"Αν σήμερα αποφασίζω να σχεδιάσω από μνήμης αυτή την ιστορία, είναι γιατί καταλαβαίνω πως αξίζει τον κόπο να αναλογιστώ και εγώ ο ίδιος το δρόμο που έκανα και να δώσω στους άλλους τις πληροφορίες που θεωρούν χρήσιμες. Θα ήταν ψεύτικη η μετριοφροσύνη αν έλεγα πως εξακολουθώ να πιστεύω πως δεν αξίζει να ιστορήσω το Χρονικό της Βεργίνας. Τώρα ξέρω πως αξίζει να ελπίζω να φανεί από το χρονικό αυτό πως ο δρόμος που ακολούθησα ήταν ίσιος και πως έφτασα στο τέλος του -αν υπάρχει τέλος σ' έναν τέτοιο δρόμο- μονάχα γιατί δεν κουράστηκα μεσοστρατίς", προλογίζει το βιβλίο του ο Μανόλης Ανδρόνικος.
Ένα χρονικό με πολλά προσωπικά στοιχεία και σκέψεις που βάζει τον αναγνώστη στο μυαλό του ερευνητή και καταγράφει σκέψεις και συναισθήματα του ανθρώπου που έφερε στο φως κάποια από τα σημαντικότερα ευρήματα του περασμένου αιώνα. Με αναφορές στις λεπτομέρειες της ανασκαφής, χωρίς να κουράζει, μεταφέρει τα συναισθήματα ατόφια στον αναγνώστη .Η τόλμη του να αποσυνδέσει τις Αιγές από την Έδεσσα και αργότερα να αποκαλύψει νωρίς και με σιγουριά πως πρόκειται για τον τάφο του Φιλίππου Β' δείχνουν και το μεγαλείο του ως επιστήμονα. Εξηγεί τις επιλογές του,κάνει αυτοκριτική και μας δίνει ουσιαστικά την ιστορία της ανασκαφής από τα χρόνια που ήταν φοιτητής, τη δεκαετία του '50, έως και τις μεγάλες ανακαλύψεις του 1977. Ορμώμενος από τον δάσκαλο του καθηγητή Ρωμαίο δε σταμάτησε ποτέ να πιστεύει πως στη Μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας κρύβεται κάτι από το μεγαλείο της Μακεδονικής γης. Εκτός από έναν σημαντικό ερευνητή αποκαλύπτεται κι ένας υπέροχος άνθρωπος αναφέροντας, μεταξύ πολλών, ακόμη και τον ιδιοκτήτη καφενείου του χωριού που έστω και λίγο βοήθησε στο εγχείρημα.Δεν ξεχνάει συναδέλφους, μάστορες και συντηρητές που τον βοήθησαν όπως και αυτούς που τον αμφισβήτησαν. Τελειώνοντας θα πρέπει να αναφέρω ότι είναι μια εξαιρετικά προσεγμένη έκδοση ευελπιστώντας στην επανέκδοση από τις εκδόσεις ΜΙΕΤ ( Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας).