Midzomernachtdroom

A-gruppen/Intercrime #6

by Arne Dahl, Ydelet Westra (Translator)

Voor de Zweedse politie is het een bewogen midzomer: een Koerdische man wordt neergestoken, een Poolse verpleegster wordt vermoord en een tv-producent wordt neergeschoten. De liquidaties lijken op zichzelf te staan, maar niets is minder waar. De link tussen de verschillende moordzaken blijkt moeilijker te ontdekken dan verwacht en de onderzoekers worden op de proef gesteld: wat willen de moordenaars de mensheid leren, en waarom?

Genres: Crime, Fiction, Thriller, Mystery, Sweden, Swedish Literature, Audiobook

410 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Arne Dahl is the pen name of Jan Arnald, an internationally known Swedish crime author and literary critic.

His writing can also be seen in the Swedish newspaper Dagens Nyheter. He published Barbarer (2001) and Maria och Artur (2006) under his own name, but under his pseudonym he has written the A-gruppen (Intercrime) series, involving the A-team, a group highly trained in dealing with criminal cases in Sweden.

Reviews

[Thanos · Rating 3 out of 5]

Ο Arne Dahl δεν μοιάζει με τους υπόλοιπους Σκανδιναβούς. Τα βιβλία του τα θεωρώ λίγο διαφορετικά. Δεν είναι το κλασικά αστυνομικά βιβλία. Κρίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό την κοινωνία και τα κακώς κείμενα είτε πιο έμμεσα είτε πιο άμεσα.

Οι βασικοί πρωταγωνιστές είναι 7 το οποίο είναι μία καλή ένδειξη ότι μπορεί και να μπερδευτείς! Αν τώρα από αυτούς τους 7 αφαιρέσεις κάποιους, προσθέσεις κάποιους καινούριους, αναφέρεις παλιότερους χαρακτήρες και βάλεις 5-6 θύματα και άλλους τόσους πιθανούς θύτες φτιάχνεις το 6ο βιβλίο για την Ομάδα-Α. Υπερβολικά πολλά άτομα για να τα θυμηθείς και να ταυτιστείς μαζί τους. Ενώ ο Dahl με τον τρόπο που γράφει σε βάζει πολύ καλά στο κλίμα του βιβλίου χωρίς υπερβολές – είναι γεγονότα που όντως θα μπορούσαν να συμβούν- φτάνει σε σημεία να κουράζει ακριβώς επειδή έχει πάρα πολλούς χαρακτήρες.

Σίγουρα το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» δεν θα το πρότεινα σε κάποιον που δεν έχει ξαναδιαβάσει Dahl. Δεν θεωρώ πως είναι από τα καλύτερά του. Είναι όμως ένα must-read για όσους ακολουθούν τη σειρά των βιβλίων της Ομάδας-Α καθώς υπάρχει πολύ μεγάλη εξέλιξη σε πολλούς από τους πρωταγωνιστές.

[Dimitris Passas (TapTheLine) · Rating 3 out of 5]

''Οι λέξεις ως μασκάρεμα. Ως εάν να κάναμε κουβέντα. Δεν μπορούμε πια να μιλάμε μεταξύ μας. Δεν ακούμε ο ένας τον άλλο. Ακούμε μόνο αυτό που θέλουμε να ακούμε, αυτό που έχουμε προαποφασίσει να ακούμε. Δεν καταφέρνουμε να διακρίνουμε το προσωπικό ύφος στη γλώσσα'' (σελ. 385-6)

Το ''Όνειρο Καλόκαιρινής Νύχτας'' είναι το πιο αδύναμο και λιγότερο ενδιαφέρον βιβλίο της σειράς βιβλίων με τίτλο''Ομάδα-Α'', λαμβάνοντας βέβαια υπόψη ότι στα Ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει, μέχρι στιγμής, μόνο τα έξι από τα συνολικά έντεκα μυθιστορήματα του Σουηδού Jan Arnald (ή αλλιώς Arne Dahl) σχετικά με την ομάδα επιλέκτων αστυνομικών που καλούνται να εξιχνιάσουν εγκλήματα, τα οποία ξεπερνούν τα σύνορα της χώρας και φτάνουν μέχρι και τις πιο απόμακρυσμένες γωνιές της Γηραιάς Ηπείρου. Το βιβλίο αυτό είναι περίπου 100-120 σελίδες μικρότερο από τα προηγούμενα της σειράς, παρολαυτά σε κάποια σημεία -γεγονός πρωτοφανές- ένιωσα ότι ο Dahl πλατείαζε υπερβολικα σε κάποιες περιγραφές, χωρίς ωστόσο να γίνεται ακριβώς φλύαρος, ενώ οι χαρακτήρες, των οποίων η σκιαγράφηση είναι ίσως το μεγαλύτερο προσόν του Dahl και τον δακρίνει από τους υπόλοιπους μεγάλους της Σκανδιναβικής αστυνομικής λογοτεχνίας, αδυνατούν να αναπτυχθούν ολοκληρωμένα, ίσως και εξαιτίας της περιορισμένης έκτασης του ΄΄Ονείρου Καλοκαιρινής Νύχτας''. Παράλληλα, τα δευτερεύοντα στοιχεία πλοκής (subplots) που συνήθως, στα βιβλία της σειράς ''Ομάδα-Α'', είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες υπό-ιστορίες, δηλωτικές της ιδιοσυγκρασίας των κεντρικών χαρακτήρων, δεν βοηθούν την κεντρική ιστορία.
Βέβαια, πρός αποφυγή παρεξηγήσεων, τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι δεν παραμένει ένα εξαιρετικό, όσον αφορά το καθαρά ψυχαγωγικό κομμάτι, μυθιστόρημα που έχει γραφτεί από έναν από τους μέτρ της Σκανδιναβικής λογοτενίας -όχι μόνο της αστυνομικής-.. Όσοι έχετε διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία της σειράς, δεν θα πρέπει να παραλείψετε το '''Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας'', ενώ το ίδιο ισχύει και για όσους αγαπούν μια στιβαρή πρόζα και ύφος στην αστυνομική λογοτεχνία.

[Cynnamon · Rating 5 out of 5]

English version below

*****************

Auch der sechste Band der A-Gruppen-Reihe von Arne Dahl hat mir wieder ausgesprochen gut gefallen. Für diese Reihe ist es allerdings notwendig, sich auf oft sehr schräge Charaktere einzulassen und sich nicht an esoterisch-mystischen Erzählbestandteilen zu stören.

In diesem Band hat es die A-Gruppe mit vier augenscheinlich unabhängigen Fällen zu tun: Der Produzent einer TV-Schund-Show wird erschossen, eine Krankenschwester mit polnischen Wurzeln wird mit der Axt erschlagen, ein junger Kurde, der aus Gründen der “Ehre” seine Schwester töten will, wird erstochen und ein zunächst unbekannter Mann wird mit äußerst merkwürdigen Verletzungen tot aufgefunden. Außerdem wird auf ein Mitglied der A-Gruppe ein potentiell tödlicher Angriff verübt und ein anderes Teammitglied wird bei der internen Ermittlung angezeigt.

Mir persönlich gefällt in Arne Dahls Büchern besonders gut die immer vorhandene, massive Gesellschaftskritik, die auch in diesem Band wieder massiv zutage tritt.
Zusätzlich setzt sich dieses Buch mit einem heftigen philosophischen Dilemma auseinander, das zu intensivem Nachdenken jenseits der Kriminalgeschichte anregt.

Mir hats ausgezeichnet gefallen und ich vergebe 5 Sterne.

-------------------

I really liked also the sixth volume in Arne Dahl's A-group series. For this series, however, it is necessary to get involved with often very weird characters and not to be disturbed by esoteric-mystical narrative components.

In this volume, the A-Group deals with four seemingly unrelated cases: the producer of a trashy TV show is shot dead, a nurse of Polish descent is axed to death, a young Kurd who, for reasons of "honour" wants to kill his sister, is stabbed and an initially unknown man is found dead with extremely strange injuries. In addition, a potentially fatal attack is carried out on a member of the A Group and another team member is reported to the internal investigation.

Personally, I particularly like the severe social criticism that is always present in Arne Dahl's books, and this is also massively evident in this volume.
In addition, this book deals with a violent philosophical dilemma that stimulates intensive reflection beyond the criminal story.

I liked it very much and I rate it 5 stars.

[Χρύσα Βασιλείου · Rating 5 out of 5]

Το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» σηματοδοτεί μια νέα εποχή στην ιστορία της Ομάδας Α και στη σειρά βιβλίων του συγγραφέα Arne Dahl. Μετά από πέντε βιβλία και αρκετές περιπέτειες, τα μέλη της Ομάδας Α βλέπουν τόσο την προσωπική, όσο και την επαγγελματική τους ζωή να αλλάζει.

Ο Πολ Γελμ εγκαταλείπει επισήμως την ομάδα για τη θέση του διευθυντή του τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας, ο Τσάβες παίρνει γονική άδεια για να φροντίσει τη νεογέννητη κόρη του, ενώ και ο Χουλτίν βγαίνει επιτέλους στη σύνταξη, ορίζοντας νέα αρχηγό της Ομάδας την Σέρστιν Χολμ. Όλοι τους καλούνται πλέον να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, αλλά και να διαχειριστούν τα ζητήματα της καθημερινότητας στην προσωπική τους ζωή. Νέα μέλη εισέρχονται στην ομάδα, προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που άφησαν πίσω τους ο Γελμ κι ο Τσάβες, και όλοι προσπαθούν να βρουν τις ισορροπίες τους εκ νέου.
Ταυτόχρονα, μια σειρά δολοφονιών ξεσπά στην Σουηδία εν όψει της γιορτής του μεσοκαλόκαιρου και η Ομάδα Α αναλαμβάνει να τις εξιχνιάσει. Τα πράγματα αρχικά μοιάζουν να είναι απλά· οι ύποπτοι που συλλαμβάνονται δείχνουν να έχουν το κίνητρο και η κάθε υπόθεση φαντάζει έτοιμη να κλείσει. Όμως κάτι μοιάζει παράταιρο στα έμπειρα μέλη της επίλεκτης ομάδας κι έτσι αποφασίζουν να ψάξουν την υπόθεση λίγο ακόμα. Τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς και, προκειμένου να φτάσουν στον πραγματικό ένοχο, όλοι τους θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις, την εμπειρία αλλά και τα αποθέματα της υπομονής τους προκειμένου να συνεργαστούν αρμονικά για την επίλυση του γρίφου.
Το κάθε βιβλίο του Arne Dahl είναι μια αποκάλυψη· ένας γρίφος σπασμένος σε πολλά μικρά κομμάτια, του οποίου η ολοκληρωμένη εικόνα δεν φανερώνεται παρά στις τελευταίες μονάχα σελίδες. Επίσης, κάθε βιβλίο του είναι πιο ‘ώριμο’ από το προηγούμενο, οι χαρακτήρες του πιο ολοκληρωμένοι, η πλοκή πιο εξελιγμένη, η γραφή πιο μεστή. Ολοφάνερα, πιο δουλεμένο από κάθε άποψη.

Το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», λοιπόν, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από το παραπάνω μοτίβο. Επιπλέον, θα μπορούσαμε να πούμε πως το έκτο βιβλίο της σειράς είναι το καλύτερο που έχει γράψει μέχρι σήμερα. Γοητευτικά περίπλοκο, μυστηριακά ατμοσφαιρικό –με τις αναφορές στα έθιμα του Μεσοκαλόκαιρου να προσφέρουν μια δόση λαϊκού μυστικισμού σ’ όσους δεν είμαστε εξοικειωμένοι με τις σκανδιναβικές παραδόσεις, με ικανοποιητικές ισόποσες δόσεις ανατροπών, δράσης, χιούμορ, συγκίνησης κι ανθρωπιάς, ο συγγραφέας δημιουργεί μια αξιόλογη ιστορία που ικανοποιεί ακόμα και τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες. Επιπλέον, εκτός από την καθεαυτή αστυνομική δράση, στο βιβλίο αυτό ξετυλίγεται κι ένα αποκαλυπτικό γαϊτανάκι κοινωνικής κριτικής, με εύστοχες και δηκτικές αναφορές στη σύγχρονη κοινωνία, στον τρόπο που αντιμετωπίζονται όσοι θεωρούνται διαφορετικοί από την πλειοψηφία, στα πρότυπα που καθορίζουν την καθημερινότητά μας, στην αποξένωση και την καχυποψία, στα φαινόμενα που απατούν, στους γρήγορους ρυθμούς που δεν επιτρέπουν πια την ανθρώπινη επαφή.
Ορισμένοι μπορεί να προβληματιστούν από τις απανωτές εναλλαγές σκηνών, δράσης, προσώπων και ονομάτων, αλλά αυτό είναι… αναγκαίο κακό όταν μιλάμε για μια σειρά βιβλίων με περισσότερους από έναν πρωταγωνιστές. Η αλήθεια όμως είναι πως, σε γενικές γραμμές, η συγκεκριμένη διαβάζεται με ευχαρίστηση απ’ όλους. Οι δε φανατικοί αναγνώστες του Dahl θα νιώσουν σαν να συνάντησαν ξανά έναν παλιό κι αγαπημένο φίλο και θα ρουφήξουν απνευστί τις σελίδες.
Ο συγγραφέας πήρε ένα ρίσκο, απομακρύνοντας από την Ομάδα Α τον άτυπο αρχηγό της και εισάγοντας νέους χαρακτήρες, που προφανώς θα παίξουν σημαντικό ρόλο και στα βιβλία που θα ακολουθήσουν. Θα μ��ορούσε να αφήσει τα πάντα ως έχουν και να συνεχίσει με την ίδια επιτυχημένη συνταγή που ήξερε τόσο καλά να δουλεύει. Όμως προφανώς υπερίσχυσε η θέλησή του για ανανέωση και νέο αίμα στην πένα του και στην πλοκή της Ομάδας, κάτι που βεβαίως συμβαδίζει με τις αλλαγές που συμβαίνουν ούτως ή άλλως και στις ζωές όλων μας. Γιατί η Ομάδα Α ανέκαθεν απαρτιζόταν από χαρακτήρες απόλυτα καθημερινούς, ανθρώπινους, οικείους σε όλους εμάς· κι αυτό ήταν ανέκαθεν ένα συστατικό της επιτυχίας της. Πώς θα μπορούσαν λοιπόν οι ζωές τους να παραμείνουν ίδιες με το πέρασμα τόσων χρόνων, μόνο και μόνο χάριν μιας υποτυπώδους λογοτεχνικής ασφάλειας;! Ο συγγραφέας θα πρόδιδε έτσι τον ίδιο του τον εαυτό· και κάτι τέτοιο σίγουρα δεν θα το ήθελε.

Το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» είναι ένα μυθιστόρημα αντάξιο του ‘μύθου’ της σκανδιναβικής λογοτεχνίας, που μας έχει χαρίσει πολλά λογοτεχνικά διαμαντάκια τα τελευταία χρόνια, και αντάξιο επίσης του ονόματος του συγγραφέα του. Γρήγορο, ανθρώπινο και συναρπαστικό από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα, θα σας κρατήσει οπωσδήποτε το ενδιαφέρον με την αλήθεια της γραφής του, αν όχι με όλα τα υπόλοιπα.

[Vasilis Kalandaridis · Rating 4 out of 5]

Η αλήθεια ειναι οτι στην αρχή απογοητεύτηκα και ψιλομπερδεύτηκα.Μεγαλες περιγραφές άσκοπες,διαδαλωδης υπόθεση.Καθως όμως περνούσαν οι σελίδες με κέρδιζε περισσοτερο και το τέλος ειναι αρκετά δυνατό.Η ομάδα-Α ανανεώνεται,βάζει νέα πρόσωπα μέσα κι αυτο ειναι σίγουρα καλό.

[Nicky · Rating 3 out of 5]

Wauw. Dahls schrijfstijl is waanzinnig. Poëtisch, maar niet té. Mooie metaforen, maar net niet te veel. Hij switcht vaak van perspectief, maar dat is gedaan op een manier dat het niet stoort. Het verhaal kabbelt voort zonder noemenswaardige spanning, met uitzondering van een agressieve aanval op één van de rechercheurs, maar het is geen enkel moment saai.

De personages zijn vrij vlak, dat komt doordat Dahl zo vaak switcht van perspectief. Hij gunt zichzelf weinig ruimte om de personages te ontwikkelen. We weten wel iets van hen, maar niet veel. Hun meest essentiële gevoelens en gedachten zijn onderbelicht. Toch spreken ze wel allemaal tot de verbeelding. Dahl weet hen zo neer te zetten dat hun karakter wel redelijk goed naar voren komt.
Over de moordenaar weten we tevens zeer weinig. Dat is jammer, ik houd wel van een verknipte ziel en een heftige voorgeschiedenis.
In een goede thriller kan de lezer meedenken en meepuzzelen tijdens het onderzoek, en kan hij op het verkeerde been worden gezet als hij iemand verdenkt. Dat was hier niet het geval: ik als lezer had geen aanwijzingen en kon niemand aanwijzen die mogelijk de moordenaar was – of dat nu juist was of niet, het stoorde me wel dat de lezer in het ongewisse werd gelaten. Helemaal aan het eind kwam de moordenaar pas in beeld. Dat is erg jammer, want zo vindt de lezer het ‘oneerlijk’ dat de schrijver pas aan het eind een essentiële aanwijzing onthult.

De ontknoping was logisch, maar niet echt diepgaand. De moordenaar zet iemand van het A-team voor het blok, maar komt zelf niet in beeld. Een persoonlijke confrontatie was veel beter geweest. Een confrontatie die fout lijkt te gaan. Die de lezer op het puntje van zijn stoel laat zitten. Dat gebeurde nu niet.
Ik heb ook niet het idee dat het A-team doordrongen werd van de boodschap van de moordenaar. Ze ontdekken wel wat zijn boodschap is, maar doen er vervolgens (had ik het idee) niets mee. En hoe loopt het af met de moordenaar zelf? We krijgen een paar korte hoofdstukken als epilogen, maar het wordt onduidelijk wie nou in welk hoofdstuk de hoofdrol speelt. Het perspectief is onduidelijk.

Samengevat, een boek dat qua stijl fantastisch is geschreven, maar de personages hadden beter afgewerkt moeten worden en het einde was te vaag. Hopelijk heeft Dahl daar in zijn andere boeken meer rekening mee gehouden. Hoewel dit inhoudelijk dus geen meesterwerk is, ga ik zeker meer van hem lezen.

[Anna Albrecht · Rating 1 out of 5]

One of the rare novels that I put down after only a few pages (I was a professor of literature, and I'm used to fight my way through a book I do not like). This is supposed to be a crime novel, but in the first pages (I read about twenty), the author writes as if he's in a competition to reinvent the modernist novel. I have no clue who is speaking. who the protagonists are ("he", "she"), what the relevance of the scenes is, why we get this information, where this is going. Also, I don't like the clipped style that is sprinkled with unusual words, the jumping from one scene to another (mind you, I love Faulkner, but Dahl is not a Faulkner). Boring and irritating!

[Chris Hendrickx · Rating 2 out of 5]

Ik zat nooit echt helemaal in het verhaal. Toch niet helemaal wat ik ervan verwacht had (ruilkastboek).

[Heidi Schuschitz · Rating 2 out of 5]

Die Handlung und das Ende haben mich nicht so mitgenommen..es war ok. Aber mehr auch nicht

[Guy · Rating 3 out of 5]

A very suspenseful and imaginative mystery! Cleverly written, lots of twists and turns, and a teaser ending. I really appreciated the strong cast of characters, too--they seemed real enough to be convincing but not so gritty as to be distressing. Still, it's a bit hard to believe in such things as brilliant serial murderers in Stockholm--at least not as often as they occur in Swedish mysteries. I suspect more people are murdered in books than in real life there.

[Sungil · Rating 5 out of 5]

Having read the previous 5 books in the series, this one is my favorite. The major changes in the cast made me a little nervous. But it is a great book, and I cant wait to get started on the next one ! Arne Dahl rocks.
His characters are realistic, human and self-ironic. I love it !

[Sarah203 · Rating 3 out of 5]

Kurzfassung

​Vier Morde, vier Täter: sie hatten das Motiv, die Gelegenheit und wurden zweifelsfrei überführt. Oder liegen diese Fälle doch nicht so eindeutig wie es im ersten Moment schien?

​Handlung

Vieles hat sich verändert in der A-Gruppe: Jan-Olov Hultin ist pensioniert, an seiner Stelle übernimmt Kerstin Holm die Leitung der A-Gruppe. Außerdem gibt es zwei Neuzugänge in der Ermittlergruppe, die sich mehr oder weniger leicht in die Gruppendynamik einbinden lassen. Die Aufklärung der vier Mordfälle stellt sie alle vor große Herausforderungen. Auch Paul Hjelm wird in seiner neuen Position bei der internen Ermittlung direkt auf eine harte Probe gestellt: ein anonymer Hinweisgeber beschuldigt ein Mitglied der A-Gruppe in Drogengeschäfte verwickelt zu sein. Hjelm ist gezwungen zu ermitteln und das ausgerechnet gegen seinen besten Freund Jorge Chavez.

​Charaktere

Die Hauptprotagonisten der A-Gruppe entwickeln sich auch im sechsten Buch dieser Reihe vor den Augen des Lesers weiter und werden dadurch nahbarer. Ich mag diese verschrobenen Charaktere unheimlich, die alle ihr eigenes Päckchen zu tragen haben, und dennoch als Team immer besser harmonieren.

​Schreibstil

​Bei Arne Dahls Romanen handelt es sich um Kriminalromane, die sich durch ihr sprachliches Niveau von anderen Thrillern und Krimis ganz klar abheben. Dies gilt auch für „Ungeschoren“.

​Fazit

​"Ungeschoren" lässt sich leicht lesen, schafft es aber leider nicht, mich völlig zu überzeugen. Die Story wirkt auf mich zu gewollt und zu konstruiert, die Auflösung lässt mich enttäuscht zurück. All diese Morde für dieses Resultat???

Obwohl jedes Buch dieser Reihe einen in sich abgeschlossenen Fall behandelt, empfehle ich, die Romane der A-Gruppe in der chronologischen Reihenfolge zu lesen. Mitzuerleben wie die Ermittler sich privat und beruflich entwickeln, das ist für mich die herausragendste Eigenschaft dieser Krimireihe.

[Sunsy · Rating 5 out of 5]

Ein wunderschönes Cover - doch was hat es mit dem Inhalt gemein? In dem Buch ist es Juni, zwar war ich noch nie in Schweden, aber Schnee liegt dann dort bestimmt nicht, oder? Und sind die beiden miteinander kommunizierenden Vögel nur Sinnbild für eben nicht kommunizierende Menschen? 🤔

Wie nicht anders erwartet, startet der Roman langsam, mit philosophischen Betrachtungen, vielen Gedanken und natürlich dem Abschiedsfest für den nun tatsächlich in Pension gehenden Leider der A-Gruppe. Dieses Fest ist später noch wichtig für die Aufklärung dieses Falles.

Es dauert ein wenig, bis alles in Gang kommt, weitere Morde geschehen und die Ermittler ihre Ergebnisse miteinander teilen können - das "WeBe" 😅 tritt leider erst sehr spät wieder in Erscheinung. Doch dann übertreffen sich die Mitglieder des A-Teams, jetzige und gewesene, gegenseitig wieder selbst.

Ein bisschen Mystisches ist auch mit dabei - ich habe direkt eine Gänsehaut bekommen - und ein wichtiges Thema wird bearbeitet.

Mir hat der Roman richtig gut gefallen, ich gebe 86/100 bzw. 09/10 Punkte.

https://sunsys-blog.blogspot.com/2023...

[MimbleWimble___ Elli Maria Moutsopoulou · Rating 3 out of 5]

Ο Arne Dahl μπορώ να πω πως είναι ένας από τους αγαπημένους μου Σκανδιναβούς συγγραφείς. Δεν γράφει βιβλία απλά για να γράψει. Φαίνεται πως έχει μελετήσει το θέμα, θέλει το βιβλίο του "να έχει κάτι να πει", να περάσει μηνύματα.

Τον τίτλο του τον έχει εμπνευστεί από τον Σαίξπηρ και το ομότιτλο έργο του.

Σε πολλά σημεία θίγει ζητήματα ρατσισμού και βίας και αυτό το κάνει πολύ ενδιαφέρον. Βέβαια κάποιες κάπως με κούρασε, πολλά τα ονόματα και λεπτομερής η ανάλυση της αστυνομικής έρευνας...
Επίσης, κατάλαβα σύντομα τον δολοφόνο, αλλά αυτός ο άνθρωπος έχει το ταλέντο να τα περιπλέκει τόσο πολύ που τελικά μέχρι και το τελευταίο λεπτό σε κρατάει σε αγωνία.

Πρόκειται για ακόμη μια ιστορία της ομάδας Άλφα που στο σύνολό της ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα.
Νομίζω το ιδανικό θα ήταν 3.5 ⭐⭐⭐ ... ⭐

[Christina Verioti · Rating 3 out of 5]

Είχα μάλλον πολύ υψηλές προσδοκίες για το φινάλε της ομάδας Άλφα.

Μέχρι τη μέση του βιβλίου το κύριο θέμα είναι η λίμπιντο των μελών της ομάδας. Και αρκετή φιλοσοφία, μια και όλοι βρίσκονται στο κατώφλι καίριων αλλαγών στην επαγγελματική και προσωπική τους ζωή.
Και να μην ξεχάσω και το μεταφυσικό στοιχείο που χαλάει την εικόνα και την αξιοπιστία μιας ορθολογικής αστυνομικής ομάδας με τόσες επιτυχίες στο παρελθόν. Αφόρητα βαρετό για έναν αναγνώστη αστυνομικής λογοτεχνίας που λογικά αναζητά την περιπέτεια και το σασπένς.
Οι υποθέσεις είναι τρεις, συνδέονται και αλληλοκαλύπτονται.
Στο δεύτερο μισό επιτέλους κάτι κινείται.

Προσωπική άποψη... Τα δύο καλύτερα της ομάδας Α είναι το "Τυχαίο θύμα" και "Τα μπλουζ της Ευρώπης", το οποίο είναι το κορυφαίο.

Το τρίτο αστεράκι το βάζω μόνο για την ψυχογραφική δεινότητα του συγγραφέα.

[Dokusha · Rating 4 out of 5]

Und wieder zeigt Arne Dahl, dass seine Krinis aus der Art fallen. Dieser lässt einen nachdenken über die menschliche Natur, über Freundschaft, darüber, was gut und schlecht ist.
Wie böse ist jemand, der böse Menschen tötet? Und die Art und Weise, in der das geschieht, ist auch recht speziell - aber ich will nicht spoilern.
Und natürlich sind auch die recht speziellen Charaktere der A-Gruppe wieder Teil des Ganzen - diesmal sogar mehr als üblich, auch weil sich einiges geändert hat an der Gruppe.
Alles in allem wieder eine äußerst anregende Lektüre, auch wenn sie zwischendurch etwas esoterisch wurde. Das spielt aber immerhin keine besondere Rolle für den Rest des Buches.

[Giorgos Chatzikonstantinou · Rating 4 out of 5]

Στην αρχή με ζόρισε πολύ. Μέχρι και τη μέση περίπου, η πλοκή είναι αόριστη, τα πρόσωπα καταιγιστικά ενώ θεωρώ ότι υπάρχουν και λάθη στην μετάφραση/ απόδοση που δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Βέβαια στο δεύτερο μισό, εμφανίζεται ο παλιός καλός Dahl και το βιβλίο αποκτά την αίγλη που του λείπει. Το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο μέχρι και την τελευταία σελίδα, ενώ οι ανατροπές στην πλοκή είναι διαδοχικές. Κερασάκι στην τούρτα, οι παραπομπές στο έργο του μεγάλου ποιητή και συγγραφέα, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.

[Petra Bohackova · Rating 4 out of 5]

Nějak jsem to tady zanedbávala, od té doby, co jsem dočetla tuhle knížku, jsem přečetla několik dalších, takže mi trochu splývají. Z téhle mi utkvělo to, že se mi zdá, že severské národy oslavují slunovrat mnohem více než my. Taky s ním mají spojeno víc pověr a zvyků. Pěkná, čtivá, napínavá knížka.

[Guro N · Rating 4 out of 5]

Enda en solid bok i denne serien. Spennende, med en plot twist man aldri greier å gjette (som alltid) og herlig humor innimellom. Ekstra interessant at det var et veldig annerledes motiv bak drapene/saken enn det pleier i slike bøker.

[Ingrid P · Rating 2 out of 5]

Stilen en smula töntig, som om Dahl försökte skriva ”fint” men landar på nosen. Dessutom lite rörigt. Inte för att många deckare brukare vara särskilt trovärdiga, det är ju inte därför man läser dem, men den här var verkligen ”far out” - men någonstans kan jag ändå uppskatta försöket.

[Adam · Rating 3 out of 5]

Oj, przez pierwsze osiemdziesiąt stron autor zaskakująco przynudza, potem już robi się już jako-tako, aż tu nagle rozwiązanie nieprzekonujące i nieco od czapy. A elementy fantasy, typu dźwięk pękającej szklanej klatki, naprawdę można sobie darować

[Katikka · Rating 5 out of 5]

Think this is the best of Arne Dahl books!

[Dam Maria · Rating 3 out of 5]

Nogal saai, langdradig. Maar goed dat ik onlangs Shakespeare's Midzomernachtdroom gezien heb. Bevat wel goede denkertjes.

[Anke · Rating 2 out of 5]

Veel verschillende verhaallijnen die op het einde wel samenkomen, maar de samenhang is er niet evht. Minder goed dan de andere uit de reeks

[Δημητρης Παπαγεωργιου · Rating 3 out of 5]

Αρκετα καλο αλλα υποδεεστερο απο τα αλλα του βιβλια-αφηνει πολλα ερωτηματικα

[V.L.Konn · Rating 3 out of 5]

Teos nagu vanainimeste seks - algul ei saa minema, keskel on päris huvitav ja lõpp tuleb liiga kiirelt.
Olen lugenud sellelt autorilt paremaid krimkasid.

[David Fridell · Rating 3 out of 5]

Storytel. Lite rörig och väl fantasifull. Men slutet är effektivt och spännande. Välskrivet som alltid.

[Erik · Rating 3 out of 5]

Soms warrig. Verhaallijnen beetje bizar.

[Cathrin · Rating 2 out of 5]

Mein erster Arne Dahl Krimi. Ich hatte das Buch aus dem offenen Bücherschrank mitgenommen, da der Autor angeblich so tolle Krimis schreibt. Gut, es ist vielleicht nicht klug mitten in eine Krimireihe einzusteigen. Die ganzen Kommissare verwirrten mich erstmal. Lauter Andeutungen auf frühere Begebenheiten, die dem Neuling aber nicht weiterhelfen, für Kenner der Serie andererseits aber völlig überflüssig sein müssen. Der Schreibstil sagt mir überhaupt nicht zu. Oft in kurzen Sätzen, teilweise irgendwie pseudo-philosophisch oder einfach kryptisch. Der Fall, beziehungsweise die Fälle eigentlich interessant, die Ermittlungsarbeit aber irgendwie nicht spannend mitzuverfolgen. Selbst der Showdown am Ende ist nicht wirklich mitreißend und für mich bleiben viele Fragen offen.
2 Sterne, weil ich auch schon noch schlechtere Bücher gelesen habe.

[Eva Dillner · Rating 3 out of 5]

I listened to the audio book in Swedish, as our library didn't have a copy in print in their collection. I definitely prefer reading, the old fashioned way. The review ends up being as much about the voice as the author. Unfortunately the audio volume varied, at time he read normal, at times whispering, making it really hard to follow what was going on.
The story felt disconnected, it circled around to finally come together. I didn't like this book as much as other Arne Dahl books I've read. It felt like he had a different (un)focus, perhaps mirroring what was going on in his own life at the time of writing? I wonder how I would have felt about it if I'd read it, instead of listening to it.