What do you think?
Rate this book
Diggers
Vijfentwintig duizend euro, om alle restanten van de Eerste Wereldoorlog op een akker in de Westhoek te laten verdwijnen. Natuurlijk weigert archeoloog Arne Overstijns de opdracht. Tot zijn doctoraatsbeurs plots wordt ingetrokken. Samen met twee jeugdvrienden begint hij te graven. Wanneer de vette klei haar geheimen prijsgeeft, komen ook de verborgen agenda's boven. Met elke spadesteek schuiven de morele grenzen op. En dan doen ze de vondst van hun leven. Een verhaal dat graaft in de geschiedenis van Flanders Fields en flirt met de Grote Oorlog, daarbij de hormonenmaffia, een jaloers lief en nog wat andere onfrisse slapende honden wekt, om dan, met een kleine omweg langs Hitler en Stalin, terug te keren naar de de mens, zijn drijfveren en de onwaarschijnlijke draagwijdte van één stommiteit. Wat begon met een onschuldig lijk uit 1914-1918 eindigt met een dubbele moord. Gaea Schoeters werkt al vijftien jaar als journaliste en scenariste. In Diggers kruipt ze diep in het hoofd van een misdadiger. Ze schrijft zoals de Coen brothers film op de grens van realiteit, gitzwart en tegelijk in kauwgomballenkleuren. Diggers is een thriller met doodgewone personages en een waanzinnige plot, verteld in een overdadige, wervelende stijl. Wie Diggers leest, raakt tot zijn knieën vast in de gitzwarte klei van de Vlaamse polders en verliest zijn geweten in de doorzopen nachten van briljante studenten. Diggers overstijgt het thrillergenre.
600 pages, Paperback
First published January 1, 2011
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
July 24, 2015
De titel 'diggers' betekent 'opgravers'. Arne doctoreert als archeoloog en wordt benaderd door een onguur type om een stuk land in de Westhoek te 'clearen', d.i. alle achtergebleven munitie op te graven. Juist op het goede moment want zijn beurs is ingetrokken zodat hij geen andere keus heeft dan tegen zijn principes in op het goedbetaalde voorstel in te gaan. Hij trommelt zijn twee jeugdvrienden op maar verzwijgt de ware toedracht en verzint leugen na leugen, tot ze op een lijk en een schat stuiten. De situatie wordt onhoudbaar. Politie, geesten, moord, extreem-rechts racisme, familiedrama, jaloezie, liefde, vriendschap; een cocktail van spannende verhaallijnen die op de laatste bladzijden bij elkaar tot explosie komen.
Dit boek trok mijn aandacht doordat mijn favoriete Antwerpse zangers Mira er reclame voor maakte: één van haar liedjes staat namelijk op de soundtrack. Jawel, een boek met een soundtrack.
Schoeters opent met een flashforward die je meteen naar de keel grijpt. Omwille van het onderwerp (Wereldoorlog I) had ik het in die tijd geplaatst, maar het blijkt een scène uit de nabije toekomst waar alle gebeurtenissen vanaf hoofdstuk 1 naartoe bouwen. Die eerste bladzijden had ik het wat moeilijk omdat het mij niet meteen duidelijk was dat de flashfowards nog even voortgingen. Vandaar ook dat ik ze helemaal was vergeten tegen het einde toen ze in chronologische volgorde konden worden geplaatst. De uitleg van het waarom van die scène verloopt uiteindelijk zo verwarrend, dat de zo plots veranderde karaktertekening van Martin voor mij weinig geloofwaardig overkomt. Trop is te veel.
Met ruim zeshonderd pagina's had het boek gerust dunner kunnen zijn, want Schoeters houdt er nogal van om beelden te scheppen. Een voorbeeld:
"Hij zucht. De zucht van een glasblazer die ziet hoe zijn meesterstuk, waar hij jaren van zijn leven in gestoken heeft en waar al zijn vakmanschatp in samenkomt, door een kind per ongeluk van tafel wordt gestoten. Op het ogenblik dat de scherven in het rond spatten voelt hij een moorddadige woede, maar nog voor het gerinkel volledig is verstomd, is die alweer verstild tot een vlijmscherp verdriet."
Het is heel mooi omschreven terwijl het op zich om een simpele zucht van misschien twee seconden gaat, en omwille van zulke omschrijvingen is dit boek tot 'literaire thriller' gebombardeerd. Geef mij dan maar liever een gewone thriller, want spannende scènes moeten lezen als een trein en niet door andere beelden worden onderbroken.
Wat ook vertraagt, is dat constante heen-en-weer gesleur met het lijk. Bijna absurd hoe ze die mummie behandelen. Daardoor is die verhaallijn een stuk minder geloofwaardig maar andere delen komen dan weer door hun verrassende wending of herkenbare realiteit heel erg hard aan.
Schoeters slaagt erin haar personages heel realistisch neer te zetten en beschikt duidelijk over een enorme kennis van 'de Groote Oorlog'.
*** 3 sterren
Het is geen verhaal dat blijft hangen, maar wel meeslepend genoeg om de moeite te zijn als stevige thriller.
Dit boek trok mijn aandacht doordat mijn favoriete Antwerpse zangers Mira er reclame voor maakte: één van haar liedjes staat namelijk op de soundtrack. Jawel, een boek met een soundtrack.
Schoeters opent met een flashforward die je meteen naar de keel grijpt. Omwille van het onderwerp (Wereldoorlog I) had ik het in die tijd geplaatst, maar het blijkt een scène uit de nabije toekomst waar alle gebeurtenissen vanaf hoofdstuk 1 naartoe bouwen. Die eerste bladzijden had ik het wat moeilijk omdat het mij niet meteen duidelijk was dat de flashfowards nog even voortgingen. Vandaar ook dat ik ze helemaal was vergeten tegen het einde toen ze in chronologische volgorde konden worden geplaatst. De uitleg van het waarom van die scène verloopt uiteindelijk zo verwarrend, dat de zo plots veranderde karaktertekening van Martin voor mij weinig geloofwaardig overkomt. Trop is te veel.
Met ruim zeshonderd pagina's had het boek gerust dunner kunnen zijn, want Schoeters houdt er nogal van om beelden te scheppen. Een voorbeeld:
"Hij zucht. De zucht van een glasblazer die ziet hoe zijn meesterstuk, waar hij jaren van zijn leven in gestoken heeft en waar al zijn vakmanschatp in samenkomt, door een kind per ongeluk van tafel wordt gestoten. Op het ogenblik dat de scherven in het rond spatten voelt hij een moorddadige woede, maar nog voor het gerinkel volledig is verstomd, is die alweer verstild tot een vlijmscherp verdriet."
Het is heel mooi omschreven terwijl het op zich om een simpele zucht van misschien twee seconden gaat, en omwille van zulke omschrijvingen is dit boek tot 'literaire thriller' gebombardeerd. Geef mij dan maar liever een gewone thriller, want spannende scènes moeten lezen als een trein en niet door andere beelden worden onderbroken.
Wat ook vertraagt, is dat constante heen-en-weer gesleur met het lijk. Bijna absurd hoe ze die mummie behandelen. Daardoor is die verhaallijn een stuk minder geloofwaardig maar andere delen komen dan weer door hun verrassende wending of herkenbare realiteit heel erg hard aan.
Schoeters slaagt erin haar personages heel realistisch neer te zetten en beschikt duidelijk over een enorme kennis van 'de Groote Oorlog'.
*** 3 sterren
Het is geen verhaal dat blijft hangen, maar wel meeslepend genoeg om de moeite te zijn als stevige thriller.
October 16, 2015
Een zeer goed spannend boek, filmisch verteld, soms een beetje gerokken, maar net op het moment dat je wil denken "dit duurt wat lang" neemt het verhaal opnieuw een wending die je helemaal meevoert.
Een boek dat ook gevuld is met prachtige zinnen, mooie beelden, zinnen die de gevoelens van Arne enorm sterk verwoorden. De eerste zinnen van de epiloog zijn zo waar, exact zoals ik het ervaar.
Het boek is helemaal anders dan "De kunst van het vallen" wat ik weergaloos vond. Ik kijk uit naar een volgend boek van Gaea Schoeters.
Een boek dat ook gevuld is met prachtige zinnen, mooie beelden, zinnen die de gevoelens van Arne enorm sterk verwoorden. De eerste zinnen van de epiloog zijn zo waar, exact zoals ik het ervaar.
Het boek is helemaal anders dan "De kunst van het vallen" wat ik weergaloos vond. Ik kijk uit naar een volgend boek van Gaea Schoeters.
October 30, 2024
Enfin! Het heeft me moeite gekost, maar ik heb het uit. Dat 'Diggers' 600 bladzijden dik is, is niet meteen de reden waarom het me zo'n moeite heeft gekost om deze thriller in West-Vlaamse klei uit te lezen. Het verhaal, waarin drie oude vrienden een lap oud oorlogsveld moeten clearen, is complex maar steeds boeiend. Maar Schoeters über-dramatische enscenering (alsof je een opera leest), de vele hijgerig korte zinnetjes (één woord. Met een punt erachter.) en de overdaad aan citaten uit de wereldliteratuur putten me uit. Hier had best een pagina of honderd of meer uit gekipt kunnen worden. Laten we het houden op een leerproces: korte tijd later schreef Gaea Schoeters het puntgave 'Trofee', dat ik inmiddels al twee keer met zeer veel plezier las.
August 4, 2020
Zeer onder de indruk van deze Vlaamse thriller. De schrijfster is heel trouw gebleven aan de "Vlaamse bodem" en typische Vlaamse gedachtes. Interessante personages die samen worden verweven in een spannend verhaal. Het boek schept hoge verwachtingen naar het einde toe, en maakt het zichzelf niet gemakkelijk om daar een passend antwoord op te vinden. De finale loopt op de fijne lijn tussen "net goed" en "too much".
April 14, 2020
Veelbelovend en indrukwekkend debuut van een auteur die intussen een vaste waarde is gebleken.
September 28, 2014
Op de achterflap lees je dat in dit boek de grenzen van het thrillergenre verlegd worden. Daar is geen woord van gelogen. Het is dan ook meer de term roman waard dan thriller. Een kloef van een boek, maar een ware pageturner. Een prachtig taalgebruik, soms op het poëtische af. Een perfect uitgekiende plot, die zich van de ene wending naar de andere kronkelt. Zorgvuldig uitgetekende karakters. Een verhaal doorspekt met toepasselijke muziek, die ik tijdens het lezen spontaan afspeelde via het internet. Een ideale manier om het inlevingsvermogen van de lezer aan te wakkeren, maar dat al te weinig gebruikt wordt. (Een ander klasse voorbeeld hiervan is 22-11-1963 van Stephen King.)
Dit boek lezen was puur genieten!
Dit boek lezen was puur genieten!
July 30, 2013
A one of a kind thriller. It was recommended to me by my bookshop keeper, and I can see why. It is set in Ghent and in De Westhoek, it deals with The Great War, it contains countless references to songs, music, and composers, and well-researched in terms of historical references. In other words, it is loaded with all that I love about literature and about life.
The story itself was sometimes a bit over the top, which annoyed me sometimes. But I found the main characters to my taste, and it was particularly well written.
The story itself was sometimes a bit over the top, which annoyed me sometimes. But I found the main characters to my taste, and it was particularly well written.
May 3, 2014
Het verhaal had krachtiger gekund. In het begin van het boek vond ik het te lang duren voordat het hoe en wat duidelijk werd gemaakt. Het slot van het boek duurde mij ook te lang. Echter goed geschreven en een zeer interessant onderwerp.
September 21, 2014
Erg veel plotwendingen en -lijnen voor 1 boek maar zo goed geschreven ...
Displaying 1 - 9 of 9 reviews