prettig leesbaar opgeschreven en boeiend om te lezen, maar niet echt literair. De term "verhalende journalistiek" is hier meer op van toepassing, dan literaire non-fictie, zeker als we onder verhalende ook "geromantiseerde" verstaan. Daardoor is het hoofdpersonage wat afstandelijk beschreven. Maar het boek is het lezen waard, vooral omwille van Anna Boom. Anna als persoon heeft een boeiend leven achter de rug en verdient het zeker dat daar aandacht aan wordt besteed. Temeer daar ze op allerlei manieren in de oorlog een belangrijke, onbaatzuchtige rol gespeeld heeft. Hele recensie lezen? Zie: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...
Heel bijzonder verhaal van een vrouw die het begrip fernweh heeft uitgevonden (zo lijkt het). Maar vooral ook hoe ze in WWII in Boedapest zo ontegenzeglijk veel goeds heeft kunnen doen. Simpelweg omdat ze dat had bedacht. En toch ook weer heftig om uit eerste hand te lezen over de verschrikkingen van die oorlog. En hoe liefde, echte liefde op je pad kan komen.
Prachtige biografie over Anna Boom, een vrouw, geboren in 1920, die als 22-jarige in 1942 vanuit Nederland naar Boedapest afreist op zoek naar haar minnaar. Ze komt op een miraculeuze manier de oorlog door met contacten met Hongaren, Duitsers, Fransen, Nederlanders en Zweden (Raoul Wallenberg) en doet daarin de goede dingen. Na de oorlog ontwikkelt ze zich tot, ik kan het niet anders noemen, een echte wereldburger. Mooi en meeslepend geschreven.
Een verhaal van het leven van een vrouw dat heel goed is opgeschreven. Alles zit er eerlijk in. De tijdgeest van de vroege jaren twintig tot en met de oorlog komt voelbaar naar voren. Zelf ben ik in Boedapest geweest en heb ik ook het boek van Jaap Scholten gelezen; kan me voorstellen hoe het eruit zag in die tijd.Tijdens het lezen krijg je ook het gevoel dat je een klein beetje deze Anna Boom leert kennen. Een leven kan zo in een boek worden samengevat en ik denk dat Koelemeijer dit ook met andere personen had kunnen doen omdat haar schrijfstijl sterk is. Benieuwd naar andere boeken van haar.
In 1944 komt Anna terecht in het rotshospitaal, waar ze een bevriende arts assisteert. Ik herinner me ineens weer dat wij tijdens een vakantie een bezoek hebben gebracht aan dat enorme grottenstelsel onder Boedapest, wat nu als museum is ingericht. Het is indrukwekkend om te lezen wat Anna daar heeft meegemaakt, met zo veel gewonden en zo weinig medicijnen en verbandmiddelen. Ze moet zelfs helpen bij amputaties die zonder verdoving worden uitgevoerd, zij die eerder van een klein wondje al bijna flauwviel.
Anna past zich aan als een kameleon. Dat heeft ze in haar jeugd geleerd en in de oorlog komt dat van pas.
Een heel uitzonderlijk, opmerkelijk levensverhaal van een jonge tamelijk verwende en naïeve jonge vrouw met een welvarende afkomst, die op zoek naar avontuur en liefde in Boedapest beland in de tijd dat in Nederland de tweede oorlog begonnen was. Zie verder de beschrijving. Enerzijds raakte ik geïnteresseerd in Anna Boom en was ik verbaasd hoe weinig benul ze had van wat er gaande was in Europa en hoe zij zich liet bepalen door de omstandigheden. En ook hoe zij zich via een Zweedse hulporganisatie inzette om Joodse mensen te helpen aan de juiste papieren, waardoor ze niet opgepakt konden worden. Haar hulp kwam deels voort uit de toevallige contacten en de drang iets te kunnen doen. Wat waren haar werkelijke drijfveren. Wie was deze Anna Boom? Ze wist zelf ook niet goed wie ze was. De vele mannen in haar leven vielen op haar vrouwelijke schoonheid en spontaniteit. Deze mannelijke aandacht liet ze zich vaak welgevallen, zonder te weten wat zij zelf voor deze mannen voelde. Haar laatste minnaar werd uiteindelijk haar man aan wie ze zich werkelijk durfde te laten zien zoals ze was. En met wie ze haar pijnlijke oorlogsverleden durfde te delen. Ondanks het bijzondere waargebeurde verhaal vond ik de stijl van schrijven tamelijk feitelijk en weinig aan de verbeelding overlatend. Daardoor kwam uiteindelijk de vrouw Anna voor mij onvoldoende uit de verf.
Drie sterren omdat de omstandigheden van het verhaal me grepen, maar niet per se vanwege de gekozen vertelstijl. Overgangen in tijd en ruimte slaan de plank soms mis, en ik mis een andere kijk naast de gekozen alwetende verteller. Het is soms ook moeilijk de vele namen en plaatsen aan elkaar te blijven verbinden - bovendien wordt er ook terugverwezen naar iets wat niet eerder lijkt te zijn benoemd.
Door de toegankelijke manier van schrijven leerde ik wel bij over voor mij nog onbekende kwesties en gebieden tijdens WOII, en over een toch wel indrukwekkend vrouwenleven van iemand wiens karakter en handelen een duidelijk resultaat waren van haar jeugd.
Volgende week ga ik met school naar Boedapest. Wederom gaf mijn oma mij dit boek, omdat dit verhaal zich grotendeels afspeelt tijdens de tweede wereldoorlog in Boedapest. Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en omschrijft een onwijs sterke vrouw met een aangrijpend, boeiend, waanzinnig verleden. Ik heb af en toe een traantje weg moeten pikken. Het is bizar wat zij allemaal heeft gedaan voor mensen in nood. Het boek heeft mij daarnaast ook nog wijzer gemaakt over de situatie in Boedapest voor, tijdens en na de oorlog. Zeer indrukwekkend, zeker 5 sterren!
Sommige menen leiden hele bijzondere levens. Anna Boom, later noemde ze zich Anita van Oldenborgh, heeft een wel heel ongewoon leven geleid. De schrijfster heeft het verhaal over haar leven goed weten te vertellen, hoewel de sprongen in het verhaal soms wat te groot voor mij waren. Het kwam een aantal keer voor dat ik terug bladerde omdat ik dacht dat ik iets had overgeslagen. Dit bleek dan niet zo te zijn.
Al na een pagina of veertig was het me duidelijk dat ik weinig interesse kon opbrengen voor het wel en wee van deze rijke Nederlandse, die kennelijk later allerlei 'avonturen' beleeft. Het leven overkwam haar vooral, las ik in een review. Maar geldt dat niet voor ons allemaal in hoge mate? Het levert niet per se een goed boek op. Ook nogal droogjes genoteerd allemaal.
P.212: Als je veel verzweeg, bestond je eigenlijk ook maar half. ‘Wat is dat dan, liefde?’ kon Jan haar wel eens vragen, op die typische plagende toon van hem. ‘Dat je er bent,’ zei ze dan. ‘Gewoon, dat je er helemaal bent.’
P.231: ‘Dank je voor alles.’ Alsof je voor de liefde kon bedanken. Het overkwam je. Totdat je het gevonden had, wist je niet wat het was.
The story of Anna Boom, a well-off woman who travelled half the world before, during the war and after, is amazing. At the same time the book is written without much insight or analysis what happened in Anna Boom’s mind, why the many men she met stayed with her despite her distance. The author verified the facts as good as possible but didn’t manage to tell us who Anna Boom really was.
Het leven van Anna Boom is een prachtig meeslepend verhaal. Ik las het onderweg naar Boedapest, en ben daar langs een aantal plekken geweest die beschreven zijn in het boek (Gellert, het ondergrondse ziekenhuis...), aanrader!
Het lijkt alsof Anna nergens zelf een beslissing maakt en dat alles haar overkomt. Dit past niet bij het levensverhaal van een vrouw die aan het einde van het boek wordt geëerd als een oorlogsheldin. Ik wilde dat dit boek meeslepend was, maar het was het niet.
Hoe een sterke vrouw zich staande houdt in Biedapest in WOII. Deze vrouw blijft zich onorthodox gedragen. Helaas is de manier waarop dit verteld wordt wat afstandelijk en feitelijk, waardoor het verhaal aan de oppervlakte blijft.
Interessant levensverhaal, bij vlagen werd ik in het verhaal gezogen, maar er waren ook stukken bij die me wat minder deden en daardoor wat traag verliepen.
cijfer: 9 absoluut een aanrader. Gebaseerd op ware feiten over een Nederlandse vrouw die allerlei avonturen beleefd tijdens WO II (hier zouden ze een film van moeten maken)
Mooi, spannend, tragisch en realistisch verhaal. Bijzonder dat het echt is gebeurd, ik heb er ook weer wat van geleerd over WW2. Soms miste ik een beetje een spanningsboog.